خوانش انتقادی شهر

فاطمه کریمخان: «اگر بسوزیم دومین کتاب وینسنت بوینز و دومین ترجمه‌ی من به فارسی ست، این کتاب روزنامه‌نگارانه مرور سریعی بر تعداد زیادی از جنبش‌های اجتماعی بین سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۹ انجام می‌دهد و می‌پرسد اگر «الشعب یرید اسقاط النظام» شعاری که از تحریر قاهره بلند شده بود و به ساخته شدن ده‌ها میدان تحریر دیگر از سائوپائولو گرفته تا استانبول و هنگ‌کنگ و کی‌یف منجر شد، چرا در این دهه هیچ انقلابی اتفاق نیافتاد؟! و مهم‌تر از آن، اگر انقلاب نشد، پس چه اتفاقی افتاد؟ در سالگرد خیزش ژینا، و داغ تا همیشه تازه خون بچه‌های ایران، کتاب اگر بسوزیم فرصتی برای تماشای خودمان در آینه‌ دیگران فراهم می‌کند، کاری که انسان ایرانی به واسطه جغرافیا و خلق خوی خود بسیار کم به آن تن می‌دهد. اگر شما هم روزی در خیابان بودید، اگر بچه‌هایی دارید که در خیابان بوده‌اند، یا ممکن است روزی بخواهند به خیابان بروند، اگر به حضور خیابانی جوانان نگاه می‌کنید و آن را تحسین می‌کنید، اگر روزنامه‌نگار یا دانشجو یا علاقمند علوم اجتماعی هستید، مطالعه‌ی این کتاب حتما برایتان لازم است. مثل باقی کتاب‌های من، «اگر بسوزیم» رایگان منتشر شده است، و رایگان توزیع می‌شود، از آنجا که تمام کار یک نفره انجام شده قاعدتا ممکن است اشکالاتی در متن باشد که بر من ببخشید. اگر مایل به حمایت از مترجم بودید می‌توانید مبلغ دلخواهی را به شماره کارت ۵۰۲۲۲۹۱۰۴۴۱۰۱۷۱۳ واریز کنید.» .

سلام 👩‍🌾 🕵️‍♀️ما دنبال یک همکار جوان می‌گردیم که دنیای کشاورزهای ایرانی در شبکه‌های اجتماعی رو شخم بزنه و با خلاقیت خودش به حاصلخیز شدنِ زمین بیت‌بُنه در این شبکه‌ها کمک کنه. 🌾 بیت‌بُنه یک اپلیکیشن برای مشارکت مردم در تامین مالی کشاورزی پایدار ایرانه، اونم از طریق توکنایز محصولات کشاورزها با قراردادهای هوشمند روی بلاکچین. 🤝🏻 ما باور داریم که بیت‌بُنه میتونه نقش مهمی در تحول کشاورزی ایران بازی کنه. اگه شما هم دوست دارید در این مسیر همراهمون باشید لطفا اسم، سن، تحصیلات و تجربه‌های مرتبطی که داشتید رو بنویسید و در تلگرام برامون بفرستید. 👉 t.me/bitbonehteam خوشحالمون می‌کنید اگر این پیام رو به دست اهلش برسونید🌞

