3imar سیمار

آسوده بخوابید..... ظاهراً در کشور ما هیچ مشکلی وجود ندارد. نه خطر جنگ وجود دارد، نه تحریم‌ها تأثیری گذاشته‌اند، نه مکانیسم ماشه چیزی جز کاغذپاره است، نه سدها خالی شده‌اند، نه فشار آب در شهرها کم شده، نه برق روزانه از دو تا چهار ساعت قطع می‌شود، نه جی‌پی‌اس از کار افتاده،، نه گرانی فزاینده به مردم فشار می‌آورد، نه کرایه‌خانه کمرشکن شده است، نه کاسبی‌ها خوابیده است، نه دستمزدها در حد صد تا دویست دلار در ماه است، نه داروهای حیاتی گران و کمیاب است، نه مصرف بنزین رو به افرایش است، نه آلودگی و ترافیکی در کار است، نه کارخانه‌ها به دلیل عدم وصول طلب‌شان از شرکت‌های دولتی در آستانۀ تعطیلی و ورشکستگی هستند، نه آمار جرم و جنایت و اعتیاد و طلاق بالا رفته است، نه در شهرداری‌ها و دوایر دولتی فسادی وجود دارد، نه جوانان مشکل بخصوصی دارند، نه سن ازدواج به میانسالی رسیده، نه بچه‌دار شدن رو به انقراض است و نه ده‌ها چیز دیگری که من روزانه از زبان اقوام و خویشان و مردم کوچه و بازار می‌شنوم و وحشت می‌کنم! همۀ اینها خواب و خیالی بیش نیست! خلاصه آسوده بخوابید که شهر در امن و امان است! از این پس کسی از این حرف‌ها زد، چنان با مشت محکم به دهنش بکوبید که نطقش کور شود! درست مثل همان‌کاری که الان با هرکس که مشکلی را مطرح یا راه‌حلی را ارائه می‌کند، در حال انجام است. #احمد_زیدآبادی @simar50

.... [انقلاب ۵۷؛ نابودی نسل‌ها] #مسعود_نورمحمدی ایران ۱۳۵۷ روی ریل توسعه بود. اقتصاد می‌دوید، دانشگاه‌ها می‌درخشیدند، و جایگاه جهانی در حال صعود بود. اما یک انقلاب کور، همه‌چیز را نابود کرد. جمهوری اسلامی آزادی را خفه کرد. حجاب اجباری را تحمیل کرد. زن را به اسارت کشید. هنر و موسیقی را جرم اعلام کرد. زندگی مردم را به گروگان ایدئولوژی گرفت. ایرانِ پهلوی می‌خواست مدرن شود؛ جمهوری اسلامی آن را به قرون وسطی پرتاب کرد. در اقتصاد از پرشتاب‌ترین رشدهای جهان، رسیدیم به فروپاشی، تحریم، فساد. جوان امروز نه کار دارد، نه امید؛ فقط پاسپورت در دست و فرار از وطن. در سیاست خارجی، گذرنامه‌ی ایرانی روزی اعتبار داشت؛ امروز لکه ننگ است. دانشگاه‌ها، روزی پایگاه علم و آینده بودند؛ امروز کارخانه‌ی مهاجرت‌اند. بزرگ‌ترین دستاورد جمهوری اسلامی نابودی نسل‌هاست. نسلی در جنگ سوخت، نسلی در فقر غرق شد، و نسلی امروز بدون آینده رها شده. انقلاب ۵۷، ایران را از مدار توسعه جدا کرد و به چاه سرکوب انداخت. پهلوی می‌توانست ضعف داشته باشد، اما در مقایسه با جمهوری اسلامی؟ تفاوتش از زمین تا آسمان است. جمهوری اسلامی میراثی جز فقر، تبعید و انزوا برای ما نگذاشت. این است حقیقتی که هیچ‌کس نمی‌تواند انکار کند.