""هسا پس""(جریان شعر پیشرو اقوام ایران)

"اِساشعر" فِلِم بُورد اَمِه فِکِر اَمِه دل اَمِه دَس ! بِنِه هائیتِ دَسّ ِنماسِمی ... زِمِسّوُنْ بَروُشتِه دار نا نا نَدیمی شِه کَئُو بَوِ دَسّ ِ شِه جیف بِلارِه ! برگردان : به خواب رفته فکر ما دل ما دست ما ! دست زمین خورده را نمی گیریم ... درختِ زمستان زده نه نه ندیدیم دست های کبودش را در جیبش فرو بَرد ! (معین دریایی) #هسا_پس #پسا_نو_در_شعر_گیلکی_مازنی_ترکی_تاتی_لری_بلوچ_تالشی_بختیاری #جریان_شعر_پیشرو_اقوام_ایران @hasa_pas

"اِسا شعر" نُوبت نیشتِمِه شیشه دارِ پیشخوُنِ اُون دیمِ اِشمِه : اَتّا بیمُو... اَتّا بُوردِ... اَتّا بَمِردِ... مِه دَس قِسطِ دفترچه اَرمُونِ جُور بَخُوشتِه دیم ! برگردان: در انتظار نوبت نشسته ام به آن سوی پیشخوانِ شیشه دار می نگرم : یکی آمد... یکی رفت... یکی مُرد... در دستم دفترچه ی اقساط آرزو وار با صورتی چروکیده ! (معین دریایی) #هسا_پس #پسا_نو_در_شعر_گیلکی_مازنی_ترکی_تاتی_لری_بلوچ_تالشی_بختیاری #جریان_شعر_پیشرو_اقوام_ایران @hasa_pas

#گیله_حجم(شعر حجم گیلکی) #کاس_آقا #پسا_نو_در_شعر_گیلکی_مازنی_ترکی_تاتی_لری_بلوچ_تالشی_بختیاری #جریان_شعر_پیشرو_اقوام_ایران @hasa_pas تولد ثانوی شعر حجم در شعر پیشرو اقوام در اشعار"گیله حجم" کاس آقا با بررسی مراد قلی پور در کانال هسا پس

#هسا_پس #پسا_نو_در_شعر_گیلکی_مازنی_ترکی_تاتی_لری_بلوچ_تالشی_بختیاری #جریان_شعر_پیشرو_اقوام_ایران با انتخاب #مراد_قلی_پور @hasa_pas

#هسا_پس #پسا_نو_در_شعر_گیلکی_مازنی_ترکی_تاتی_لری_بلوچ_تالشی_بختیاری #جریان_شعر_پیشرو_اقوام_ایران با انتخاب #مراد_قلی_پور @hasa_pas

#هسا_پس #پسا_نو_در_شعر_گیلکی_مازنی_ترکی_تاتی_لری_بلوچ_تالشی_بختیاری #جریان_شعر_پیشرو_اقوام_ایران با انتخاب #مراد_قلی_پور @hasa_pas

‍ دوبارده اما توشکه خوریم قطاران ِ شوب ِ ارا -/ تاسیانی وارش ِجیر/ ایتا پاییزی روز ِ مقرسر- امبولانسان اگر والید. عینکا اوسانم چوم و چوم دکف تاریخی چش پرانی - کی وؤت بینویشته به بینویشته به/جیگا بده - ماشکا - بینویشته به/حرفانی کی ایشتاوسته نی به. لطفن سوتکایانا دوکوشان اب درس بوکوده ایسکایانا خط بزن "فروغ" جا واورس "نجات دهنده ناما ". #مسعود_پورهادی #شعرگیلکی دوباره/ما/گره می‌خوریم/با سوت قطارها زیر باران اندوه غربت/ در غروب یک روز پاییزی امبولانس‌ها اگر بگذارند. عینک را برمی‌دارم چشم و چشم انداز؟ افق‌های تاریخی/ که/متن در ان نگاشته می‌شود نگاشته می‌شود/تا/پنهان کند/دام صیادی را نوشته می‌شود/حرف‌هایی/که/شنیده نمی‌شود. لطفن چراغ‌ها را خاموش کن/ ایستگاهای اب گرفته را خط بزن از "فروغ " بپرس "نام نجات دهنده را". ۱۷ دی ماه ۱۳۹۹ رشت #هسا_پس #پسا_نو_در_شعر_گیلکی_مازنی_ترکی_تاتی_لری_بلوچ_تالشی_بختیاری #جریان_شعر_پیشرو_اقوام_ایران @hasa_pas

