راه تعالی و توسعه

استیصال روانی و تعلیق در زندگی ، زمانی ایجاد میشه که پرسشهای روزمره مردم از خودشان و همدیگه اینهاست . جنگ میشه ؟ کجا را می زنن؟ کیا رو میزنن؟ چطوری می زنن ؟ مردم را هم می زنن؟ در تامین اب و برق و گاز و بنزین مشکل ایجاد میشه؟ بانک‌ها پول میدن ؟ کجا بریم؟ جنگ احتمالی طولانیه ؟ ترامپ چی گفت؟ مذاکرات چی شد؟ توافق میشه؟ نمیشه؟ فارغ از اینکه پاسخ این سؤال‌ها چیست مهمتر این است که تکرار هر روزه و بی نتیجه این پرسشها از خود جنگ برای روح و روان و امید و عزت نفس انسان‌ها مخرب تر و ویرانگرتر است . این حجم از اضطراب و نگرانی و زندگی غیرنرمال حق این مردم بویژه کودکان و‌نوجوانان نیست که بابت غرق در شادی و زندگی و شکوفایی باشند . تا این حد مداخله همه جانبه سیاست در زندگی روزمره ی صغیر و کبیر خلاف خردمندی و مانند سم کشنده است و استمرار آن جامعه را از ریخت و قواره روانی خواهد انداخت و پیامدهای آن در همه ساحت ها و‌حوزه ها سالها باقی خواهد ماند، در گذشته از بی آینده‌گی نگران بودیم الان وضع حال نیز در تعلیق است. نگویید چاره چیست ؟ همه و هر آنچه خبرگان و‌نخبگان مستقل و عقلای میهن دوست و سلیم النفس در این سالها گفتند و گفتند و توسط شیفتگان قدرت و ثروت و ارباب زر و زور و تزویر شنیده نشد تنها راه نجات است . در مقابل عمل به خواسته و توصیه نابخردان و سفلگان و‌ دون مایگان که مسبب ایجاد وضع فعلی هستند وضعیت را تیره تر می کند. خداوند سرنوشت هیچ ملتی را تغییر نمی‌دهد مگر اینکه آنان خود را تغییر دهند. سوره رعد، آیه 11 #امیر_دبیری_مهر