▫️سیاست‌های جمع‌آوری معتادان تنها حذف‌سازی «دیگری» است نه حل مسئله 🔻پوشاندن امرِ غلط | فرشته رضایی | ◇ با نزدیک‌شدن به آغاز ماه مهر، شهرداری تهران طرحی را تحت عنوان «ساماندهی آسیب‌های اجتماعی» آغاز کرده است که در قالب آن، اقدام به جمع‌آوری معتادان متجاهر در شهر می‌کند. آن‌گونه که سرپرست سازمان خدمات و مشارکت‌های اجتماعی شهرداری تهران، به «ایلنا» بیان کرده است، «هدف از اجرای مرحلۀ چهارم طرح ساماندهی آسیب‌های اجتماعی، این است که فضای شهر به‌عنوان فضایی که قرار است دانش‌آموزان در آن رفت‌وآمد کنند، پاکیزه باشد.» بر این اساس، قرار است در بوستان‌ها و فضایی که نزدیک مدارس است و دانش‌آموزان از آن‌ها استفاده می‌کنند، اقدام به جمع‌آوری معتادان کنند. ◇ «محمد نقیب» همچنین از شهروندان تهرانی خواسته است، مکان‌هایی که افراد آسیب‌دیده اعم از معتاد متجاهر و... حضور دارند را از طریق سامانۀ ۱۳۷ به شهرداری تهران اطلاع دهند تا آن نقطه را «پاک» کنیم! پاک‌سازی یا پاک‌انگاری شهر از معتادان که واژۀ نامناسبی برای یک پدیده و آسیب شهری است، همواره در سال‌های اخیر از سوی متولیان امر بیان می‌شود. اعتیاد، کودک کار، تکدی‌گری، زنان بی‌خانمان و ...، از آسیب‌های شهرهاست و بی‌تردید راهکار کاهش بسیاری از این آسیب‌ها، نه جمع‌آوری که اتخاذ رویکردهای پیشگیرانه و بلندمدت است. بااین‌حال باید دید این جمع‌آوری معتادان متجاهر، چه کمکی به شهروندان و نوجوانان دانش‌آموز و زیست شهری آنان خواهد کرد؟ در دیگر کشورها برای بهبود وضعیت و پیشگیری از افزایش این پدیدۀ شهری، چه اقداماتی انجام می‌دهند و چقدر چنین اقدامات نمادین، مؤثر و کمک‌کننده خواهد بود؟ گزارش کامل را در سایت «پیام ما» بخوانید. #آسیب‌های_اجتماعی #جامعه #پیام_ما @payamema

🌐 مجموعه گفتگوهاى كلاب سرزمين و شهر 🔰 موضوع : دُن كيشوتيسم آستيگمات بررسى انتقادى قانون تأسيس شورايعالى شهرسازى و معمارى 🎙سخنران : عارف اقوامى مقدم 🗓 زمان جلسه : چهارشنبه : ٢١/شهريور/١٤٠٣ ساعت ٢٠ به وقت تهران 📌لينك ورود به جلسه : https://www.clubhouse.com/invite/L97S1ak8Z5zX71e9r4O6eQ3qGe3GCvJvD02:15WS9dg8TgAZx6aBA4tOanGBi0dtQmJhIp7DP5Bo2K4

📣 انجمن علمی مطالعات شهری دانشگاه تهران برگزار می‌کند: 🔹نشست مجازی زنان و فضاهای شهری ▫️مهمان: اعظم خاتم استاد دانشگاه و محقق دانشگاه یورک کانادا ▫️گرداننده: پریسا ایزدی دانشجوی ارشد توسعه شهری دانشگاه تهران ⏰ زمان برگزاری: دوشنبه ۱۹ شهریور ساعت ۱۸:۰۰ 💻 بستر برگزاری: گوگل میت (google meet) 🔗 لینک نشست متعاقباً در کانال قرار خواهد گرفت. 🔸 انجمن علمی مطالعات شهری دانشگاه تهران @urbanstudiesassociation_ut

