STROKE

🟠 #پیشگیری از #سکته _مغزی کمتر بنشینید و بیشتر #حرکت کنید. @STROKE2016 ----t.me/STROKE2016----

🟠 پیشگیری از #سکته_مغزی @STROKE2016 ----t.me/STROKE2016----

🔵 اثربخشی مقایسه‌ای #واقعیت_مجازی در برابر #آینه‌درمانی بر #بهبود_حرکتی #اندام_فوقانی پس از سکته مغزی: یک مرور سیستماتیک و متاآنالیز هدف: مقایسه اثربخشی #واقعیت_مجازی و #آینه‌درمانی بر #بهبود_حرکتی #اندام_فوقانی پس از #سکته_مغزی، با تمرکز بر اختلال #حرکتی و #عملکرد_دستی نتیجه‌گیری: #واقعیت_مجازی و #آینه‌درمانی بهبودهای قابل‌مقایسه‌ای در #عملکرد_حرکتی #اندام_فوقانی پس از #سکته_مغزی ایجاد می‌کنند. اگرچه #واقعیت_مجازی برتری آماری کوچکی در #عملکرد_دستی نشان داد، اما ارتباط بالینی آن محدود به نظر می‌رسد. برای روشن‌تر شدن این موضوع که آیا زیرگروه‌های خاصی از بیماران ممکن است بیشتر از مداخلات مبتنی بر #واقعیت_مجازی بهره‌مند شوند، به کارآزمایی‌های بالینی تصادفی‌سازی شده با توان آماری کافی بیشتری نیاز است. 📚منبع: Arch Phys Med Rehabil 2026:S0003-9993(26)00737-9 🆔 @STROKE2016 ----t.me/STROKE2016----

🟤 تحریک از راه پوست عصب #واگ یوریکولار (taVNS) همراه با #تمرینات_ورزشی برای #عملکرد_حرکتی #اندام_فوقانی و فعالیت‌های روزمره زندگی پس از #سکته_مغزی: یک مرور سیستماتیک و متاآنالیز هدف این تحقیق، ارزیابی ایمنی و اثربخشی تحریک از راه پوست عصب #واگ یوریولار همراه با #تمرینات_ورزشی بر #عملکرد_حرکتی #اندام_فوقانی، فعالیت‌های روزمره زندگی و عوارض جانبی، و همچنین بررسی تأثیر پارامترهای دستگاه بر پیامدهای #توانبخشی در بیماران مبتلا به #سکته_مغزی بود. بر اساس این تحقیق، تحریک از راه پوست عصب #واگ یوریکولار همراه با #تمرینات_ورزشی می‌تواند به طور مؤثری #عملکرد_حرکتی #اندام_فوقانی و فعالیت‌های روزمره زندگی را بهبود بخشد، و زمانی که دفعات مداخله ۴ جلسه در هفته باشد، تأثیر معنی داری دارد. برای تعیین پارامترهای بهینه تحریک و پروتکل‌های #تمرینی، به پژوهش‌های بیشتری نیاز است. 📚 منبع: Arch Phys Med Rehabil, 2026:S0003-9993(26)00617-9 🆔 @STROKE2016 ----t.me/STROKE2016----