#هسا_پس #پسا_نو_در_شعر_گیلکی_مازنی_ترکی_تاتی_لری_بلوچ_تالشی_بختیاری #جریان_شعر_پیشرو_اقوام_ایران با انتخاب #مراد_قلی_پور @hasa_pas

🌕 #هسا_پس(نوشتار محض_نشانه های عمودی) 🕋➗🐜 🕋👇 🕋➕🐒 🕋➖🐘🐘🐘🐘🐘 🕋✖️🕷 🕋🐏🐏🐏🐏🐏 🐘🐘🐘🐘🐘➗🕋 🕋🕊 #مراد_قلی_پور #هسا_پس #پسا_نو_در_شعر_گیلکی_مازنی_ترکی_تاتی_لری_بلوچ #جریان_شعر_پیشرو_اقوام_ایران @hasa_pas

🌕 #هسا_پس 🐘[.....................................................................................................……………………🕋⚽️……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….……………………………………………………….....]🐘 #مراد_قلی_پور #هسا_پس #پسا_نو_در_شعر_گیلکی_مازنی_ترکی_تاتی_لری_بلوچ_تالشی #جریان_شعر_پیشرو_اقوام_ایران @hasa_pas

🌕 #هسا_پس چامه و واتاب از : #علی‌رضا پنجه‌ای واتاو جه پارسی زبان: علی‌رضادپنجه‌ای سولیمانِ پرنده‌فوروشی آَ روزان قالیچان رو تی دومبال گردم خودا آسمانِ میان پیدا نیبی دِ باموم ایتا سر شهرِ پرنده فوروشیه بزنم شاید زمین رو تره بیافم همدیگر امرا بیشیم پرنده بازی بوکونیم من ایتا کفتر پا جا تره پیغام بنم تونم می جوابه دودی به انه ایتا پا سولیمانم اَ همه پرندانه زبان دانم تی زبانه هچ نبوست کی بفهمم بیست و چهارم اسفند ما نود و هشت پرنده‌فروشی‌سلیمان این روزها روی قالیچه‌ها دم‌بال تو می‌گردم در آسمان خدا پیدا نمی‌شوی دیگر آمده‌ام سری به پرنده‌فروشی‌‌های شهر بزنم شاید روی زمین پیدایت کنم_ با هم برویم پرنده‌بازی کنیم من پای کفتری پیغام بگذارم برایت تو هم جوابم‌را ببندی به یکی از پاهایش سلیمانم! زبان این‌همه پرنده را می‌دانم زبان تورا هیچ‌ نشد که بفهمم ۲۴ اسپند۹۸ #علی‌_رضا_پنجه_ای #هسا_پس #پسا_نو_در_شعر_گیلکی_مازنی_ترکی_تاتی_لری_بلوچ_تالشی #آنتولوژی_شعر_پیشرو_اقوام_ایران @hasa_pas