سلام ما شماره‌ی نشرنشده و حذف‌شده‌ی[شماره‌ی سوم و چهارم] سروین را منتشر کردیم. در آخر نشریه به معرفی نهادهای رسمی و غیررسمی حوزه‌ی شهر و دانش در دانش‌گاه اقدام کردیم. این دو شماره‌ی سروین تلاش تعدادی از دانش‌جویان اتحادیه‌های دانش‌جویی برای بازپس‌گیری فضا از نهادهای سرکوب است. می‌توانید نشریه را منتشر کنید و به‌هرنحوی که مایل هستید از ما حمایت کنید و می‌توانید از این کار صرف‌نظر کنید اما ما صادقانه تلاش کردیم که از محیط علمی دانش‌گاهی دفاع کنیم. نشریه‌ی سروین، نه اعتباری صرفا وابسته به محتوا دارد و نه ادعایی محتوایی درخشان در تاریخ دانش‌جویی‌ست؛ به‌واقع کثرتی از صداهایی سرکوب‌شده است که بخشی از آن در گفتمان حکمرانی هم ممکن است جا داشته باشد ولی به‌واقع ما با آن‌چه سرکوب سیستماتیک دانش‌جو بوده وارد نزع شده‌ایم. میانجی قرار دادن سروین ممکن است، نتایج و عواقب خوش‌‌آیندی برای ما نداشته‌باشد اما از این حیث که «آزادی» و «حق‌به‌شهر» را جار می‌زنیم در «کردمان فضایی» خود را پیش می‌بریم از شما کمک می‌خواهیم. اگر مستحق حمایت باشیم، اگر برایتان وضعیت وارفته‌ی دانشگاهی مهم است، اگر می‌خواهید به جمع ما بپیوندید و اگر این حمایت را مفید می‌دانید؛ ما را بازنشر کنید. ما شما رو در نشریه در صفحه‌ی آخر معرفی کرده‌ایم. با تشکر دانش‌جویانی که مقاومت و ساخت پیشه کرده‌اند و برای احقاق «حق‌به‌شهر» و «تولید فضا» می‌ایستند. لینک سروین شماره‌ی سوم: https://t.me/SarvinPraxis/9?single لینک سروین شماره‌ی چهارم: https://t.me/SarvinPraxis/10?single @SarvinPraxis «به سرو وارونه‌ی سروین توجه کنید» [لطفاً این پیام را بازنشر نکنید و اگر به حمایت از ما اعتقادی دارید فقط دو شماره‌ی ارسال شده را بازنشر نمایید و سروین را به دیگران معرفی کنید]

📢تمدید فراخوان سومین شماره نشریه سروین 💭معاونت فرهنگی‌واجتماعی وزارت علوم،تحقیقات‌و‌فناوری اتحادیه‌انجمن‌های‌علمی-دانشجویی معماری،مرمت‌و‌شهرسازی‌ایران ♦️خوانش انسان از محیط و فضا، با تاکید بر فرهنگ♦️ ----------------- #نشریه_سروین #اتحادیه_معماری_مرمت_و_شهرسازی_ایران #نشریه #مقالات_علمی #اتحادیه_دانشجویی #دیدگاه #محیط_فضا ----------------- #magazine #scientific_article #association_student #sarvin_magazine #point_of_view #perimeter_Space ----------------- 🆔 @uaurir 🆔 @sarvinjournal