🟠 #توانبخشی_عصبی #شبکه‌محور پس از #سکته_مغزی: یک رویکرد #پارادایمی #بهبود پس از #سکته_مغزی به‌طور فزاینده‌ای مستلزم بازنگری در مفهوم #مغز به‌عنوان یک نظام #شبکه‌ای پویا است. #پارادایم #توانبخشی_عصبی_شبکه‌محور بر این نظر استوار است که #بهبود عملکردی به سازمان‌دهی مجدد نظام‌های عصبی توزیع‌شده و به‌هم‌پیوسته در سراسر دستگاه عصبی مرکزی وابسته است. در حالی که رویکردهای سنتی #توانبخشی اغلب بر اختلالات منفرد تمرکز می‌کنند، چالش گسترده‌تر، توصیف و مستندسازی ناکافی فرایندهای درمانی و مکانیسم‌های زیربنایی آن‌ها است؛ مکانیسم‌هایی که در بسیاری موارد به‌طور ناقص توصیف شده و مقایسه یا بازتولید نظام‌مند آن‌ها در مطالعات مختلف دشوار است. بر این اساس، درمان مؤثر باید فرایندهای #شناختی، #حرکتی و #حسی، و همچنین فرایندهای #ادراکی، #هیجانی و #انگیزشی را از طریق #تمرین‌های_هدفمند و به‌صورت راهبردی طراحی‌شده با یکدیگر تلفیق کند؛ #تمرین‌هایی که هاب‌های پلاستیک باقی‌مانده را فعال کرده و ارتباطات عصبی سازگارانه را تقویت می‌کنند. از این منظر، #توانبخشی به فرایندی برای تعدیل هدایت‌شده #شبکه‌های_عصبی تبدیل می‌شود که در آن، نیازمندی‌های تکلیف به‌صورت پویا و متناسب با ظرفیت‌های در حال تغییر بیمار تنظیم می‌شوند تا #مشارکت و #یادگیری بهینه شود. نکته مهم آن است که این رویکرد به نیاز برای شناسایی دقیق‌تر اجزای درمان، مکانیسم‌های اثر و مؤلفه‌های فعال درمانی پاسخ می‌دهد و امکان توصیف شفاف‌تر و از نظر نظری مستدل‌تر مداخلات درمانی را فراهم می‌کند. برای تبیین این اصول، ویژگی‌های کلیدی #توانبخشی_شناختی_چندحسی (CMR) و تحول بعدی آن به #رویکرد_مقایسه_اعمال (CTA) را برجسته می‌کنند؛ رویکردی که در چارچوبی #شبکه‌محور بر #شبیه‌سازی و #مقایسه اعمال تأکید دارد. بر اساس این منطق، نویسندگان مقاله مدل ساختاری #تمرین‌های_درمانی مبتنی بر #شبکه را ارائه می‌کنند که شامل یک مدل پنج‌مرحله‌ای است و از تفسیر #شبکه‌محور چارچوب CMR/CTA استخراج شده است. این مدل، ساختاری عملیاتی برای انتقال اصول نظری به عرصه بالینی فراهم می‌کند و در عین حال، فرایندهای #شناختی و #حسی_حرکتی زیربنای فعالیت درمانی را به‌صورت صریح قابل شناسایی و از نظر پارامتریک قابل تعدیل می‌سازد. بدین ترتیب، مدل می‌تواند به شفافیت، قابلیت بازتولید و انسجام بیشتر در طراحی و اجرای درمان کمک کند. علاوه بر این، آنها بررسی می‌کنند که چگونه فناوری‌های نوظهور، مانند #رباتیک و #واقعیت_مجازی، می‌توانند با فراهم کردن امکان ارائه کنترل‌شده، پایش و تطبیق این فرایندها در چارچوب‌های درمانی ساختاریافته، مشارکت #شبکه‌های_عصبی را بیش از پیش تقویت کنند. این مدل با همسو کردن #برنامه‌ریزی_درمانی با #علوم_اعصاب_شبکه‌ای، رویکردی ساختاریافته اما انعطاف‌پذیر برای #توانبخشی شخصی‌سازی‌شده ارائه می‌دهد. این رویکرد امکان می‌دهد تکالیف درمانی در مراحل مختلف، بر اساس پروفایل عصب‌روان‌شناختی، وضعیت #حسی-_حرکتی و اهداف #عملکردی بیمار به‌صورت نظام‌مند تطبیق داده شوند؛ در عین حال، اجزای درمان و مکانیسم‌های اثر آن‌ها را صریح‌تر و از نظر بالینی قابل تفسیرتر می‌کند. در نهایت، این رویکرد می‌تواند از حرکت به سوی یک #توانبخشی_عصبی پس از #سکته_مغزی #فردمحورتر، #عملکردمحورتر و از نظر نظری مستدل‌تر حمایت کند. 📚 منبع: J Neuroeng Rehabil. 2026 ;23(1):240 🆔 @STROKE2016 ----t.me/STROKE2016----