🌕 #هسا_پس دوبارده تی تی بزه د ِ ... تی تی زنه/ اب اب تاس/ دونبو کاس/ نو بو تی تی تی تی ته تی یاره تی تی تی تی تی یاره؟ - طیاره ؟ نیشتم / درچه پوشت اتوبوسا دئر فارسم تی تی /تی تی کونم کیشکا زاکانا / اب ِ لب/ نؤب ِ لب نؤب ؟ بدؤب بدؤب بدؤب اتوبوسا دئر فارسم موجما باورید اب پاشانه اب تی تی لال ِ اب ما تی تی سل تی تی " اوهوی - هوی - هویه می ستاره بوشو کویه؟ " گومان دارم / تو "یانیس ریتسوس " ِ شعر مئن سنگ ِ لاخان ِ سر نیشته بی نی شته بی اولمپ ِ ویوه دس ِ رافا عقربه نیش ترا/کیشا دا کش کشا زنی ..... اق قلا ..... گومیشان ..... " دوختران انتظار" اب درس بوکوده بندرانا دس فارس بوکوده فروردین نودوهشت . هف کو هف دریا اوشن تر #مسعود_پورهادی #شعرگیلکی اشارات *-لال ِ اب = ابی که در سکوت از چشمه به مراسم جشن اب پاشان(تیرِما سینزه) اورده میشود *-اهوی_هوی_هویه ... تکه ای از زنده یاد محمد ولی مظفری کجیدی *- یانیس ریتسوس= پر اوازه ترین شاعر معاصر یونان *- المپ = از خدایان اساطیر یونان *- المپ ویوه دس= سکانسی از فیلم" چشم اندازی درمه" ازشاعر وفیلسوف سینما" تئودور انگلو پولوس " ِ یونانی *-اق قلا وگومیشان از شهر های در محاصره سیل در استان گلستان *- دختران انتظار از نام مانا احمد شاملو *- هف کو هف دریا اوشن تر یعنی المان- کلن. کنار رود" راین" #هسا_پس #پسا_نو_در_شعر_گیلکی_مازنی_ترکی_تاتی_لری_بلوچ_تالشی_بختیاری #جریان_شعر_پیشرو_اقوام_ایران @hasa_pas

🌕 #هسا_پس اسا شعر (شعر نوین مازندران) هان وقت ها مِه دل گِه دِهِ جا گیتِه یا شیمِه پَری درِه یا دریوچه ئِه ارواح اسا گِه دنیا اَتِه دهکده بَوِه نَمّه کِجِه بورِم اَتِه درهاکِردِه خِنِه بِدوش مِه که شِه خِل خِلی ره شِه دوش کَشنِه. آن وقت ها که دلم از دِه می گرفت یا به دره ی پَری می رفتم یا دریاچه ی ارواح حالا که دنیا دهکده ای شده است نمی دانم کجا بروم خانه بدوشی رانده شده ام که دیوانگی اش را بدوش می کشد . جلیل قیصری #هسا_پس #پسا_نو_در_شعر_گیلکی_مازنی_ترکی_تاتی_لری_بلوچ_تالشی_بختیاری #جریان_شعر_پیشرو_اقوام_ایران @hasa_pas

