خانه ابرهای سپید

. بسیاری از افراد معنوی درگیر انکار ریشه ‌و اصل آن چیزی هستند که در حال وقوع است. آنها می‌خواهند از آن فراتر بروند، از آن خلاص شوند، از آن خارج شوند، از آن دور شوند. هیچ اشکالی در این احساس وجود ندارد، اما این رویکرد جواب نمی‌دهد، زیرا این یک فرار در لباس روحانی (معنویت) است. آدیاشانتی @WhiteCloudsHouse Channel

Morpheus, did you think we breathe air? بر نازبالش مراقبه، آگاهانه هوا را به درون ببلع، این‌جا و اکنون،! @WhiteCloudsHouse Channel

آن‌گاه که من مطالعه‌ ذن را آغاز کردم، کوه کوه بود و چون اندیشیدم که به ذن رسیده‌ام، کوه دیگر کوه نبود؛ ولی چون به شناسایی کامل ذن رسیدم، کوه باز همان کوه بود. According to Seigen Ishin (Ch'ing-yüan Wei-hsin): "Before a man studies Zen, to him mountains are mountains and waters are waters; after he gets an insight into the truth of Zen through the instruction of a good master, mountains to him are not mountains and waters are not waters; but after this when he really attains to the abode of rest, mountains are once more mountains and waters are waters." (D. T. Suzuki, Essays in Zen Buddhism, First Series, 1926, London; New York: Published for the Buddhist Society, London by Rider, p. 24.) https://www.instagram.com/p/Bmz9zRyDnM2/?igsh=cXE3dnVnaTdkaDZk @WhiteCloudsHouse Channel

تای چی چوان؛ استاد بزرگ جِنگ من چینگ (Zhèng màn qīng) از چهره های شناخته شده و به نام تای چی در کشور چین و در سطح بین المللی ست. ایشان شاگرد نسل سوم خاندان یانگ، استاد بزرگ یانگ چنگ فو بودند و به دلیل مهارت و تسلط شان بر هنرهای تای چی چوان، طب چینی، نقاشی، خوشنویسی و موسیقی از او با نام استاد هنرهای پنج گانه یاد می کردند. او از نخستین اساتیدی بود که به آمریکا مهاجرت کرد و نقش محوری و اصلی در معرفی و گسترش تای چی در غرب ایفا نمود. شاگردان برجسته ای را تربیت کرد و از او کتاب ها و مقاله های ارزشمندی به یادگار مانده است. شیوه اجرای تای چی سبک یانگ او ویژگی های منحصر به خود دارد که از تاکید ویژه او بر سونگ و رهاسازی برآمده است. @taijiquan_ir کانال تای چی سنتی یانگ

Zhan Zhuang جن جوانگ (مراقبه ایستاده تای‌چی) Standing [like a] Post Standing Like a Tree #جن_جوانگ @WhiteCloudsHouse Channel

پُنگ (Peng): دور کردن، دفع کردن #Bafa #Peng #jin @WhiteCloudsHouse Channel

پُنگ (Peng): دور کردن، دفع کردن #jin @WhiteCloudsHouse Channel

@WhiteCloudsHouse Channel

پیِ زندگی گشتن پیدا کردنِ مرگ است... اگر در راه راست زندگی کنی هنگامی که از سرزمینی می‌گذری لازم نیست که از سینه به سینه شدن با یک گاو دیوانه یا یک ببر بترسی؛ وقت نبرد نباید از جنگ ابزارها بترسی نه شاخ آن گاو به جایی بند خواهد شد و نه چنگال آن ببر به جایی، و شمشیر جایی نمی‌یابد که نوکش را در آن فرو کند. چرا که جایی در تو نیست که مرگ از آن داخل شود. #لائوتسه دائو ده جینگ، عشق به زندگی @hekmatekhamoushi

