ادبیات سئونلر

استاد بهزاد بهزادی ادبیات سئونلر گوزگوسونده زمان سه شنبه :1403,12,13 ساعات :9 دانیشانلار: حسن ریاضی مهندس علیرضا صرافی نریمان ناظیم ائلدار موغانلی صدیاروظیفه :ائل اوغلو حسین ریاضی آپاریجی : کریم قربانزاده

زرین رزندی(طناز) کعبه ی آمالیمی ییخدی پنیر شام وسحر قلبیمی سیخدی پنیر آخ کی گوُروم پوتدوغونا قورد دوشه دنگ ائله ییب،عوُمره سیریخ دی پنیر. اوُلمک همن گوُر قویاجاخدیر شورا سن ده سیخارسان،شورا اوسته قورا لعنت اولا هم اوُلویه،هم گوُرا اوقتی تلخ،سانکی چوبوخدی پنیر. قووزادی باش،حددن آشیب قیمتی بال کره دن،چوخ یوخاری سرعتی قایماغا وار شدت ایله ذللتی گلدی بیزه،سانکی کیریخدی پنیر. ایندی کی قووزاندی شرف،عزتین اوچ یوز اونا،قالخدی کیلو قیمتین قوُزدا قصور ائتمه یه جک خدمتین شور طام ایله،شیرینه چیخدی پنیر. یوخ پولوشون،آخ نه گوُزل اتلی سن آغ دونیله،سن نه ملاحتلی سن قارلی سهندیم کیمی هئیبتلی سن وارلی دا صبحانه یه تیخدی پنیر. سن گیره لی زروراغا،آی پنیر یوخسول ائوینده وئریلیر پای پنیر من نه دئییم توصیفینه دای پنیر؟ لال قالا دیل،سوُیله دی خیخدی پنیر.

کاش می شد روزی نوای زیبای موسیقی به جای انواع سلاح های جنگی گوش نواز وپیام رسان صلح و امید باشد. @Adabvadanesh

گرامیداشت روز جهانی زبان مادری در مجتمع تجاری اطلس تبریز ...

جهنم درسی

گون گله‌جک، تبریزین کوچه‌لرینده ماهنیلار گؤیره‌جک. حیات، گنجلرین اوزونه گوله‌جک. نغمه‌لر چیچکلنه-چیچکلنه، سنین‌ده یازیلارین بیته‌جک. کتابلارا دوشه‌جک. سن‌ده ماهنیلارا، آرزولارا قوشولاجاقسان. تبریزین کوچه‌لرینده اوزو گولر، گؤزو گولر بیر اوغلان اولاجاقسان. صاباحلارا بویلانا- بویلانا “خومار اولدوم” ماهنیسینی اوخویا جاقسان. و… مهر آیی ۱۳۸۹ ٭ ناظم حکمت:”بنرجی اؤزونو نه اوچون اؤلدوردو” https://t.me/Adabiyyatsevanlar