"چه کسی از «سیاست» می‌ترسد؟! مروری انتقادی به دستاویزهایی که منجر به اخراج ورزشکارِ زنِ اهل افغانستان از بازی‌های المپیک شد" پوریا جهانشاد مقدمه: خبر کوتاه بود: «مانیزا تالاسی»(منیژه تلاش) ورزشکار افغانستانی که در تیم پناهندگان مسابقات المپیک حضور داشت و پیشتر به‌دلیل تهدید ِجانی از سوی دولت طالبان از کشورش گریخته بود و با گذر از مرز پاکستان در اسپانیا پناهنده شد، به دلیل نشر پیام «FREE AFGHAN WOMEN» از المپیک اخراج شد. به‌تعبیری‌دیگر، رقصنده‌ای که تمام آرزوهایش را بعد از تقدیم کشور افعانستان به طالبان از سوی آمریکا و متحدانش و شروع مراودات اروپاییانِ متمدن با این بنیادگرایانِ زن‌ستیز بر‌باد‌رفته می‌دید، به‌دلیل اعتراض به آن‌چه از سرگذارنده بود و آن‌چه در پشت صحنه بر او و زنانِ هم‌وطنش تحمیل شد، با استناد به منشور کمیته بین‌المللی المپیک، «رد صلاحیت(دیسکالیفه)» شد! می‌گویند المپیک قوانینی دارد که مطابق با آن هرگونه شعار و موضعی که رنگ و بوی سیاسی/مذهبی/نژادی بدهد ممنوع است. می‌گویند المپیک رویدادی است برای نمایش دوستی‌ها، احترام، برابری و تعالی؛ جایی است که قرار است سفید و سیاه و زن و مرد درون قاب تصویر و فریم‌های رسانه‌ای لبخند بزنند و جامعه‌ای تبعیض زدوده را تصویرسازی کنند. به‌این‌اعتبار، اگر تیم بزرگی از پناهندگان داریم، یا فلان کشور را از حضور در المپیک محروم کرده‌ایم، اما نمایندگانِ فلان دولتِ در حال نسل‌کشی‌ اینجا حضور دارند یا توزیع نابرابر پول و منابع و اشکال مختلف کنترل و سانسور در میان ورزشکاران مختلف شرکت کننده، از هر گوشه‌ای قابل رصد است، این‌ها از منظر برگزار‌کنندگان ارتباطی با «سیاست» ندارند! به‌همین‌ترتيب از منظر برگزارکنندگان طرد اقلیت‌های جنسی و جنسیتی که تن به متر و معیارهای پذیرش «جنسِ به‌هنجار» نمی‌دهند، یا محروم کردن اقوام و گروه‌هایی که نمی‌خواهند و نمی‌پذیرند زیر پرچمِ همگون ساز دولت-ملت ها رقابت کنند دخلی به «سیاست» ندارد! حتی زنجیره مشکلاتی که خارج از اقتضائات ورزش شکلی از تبعیض فراگیر را برای صرفِ حضور ورزشکاران در این رویداد بر اساس میزان تائید یا تخطی دولت‌ها از نظم جهانی مستقر و ژئوپلتیک سیاسی حاکم بر آن عادی‌سازی می‌کند هم ربطی به «سیاست» ندارد! ... @rokhdadehonar / رخدادِ هنر لینک مطالعه کامل متن: https://telegra.ph/%DA%86%D9%87-%DA%A9%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%AA%D8%B1%D8%B3%D8%AF-%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D9%82%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%88%DB%8C%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D9%85%D9%86%D8%AC%D8%B1-%D8%A8%D9%87-%D8%A7%D8%AE%D8%B1%D8%A7%D8%AC-%D9%88%D8%B1%D8%B2%D8%B4%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D8%B2%D9%86-%D8%A7%D9%87%D9%84-%D8%A7%D9%81%D8%BA%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%BE%DB%8C%DA%A9-%D8%B4%D8%AF-08-11

قسمت ۲۱ دموکراسی درکار منتشر شد. عنوان این قسمت: «بازگشت ⁧#فاشیسم⁩» در این قسمت روند رو به رشد راست‌گرایی افراطی در دنیا و ظهور مجدد فاشیسم در عرصه سیاست و جوامع مدرن را بررسی کردیم و از دلایل اساسی این بازگشت پس از ۷۰ سال گفتیم. https://democracydarkar.com/episode0021/

حجت میرزایی معتقد است برنامه‌ریزی شهری یک رشته نظری لیبرالی است نه سوسیالیستی اما وقتی به تنوعی از طیف رویکردهای نظری به برنامه‌ریزی شهری نظری می‌افکنیم بی‌پایه بودن این ادعا را درمی‌یابیم. اساساً نمی‌توان برنامه‌ریزی را محدود به یک طیف سیاسی خاص کرد بلکه برنامه‌ریزی مفهومی‌ست که گرایش‌های مختلف (از راست رادیکال تا چپ رادیکال) آن را باتوجه به پارادایم‌های فکری خود مفهوم‌پردازی می‌کنند. همانند مفهوم «توسعه» که طیفی از ایده‌های رادیکالی مانند «توسعه ضد رشد اقتصادی» تا ایده توسعه نئولیبرال را در بر می‌گیرد. در طیف مقابل ایشان هم کسانی هستند که بالکل منکر برنامه‌ریزی می‌شوند. برای رهایی از این وضعیت باید ورای دوگانه برنامه‌ریزی آری یا نه پیش رفت. آن برنامه‌ریزی که مسیر را برای مداخله طردشدگان توسعه هموارتر می‌کند