تاملی در واژگان؛ معماری و مراقبه (تای‌جی‌چوان) فضا، مکان، این‌جا و اکنون هر فضا در ابتدا گشودگی بالقوه‌ای است، چیزی که با حواس درک می‌شود: نور، صدا، بافت، جهت و فاصله. این ادراک اولیه، تنها نقطه آغاز است و هنوز «مکان» شکل نگرفته است. «این‌جا» همان نقطه‌ای است که حواس آن را می‌گیرند، اما هنوز مکان نشده است. وقتی ذهن، اکنون را در این نقطه مستقر می‌کند، «این‌جا» به مکان تبدیل می‌شود؛ جایی که حضور، معنا و تجربه انسانی شکل می‌گیرد. در این لحظه، یک گشودگی خالص به «محلی» تبدیل می‌شود که می‌توان در آن بود، حرکت کرد و تجربه‌ای انسانی از آن داشت. این تجربه مکان، کوتاه یا بلند، فردی یا جمعی، همان چیزی است که در فرهنگ‌های مختلف به نام‌هایی چون دوجو یا وطن شناخته شده است: جایی که حضور آگاهانه، فضا را به مرکز معنا بدل می‌کند. پس هر لحظه و هر نقطه می‌تواند مکان باشد، اگر ذهن در آن مستقر شود، و هر جایی می‌تواند وطن یا دوجو باشد، اگر اکنون در آن حضور یابد. فضا بدون حضور، تهی است؛ «این‌جا» با «حضور»، زاینده می‌شود. @WhiteCloudsHouse Channel

Qǐshì | 起勢 چی‌شی؛ آغاز رسمی حرکت در فرم و همان «حرکت اول» است. @WhiteCloudsHouse Channel

Qǐshì | 起勢 چی‌شی؛ آغاز رسمی حرکت در فرم و همان «حرکت اول» است. @WhiteCloudsHouse Channel

زمانی که وارد مرحله یوبی Yu Bei می‌شویم، موارد زیر را باید رعایت کنیم: ۱. از لحاظ جسمی: رهایی وزن در پاها • پاها «سفت» نمی‌شوند • وزن را به زمین فشار نمی‌دهیم بلکه برعکس وزن بدن رها می‌شود و کف پا «پذیرای» وزن می‌شود. • انگشتان پا بی‌تنش و باز • قوس پا نرم • پاشنه سبک اما پایدار • سطح کف پا کامل روی زمین «می‌نشیند» • هیچ گوشه‌ای از پا معلق یا پرتَنش نیست نتیجه: در صورتی که یوبی درست انجام شود باعث پایین رفتن تنش‌ها از ران و ساق به کف پا می‌شود. ۲. از لحاظ حسی: احساس چسبندگی/ مکش ملایم در یو‌بی، پس از چند ثانیه رهایی، معمولاً حس زیر ایجاد می‌شود: • کف پا کمی پهن‌تر حس می‌شود • مثل اینکه پاها آرام و ملایم «چسبیده» باشند • حالت «مکش ظریف» یا «گرفتن زمین» (بدون زور) • بدن بدون تلاش، پایدارتر می‌شود نتیجه: در تای‌چی به این حس ریشه دواندن (Rooting) گفته می‌شود، اما در یو‌بی این ریشه‌زدن خیلی لطیف و اولیه است. ۳. از لحاظ انرژی: فعال شدن نقطه یُونگ‌چوان در یو‌بی، با رها شدن وزن و آرام‌شدن ذهن: • نقطه چشمه جوشان «باز» می‌شود • جریان چی به سمت زمین می‌رود • ارتباط زمین–بدن شکل می‌گیرد • احساس گرمی، سنگینی ملایم یا جریان ریز انرژی در پا به‌وجود می‌آید استادان می‌گویند: وقتی یو‌بی درست است، یُونگ‌چوان بیدار می‌شود.» جمع‌بندی: یوبی نه یک حرکت اضافی است، نه یک زور زدن؛ یک کیفیت درونی است که نتیجه رهایی صحیح است. @WhiteCloudsHouse Channel

.Qǐshì | 起勢 چی‌شی؛ آغاز رسمی حرکت در فرم و همان «حرکت اول» است. در بسیاری از فرم‌ها، چی‌شی شامل: بلند کردن آرام دست‌ها از پهلوها تا جلوی بدن نشستن آرام در زانوها باز کردن تنفس و هماهنگ کردن آن با حرکت چی‌شی: جریان چی را فعال می‌کند ریتم بدن را تنظیم می‌کند تای‌چی‌کار را پس از وو‌جی وارد فاز «یین–یانگ» می‌کند. @WhiteCloudsHouse Channel