قولونون قارا یازیسی حسن ایلدیریم دوستوم دوقتور غلامرضا بوداغی‌نین فاجعه‌لی اؤلومو موناسیبتی‌ایله یاشاماق عذابیندان جانینی قورتاریب، سسسیز و رنگسیز بیر بوشلوغا بوشالتدین اؤزونو. آرتیق تیکانلی باخیشلار گؤزلرینی دالامایاجاق. قاخینجلی یاخشیلیقلار روحونو قارسمایاجاق. دانلاقلاردان اوزولمویه‌جک،قیناقلاردان بئزمییه‌جکسن. آرزولاردان، رؤیالاردان اوزاق نملی قارانلیق تورپاغا قاریشا- قاریشا   دوغمالارین، دوستلارین، تانیشلارین خاطره‌لریندن باش قالدیریب، دوننلرین، بو گونلرین آغاران، قارالان اوفوقلرینه باخاجاقسان: تبریزین دوننینده یار-یولداشی‌لا گزن بیر اوغلان گؤره‌جکسن: باشی هاوالی، کؤنلو سئودالی، آرزولاری باهار نیدالی، گؤزلرینده قارنقوش‌لار اوچوشان، گولوشلرینده گؤیرچینلر چیرپینان، قولاقلاریندا دورنالارین سسی، اللرینده اوره‌یینی داشییان بیر اوغلان. ناظم حکمتین “گونشی ایچنلرین تورکوسونو”: آخین وار گونشه آخین گونشی فتح ائده‌جه‌ییک گونشین فتحی یاخین اوخویا-اوخویا، یوللارین  دولایلارینی دولانا-دولانا گئدیر اوزو صاباحا، گئدیر یولو باهارا … چاتیر آیاقلاری بوز باغلامیش، گؤزلرینی قیروو آلمیش باشیندا قارا یئللر اسن بیر باهارا. باهاری باغرینا باسیر؛ بوزلار اریمیر؛ چیچکلر آچیلمیر؛ قوشلار اوخومور؛ گون توتولور؛ آی قیزاریر؛ یئللر اسیر؛ قارا یئللر بئیینلری، اوره‌کلری سیلیب کئچیر؛ آرزولاری، اومیدلری پوزوب کئچیر؛ بوغاناغا دوشور گؤزلر؛ قاسیرغادا سوسور سؤزلر… خیالیندا یاراتدیغی آل گونشلی بیردیارا، آرزولاردا چیچکلنن یاشیل باغا اوز دؤنده‌ریر.چایی کئچیر. چاتیر اومیدینده بسله‌دیگی او دیارا. یاشیل باغا آخان سولار آخماز اولوب، قوخوموشدو. آغاجلاری دولو وورموش، گونلرینه کول النمیش، ایشیغینی ساری شیطان اودموشدو. اؤز ایچینده چوروموشدو، قوردلامیشدی او بویدا باغ. بولبوللری سوسموش ایدی. چیچکلری کوسموش ایدی.    اورادا‌ دا، آرزولاری چین اولمادی. ساچلارینا دن الندی، گؤزلرینه دومان چؤکدو، بیر گؤزه‌له کؤنول وئردی، قوشالاشدی، یوخوسونا تبریز دوشدو، دوداغینا تبریز قوندو:  « قارا گیله» ماهنی‌سی ایله”. قیزیل گول اسدی صبریمی کسدی سیل گؤزون یاشین قارا گیله آغلاما بسدی… زامان گلدی پارچالاندی یاشیل آدا، تبریز دئیه  قانادلاندی، قوشا دورنا اوچوب،گلدی اویلاغینا: اوچ تئللی،دؤرد تئللی،بئش