بی شک در چنین متن هایی با پور هادی ای که می نویسد با پور هادی ای که مسافرت می کند و می خندد بسیار فرق هست چرا که مسعود پور هادی در چنین فضاهایی از شعر هایش "ایده هستی" متن هایش بر "ایده تملک"او پیشی گرفته است. پور هادی در چنین موقعیتی اززبان "روایت گر رویا" نیست بلکه "روایتی رویا گون" را به خواب می برد که قادر به دست برداشتن از نوشتن نیست یعنی نوعی نا خود اگاه که تحت تسلط آگاهی درونی است نه نا خود اگاهی که چیز یا دغدغه های روز مره آن را از پای در اورند. در واقع متن ها با چنین خصوصیاتی با جهان و زندگی رابطه ای بر قرار می کنند که ما را از بهانه های دروغین و فریب تمدن آزاد می کنند. این چنین آوانگاردی درست بر خلاف دغدغه کسانی است که گمان می کنند شعر پیشرو دارد با روشی انتحاری خودش را به پایان خط نزدیک می سازد مراد قلی پور آذر ۱۳۹۸ 👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇 مسعود پور هادی: 👇 من فکر می کنم به مفاد این نوشته اقای قلی پور توجه ان چندانی نشد. این متن برای من بسیار اموزنده است وپر از نکات تازه. جناب قلی پور در این متن نگاهی ساخت شناسانه انداخت که بسیار اموختنی است. میگوید:این متن با طرح اولیه نوشته نشده است. یعنی متن در مسیر نوشتن شکل میگیرد. نقل قول می اورد از دکتر تسلیمی: تصاویر نامنتظر ودراماتیک پس متن یک متن در حال نوشتن و مسیری است که با ایماژ ها (ایماژ های دراماتیکی) مسیر را طی می کند. میگوید: متنی است که سئوال دارد وبرای بحران های موجود"بدیل" یعنی متن در بطن یک گفتمان شکل می گیرد. نشانه هایی از زمان ومکان را درخود حمل می کند. بقول جناب خویی" بیدر کجایی" نیست. میگوید:به جوهر ذات زبان ونبض موجود زنده نزدیک میشود. میگوید:محاسبه گر نیست یعنی چالشگر زبانی است که تن سپرده به سیادت زبان قدرت میگوید: بر موجودیت انسان سرمایه گذاری می کند. یعنی: اومانیستی است " صداهایی را در قالب وساخت زبان منعکس می سازند که سرکوب شده اند" "ابژه های بیرونی چنین متن هایی شکلی"اعجوبه وار" به خود می گیرند و بین سوژه نویسنده وسوژه انسانی فاصله ایجاد می کند" می گوید: زبان در این متن روایت گر رویا نیست بلکه روایت رویا گون را به خواب می برد. من فکر می کنم الگو های اقای قلی پور برای خوانش وچالش با شعر درسنامه ای بسیار با ارزش است با توسعه دامنه های ان شعر ما مناظر تاویلی جدیدی خواهد یافت. دست مریزاد می گویم به این استعداد وافتخار می کنم که بیاموزم از الگو ها. #قسمت_۲ (پایان) #نامه_شماره_۲۲ مسعود پورهادی .رشت #هسا_پس #پسا_نو_در_شعر_گیلکی_مازنی_ترکی_تاتی_لری_بلوچ_تالشی_بختیاری #جریان_شعر_پیشرو_اقوام_ایران @hasa_pas