حجت میرزایی معتقد است برنامه‌ریزی شهری یک رشته نظری لیبرالی است نه سوسیالیستی اما وقتی به تنوعی از طیف رویکردهای نظری به برنامه‌ریزی شهری نظری می‌افکنیم بی‌پایه بودن این ادعا را درمی‌یابیم. اساساً نمی‌توان برنامه‌ریزی را محدود به یک طیف سیاسی خاص کرد بلکه برنامه‌ریزی مفهومی‌ست که گرایش‌های مختلف (از راست رادیکال تا چپ رادیکال) آن را باتوجه به پارادایم‌های فکری خود مفهوم‌پردازی می‌کنند. همانند مفهوم «توسعه» که ایده‌های رادیکالی مانند «تپسعه ضد رشد اقتصادی» داریم تا ایده تپسعه نئولیبرال ادعای آقای میرزایی بنابراین بی‌منظور نیست. او قصد دارد راه را برای ایده‌های برنامه‌ریزی رادیکال در دانشگاه‌ها ببندد. امثال فریدمن که در کشورهای موردنظر ایشان در حوزه برنامه‌ریزی پژوهش‌های گسترده می‌کنند در همان دانشگاه‌هایی هستند که آقای میرزایی مدعی‌ست برنامه‌ریزی با رویکرد لیبرالی را ترویج می‌کنند. دریغ از این فقر دانش که مسیر را برای تولد امر نو سد می‌کند.

«خلیج فارس؛ تاریخچه سیاسی و اقتصادی پنج شهر بندری»|ویلم فلور|آرزو حیدری|بنیاد موقوفات محمود افشار|۱۴۰۳|اول|۱،۲۵۰،۰۰۰ تومان «کتاب خلیج‌فارس ترجمه تحقیقی درباره تاریخ خلیج‌فارس در زمان تغییرات عظیم سیاسی و ورود متوالی امپراتوری‌های تجاری به این ناحیه، یعنی از قرن دهم تا دوازدهم هجری قمری است. مطالب کتاب حاضر شامل برخی اطلاعات منتشر نشده و مستند به منابع دست اول از جمله بایگانی‌های پرتغالی و هلندی است و نویسنده کوشیده است تا نشان دهد خلیج‌فارس از نظر تجارت،فرهنگ، مهاجرت و سیاست بخش جدایی‌ناپذیری از شبکه اقتصادی-سیاسی اقیانوس هند بوده است. بررسی رقابت‌های تجاری و کشمکش میان دولت‌ها و نقش قدرت‌های اروپایی در تحوّلات منطقه از دیگر موضوعات مهم این کتاب است.» برای تهیه این کتاب به کتابفروشی حلزون پیام دهید یا به ما سر بزنید. #حلزون_تازه_های_نشر #تاریخ_ایران