🟠 اثرات #توان‌بخشی #تحریک_الکتریکی_عصب از_راه_پوست بر #عملکرد_اندام‌ها در بیماران #سکته_مغزی: یک مرور نظام‌مند و فراتحلیل هدف: این مرور نظام‌مند با هدف ارزیابی اثربخشی #تحریک_الکتریکی_عصب_از_راه_پوست (#TENS) در #توان‌بخشی #اختلال_عملکرد_حرکتی_اندام‌ها پس از #سکته_مغزی انجام شد. نتایج: در مجموع، ۱۰ مطالعه با ۵۱۳ شرکت‌کننده در این مرور نظام‌مند وارد شدند. تحلیل‌ها نشان داد که #TENS در مقایسه با #TENS شم (sham) از نظر آماری در بهبود #عملکرد #اندام_فوقانی مؤثرتر است. نتیجه‌گیری: بر اساس این تحقیق، #TENS پتانسیل بهبود #عملکرد_حرکتی_اندام‌ها را در بیماران پس از #سکته _مغزی نشان می‌دهد. با این حال، تنوع در فرکانس‌های تحریک، محل‌های اعمال، برنامه‌های درمانی و دستگاه‌های مورد استفاده، شواهد موجود را برای کاربرد بالینی قابل اتکا ناکافی می‌سازد. 📚 منبع: Disabil Rehabil. 2025, 47(18):4645-4652 🆔 @STROKE2016 ----t.me/STROKE2016----

🔵 #ویبریشن_عضلانی_فوکال و #مشاهده_عمل: رویکردی ترکیبی برای #تقویت_عضلانی #قدرت_عضلانی برای استقلال در فعالیت‌های روزمره و عملکرد در فعالیت‌های ورزشی ضروری است. با این حال، انجام #تمرینات_قدرتی متداول در دوران بهبودی از بیماری چالش‌برانگیز است. در این تحقیق،  اثر یک مداخله ترکیبی جدید با استفاده از #ویبریشن_عضلانی_لوکال (#FMV) و #مشاهده_عمل (#AO) برای افزایش #قدرت_عضلانی بررسی شده است. بیست و هفت داوطلب سالم (۱۸ زن و ۹ مرد، با سن ۲۲ تا ۴۲ سال) در این تحقیق شرکت کردند. گروه مداخله، درمان #AO را همراه با #FMV روی پای راست دریافت کرد و گروه کنترل فقط #FMV روی پای راست را دریافت کرد. درمان، که پنج بار در هفته (دوشنبه تا جمعه) به مدت دو هفته انجام شد، شامل یک جلسه ۲۰ دقیقه‌ای #FMV روی عضله چهارسر ران راست، همراه با مشاهدهٔ یک ویدئوی #تمرینات برای گروه مداخله بود. حداکثر انقباض ارادی (MVC) و ضریب خستگی که در اکستنشن زانو به‌صورت دوطرفه اندازه گیری شدند، در ابتدا (T0)، پس از هفتهٔ اول (T1)، در پایان درمان (T2) و یک هفته پس از مداخله برای پیگیری (T3) اندازه‌گیری شدند. تنها گروه درمان ترکیب #AO و #FMV بهبود قابل‌توجهی در MVC در طول زمان نشان داد که در T2 به معناداری آماری رسید و این #بهبود در T3 حفظ شد. ضریب خستگی در هیچ‌یک از شرایط تفاوت معناداری نداشت. نتیجه گیری شده است: ترکیب #ویبریش_عضلانی_فوکال و #مشاهده_عمل، #تقویت_عضلانی را بهینه کرد و بینش‌هایی را برای درمان‌های هدفمند در محیط‌های مختلف ارائه می‌دهد. 📚 منبع: Eur J Transl Myol 34 (3) 12366, 2024 🆔 @STROKE2016 ----t.me/STROKE26----

🟠 فراوانی و شدت #عوارض_جانبی مرتبط با #سوزن‌_زدن_خشک: یک مرور سیستماتیک و فراتحلیل #سوزن‌_زدن_خشک به‌طور گسترده در بیماری های عضلانی اسکلتی استفاده می‌شود. با این حال، میزان بروز و شدت #عوارض_جانبی مرتبط با آن همچنان نامشخص است. هدف این تحقیق، گزارش فراوانی و شدت #عوارض_جانبی مرتبط با #سوزن‌_زدن_خشک بود. در این تحقیق که یک مرور سیستماتیک همراه با فراتحلیل بود، در مجموع ۵۹ مقاله وارد مطالعه شدند. نتایج نشان داد که #سوزن‌_زدن_خشک معمولاً #عوارض_جانبی جزئی ایجاد می‌کند که از ۰٪ تا ۴۸/۱۵٪ در هر جلسه درمانی و از ۲/۵۶٪ تا ۷۲/۷۳٪ در طول حرفه یک کلینیسین متغیر است. #عوارض_جانبی عمده در هر جلسه درمانی نادر هستند (۰٪ تا ۰/۴۳٪)، اما توسط ۰/۹۸٪ تا ۳۹/۱۴٪ از متخصصان در هنگام ارزیابی کل عملکرد بالینی خود گزارش شده‌اند. نتیجه‌گیری شده است که اگرچه #سوزن‌_زدن_خشک به‌طور گسترده استفاده می‌شود و معمولاً با #عوارض_جانبی جزئی همراه است، این مرور منابع نشان می‌دهد که احتمال بروز #عوارض نادر اما جدی وجود دارد. 📚 منبع: Physical Therapy, 106 (6), 2026, pzag050 🆔 @STROKE2016 ----t.me/STROKE26----

