630
Subscribers
-124 hours
-47 days
-730 days
Posts Archive
630
...
اندوه حافظ
#محمد_علی_اسلامی_ندوشن از اندوه حافظ نوشته در بخشی از مقالهاش مینویسد:
《....اندوهى که در #حافظ وجود دارد، اندوه #تاریخ است: اندوه زمان، اندوه زندگى و اندوه مشکلات زندگى. 》
او مقالهاى نوشته است با این عنوان که: «چراحافظ گریه مىکرد؟» و در بخشی از مقاله آمده است:
《حافظ چند جا از #گریه خودش یاد کرده است. او واقعاً مىنشست و گریه مىکرد. مىگوید: «گریه حافظ چه سنجد پیش استغناى دوست؟» این گریۀ تاریخ است و تراکم گرفتارىها و ناکامىهاى قوم #ایرانى که جمع شده بود. گذشته از آن، حافظ مىخواست با گشایش #زندگى کند، ولى در فقر به سر مىبرد و انواع سرخوردگىهایى که براى یک فرد حساس هست، شامل حال او مىشد: مشکلات خصوصى، خانوادگى، ناهموارى زمان، سبکمایگى و حمق مردم.》
سعی میکنم ابیاتی که حافظ در آن از گریه گفته است بیابم:
《ز گریه مَردُمِ چشمم نشسته در خون است
ببین که در طلبت حالِ مَردُمان چون است》
بیت دیگر:
《خواهم شدن به میکده گریان و دادخواه
کز دستِ غم خلاصِ من آنجا مگر شود》
باز میگردم در دیوان حافظ:
ترسم که اشک در غمِ ما پردهدر شود
وین رازِ سر به مُهر به عالَم سَمَر شود
اگرچه حافظ، حضوری همیشگی در خانهی ما ایرانیان دارد در جشن #یلدا ، در عید نوروز و #هفت_سین در تفالهای #عاشقانه و گرفتاریها.
او روح مردم ایران است و روایتگر کالبد جمعی ما با همهی گرفتاریهای تاریخی و فرهنگی... و گشایشی که آرزوی دیرینهی ماست.
@simar50
#شعر #ادبیات #ایران
630
تنها صداست که می ماند
و امان از صدای او که ابدی شد در گوش من...
#فـروغ_فـرخـزاد
https://t.me/NasimAtaei