Registration Link #شهر_دیجیتال #مقاومت_مدنی

📢 نشست‌های آکادمیک فلای‌باتل - فلای‌باتل - جلسه‌ی چهل و هفت Title: Grassroots Digital Urbanism, Refusal, Sovereignty, and the Glitch Guest Speaker: Niloufar Vadiati Ph.D. in Urban Geography DFG Walter Benjamin Research Fellow, Digital City Science, HafenCity University Hamburg Date and Time: 23 June 2024, 14-16 (ET), 20-22 (CEST), 21:30-23:30 (IR) 📌 این جلسه به صورت آنلاین برگزار می‌شود. لطفا برای شرکت در جلسه از طریق این لینک ثبت نام نمایید. Abstract: The dominant forms of digital urbanism, the disciplinary and top-down digital mediation of smart cities by city governments and the monopolist and entrepreneurial digital platformisation by giant tech companies, are being contested among many right-to-the-city and technological sovereignty activists, refusing to be excluded from the ‘backend’ of algorithmically foreclosed urban making. Telling the tales of how these grassroots practices of computational urbanism are being unfolded and inter-related in the city of Berlin, Germany, this presentation explores how the refusal toward ubiquitous digital mediation of urban living and urban processes are being unfolded across space, body, power, and labor. Suggested Reading: - Barns, S. (2019): Platform urbanism: Negotiating platform ecosystems in connected cities. Springer Singapore. - Carraro, Valentina. (2023): Of fixes and glitches: Mixing metaphors for platform urbanism. In: Digital Geography and Society 4, 100056. - Elwood, S. (2021): Digital geographies, feminist relationality, Black and queer code studies: Thriving otherwise. Progress in Human Geography, 45(2), 209-228. - Karvonen, A., Cugurullo, F., & Caprotti, F. (2019): Inside smart cities. London: Taylor & Francis. - Kitchin, R. (2015): Making sense of smart cities: Addressing present shortcomings. Cambridge Journal of Regions, Economy and Society, 8(1), 131–136. - Kitchin, R., & Perng, S.-Y. (Eds.). (2016): Code and the city (1st ed.). London: Routledge. - Leszczynski, A. (2020): Glitchy vignettes of platform urbanism. Environment and Planning D: Society and Space, 38(2), 189–208. - Lozano Paredes, L. H. (2021). Platform Urbanism ‘Glitches’–Minor Theory for Researching Platforms in Latin American Cities. Available at SSRN 3931133. - Lynch, C. R. (2020). Contesting digital futures: Urban politics, alternative economies, and the movement for technological sovereignty in Barcelona. Antipode, 52(3), 660–680. - Maalsen, Sophia. (2022): The hack: What it is and why it matters to urban studies. In: Urban Studies 59/2, 453–465. - Russell, Legacy. (2020): Glitch Feminism: A Manifesto. London/ New York: Verso Books. - Sadowski, Jathan. (2021): Who owns the future city? Phases of technological urbanism and shifts in sovereignty. In: Urban Studies 58/8, 1732–1744. - Shaw, Joe/ Graham, Mark (2017): An ‘Informational Right to the City’? In: Shaw, Joe, Graham, Mark (Hg.), Our Digital Rights to the City. Meatspace Press. - Voigt, Maja-Lee. (2023): We build this city on rocks and (feminist) code: hacking corporate computational designs of cities to come. In: Digital Creativity 34/2, 162-177.

🔴انجمن های علمی مدیریت شهری و اقتصاد دانشگاه تهران برگزار می‌کنند: «زمین نابرابری» نقد و بررسی کتاب به همراه گفتگو پیرامون مناسبات فضایی نابرابر در تهران؛

زمین‌های شهری تهران را چه‌کسانی، چگونه، در نسبت با چه کسانی، و به نفع چه کسانی شکل داده و کنترل کرده‌اند؟ نقطه انگیزاننده آغازین و درنهایت، هدف از طرح و بسط این پرسش، قرارگرفتن در معرض منطق اجتماعی عمیقا نابرابری است که در قالبی دست‌مخورده و ابتدایی، پس‌زمینه کنش‌های جمعی ایران معاصر بوده است.

👤 باحضور نویسنده کتاب میثم اهرابیان صدر (دانش‌آموخته معماری، دکتری جامعه‌شناسی و پژوهشگر مطالعات شهری) 👤 و علیرضا خادم (دانشجوی دکتری شهرسازی دانشگاه تهران و پژوهشگر مطالعات شهری) 🕔 زمان: دوشنبه ۲۱ خرداد ‌ماه ساعت ۱۶ تا ۱۸ 📍مکان: طبقه دوم دانشکده شهرسازی دانشگاه تهران، تقاطع خیابان وصال و ایتالیا 💢 ورود برای عموم دانشجویان آزاد است💢 @utsaum @anjomaneghtesad

نولیبرالیسم مفهو‌می‌ست فریبنده، فاقد صراحت معنایی و سودمندی سیاسی. استفاده‌ی گسترده و در مقولات متفاوت، این واژه را به کلافی سردرگم تبدیل کرده است. تفاوت‌های تحولاتِ اجتماعی جهانی با یکدیگر، شیوه‌ی رایج نام‌گذاری‌های کلی را بی‌معنا ‌می‌سازند. این واژه اغلب به‌عنوان کشکولی فراگیر برای همه چیز، و گاه به‌عنوان برچسبی گزینشی برای هرآنچه یک نویسنده‌ی خاص نمی‌پسندد، به‌کار ‌می‌رود. _____________ 👈متن کامل