تئللی دورنا سن هارالیسان،هارالی دورنا اووچو الیندن یارالی،یارالی دورنا… آنا دیار، باشقالاشمیش، اؤزه‌للشمیش. درد و غمدن اؤز پاپینی آلمیش هامی. آغیرلاشمیش بوتون دردلر. سئوینجلری بؤلوشموشلر. سئوینج – شادلیق یونگولشمیش، جیلیزلاشمیش آزالمیشدی. گؤزلر قیپیق، اوره‌کلرسه بوم- بوش ایدی. آج -یالاواج  اؤز هایینا، اؤز وایینا قالمیش ایدی… آغالارا قوناق اولدو. ساغا چؤندو، سویولدو. سولا دؤندو،سویولدو. آواند اولدو، اویولدو…او یازیغا اولان اولدو. سوزلری دوداقلاریندان، اؤزو اؤزوندن قاچدی و بیزلرده کؤلگه‌سیندن اوزاقلاشدیق. آمان«قارا» لکه‌سیندن! دول-دولاشیق فیکیرلر، تیکانلی دویغولار ساردی جانینی. اوره‌یینی، اوره‌یینه جالایان، بئینینی، بئینینه قوشان اولمادی. قالدی بوش توختاخلیق، ساختا دوستلوق، قورو آشنالیقلار الینده. بئزدی اؤزگه‌سیندن، اؤزوندن. دوغما قاپیلار اوزونه باغلاندی بیر- بیر. سؤزلر قیسالدی، اوره‌کلر دارالدی، گؤروشلر گوده‌لدی، پرنلشدی،کسیلدی. ساچلارینین آغی آرتدی، ساققال بوغا قاریشدی، گؤزلرینه دومان چوکدو، سؤزلرینده تیکان بیتدی. اوره‌یینه یارا دوشدو، گیزلی- گیزلی هئی دئشیلدی. اؤز ایچینده پارچالاندی. نئچه-نئچه من دوغولدو اؤز ایچینده. من‌لر اونا قنیم اولدو، من‌لر اونو ازیشدیردی، سیخیشدیردی، اوزاقلاشدی اؤز-اؤزوندن، اوچوروملار اویولدولار…     آخارباخار بوزقیرلادی، بوزقیرلاردا بوغاناقلار اویناشدیلار. فصیل‌لره کول الندی، قارا باسار چولقالادی گونلرینی، اوفوقلری قان قوسدولار. اومید سؤندو. اینام ایتدی، بوشالدی سئوگیدن. قارا سئودا سوردو اونو  بوشلوقلارا.: ان یاخین لاریم،ان یاخین دوستلاریم داشلادیلارمنی، داشلادی و ماوی گؤزلو قادین یولداشلاریمی ساتیب باشیمی منه باغیشلادی… ایچیم قارالدی ایچیم قارالدی قولاقلاریمدا قازما سسلری ایچیمده ایسلاق بیر تورپاق قازیلما باشلادی گیردیم قورشاغاجان دومانلی،ایستی قارانلیق لارا. ٭ قارا سئودالی «قولو» گؤزلری اوزاق-اوزاق اولدوزلارا تیکیلی. آرزولاری یاریمچیق، آغزی سون هارای توتوملو آچیق. اؤلومون سویوق قوجاغیندا دونموش، اویوموش. نه انسان سسی ائشیدیر، نه حیاتین سئوینجینی، کدرینی دویور. اؤزو، اؤزونه باخیر. یوللارین آیریچیندان. اوره یی، بئینی قابار، ساچلاری بؤز یئللرده آغاران، آرزوسو اوره‌یینده قالان قارایازیلی قولو.