🟠 فراوانی و شدت #عوارض_جانبی مرتبط با #سوزن‌_زدن_خشک: یک مرور سیستماتیک و فراتحلیل 🆔 @STROKE2016 ----t.me/STROKE26----

🟠 برنامهٔ #موبایل برای #توانبخشی #اندام_فوقانی پس از #سکته_مغزی: یک مرور سیستماتیک و فراتحلیل زمینه آیا #توانبخشی با استفاده از برنامه‌های #موبایل (mApp) باعث بهبود #اختلال_حرکتی، #فعالیت، #ظرفیت_عملکردی، #قدرت و #چابکی #اندام_فوقانی پس از #سکته_مغزی می‌شود؟ آیا این اثرات مشابه روش‌های بدون برنامهٔ #موبایل است؟ روش‌ها در این مرور سیستماتیک همراه با فراتحلیل، #توانبخشی مبتنی بر برنامهٔ #موبایل برای #اندام_فوقانی با عدم مداخله یا با مداخلات فاقد برنامهٔ #موبایل مقایسه شد. پیامدهای مرتبط با #اختلال_حرکتی، #فعالیت، #ظرفیت_عملکردی، #قدرت و #چابکی #اندام_فوقانی استخراج شده و در صورت امکان در فراتحلیل‌ها ترکیب شدند. یافته‌ها هشت کارآزمایی (پنج کارآزمایی تصادفی‌سازی شده و سه کارآزمایی بالینی کنترل‌شده) شامل ۲۹۴ شرکت‌کننده وارد شدند. شواهد با کیفیت پایین نشان داد که #توانبخشی مبتنی بر برنامهٔ #موبایل باعث بهبود #اختلال_حرکتی #اندام_فوقانی می‌شود و اثراتی مشابه #توانبخشی بدون برنامهٔ #موبایل دارد. شواهد با کیفیت بسیار پایین حاکی از عدم تأثیر یا تأثیر بسیار ناچیز بر #فعالیت، #ظرفیت_عملکردی، #قدرت و #چابکی  بود. همچنین اثرات مشابهی با #توانبخشی بدون برنامهٔ #موبایل برای #فعالیت، #ظرفیت_عملکردی و #قدرت نشان داد. نتیجه‌گیری شواهد با کیفیت پایین نشان می‌دهد که #توانبخشی مبتنی بر برنامهٔ #موبایل باعث بهبود #اختلال_حرکتی #اندام_فوقانی پس از #سکتهٔ_مغزی می‌شود. برای تعیین اثربخشی برنامهٔ #موبایل در بهبود فعالیت #اندام_فوقانی پس از #سکته_مغزی، به کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی شده با کیفیت بالاتر نیاز است. 📚 منبع: J Bodyw Mov Ther,  2026 In press 🆔 @STROKE2016 ----t.me/STROKE2016----

🟠 برنامهٔ #موبایل برای #توانبخشی #اندام_فوقانی پس از #سکته_مغزی: یک مرور سیستماتیک و فراتحلیل 🆔 @STROKE2016 ----t.me/STROKE2016----