هشتمین «جلسه آزاد دیزاین» فلسفه دیزاین؛ حسین نمکین ‍ پنج‌شنبه ۳ خرداد ماه ۱۴۰۳ ساعت ۱۸:۰۰ ‍ در زمانه‌ای که همه چیز با شتابی خیره کننده مبتذل می‌شود؛ «بازار» این پیش‌رفته‌ترین دستگاه ابتذال‌ دیزاین را هم برده خواست‌‌های خود کرده و از قضا موفق هم شده. در چنین وضعیتی، جز با اندیشه و جز با تعمق نمی‌توان جایگاه و مسئولیت دیزاین را پیدا کرد. آکادمی دیزاین وند برای اندیشدن جدی به دیزاین، جلسه‌ها و دوره‌های جدیدی تحت عنوان فلسفه دیزاین آغاز می‌کند، با این ایده که فلسفه دیزاین نه یک مشغله انتزاعی، که پیش‌شرط دیزاین است. هشتمین نشست آزاد دیزاین، «درباره آینده شکل‌ها» با سخنرانی حسین نمکین، مترجم و مدرس فلسفه، خواهد بود. این جلسه پنج‌شنبه ۳ خرداد ماه ۱۴۰۳ ساعت ۱۸:۰۰ به شکل آنلاین برگزار خواهد شد. ‍ برای شرکت در این جلسه  به لینک زیر مراجعه کنید: https://www.vand.org/academy/open-sessions