عدالت دومان تزه قافييه ياخشي جا  اؤزوٍمه  پئشه   تاپميشام ها   آختار    تاپاسان     تزه    قافييه موٍرگوٍده    دوْلانيب  آراني ، داغي گزيره‌م      قوماشا  ،   بئزه     قافييه ايلهام  كؤهله‌نيني  چاپا  بيلمه‌سم عشـق ايله  قايالار  چاپا  بيلمه‌سم اوٍچـوٍندن  بيـريني  تاپا  بيلمه‌سم چـئوريليـر سينـه‌مده كؤزه قافييه كيم  تله  كؤنلوٍموٍن  قوشونا   قوردو كيمي   خياليمي    ساچينا     هؤردوٍ كيمي   گؤزلريني گؤزوٍمده گؤردوٍ باخ  اوْندا    گزديردي  گؤزه  قافييه يوْخوشدا  يوْرولوب  دوٍز آختارانلار عدالت    ساياغي     ايز     آختارانلار آي گئجه  ياتماييب سؤز آختارانلار! سـؤزوٍن  اؤزوٍنـده‌دير   سؤزه   قافييه

منیم دیلیم شعر:بهمن زمانی سس:حئیران خانیم

" زبان مادری ؛ صدای هویت ، پل عدالت" ✍:علی رضایی زبان، نخستین دریچه‌ای است که انسان از طریق آن با جهان پیرامون خود ارتباط برقرار می‌کند.نخستین واژگانی که بر لبان کودک جاری می‌شود،حامل فرهنگ،تاریخ، و هویت اوست. روز جهانی زبان مادری که هر ساله در دوم اسفند ماه گرامی داشته می‌شود؛ فرصتی است برای تأمل بر اهمیت زبان‌های مادری، پاسداری از آنها و گسترش عدالت زبانی در جوامع گوناگون.این روز نه‌تنها یادآور حق بنیادین هر فرد برای آموزش و استفاده از زبان خود است، بلکه پاسخی به چالش‌های زبانی در جهان مدرن نیز محسوب می‌شود. آزادی زبانی؛ حقی غیرقابل تحدید یکی از مهم‌ترین اصول اخلاقی و حقوقی در جوامع انسانی، حق آزادی است.آزادی بیان و آموزش به زبان مادری نیز بخشی از این حق مسلم است؛ حقی که تنها در صورتی قابل محدود شدن است که آزادی دیگران را نقض کند. اما آیا استفاده از زبان مادری، تهدیدی برای دیگران محسوب می‌شود؟ پاسخ به این پرسش منفی است.هر زبانی دنیایی منحصر‌به‌فرد از اندیشه و احساس را در خود جای داده است. هیچ زبانی بر زبان دیگر برتری ندارد و هیچ زبانی تهدیدی برای دیگری نیست. ممنوعیت یا محدودسازی زبان مادری نه‌تنها آزادی فردی را نقض می‌کند، بلکه سبب فرسایش فرهنگی و اجتماعی می‌شود. ملتی که زبان مادری‌اش مورد بی‌اعتنایی یا تحدید قرار گیرد، خود را جداافتاده و محروم احساس می‌کند و این احساس محرومیت، به‌مرور زمان شکاف‌های اجتماعی را عمیق‌تر می‌سازد. عدالت زبانی؛ زبانی که با آن متولد می‌شویم، انتخاب ما نیست عدالت، مفهومی بنیادین در جوامع انسانی است و یکی از اصول آن این است که هیچ‌کس نباید به‌خاطر ویژگی‌هایی که در اختیار او نیست، از امتیاز یا محرومیت برخوردار شود. همان‌طور که جنسیت، نژاد یا رنگ پوست افراد نباید مبنای تبعیض باشد، زبان مادری نیز نباید وسیله‌ای برای برتری‌طلبی یا محدودیت قرار گیرد.