🟤 امکان‌پذیری و اثرات اولیه #تمرین_دوطرفه_اندام_فوقانی و #آینه_درمانی بر بهبود #عملکرد #اندام _فوقانی پس از #سکته_مغزی مقدمه #سکته_مغزی یکی از مهم‌ترین علل #ناتوانی در بزرگسالان است و اغلب با اختلال پایدار #عملکرد #اندام_فوقانی همراه است که استقلال عملکردی و کیفیت زندگی بیماران را به‌طور قابل‌توجهی کاهش می‌دهد. مداخلات #توانبخشی مبتنی بر تقویت #پلاستیسیته_عصبی وابسته به تجربه می‌توانند نقش مؤثری در تسریع روند بهبودی #عملکرد حرکتی ایفا کنند. #آینه_درمانی و #تمرین_دوطرفه_اندام فوقانی از جمله روش‌های درمانی کم‌هزینه مبتنی بر انجام تسک و قابل اجرا در محیط‌های بالینی هستند که در مطالعات پیشین نتایج امیدوارکننده‌ای در بهبود #عملکرد حرکتی اندام_فوقانی نشان داده‌اند. هدف از این مطالعه، بررسی امکان‌پذیری، ایمنی و اثرات اولیه اجرای #تمرین_دوطرفه_اندام فوقانی و #آینه_درمانی بر بهبود #عملکرد حرکتی #اندام_فوقانی و تغییرات سازمان‌دهی مجدد قشر مغز در افراد مبتلا به #سکته_مغزی #تحت‌_حاد بود. روش در این کارآزمایی بالینی تصادفی‌شده پایلوت، ۳۵ بیمار مبتلا به نخستین #سکته_مغزی ایسکمیک که ۴ تا ۸ هفته از بروز #سکته_مغزی آنان گذشته بود، به‌طور تصادفی در سه گروه #تمرین_دوطرفه_اندام_فوقانی (۱۳ نفر)، #آینه_درمانی (۱۲ نفر) و گروه کنترل (۱۱ نفر) قرار گرفتند. مداخلات به مدت چهار هفته، پنج جلسه در هفته و هر جلسه به مدت ۴۵ تا ۶۰ دقیقه اجرا شد. پیامد اصلی مطالعه، مقیاس فوگل–مایر اندام فوقانی بود. پیامدهای ثانویه شامل میزان فعال‌سازی قشر حرکتی اولیه نیمکره آسیب‌دیده با استفاده از fMRI و همچنین شاخص لترالیتی (LI) بود. علاوه بر این، شاخص‌های امکان‌پذیری شامل میزان پایبندی به درمان، حفظ مشارکت‌کنندگان تا پایان مطالعه، میزان ریزش نمونه و بروز عوارض جانبی ثبت و ارزیابی شد. یافته‌ها از مجموع ۳۵ شرکت‌کننده، ۳۰ نفر مطالعه را به پایان رساندند (۱۰ نفر در هر گروه) که بیانگر میزان پایبندی و حفظ مشارکت‌کنندگان برابر با ۸۵/۷ درصد بود. هر دو گروه درمان در مقایسه با گروه کنترل، بهبود بیشتری در نمرات فوگل–مایر نشان دادند. نتایج تحلیل‌های fMRI نشان داد که فعال‌سازی قشر حرکتی نیمکره آسیب‌دیده در گروه‌های مداخله نسبت به گروه کنترل به‌طور معنی‌داری افزایش یافته است. همچنین، شاخص لترالیتی پس از اجرای #تمرین_دوطرفه_اندام فوقانی به سمت الگوی متعادل‌تر فعال‌سازی دو نیمکره مغز تغییر کرد. در طول اجرای مداخلات، هیچ‌گونه عارضه جانبی مرتبط با درمان مشاهده نشد. نتیجه‌گیری یافته‌های این مطالعه نشان داد #تمرین_دوطرفه_اندام فوقانی و #آینه_درمانی، مداخلاتی ایمن، قابل‌اجرا و مورد پذیرش بیماران مبتلا به #سکته_مغزی #تحت‌_حاد هستند. هر دو مداخله شواهد اولیه‌ای از اثربخشی بالقوه در بهبود #عملکرد حرکتی #اندام_فوقانی و افزایش فعال‌سازی قشر مغز نشان دادند. با این حال، با توجه به حجم نمونه محدود و ماهیت پایلوت مطالعه، تفسیر نتایج باید با احتیاط انجام شود. انجام کارآزمایی‌های بالینی با حجم نمونه بزرگ‌تر و توان آماری کافی برای تأیید اثربخشی این مداخلات ضروری به نظر می‌رسد. 📚 منبع: Journal of Bodywork and Movement Therapies, 2026 In press 🆔 @STROKE2016 ----t.me/STROKE2016----

🟤 امکان‌پذیری و اثرات اولیه #تمرین_دوطرفه_اندام_فوقانی و #آینه_درمانی بر بهبود #عملکرد #اندام _فوقانی پس از #سکته_مغزی @STROKE2016 ----t.me/STROKE26----