بی‌رحمی همچون شریرانه‌ترینِ شرارت‌ها فیلسوف‌ها به ندرت درباره‌ی «قساوت» یا «بی‌رحمی» بحث می‌کنند. در میان‌شان جودیت اشکلار، فیلسوف سیاسی و استاد فقید دانشگاه هاروارد، استثناست. او در مقاله‌ی مهمی که به سال ۱۹۸۲ در ژورنال دایدالوس منتشر کرد به موضوع بی‌رحمی در مقام مسأله‌ای هم سیاسی و هم اخلاقی پرداخته است. در این مقاله، که دانشکده به فارسی ترجمه کرده، اشکلار استدلال می‌کند که چرا باید بی‌رحمی را بدترین رذایل و بالاترین شرارت‌ها به‌شمار آوریم. بریده‌هایی از متن را در زیر می‌خوانید: ● وقتی بی‌رحمی را بالاترین شر بشماریم، آن را بر اساس آنچه که هست قضاوت کرده‌ایم و نه به دلیل اینکه نفی خداوند یا نقض هر معیار والاتری شمرده می‌شود. چنین قضاوتی از درون جهانی صورت می‌گیرد که در آن بی‌رحمی هم در زندگی‌های خصوصی ما رخ می‌دهد و هم در زندگی‌های ما در ساحت عمومی. با اولویت‌دادن بی‌چون‌وچرا به بی‌رحمی – و هیچ شری را بالاتر از آن ندانستن و هیچ عذری یا بخششی را هم برای آن نپذیرفتن – توسل به هر نظمی را جز آنکه در واقعیت مستقر است نفی می‌کنیم. ● شدیدترین وجه تنفر از بی‌رحمی می‌تواند کاملاً با دیانت مسیحی سازگار باشد، اما کسی که بی‌رحمی را بدترینِ شرارت‌ها می‌داند از ساحت ادیان وحیانی بیرون رفته است. زیرا چنین بالاتر شمردنی به‌معنای صدور حکمی مطلقاً انسانی در خصوص رفتارهای آدمیان است و کسی که این‌گونه حکم دهد به این وسیله از دین فاصله‌ای بعید می‌گیرد. گرچه چنین تنشی در ذات تصمیمی است که بی‌رحمی را شریرانه‌ترین شرارت‌ها می‌انگارد، اما این گزینش اخلاقی صرفاً برآمده از شکاکیت دینی نیست. این گزینش نتیجه‌ی بازشناسی این امر است که دین‌داران در بی‌رحمی تفاوتی با بی‌دینان ندارند [...] اولویت‌دادن به بی‌رحمی توأمان هم با دین سر ستیز دارد و هم با سیاست. ● چرا باید از بی‌رحمی به شدیدترین وجه نفرت داشته باشیم؟ مونتنی فکر می‌کرد این مسأله‌ای کاملاً روان‌شناختی است. او پیش از هر چیز به خود نگریست و دید که مشاهده‌ی صحنه‌ی بروز بی‌رحمی او را از نفرت می‌آکند. نفرت از بی‌رحمی عاطفه‌ای تماماً سلبی است چون به‌قول مونتنی «وحشت از بی‌رحمی حس ترحمی را در من برمی‌انگیزد که هیچ شکلی از ترحم نمی‌تواند مرا چنان برانگیخته کند.» در این نظر هیچ حکم ایجابی‌ای وجود ندارد، هیچ تأیید خاصی برای خیرخواهی و همدلی نیز در کار نیست. حقیقت آن است که مونتنی به آدم‌های نازک‌دل اعتماد ندارد: چنین آدم‌هایی بی‌ثباتند و به راحتی ممکن است بی‌رحم شوند. بی‌رحمی همانند دروغ فوراً ایجاد انزجار می‌کند، زیرا «زشت» است. بی‌رحمی رذیلتی است که شخصیت آدمی را از ریخت می‌اندازد. ● ماکیاوللی در کتاب شهریار می‌پرسید که چه چیز بیشتر به کار حاکمِ خودساخته می‌آید: بی‌رحمی یا گذشت، و به این نتیجه می‌رسید که در کل بی‌رحمی کارآمدتر است. مونتنی در مقابل این مسأله را پیش می‌کشد که قربانیان شهریار ممکن است بپرسند: در برابر بی‌رحمی تقاضای ترحم بهتر است یا مبارزه‌جویی؟ و به این نتیجه می‌رسد که هیچ پاسخ قطعی‌ای به این پرسش وجود ندارد. قربانیان نمی‌توانند از چیزی مطمئن باشند. و باید بدون هیچ راهنمایی از پس مشکلشان برآیند. ● از نظر مونتنی، و مونتسکیو که پس از او آمد، شکست مسیحیت از نقطه‌نظر اخلاقی به کامل‌ترین وجه در رفتار اسپانیایی‌ها در دنیای جدید [آمریکا] نمایان می‌شد. […] مسیحیت در قیاس با همه‌ی ادیان ناب‌ترین نظرات را موعظه می‌کرد اما کمترین تأثیر را بر رفتار آدمیان داشت […] وقتی اسپانیایی‌ها دنیای جدید را کشف کردند […] کشتاری بی‌مثال در پی دست‌یافتن به طلا، و با ادعای مزورانه‌ی تغییر دین بومیان به مسیحیت روی داد. [...] اسپانیایی‌ها که آن‌گونه بومیان آمریکا را سلاخی کردند بی‌شک «مسیحیان اعلایی» بودند، اما به واقع فرقی با باقی فاتحان گذشته و حال هم نداشتند. اما حس ما به این نوع خاص از بی‌رحمی باید چیزی بیش از انزجار باشد. ● از آنجا که بی‌رحمی‌کردن به واسطه‌ی تزویر و خودفریبی آسان‌تر می‌شود، این دو رذیلت پس از بی‌رحمی در کنار هم در صدر فهرست رذایل قرار می‌گیرند. اُزبکِ مستبدِ هوشمند و بی‌رحمِ کتاب نامه‌های ایرانی مونتسکیو، نمونه‌ی خودفریبی است. او معتقد است زنانی که در حرم‌سرایش زجر می‌کشند همگی عاشق او هستند، زیرا او با همه خیلی فرق دارد. در اینجا بی‌صداقتی بیشتر از اینکه نقض حقیقت باشد، ابزاری برای بی‌رحمی‌کردن است. ● مشکل بشر اصلاً شرارت هوشمندانه‌اش نیست بلکه تهی‌مغزیش است. [به قول مونتنی] «ما بیش از آنکه بیچاره باشیم، خبیثیم» ترجمه‌ی کامل مقاله اشکلار را در زیر بخوانید: https://daneshkadeh.org/global/13106/ @Daneshkadeh_org