گەشە(توسعه): سید هاشم هدایتی

♦️محمود سریع‌القلم از پنج ستونِ توسعه نام می‌برد🔺 مشاهده در یوتیوب @joreah_journal www.instagram.com/joreah_journal

آموزش فقط انتقال اطلاعات نیست بلکه تغییر رفتار و تغییر در گرایش هاست. در واقع آموزش حتی انقلاب در ذهن است استاد پروفسور الوانی از برجستگان علم مدیریت در ایران t.me/KDproblems

✨ آیین نکوداشت استاد بایزید مردوخی و مراسم رونمایی از کتاب ✍ روایت بایزید مردوخی از مسئله توسعه در ایران 📗 برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد کتاب و سفارش اینترنتی آن کلیک کنید.

تجارب تلخ و شیرین یک انسان معمولی(قسمت هفتم) « بیشتر از دروغ های مستقیم، دروغ های مصلحتی به سلامت روابط بین افراد و جوامع لطمه وارد می کند زیرا قبح دروغ را می شکند!» « کاش دریابیم نباید بە زخم های پنهان زندگی مان نمک بپاشیم. مرور روزانە آن ها،  زندگی مان را بە زهر مار تبدیل خواهد کرد !» « در عمر خود، به یاد ندارم، فردی ستم کرده باشد و عاقبت خیری نصیبش شده باشد. اینکه می گویند دنیا دار مکافات است، سخن روایی است !» « در تعامل های خود با دیگران، فقط زمانی احساس خوشحالی داشته ام که خود را کمتر و پایین تر از دیگران به حساب آورده ام. خود بزرگ بینی همیشه دردسرساز است!» « هرگز دستاوردهای مطلوبی برای برخوردهای تند، تحقیرآمیز و به دور از نرمی مشاهده نکرده ام!» « بدون گذشت و مدارا زندگی سخت می شود، برای حفظ آرامش خود و اطرافیان خوب است اهل مدارا باشیم!» « کسی نمی تواند گذشته را برگرداند، اما می توان با اندیشه طرح جدید، بر خرابه های دیروز ساختمان های نو ساخت!» «در شصت سالگی به این نتیجه رسیدم که درشت گویی علیه بزرگان هر قومی. ولو دشمنان، روا نیست!» «خاطره روزهایی که مدح را بر نقد ترجیح می دادم مرا آزار می دهد. براستی که داشتن منتقد نعمت بزرگی است اگر قدر بدانیم!» « دلم به درد می آید گاهی به یاد می آورم با بی دقتی دل کسانی را به درد آورده ام که درد بر آن ها روا نبوده است !» « کاش از کودکی صبر و بردباری را به ما می آموختند، خدا می داند نابردباری چه صدمات سنگینی بر روح و روانمان وارد کرده است!» «افسوس که روزگارانی، همانند بسیاری از افراد خودخواه،  خواسته و نظر خود را معیار درستی و نادرستی هر کاری می دانستم !» « تلاش برای اثبات خود، زمانی چندش آور می شود که فکر کنیم، اثبات ما باید همراه با کوچک شمردن دیگران باشد!» « چقدر ناخوشایند است، به امید یاری دیگران باشی، و دریابی پیوندتان محاسبەگرانە بودە است. یاری دهندە بی منت فقط خدا !» « خدا نیارد روزی را که فرد آلودەی خود بزرگ بینی بشود، تمام اطرافیان را رقیب و مانع به اوج رسیدن خود می شمارد!» « دیر زمانی است دریافته ام؛ خط کشی خوب/بد برای افراد، نادرست و نارواست. همه افراد ترکیبی از خوبی و بدی هستند با اندازه های متفاوت» « وقتی بە این حقیقت می اندیشم که فردای زندگی همه داشته های دنیایی، مرا ترک خواهند کرد. در مواجهه با نامرادی ها صبورتر می شوم !» « هریک به نوعی ناچاریم گاهی چشمانمان را بر روی برخی حقایق ببندیم و گرنه با هم بودنمان دوام نخواهد آورد!» t.me/KDproblems