🟠 #کنترل_وضعیت_بدن در افراد #سالمند مبتلا به #سکته_مغزی در مقایسه با افراد #سالمند سالم #سکته_مغزی و فرایند #سالمندی می‌توانند #کنترل_وضعیت_بدن (#پوسچر) را دستخوش تغییر کنند. شواهد نشان می دهند: ● مبتلایان به #سکته_مغزی نتایج ضعیف‌تری را از نظر تست های زمان اجرای آزمون TUG و ارزیابی صفحهٔ نیرو نشان می دهند. ● جابه‌جایی مرکز فشار در هر دو گروه در شرایط چشم‌بسته بدتر است، به‌ویژه در جهت قدامی-خلفی برای مبتلایان به #سکته_مغزی. ● در کل، مبتلایان به #سکته_مغزی در #کنترل_وضعیت_بدن ایستا و پویا نتایج ضعیف‌تری دارند. ● #سالمندان سالم وابستگی بیشتری به #بینایی برای حفظ #تعادل ایستای خود نشان می دهند. ● در آزمون‌های #تعادلی، تفاوتی از نظر سمت آسیب‌دیدهٔ ناشی از #سکته_مغزی مشاهده نشده است. بنابراین،  افراد مبتلا به #سکته_مغزی در مقایسه با #سالمندان هم‌سنِ سالم، نتایج ضعیف‌تری را در #کنترل_وضعیت_بدن ایستا و همچنین پویا نشان می دهند. همچنین در هر دو گروه، با حذف #بینایی، #کنترل_وضعیت_بدن مشکل می شود، به‌ویژه در جهت قدامی-خلفی کاهش و در مقایسه با گروه #سالمند سالم. از نظر سمت ضایعهٔ مغزی در مبتلایان به #سکته_مغزی نیز، هیچ تفاوتی در عملکرد #تعادل پویا و ایستا مشاهده نشده است. از آنجا که هنوز شواهد قطعی در مورد بهترین روش برای بازگرداندن #تعادل پس از #سکته_مغزی وجود ندارد،  تحریکات حس عمقی، به همراه بهبود عملکرد عضلانی خم‌کننده‌های پشتی مچ پا (دورسی‌فلکسورها) و خم‌کننده‌های کف‌پایی (پلانتار فلکسورها)، باید در فرایند #توانبخشی در اولویت قرار گیرند تا نوسان در جهت قدامی-خلفی کاهش یابد. عامل دیگری که در رابطه با #توانبخشی باید مد نظر قرار گیرد، بهبود پایداری در جهت داخلی-جانبی است که با عضلات ناحیۀ لگن مرتبط است. گمان می‌رود که این عضلات نیز باید مورد تأکید قرار گیرند، زیرا بسیاری از فعالیت‌هایی که #سالمندان را در معرض خطر افتادن قرار می‌دهند، شامل حرکات در جهت جانبی نیز هستند. به عبارت دیگر، برای بهبود #تعادل در #سالمندان سالم و همچنین در افراد مبتلا به #سکته_مغزی، علاوه بر ثبات مفصلی و تحریکات حسی، لازم است که عملکرد عضلانی مچ‌پاها و همچنین لگن بهبود یابد. 🆔 @STROKE2016 ----t.me/STROKE2016----

🟠 #کنترل_وضعیت_بدن در افراد #سالمند مبتلا به #سکته_مغزی در مقایسه با افراد #سالمند سالم 🆔 @STROKE2016 ----t.me/STROKE2016----

🟠 #کنترل_وضعیت_بدن در افراد #سالمند مبتلا به #سکته_مغزی در مقایسه با افراد #سالمند سالم 🆔 @STROKE2016 ----t.me/STROKE2016----

لینک ورود به اسکای روم https://skyroom.online/ch/toseepazhuhan/continuing-education-support برنامه نام کاربری و رمز هر دو  12345 @STROKE2016 ----t.me/STROKE2016----