تنوع زبانی، سرمایه‌ای فرهنگی برای بشریت است. اگر زبانی به حاشیه رانده شود، نه‌فقط یک ابزار ارتباطی، بلکه شیوه‌ای از تفکر، روایتی از تاریخ و مجموعه‌ای از ارزش‌های اجتماعی نیز از بین خواهد رفت. بسیاری از زبان‌های بومی جهان، به‌دلیل بی‌توجهی یا سیاست‌های زبانی نادرست، در آستانه فراموشی قرار دارند. این فرایند، چیزی جز فقر فرهنگی و کاهش غنای تمدن بشری را به دنبال ندارد. تنوع زبانی، کلید پویایی فرهنگی و اجتماعی همان‌طور که در طبیعت، تنوع زیستی عامل بقا و تداوم حیات است، در جوامع انسانی نیز تنوع زبانی و فرهنگی به پویایی، خلاقیت و توسعه اجتماعی کمک می‌کند. جوامعی که در آنها زبان‌های مختلف فرصت شکوفایی دارند، نه‌تنها از نظر فرهنگی غنی‌ترند، بلکه همزیستی مسالمت‌آمیزتری نیز تجربه می‌کنند. تاریخ نشان داده است که نابودی زبان‌های محلی، اغلب منجر به انزوا، مهاجرت اجباری و حتی از بین رفتن گروه‌های قومی شده است. در مقابل، کشورهایی که به چندزبانی احترام گذاشته‌اند، توانسته‌اند همبستگی اجتماعی و توسعه اقتصادی پایدارتری داشته باشند. آموزش به زبان مادری، ضرورتی برای بقا یکی از موثرترین راه‌های حمایت از زبان‌های مادری، آموزش رسمی به این زبان‌ها است. تحقیقات نشان می‌دهد که دانش‌آموزانی که در سال‌های نخستین تحصیل خود به زبان مادری‌شان آموزش می‌بینند، در یادگیری زبان‌های دیگر و سایر دروس نیز موفق‌تر هستند. برعکس، محرومیت از آموزش به زبان مادری، باعث افت تحصیلی، کاهش اعتمادبه‌نفس و در نهایت، شکاف‌های اجتماعی می‌شود. روز جهانی زبان مادری، تنها یک مناسبت تقویمی نیست، بلکه فرصتی است برای بازاندیشی در سیاست‌های زبانی، تقویت چندگانگی فرهنگی، و ایجاد جامعه‌ای که در آن همه زبان‌ها، بی‌هیچ تبعیضی، جایگاهی درخور داشته باشند. پاسداری از زبان مادری، پاسداری از هویت انسانی زبان مادری، بیش از آنکه فقط وسیله‌ای برای برقراری ارتباط باشد، بخشی از هویت و موجودیت هر انسان است. پاسداری از آن، نه صرفاً یک تعهد فردی، بلکه یک مسئولیت اجتماعی و جهانی است. جوامعی که زبان‌های مادری را محترم می‌شمارند، گامی بلند در جهت تقویت همبستگی، کاهش نابرابری و افزایش شکوفایی فرهنگی برداشته‌اند. پس، بیایید روز جهانی زبان مادری را نه فقط به‌عنوان یک روز در تقویم، بلکه به‌عنوان یک رسالت همیشگی برای پاسداشت زبان‌ها و فرهنگ‌ها، گرامی بداریم. با کانال ما در تلگرام همراه شوید. ادبیات سئونلر https://t.me/Adabiyyatsevanlar