چه بایدکردهای توسعه کردستان! (قسمت ششم) سرمایه  بی بدیل آب کردستان! سید هاشم هدایتی .🔹ویل دورانت در فصل اول جلد اول تاریخ تمدن می گوید: باران از ضروریات تمدن است، زیرا آب، حتی بیش از نور آفتاب، در پیدایش زندگی و پیشرفت آن تاثیر دارد. طبیعت و مزاج اسرارآمیز عناصر ممکن است سبب خشک شدن و مرگ نواحی وسیعی شود که سابق بر این در آن ها، حِرَف و صنایع پیشرفت قابلی داشته، چنانکه این امر در باره بابل و نینوا اتفاق افتاده است، همچنین ممکن است سبب آن شود که سر زمین هایی همچون انگلستان یا باب پوجت در غرب واشنگتن که از خطوط مواصلات بزرگ دور افتاده اند، نیرومند و صاحب ثروت شوند" 🔹آب بدون تردید یک مزیت رقابتی کردستان است. آمارها و اطلاعات رسمی و مشاهدات نشان می دهد که در صورت اثربخش شدن مدیریت آب،  سرمایه اب کردستان می تواند به تحقق بخشی از توسعه همه جانبه استان کمک کند. چرا که علاوه بر بارش باران  اصلی ترین منبع تامین آب که معادل 13 میلیارد مکعب در سال برآورد شده(حدود 3 درصد باران کشور)، 17 رودخانه دائمی و 24 رودخانه فصلی منبع آبی بیش از 4 میلیارد مترمکعب آب(حدود 6 و نیم درصد رودخانه های کشور)،  درکنار 9 سد درحال بهره برداری، 11 سد درحال اجراء و 14 سد درحال مطالعه که در صورت اتمام کلیه طرح های اجرایی و مطالعاتی حدود یک میلیارد و 800 میلیون متر مکعب آب ذخیره نصیب مردم این خطه می کند. به خوبی گویای میزان اهمیت این منبع خدادی در فرایند توسعه کردستان است. 🔹در حال حاضر خروجی آب از استان کردستان به سمت استان های آذربایجان غربی، همدان، کرمانشاه و نیز کشور عراق جریان دارد. بخشی از این آب ها از محل آب رودخانه هاست شبیه آنچه از طریق سیروان وارد عراق می شود و یا از محل ذخیره سدهایی استان است. و در مواردی نیز آب کردستان وارد سدهای سایر استان ها می شود از جمله سدی که به نام استان کرمانشاه در منطقه هجیج ساخته شده اما بخش عمده سرچشمه آب آن استان کردستان است. 🔹پرسش جدی این است که مردم کردستان چه میزان از سرمایه ی آب استان بهره مند هستند؟ سرمایه آب کردستان که بی تردید یکی از مزیت های نسبی قابل تبدیل به مزیت رقابتی است چه میزان در توسعه همه جانبه کردستان نقش دارد؟ آنچه به چشم دیده می شود این است که علیرم سال ها درخواست و اعتراض و خواهش و تمنا هیچکس پاسخگوی هدر رفتن این سرمایه ی عظیم نیست. درست است در دنیای امروز کسی نمی تواند مانع از خروج آب مازاد یک منطقه به منطقه و یا حتی کشور دیگر بشود اما آنچه که جای پرسش دارد اینکه چرا نباید مردم کردستان از این سرمایه عظیم خدادادی برای رفاه حال خود بهره مند شوند؟ چرا نباید صنایع آب بر در مناطق پڕ آبی نظیر کردستان ایجاد شود و برعکس در مناطقی ایجاد شود که فاقد توانایی لازم برای تامین آن صنایع است و دولت ناچار شود هزاران کیلومتر کانال کشی پر هزینه اجرا نماید تا برای آن صنایع اشتباهی آب مورد نیاز تامین کند؟ چرا ده ها کارخانه صنایع بسته بندی آب معدنی در ده ها سر چشمه آب پاک و زلال کردستان ایجاد نمی شود؟ 🔹پرسش اساسی تر اینکه چرا مردم کردستان نباید از حق آبه آب های خروجی استان بهره مند شده و از محل این سرمایه ارزشمند پروژه های بزرگ و قابل توجیه دراستان استفاده شود؟ کیست نداند که ایجاد و ساخت 34 سد در استان کردستان چه حجمی از محیط زیست را تخریب و به زیستگاه مردم لطمه زده و خواهد زد. کارشناسان واقفند در مسیر توسعه خواه ناخواه بخش هایی از محیط زیست تخریب می شود عین همان خساراتی که برای ایجاد شهرک های صنعتی ، محیط زیست متحمل می شود. کما اینکه پیشینه کشورهای توسعه یافته نشان می دهد طی این مسیر و پرداخت این هزینه تاحدی گریز ناپذیر است اما پرسش این است: درحالی که مردم به امید توسعه منطقه خود با این تخریب ها کنار آمده اند چرا نباید ثمره و سود آن به جیب کردستانی ها برگردد؟ منصفانه نیست که هزینه سدسازی ها بر دوش کردستانی ها باشد اما از آن بهره کافی نبرند! t.me/KDproblems