🌕 #نامه_شماره_۲۲ #هسا_پس جی لیس که/ "ت" ی "تا" ی وؤت تاووت ِ ایجانایی گوره خولان ِ تک جا هه تو تا توفنگ بدسان ِ بؤت سییا وازه کؤت. وؤت/ بؤت ناره کؤت/ دونکوده داره سرانده/پاورانده را واکونه راوه کونه تا نام ندار تاتاین نام اویر"وا" وؤت ِ"وا" ایا ایسان ِ/ تاتایی. اودس ِکؤل وندان آمندان پاپلی یی/ کی خوسره کؤرا اویرا کوده داره وارشی /کی گا اسبا شور واره لل ه جاری /کی کن تاسایه کالاگن ناره. دور شران ِ دور ِ جا خاندش ِ ایتا چیری خورا سرا د ِ افتاب زردی چش پرانا. #شعرگیلکی #مسعود_پورهادی "وؤت" دس ِ قرض از امین حسن پور است. معادل "متن" از مصدر"وؤتن" شرق گیلان بمعنای بافتن. پس "وؤت" می تواند بافت معنا بدهد . من همین تعبیر ها را مد نظر داشتم شما مختارید برای معادل گذاری ومعنا بخشی. "بؤت" وامواژه ای است که ازمراودت ما با روس ها به یادگار مانده است. اشاره به چکمه دارد بیشتر از جنس لاستیک گوره خولان=سوراخ های تاریک .منظور گور های تاریکند که دخمه اند. سییا وازه=" وازه" از مصدر وازئن=پوشیدن(که شامل لباس و پاافزارهم می شود) وا از مصدر" واستن" میل داشتن ایا ایسان گیلکی را من معادل"دا زاین" المانی می بینم که "هایدیگر" از ان به معنای "هستی" در متنهایش اورده است. ونده= گرداب تاتایی= نام اوا است برای تشویق کودک به راه رفتن. تصویر وعکس هم معنایش کردند. در شفت معادل سایه است سرانده= سر برهنه معنا می دهد. جناب طوافی به ان توسعه معنایی دادند وانرا معادل بی سرپناهی اوردند که من خیلی می پسندم واگردان می لغزد/"ت" ی "تا" ی متن از پهلوی تابوت گور های دستجمعی/همین طور تا چکمه ی تفنگ بدستان /کت سیاه جامه گان متن چکمه ندارد/ کت/ نپوشیده است بی سرپناه/ برهنه پا راه باز می کند/ سرریز میشود تا تصویر های بی نام/ تا/ میلی گمشده میل متن/ تصویری از/ در این جا بودن(هستی) انسوی تپه ها گردابها/ ابگیر ها پروانه ای که/ حافظه اش را گم کرده است بارانی که/ گاه/ سیل اسا می بارد نی زاری که/ مدت زمانی است/قو ندارد از دور دست ها دور/ انعکاس اواز پرنده ای/ خودرا رها می کند/ در دامنه های زردی ِ واپسین ِ روز. #نقد_نقد #هسا_پس وقتی متنی با طرح اولیه نوشته نشود در واقع نویسنده این فرصت آزادی را با احترام به متن داده است و نمی خواهد با زیاده روی در تعیین دقیق حدود متن، آن را در کنترل خود داشته باشد. یکی از اتفاق هایی که به نوعی بخشی از شناخت شناسی اشعار هساپسی است همین "گم شدگی طرح های اولیه"است که نمونه بارزش را در اشعار اخیر مسعود پور هادی می توان سراغ گرفت.