آماده‌باش، آماده کردن بدن و توجه (Preparation) Yǔ Bèi | 預備 — یو‌بِی پس از وو‌جی، مرحله‌ای است که در بعضی مدارس آن را وضعیت «آمادگی» یا «حالت آماده برای آغاز» می‌گویند که در این مرحله ۱. توجه از بیرون به درون حرکت می‌کند ۲. کف پاها شروع به ریشه دواندن می‌کند ۳. تنفس عمیق‌تر و پیوسته‌تر می‌شود ۴. ذهن در سکونِ فعال قرار می‌گیرد (نه خالی، نه درگیر) یو‌بِی پلی است میان سکون (وو‌جی) و آغاز حرکت (چی‌شی). @WhiteCloudsHouse Channel

@WhiteCloudsHouse Channel

ده اصل بنیادی تای‌چی‌چوآن خاندان یانگ از وبسایت استاد مقداد عبدی www.ganzhi.ir @WhiteCloudsHouse Channel

@WhiteCloudsHouse Channel

چهار مرحلهٔ ورود به اکنون ۱. آماده‌سازی و رسیدن به تعادل اولیه تعادل اولیه «وضعیتی» نیست که ساخته شود؛ بلکه «چیزی» است که وقتی عوامل مزاحم‌ کنار می‌روند، خودش پیدا می‌شود. این تعادل زمانی آغاز می‌شود که فرد: - وزنش را دوباره حس کند، - تنفسش را بشنود و به آن توجه کند، - و سرعت درونی‌اش از سرعت بیرون جدا شود. این تعادل، نه سکون است، نه آرامش؛ بلکه 《بازگشت از پراکندگی به یک‌پارچگی》 است. ایجاد تعادل در آغاز روز با حذف اضافه‌ها امکان‌پذیر می‌شود، نه با افزودن چیزی. با کمک سه کار ساده زير: 1. توقف کوتاه 2. بازگشت به تنفس 3. تنظیم ریتم بدن با ریتم مکان ۲. ساکن شدن؛ بودن در این‌جا و اکنون سکون در ‌این وضعیت به معنای «بی‌حرکتی» نیست؛ بلکه 《حضور بی‌تعارض》 است. حضور بی‌تعارض یعنی وارد فضای جدید شده‌ام - ولی هنوز نمی‌خواهم آن را تغییر دهم - نمی‌خواهم در آن مفید باشم - نمی‌خواهم معنایی بسازم - فقط 《می‌خواهم باشم》 این لحظه، همان لحظه‌ای است که مکان تو را «نمی‌بلعد»، و تو هم مکان را «تصرف» نمی‌کنی. یک نوع هم‌دمایی دوطرفه. ۳. گسترش در فضا با حفظ تعادل (مراقبهٔ پویا) گسترش در فضا یعنی بدن از حالت «نقطه» به «میدان» تبدیل می‌شود. حالت اول: من وارد مکان می‌شوم. حالت دوم: مکان از طریق من جاری می‌شود. تای‌چی در این مرحله «تمرین» نیست؛ یک نوع 《کشیدن تعادل به بیرون》 است. تعادل قبلاً در نقطه شکل گرفته؛ حالا باید در فضا توزیع شود. این گسترش است که اجازه می‌دهد فرد 《در هر فضایی》 مستقر شود: خانه، خیابان، محل کار، طبیعت یا حتی یک اتمسفر ذهنی. ۴. بازگشت به مسیر پس از شیرجه در حوضچهٔ اکنون این مرحله چیزی شبیه «بستن حلقه» است. یعنی بعد از لمس اکنون، دوباره به کار و زندگی بازگردی، اما نه با همان کیفیت قبلی، بلکه با کیفیتی که اکنون ایجاد کرده است. بازگشت به مسیر یعنی: -همان کار قبلی را انجام می‌دهی اما دیگر در آن غرق نمی‌شوی -دیگر کار، تو را نمی‌بلعد تو وسط جریانِ اکنون قرار گرفته‌ای نه وسط جریانِ کار. @WhiteCloudsHouse Channel