تجارب تلخ و شیرین یک انسان معمولی(قسمت ششم) «درد بی درمانی است کە بە خاطر  برخی کارها دیگران را سرزنش کنید اما اگر خودت همان کار را انجام دهی، هیچ  سرزنشی را روا ندارید!» «روزهای گذشتە بر نمی گردند اما یکایک آن ها، موانع ویا یاری دهنده های ما بە سوی آینده هستند. این موانع یا یاری دهنده ها را خودمان می سازیم!» « گذشته ام می گوید هرگاه درونم آرام بوده است، زندگی آرامی داشتەام و ناآرامی های زندگیم از درون نا آرامم نشات گرفته اند!» « حالمان بهتر می شود اگر به جای کینه ورزی، دوست داشتن را در عمق جانمان، جای دهیم. کینە عجب بلای خانمانسوزی است!» « نمی دانم چگونه با این حس ناخوشایند کنار بیایم که مدام نگاه به گذشته دارد و کوهی از افسوس به همراه!» « گاهی فکر می کنم در برخی از انتخاب هایم رگە های خودخواهی نمایاناست. و همین حس بە شدت آزارم می دهد!» « خوشبختی از نظر من احساس مفید بودن برای خود و دیگران است. یعنی کیف کنی که هستی. حس کنی به درد بخوری!» « در شگفتم کسانی که بدون کوچک ترین شناخت، در مورد دیگران قضاوت می کنند، شب هنگام چگونه خواب شان می برد!» « مواجهه با انسان های دارای خصلت های نیک. همواره برایم خوشایند بوده است لکن روبرو شدن با افراد با حیا بسی خوشایندتر است!» « مواجهه با انسان های حسود، خودخواە، و امثالهم، همیشە آزار دهندە است اما همجواری با قدرناشناس (سپڵە)، آزار دهنده تر از همه است !» « تلاش برای راضی نگه داشتن همه کسانی که با ما در ارتباط اند، بیهوده است. کاش باب میل خودمان زندگی کنیم  !» « کسان زیادی دیدم بی پروایانە سنگ بی حرمتی بە سوی دیگران انداختند، غافل از انکە خود بە زودی مورد بی حرمتی قرار  خواهند گرفت !» « هرگز نتوانستم حال کسی را درک کنم کە بدون کمترین آگاهی، در مورد موضوعات پیچیده اظهار نظر می کند، و بسیار هم، حق به جانب!» « گاهی فکر می کنم چه خوب بود اگر، قدرت درک دوران پیری را در جوانی داشتم و شجاعت جوانی را در پیری!» « چه خوب می شد اگر قبل از بر زبان جاری کردن هر سخنی، اندکی آن را در گلوی خود غرغره می کردیم!» « گاهی به خود می گویم: "بی خیال آرزوها"، در حالی کە می دانم: انسانی که آرزو ندارد مرده ی متحرکی بیش نیست"!» « گرچه در راە موفقیت، از هیچ  کوششی دریغ نکرده ام اما هرگز از بازنده شدن  حریفان خشنود نشدەام. و چە دوست داشتنی است این حس!» « شاید اگر در انتخاب های مهم زندگی، اولویت ها را رعایت می کردم، کمتر دچار زیان می شدم. در زندگی هر فرد، اولویت بندی امور یک اصل اساسی است !» « گاهی فکر می کنیم با نیش زبان زدن  حریف را از میدان خارج می کنیم  در حالی که هر نیش زبان، بە تیری تبدیل می شود، در کمان حریف علیە خودمان!» « برای سنجیدن میزان مهربانی آدم ها لبخند کافی نیست، دستان بخشنده و قلب خالی از نفرت لازم است!» t.me/KDproblems