طرح هایی که به قول دکتر تسلیمی ارجمند تبدیل به "تصاویر نامنتظر و دراماتیک" شده اند. متن هایی که بدون طرح اولیه نوشته می شوند نویسنده و خوانشگر را در آن چه که در آن هستند می برند و نویسنده مجبور نیست که حرف هایش را به قول ساراماگو مثل پیراهنی کثیف هر روز عوض کند تا حرف جدیدی زده باشد. متن هایی که تن به طرح های اولیه نمی دهند متن هایی هستند که سوال دارند و جواب های شان را بیهوده تکرار نمی کنند و برای بحران های موجود "بدیل" دارند. متن ها با چنین خصوصیاتی، از مظاهر و پوسته ها عبور می کنند و به "جوهر ذات زبان و نبض موجود زنده"نزدیک می شوند. چنین متن هایی حتی اگر سمت و سوی ایدیولوژیک به خود بگیرند چون محاسبه گر نیستند در برخورد با قدرت و ایدیولوژی آن ها را مجبور می کنند که بودجه های کلان را صرف خرید دستکش های بیشتر کنند تا دست های کثیف شان پوشیده تر بماند. این چنین متن هایی درست بر "موجودیت انسان" سرمایه گذاری می کنند و در خدمت "داشته های "او نیستند. چرا که برخاسته از اعماق حیات او هستند نه این که متنی آگاه و حاضر و آماده باشند. در واقع بخش وسیعی از شعر های هساپس و من جمله اشعار اخیر مسعود پور هادی با چنین خصوصیاتی در پی این هستند که صداهایی را در قالب و ساخت زبان منعکس سازند که سرکوب شده اند و حال فرصت این را یافته اند که آزادانه هر چه می خواهند، بشوند چرا که به خاطر نبودِ طرح اولیه و ذهن محاسبه گر نویسنده ،به حال خود وا گذارده شده اند. چنین متن هایی به قول" ایو بونفوا"روایتی رویا گون" انند یعنی شعر هایی که به جای انعکاس "شی"به خاطر وجدان آسیب رسان جامعه ،پرسش هایش را از موجودیت انسانی مطرح می کند لذا ابژه های بیرونی چنین متن هایی شکلی "اعجوبه وار"به خود می گیرند و بین سوژه نویسنده و سوژه انسانی فاصله ایجاد می کنند. چنین متن هایی به قول پل استر محصول انسانی وسیع و گسترده ای هستند که به خاطر قلمرو مناطق بایر زبان می توانند توریست های زیادی را فراخوان کنند. #قسمت_۱(ادامه👇) #نامه_شماره_۲۲ #مراد_قلی_پور #هسا_پس #پسا_نو_در_شعر_گیلکی_مازنی_ترکی_تاتی_لری_بلوچ_تالشی_بختیاری #جریان_شعر_پیشرو_اقوام_ایران @hasa_pas