🟠 تغییرات نوروفیزیولوژیک و ساختاری-مکانیکی مرتبط با #سوزن‌_زدن_خشک در #اسپاستیسیته پس از #سکته_مغزی: یک مرور نظام‌مند در چند سال گذشته، توجه فزاینده‌ای به کاربرد #سوزن‌_زدن_خشک برای #اسپاستیسیته در بازماندگان #سکته_مغزی معطوف شده است. با این حال، مکانیسم‌های زمینه‌ای این تکنیک هنوز تأیید نشده‌اند. هدف این مرور نظام‌مند، تمایز اثرات #سوزن‌_زدن_خشک بر #اسپاستیسیته پس از #سکته_مغزی بر روی هر دو ویژگی ساختاری-مکانیکی عضله و ویژگی‌های نوروفیزیولوژیک به منظور بررسی این مکانیسم‌ها بود.. یافته‌ها: دوازده مطالعه معیارهای ورود را داشتند. بیشتر این مطالعات #دامنه_حرکتی_غیرفعال را ارزیابی کرده و افزایش معنی‌داری را پس از مداخله گزارش کردند. تنها دو مطالعه از مطالعات گنجانده‌شده به بررسی ویژگی‌های ساختاری پرداختند و پنج مطالعه شامل پیامدهای نوروفیزیولوژیک بودند. همبستگی بین پیامدهای #مکانیکی و درجه‌بندی #اسپاستیسیته بالینی ضعیف بود. شواهد نوظهور حاکی از آن است که #سوزن‌_زدن_خشک ممکن است علاوه بر این، واسطه‌های التهابی موضعی را تعدیل کند که نشان‌دهنده مشارکت احتمالی عوامل عصبی-ایمنی در اثرات آن است. نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد #سوزن‌_زدن_خشک ویژگی‌های ساختاری-مکانیکی عضله را بهبود می‌بخشد و کاهش نسبتاً قابل توجهی در تحریک‌پذیری رفلکس در افراد مبتلا به #اسپاستیسیته پس از #سکته_مغزی ایجاد می‌کند. سازگاری‌های مکانیکی به طور منسجم‌تری نسبت به تغییرات عصبی نشان داده شده‌اند و هیچ‌یک از این حوزه‌ها به طور متناسب در مقیاس‌های باليني در #اسپاستیسیته منعکس نمی‌شوند. شواهد همچنان به دلیل حجم نمونه کوچک، تنوع روش‌شناختی و گزارش‌دهی ناقص محدود است. تحقیقات مکانیکی بیشتری برای روشن شدن نحوه تأثیر #سوزن‌_زدن_خشک بر پاتوفیزیولوژی پیچیده #اسپاستیسیته پس از #سکته_مغزی مورد نیاز است. 📚 منبع: J Clin Med. 2026 ;15(11):4246. 🆔 @STROKE2016 ----t.me/STROKE2016----

🔵 #بازتوانی هدفمند #اندام_فوقانی همان‌طرف ضایعه در #سکته_مغزی مزمن: یک کارآزمایی بالینی تصادفی‌شده اهمیت: اختلالات #اندام_فوقانی همان‌طرف ضایعه پس از #سکته_مغزی از نظر عملکردی اهمیت دارند اما در #توانبخشی عمدتاً نادیده گرفته می‌شوند. #بازتوانی این اختلالات ممکن است پیامدهای #حرکتی را در افراد دچار همی‌پارزی شدید اندام فوقانی مقابل ضایعه بهبود ببخشد. هدف: تعیین اینکه آیا #تمرین #اندام_فوقانی همان‌طرف ضایعه، عملکرد #حرکتی را در #سکته_مغزی مزمن با اختلال شدید طرف مقابل و اختلالات #حرکتی قابل‌توجه اندام فوقانی همان‌طرف ضایعه بهبود می‌بخشد. مداخلات: شرکت‌کنندگان به‌طور تصادفی به یک مداخله ۵ هفته‌ای و ۱۵ جلسه‌ای اختصاص یافتند که بر اندام فوقانی همان‌طرف ضایعه (۲۵ = n) یا مقابل ضایعه (۲۸ = n) متمرکز بود. گروه همان‌طرف ضایعه، آموزش #واقعیت_مجازی و #مانیپولاسیون همان‌طرف ضایعه را دریافت کرد؛ گروه مقابل ضایعه، درمان #اندام_فوقانی مقابل ضایعه را با دوز برابر و بر اساس بهترین درمان دریافت نمود. یافته‌ها: از ۱۰۰ بزرگسال غربالگری‌شده، ۵۸ نفر وارد مطالعه شدند و ۵۳ شرکت‌کننده (۹۱٪) هر دو ارزیابی پایه و بلافاصله پس از درمان را تکمیل کردند. از ۵۳ شرکت‌کننده‌ای که مطالعه را به پایان رساندند، میانگین (انحراف معیار) سن ۵۹ (۱۱) سال بود و ۱۷ شرکت‌کننده (۳۲٪) زن بودند. گروه درمان همان‌طرف ضایعه بهبود معناداری در عملکرد آزمون عملکرد دست جبسن-تیلور نشان داد که معادل ۱۲٪ کاهش در زمان تکمیل آزمون بود. نسبت به پایه خود، این بهبود در پیگیری‌های ۳ هفته و ۶ ماه تنها در گروه درمان همان‌طرف ضایعه پایدار ماند. برای سایر پیامدها اثر معناداری مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: در این کارآزمایی بالینی تصادفی‌شده با گروه موازی، #تمرین هدفمند #اندام_فوقانی همان‌طرف ضایعه به‌طور معناداری عملکرد #حرکتی همان‌طرف ضایعه را در بیماران مبتلا به #سکته_مغزی مزمن با پارزی شدید بهبود بخشید. این رویکرد ممکن است ظرفیت عملکردی را در بیمارانی که برای فعالیت‌های روزمره به #اندام_فوقانی همان‌طرف ضایعه متکی هستند، افزایش دهد. 📚منبع: JAMA Neurol, 2026 ;83(3):223-230. 🆔 @STROKE2016 ----t.me/STROKE2016----