اوشاق ادبیاتی سپیده جدیری ‌‌‍ ‌‌نقدی بر «حقوق کودک» طبقاتی نگاهی به واکنش‌ها درباره‌ی نامه‌ی کودک فلسطینی به ترامپ چند سال پیش، خانمی که خود، مترجم کتاب‌ کودک بود، در یکی از شبکه‌های اجتماعی نوشت که کودکی‌اش را خواندن قصه‌های #صمد_بهرنگی نابود کرده بوده. می‌گفت خواندن این قصه‌ها نگذاشت کودکان نسل ما کودکی کنند (نقل به مضمون). من نیز به‌عنوان کودکی از همان نسل، که به طبقه‌ی مرفه تعلق نداشت، چندان کودکی نکرده بودم اما دوست دارم از آن خانم مترجم که این روزها کتاب‌هایی مملو از تصاویر خوش آب و رنگ را برای کودکان ایرانی ترجمه می‌کند بپرسم آیا می‌داند که این رنگارنگی چقدر با دنیایی که یک کودک کار یا یک کودک از طبقه‌ی فرودست تجربه می‌کند، بیگانه است؟ چطور تنها نویسنده‌ی ادبیات کودک ایران را که قصه‌هایی نوشته که دنیای چنین کودکانی را در آن بگنجاند، مقصر کودکی نکردن آن نسل می‌داند؟ چرا این را نمی‌بیند که آن کودکانی که کودکی نکرده‌اند، شاید اصلا امکانی برای کودکی کردن نداشته‌اند‌. گناه جامعه‌ای را که منافع طبقاتی‌اش حکم می‌کند بسیاری از کودکان، جهان کودکانه‌ای نداشته باشند و تا پایان دوران کودکی نیز چنین جهانی را تجربه نکنند، به گردن نویسنده‌ای انداختن که اتفاقا همان کودکان را در داستان‌هایش دیده و به تصویر کشیده، حکایت از نگاهی حذف‌‌گرایانه و از قضا طبقاتی به کودکان دارد، نگاهی که ترجیح می‌دهد تمام کودکان را دارای نیازهایی یکسان و در نتیجه، جهانی یکسان ببیند چون به‌واقع، بخش بزرگی از کودکان را اصلا نمی‌بیند. ▪️خود صمد در پاسخ به چنین نگاهی می‌گوید: «ادبیات کودکان نباید فقط مبلغ «محبت و نوع‌دوستی و قناعت و تواضع» از نوع اخلاق مسیحیت باشد. باید به بچه گفت که به هر آن‌چه و هر که ضدبشری و غیرانسانی و سد راه تکامل تاریخی جامعه است، کینه ورزد و این کینه باید در ادبیات کودکان راه باز کند. تبلیغ اطاعت و نوع‌دوستی صرف‌، از جانب کسانی که کفه‌ی سنگین ترازو مال آن‌هاست، البته غیرمنتظره نیست، اما برای صاحبان کفه‌ی سبک ترازو هم ارزشی ندارد.». 🔸«پسرک لبوفروش» یکی از بهترین نمونه‌ها از این نوع قصه‌هاست؛ شورش تاری‌وردی، پسرکی که روی هم رفته، ده دوازده سال دارد، علیه صاحب‌کاری که به خواهر او #دست‌درازی می‌کند: «آن‌وقت پانزده هزار را برداشت و خواست تو دست خواهرم فرو کند که خواهرم عقب کشید و بیرون دوید. از غیظم گریه‌ام می‌گرفت. دفه‌ای روی میز بود. برش داشتم و پراندمش. دفه صورتش را برید و خون آمد. حاجی فریاد زد و کمک خواست. من بیرون دویدم و دیگر نفهمیدم چی شد. به خانه آمدم. خواهرم پهلوی ننه‌ام کز کرده بود و گریه می‌کرد.» 🔺در روزهای اخیر، ویدیویی از یک دختر خردسال اهل غزه که در میان مخروبه‌های آن شهر ایستاده بود و نامه‌‌اش را خطاب به دونالد ترامپ می‌خواند، در فضای مجازی وایرال شد. من این نامه را ترجمه کردم و ویدیو با ترجمه‌ی من و به لطف «کانون زنان ایرانی» به مخاطب فارسی زبان رسید و بازخوردهای مختلفی پیدا کرد؛ عده‌ای به تحسین دخترک پرداختند و برخی نیز ضبط چنین ویدیویی را مصداق سواستفاده‌ی والدین کودک از او دانستند با این استدلال که این کودک الان باید کودکی کند، نه نطق سیاسی. حیرت‌آورترین واکنش اما از آن کاربری بود که نوشته بود جای این کودک در کودکستان است و پدر و مادرش به جای فرستادن او به آنجا، او را مقابل دوربین قرار داده‌اند تا حرف‌های خود را از زبان او بزنند. آیا شما میان مخروبه‌های شهر و دیاری که بیش از یک سال با وحشی‌گری تمام، با بمب‌ و تانک شخم خورده، کودکستان که هیچ، حتی خانه و مدرسه‌ای می‌بینید؟ من حتی نمی‌دانم و مطمئن نیستم که والدین یا سایر اعضای خانواده‌ی آن کودک همچنان و پس از نسل‌کشی اخیر، در قید حیات باشند که حال بخواهم آنها را به سواستفاده از او متهم کنم یا نکنم. اما پرسشم از این دسته از مخاطبان این است: یک سال و اندی چشم بر آن‌چه بر سر این کودکان آوار شد بستید، پیش از آن نیز بر کودک‌کشی‌های اسرائیل و حبس‌هایی که کودکان فلسطینی در تمام سال‌های اشغال متحمل شدند، حال به ما بگویید از کدام «کودکی» سخن می‌گویید؟ از کدام «جهان کودکانه‌»؟ و آیا یک کودک نمی‌تواند خود با وجود خردسالی‌اش، جهان بی رحم و غیرعادلانه‌ای را که در آن بزرگ شده و درک و تجربه‌اش کرده، روی کاغذ بیاورد؟ https://t.me/Adabiyyatsevanlar