🌕 #هسا_پس #جریان_شعر_پیشرو_اقوام_ایران می تاسیانی تی مانستانه ایپچه ایپچه آیه ایسه دِ نیشه واگردان دلتنگی من مانند توست/کم کم می آید/می ایستد دیگر نمی رود #پویافر درود جناب آقای پویافر عزیز! در جایی خود تان را از تکرار هسا شعر ها جدا کردید اما دوباره برگشتید به تجربیات تکراری! هر چیزی را ننویسید و از سخنم ناراحت نشوید. کل هسا شعر در تکرار است. شما در چند مورد جدا شدید اما دوباره برگشتید. چیزی که راحت نوشته شود راحت هم فراموش می شود. " آسان" بنویسید اما راحت نه. تن به هر اتفاقی ندهید. اتفاق ها در شما دمیده شد اما برگشتید. شاید اثرات جمعی که در آن هستید در شما تاثیر دارد. اثرات جمعی که همه تکرار تجربیات همدیگر هستند با لغات و ترکیبات تکراری. شما جدا شدید ولی جمعی که در آن هستید شما را برگرداندند. کل اشعار هسا شعر گویا اگر اسم مولفانش را حدف کنیم می تواند مال هر کسی باشد. فاصله بگیرید. این توان در شما هست. به دغدغه های خودتان برگردید نه دایره المعارف محدود تجربیات تکراری و جمعی. هسا شعر پرونده اش با کتاب ارزشمند "شاعران هسا شعر از جناب چراغی گرانقدر بسته شد. هسا شعر در روشنایی است. مدت هاست تاریکخانه اش را از دست داده است. استعاره هسا شعر استعاره روشن است. موجود کوچکی در این دایره محدود در پس تاریکی وجود داشت که پس از روشنایی همه چیزش را لو داد. فیلِ متصور این تاریکخانه فیلمی بیش نبود. جناب پویافر! دوستانی هستند که به تجربیات جدیدی رسیدند اما برگشتند. شاید ترسیدند. ترس اعتیاد خطرناکی در هنر است. ترس ، منتخب راحتی است. اما آسانی نه! آسان نویسی رنج است ولی راحتی در شعر عارضه است. چون شعر را به آرامش می رساند. رسالت شعر آشوب است نه آرامش. متاسفانه این عارضه آرامش دامنگیر شعر فارسی هم شده است. اما دایره تجربیات در شعر فارسی طبیعتا بسیار گسترده است لذا تذکراتش هم دیرتر به چشم می آید. شاید آقایان آریاپاد و پور هادی زودتر این دایره محدود هسا شعر را دریافتند و خودشان را از این فضای محدود تکراری با چند کتاب ارزشمند خود نجات دادند. در واقع این نجات،نجاتی تاریخی است. جایی که تجربیاتی جدید تر آغاز گردید اما هیاهو و خوانش های متسلط و محدود هسا شعر اجازه نداد که این گسست و شکاف معرفی گردد. بخش وسیعی از تجربیات هسا شعر وارد فایده گرایی شد. در واقع به فکر ضرب زدن خود شد. هسا شعر پس از تکرار به ضرب زدن خود مشغول شد. شعر وقتی به ضرب زدن بیافتد در واقع تبدیل به گرفتن شده است. گرفتگی همان انجماد است. چیزی که نمی گدارد شعر سیال شود و جریان یابد. جریان هسا پس روحی تازه تر و هجمه ای بود که توانست هم از درون به تجربیات تازه برسد و هم بر اثر ارتباطات بینا زانری با جریانات شعر فارسی تجربیاتی را به زبان اقوام وارد کند که بی سابقه بود جریان هسا پس بیش از ان که در جعرافیای محدود بماند تجربیاتش را با اقوام مختلف حاشیه زبان فارسی به سهم گذاشت. این دموکراسی نیازمند برنامه و مهندسی حساب شده بود. چرا که چنین گفتگو و گفتمانی میان تجربیات مشترک زبان اقوام صورت نگرفته بود. از طرفی ولی اسا شعر در مازندران توانست با حفظ تجربیات گدشته همپای با هسا پس توسط کسانی چون جلیل قیصری به تجربیات جدید تری دست یابد. چیزی که هسا شعر نتواتست چنین چیزی را نشان دهد. اگر هم حرکتی چند صورت گرفت ماحصل ضرباهنگ ها آواها و لحن های هسا پسی بود. در واقع سعی کرد که در مقابل هسا پس جبهه گیری کند و به جای جبهه گیری محدودتر شد و تجربیات تکراری اش را تکرار کرد و نتوانست تجربه ای تازه خلق کند. هر تجربه ای که تازه بود دیکر هسا شعر نبودند مگر این که تجربه های تازه از ماحصل مواجهه با هسا پس را به نام هسا شعر ضرب کنند و این برای کسانی که جریان شناس هستند به راحتی قابل رهگیری است. تجربه شعر پیشرو ترکی حساب جداگانه ایست که در واقع می توان هسا پس را با تجربیات شعر ترکی و کردی در مقابل جریانات بسیار قوی شعر فارسی قرار داد. این مقابله و تقابل و تعامل قابل باورپذیری است و می توان آن را به تعرفه گذاشت که تا اکنون نیز اینگونه بوده است. هسا شعر بیش از ان که جاری باشد تاریخی معتبر است. این تاریخ را باید پاس داشت و هسا پس پاسدار هساشعر است. هسا شعر را باید در گلوگاه گسست هفتاد ،خوب تر معرفی کرد . تعامل مشترک هسا پس با جریانات جاری و تاریخی زبان اقوام می تواند سند و کمک خوبی برای معرفی زبان اقوام باشد. نتیجه این که: زبان شعر اقوام در کلیت خود هم تجربه ای متفاوت و هم تجربه ای مشترک با زبان فارسی بر اثر مواجهه گفتگو مند و گفتمانی دارد که باید پیرامونش حرف زد. #مراد_قلی_پور #استعاره_روشن(به بهانه هسا شعر و نگاهی به شعر زبان اقوام ) #ضرب_زدن #فیل_یا_فیلم #نامه_شماره_۲۱ #هسا_پس #پسا_نو_در_شعر_گیلکی_مازنی_ترکی_تاتی_لری_بلوچ_تالشی_بختیاری #جریان_شعر_پیشرو_اقوام_ایران @hasa_pas