🟤 اثرات مقایسه‌ای #سوزن_زدن_خشک بر #اسپاستیسیته، #تعادل و تحریک‌پذیری قشری در بیماران #سکته_مغزی و #مولتیپل_اسکلروزیس (#ام_اس): یک مطالعه مقدماتی #اسپاستیسیته یکی از عوارض شایع اختلالات نورولوژیک مانند #سکته_مغزی و #مولتیپل_اسکلروزیس است. #سوزن_زدن_خشک به‌ عنوان روشی برای مدیریت #اسپاستیسیته مورد استفاده قرار گرفته است، با وجود آنکه تفاوت‌های شناخته‌شده‌ای در پاتوفیزیولوژی زمینه‌ای #اسپاستیسیته در بیماری‌های مختلف نورولوژیک وجود دارد. با این حال، شواهد مربوط به اینکه آیا این تفاوت‌ها بر پاسخ به #سوزن_زدن_خشک تأثیر می‌گذارند یا خیر، همچنان محدود است. بنابراین، هدف این مطالعه بررسی و مقایسه اثرات #سوزن_زدن_خشک بر #اسپاستیسیته و پیامدهای بالینی و نوروفیزیولوژیک در بیماران مبتلا به #سکته_مغزی و #ام_اس بود. هجده بیمار مبتلا به #سکته_مغزی یا #ام_اس در این مطالعه شرکت کردند (۱۰ زن و ۸ مرد). #سوزن_زدن_خشک در سه جلسه هفتگی بر روی عضلات پلانتار فلکسور اعمال شد. ارزیابی‌ها در سه زمان پیش از مداخله، پس از مداخله و پیگیری انجام شدند. نتایج نشان داد در هر دو گروه، بهبود معنی‌داری در تمامی پیامدها مشاهده شد. مقایسه بین دو گروه نشان داد که در پیامدهای بالینی تفاوت معنی‌داری وجود ندارد. در میان شاخص‌های تحریک‌پذیری قشری، تنها "تسهیل درون‌قشری" دارای اثر متقابل معنی‌دار «گروه × زمان» بود که نشان‌دهنده تعدیل بیشتر تسهیل قشری در گروه #سکته_مغزی نسبت به گروه #ام_اس بود. نتیجه‌گیری شده است: #سوزن_زدن_ خشک به‌طور معنی‌داری #اسپاستیسیته عضلات پلانتار فلکسور را کاهش داد و #تعادل عملکردی را بهبود بخشید. در میان تمام پیامدهای بررسی‌شده، تنها "تسهیل درون‌قشری" الگوی تعامل متفاوتی را در گروه #سکته_مغزی نشان داد. بهبودهای مشاهده‌شده در سایر شاخص‌ها حاکی از آن است که #سوزن_زدن_خشک ممکن است دارای یک اثر نورومدولاتوری عمومی باشد؛ یافته‌ای که از کاربرد آن به‌عنوان یک مداخله در #توانبخشی_عصبی برای مدیریت #اسپاستیسیته در بیماری‌های نورولوژیک با پاتوفیزیولوژی‌های متفاوت حمایت می‌کند. منبع: Journal of Bodywork and Movement Therapies، vol 47, 2026,  419-428 🆔 @STROKE2016 ----t.me/STROKE26----