اوشاق ادبیاتی       اوقیز منیم...     یازان: آنتوان چخوف    (بیگ‌خان آسما، آتلانتیس یایین ائوی، ایزمیر، ۲۰۱۵)     چئویرن: مجید تیموری فر (م.صفا)     سیزه دانیشاجاغیم قیز، بؤیوکلرین دئدیگینه گؤره، مندن بیر نئچه یاش بؤیوکدور. اونلارین نه درجه‌ده حاقلی اولدوقلارینا امین دئییلم. آمّا منی قانع ائدن بیرجه شئی اودورکی، نه واخت اونا احتیاجیم اولورسا، او، منه حاکیم اولوب، گئجه-گوندوز همیشه یانیمدا اولماق ایسته‌ییر و من اوندان قورتولماغین یوللارینی آختاریرام. فیزیکی قورولوشو سُون‌درجه گوجلو، بویو اوجا و ساغلامدیر. منیم گنج اوخوجولاریم، منی چوخ شانس‌لی آدام حساب ائتمه‌یین! بو موناسیبت منه آغری و بدبختلیکدن باشقا هئچ نه وئرمه‌دی. نئجه دئییم، اونون هر ثانیه‌سینی منیمله کئچیرمک ایسته‌یی، شخصی ایشلریمی حیاتا کئچیرمه‌ییمه مانع اولوردو. اوخوماغیما، یازماغیما، سیاحت ائتمه‌ییمه، توزآلاماغیما دا مانع اولوردو. بیر سؤزله، حیاتیمی آجیناجاقلی ائدیردی. بو سطیرلری یازاندا دا، بئله منی ناراحات ائدیردی!     او اؤزونو «کلوپاترا و آنتونیا» کیمی گؤستررک، منی جلب ائتمه‌یه چالیشیردی. البتده کی، بو موناسیبت‌لر ایستر-ایسته‌مز منی جلب ائتدی. بو جاذیبه‌دار هم‌ده قارشیسی آلینماز حرکت‌لر، داورانیشلار و موناسیبتی، منی هر شئی‌دن اوزاقلاشدیردی. کارنامام (امک کیتابچام)، اطرافیمداکی اینسانلار آراسیندا نوفوذ و اعتیباریمی، مادّی دوروموم و ائوده‌کی حیاتیمی دا، آلت- اوست ائتمیشدیر. منی هر شئی‌دن اوزاقلاشدیران بو وضعیّت اوچون، اؤزومدن ده، نیفرت ائدیردیم و نهایت بوشاندیم. البته کی، اوندان دا، چوخدان بوشانمالی‌ایدیم. بوشانماماغیمین تکجه سببی ایسه، وکیل‌لرین بوشانما پروسئسی و چوخ باها باشا گلمه‌سی اولوب. شوکورلر اولسون کی، اوشاغیمیز یوخ‌ایدی.     آونون آدینی بیلمک ایستردینیزمی؟ او زامان بویورون اؤیره‌نین!     آدی ساده‌جه «تنبل‌لیک» https://t.me/Adabiyyatsevanlar

اوشاق ادبیاتی شهرام گلکار کیتاب یئمک یئدیم، دادلی یئمک، چوخ چکمه‌دی، یئنه آجدیم. های سالدیم کی، قوناق گئدک، گئجه چؤکدو، ائوه گلدیک. ایستکان‌دا چای کیمی‌دیر ایچدین‌می، هر شئی یوخ اولور. کیتاب یالنیز کیتاب ایتمیر، اوخودون‌مو، بئینه دوْلور. قوْلون کیمی، قیچین کیمی او همیشه سنینله‌دیر. آجیلاری بیر-بیر کسیب قارپیز کیمی شیرینله‌دیر. 1383 https://t.me/Adabiyyatsevanlar