🌕 #نامه_شماره_۲۰ #هسا_پس #مسعود_پور_هادی رفیق نازنین ونازک اندیشم سلام.ببخش با تاخیر برایت می نویسم.این روزها این جا افتابی است ومن تا خرخره کار میکنم وفرصتی باقی نمی ماند که به کار دل برسم. نوشتی از نوشتار مراد قلی پور چه می فهمم.گفتی قادر به پی بردن به جهان بینی شاعر نیستی. شعر مراد با متر ومعیار های رایج ومعمول قرابتی ندارد.چند کار ازادی که من از مراد خواندم به لحاظ معنایی تن به معنایی عادت شده نمی دهد. خورده روایت هایی است که در درون شعر شکل می گیرد و ربطی به بیرون ویا واقعیت بیرونی ندارد.مولف متن به عنوان یکی از سه مولفه های دلالت معنایی متن(مولف- متن- خواننده) از نا توانی جهان امروز می نویسد. در برخی از کار های مراد با متن هایی روبرو می شویم که تکیه برگفتمان های اجتماعی وفلسفی دارند:مثلن گفتمان زیست محیطی در پاره گفتارهایی این چنینی"چه کسی دیده/ که پرنده های تازه متولد شده در ابها پرپر بزنند. " ویادر"مگر می شود/ رودخانه ها بایستند". ساختار شکنی وتخریب فرم ومحتوا در این کار ها نشان از گرایشی پست مدرنیستی دارد.بطور جدی از فرم های رایج بیانی فاصله می گیرد وجهان بینی در محتوا را برنمی تابد.هیچ پایبندی به رابطه ی یک به یک دال ها ومدلول ها ندارد. از ویژگی های اجرایی این شعرها برجسته سازی شکل هندسی زبان مثلن ردیف کردن یک کلمه در چند سطر وتکرارکلمه و فرم دادن به ان بمثابه یک اثر تجسمی" ایتا ایتا ایتا ایتا ایتا ایتا ایتا داران داران داران داران دازان دازان دازان دازان خومان خومان خومان خومان از دیگر ویژگی های ان تکثر فضا ها ومکان های روایت است : کی بیده/ ایتا ایتا ایتا ایتا ایتا/ زاکان زاکان زاکان زاکان/ خیابانانه سر/دارانا کشا گیرند/ مگه به/ روباران بسن/ وتداخل ژ انر ها (نقل،داستان، نمایش ،هنرهای تجسمی) . من در پای یکی از شعر های مراد در کانال "هسا شعر" خطاب به مراد نوشتم: با شعرهایت گفتگویی را گشودی که درسالهای اخیر بمثابه یک گفتمان اجتماعی در قلمرو عمومی جا گشوده است."گفتمان زیست محیطی" بمثابه یک روایت در خود( نه وابسته به کلان روایت های ضد سرمایه داری وغیره) واین شعرت را بربستر تاریخی این گفتمان قرار می دهد. درشعر گیلکی سلطه سوژه برطبیعت، عناصر موجود وپدیده های طبیعت را به ابزار ویا به پدیده گنگ بدل کرده است.تخییل سطحی وبی رمق ودر بسیاری موارد کلیشه ای و دانای کلی که فرصت عرضه اندام بی واسطه طبیعت را مانع می شود. از مشکلات متن هایی است که ابر وباد وماه وخورشید را در خدمت انسان می پندارند وتکیه بر کلان روایت های سنت واندیشه های پیش مدرن دارند. "نوشتم" در شعرت خاطره پیوند انسان با طبیعت زنده می شود" . مراد از رابطه خود با طبیعت فضایی بازی گوشانه می سازد. شعر به مثابه بازی . این استنباط کلی من از یک سری از کار های مراد است که دیدم. مایلم در فرصتی که نمی دانم کی بسراغم می اید بسراغ شعرهایش بروم.نازنین در این شعر به سراغ حهان بینی با چشم اندازی که ما از جهان داریم نباید رفت. ما شکست خورده گان تاریخیم.تی قوربان #نامه_شماره_۲۰ #نقدی_بر_گیلکی_های_مراد_قلی_پور #مسعود_پور_هادی_آلمان ۱۳۹۷ #هسا_پس #پسا_نو_در_شعر_گیلکی_مازنی_ترکی_تاتی_لری_بلوچ_تالشی_بختیاری #جریان_شعر_پیشرو_اقوام_ایران @hasa_pas