لطفا دو دقیقە وقت بگذارید و این یادداشت مهم را با تمام وجود بخوانید! *چرا همدیگر را قبول نداریم؟* ✅ ✍ دکتر محمود سریع القلم در حکمرانی چینی‌­ها جز اقتدارگرایی تجربۀ دیگری ندارند. اما چند سرمایۀ اجتماعی باعث شده که در توسعۀ اقتصادی، دستاوردهای منحصر به فردی را کسب کنند : فرهنگِ همکاری و حمایت از یکدیگر که 2600 سال پیش توسط کنفوسیوس،عموم مردم از کشاورز، کارآفرین، متخصص تا مجری را بهم متصل کرد. اقتدار گرایی چینی بر خلافِ اقتدارگرایی خاورمیانه­‌ای، تابعِ تشکیلات و طبقاتِ مرتبط با شاه بود. این سنت در دوران حکومت کمونیستی نیز ادامه پیدا کرد. شاهِ چینی نه تنها با طیف وسیعی از نخبگان و سیاست مداران مشورت می کرد بلکه بدونِ دستیابی به اجماع، سیاستی را پیش نمی­‌برد. این روش حکمرانی و تصمیم گیری یک اثر مهم داشت و افراد را نسبت به ثقلِ حکومت، علاقمند، وفادار و تعلق پذیرمی کرد. در مقامِ مقایسه، در اقتدارگرایی صدام یا ناصرالدین شاه، نه وزیر امنیت داشت نه وکیل و نه مشاور. تحولاتِ چشمگیر اقتصادی برزیل، هند، ویتنام، کرۀ جنوبی، اندونزی و چین در سی سال گذشته صرفاً در درون حاکمیت متشکل از جریان های مختلف و وجودِ هیات حاکمه و اِلیت (نخبگان) اتفاق افتاده است. وقتی کارگزاران یک کشور به مجموعۀ حاکمیت احساسِ تعلق نکنند، زمینۀ نفوذِ خارجی فراهم می شود. وقتی کشوری اِلیت (نخبه) داشته باشد و بهترین ها و دانا ترین ها را در هیات حاکمه جمع کند، دقیق حرف زدن و صحیح عمل کردن، قاعده می شود. اگر اِلیت‌­های چینی نه از طریق لیبرالیسم غربی، بلکه با تعالیمِ کنفوسیوسی به تقسیم کار، وظیفه شناسی، تخصص، نظم و هرم سازمانی اعتقاد نداشتند، نمی توانستند سه تریلیون دلار ذخائر ارزی جمع کنند و به اکثریت کشورهای جهان وام بدهند تاریخ سیاسی ایران، تاریخ افراد است: از خوارزمشاه و ملکشاه و بهرامشاه و سلطان حسین و شاه اسماعیل و شاه سلیمان گرفته تا کریمخان و آقا محمد خان و مظفرالدین شاه و رضا شاه و محمدرضا شاه. جزئیات تاریخی به وضوح نشان می‌­دهد که تناسبی میان سطح قدرت شاه و اطرافیان، حتی وزرا و دربار نبوده است: شاه بوده و عده وسیعی از افراد اُپراتور. رضا شاه و محمدرضا شاه هر چند دوره ای با اِلیت ها (نخبگان) کارها را پیش بردند اما به خصوص در پنج سال آخر حکمرانی خود، با قضاوت و ذهنیت شخصِ خودشان تصمیم می گرفتند. وقتی کشوری اِلیت (نخبه) نداشته باشد، اُپراتورها با صلاحیت و دانش انتخاب نمی­‌شوند بلکه صرفاً بر اساس وفاداری و پیروی تام از دستورات منصوب می­‌شوند. در چنین قالبی، اُپراتورها نیز زیرمجموعۀ خود را بر اساس وفاداری به سِمَت می گمارند. هرچند در ظاهر، عموم این افراد حکمرانی می کنند اما در باطن نه یکدیگر را قبول دارند و نه تعهدی به یک سیستم سیاسی یا سرزمینی دارند. پنج ماه قبل از انقلاب، کارمندان بانک مرکزی فهرست 177 تن از افراد سرشناس پهلوی که بالغ بر 2 میلیارد دلار از کشور خارج کرده بودند را منتشر کردند. همین ­که اُپراتورها از اواسطِ 1357 آسیب پذیری های شاه را حس کردند، صحنه را ترک گفتند. از منظر روان شناسی اجتماعی، ممکن است بحث کنیم که افراد یکدیگر را قبول ندارند چون این خصلت ها را دارا هستند: انحصار طلب، خود محور، خود بزرگ بین، شهرت طلب، جاه طلب. اما اینها معلول اند و علل ظهور این خصایص را باید در سیستم حکمرانی جستجو کرد. این خصلت‌ها را می­‌توان در شهروندان عموم کشورها پیدا کرد ولی سیستم مدیریت اجازۀ ظهور آن­ها را یا نمی‌­دهد یا محدود می‌­کند. ویتنام و چین هر دو اقتدارگرا هستند ولی حداقل در حیطۀ مسائلِ اقتصادی و روابط بین‌­المللی، به شدت تخصصی اداره می شوند. وقتی وزیری در موضوع وزارت خود حتی چند کتاب نخوانده و سال ها وزیر می ماند، رهیافت تصمیم­‌سازی در سازمان خود را به طور طبیعی به سَمت ناکارآمدی و تملق سوق می دهد. شاید دلیلِ اصلی که روسیه با قدمتِ تاریخی، وسعتِ جغرافیایی، ذخائرِ منحصر به فرد طبیعی و حدودِ ده هزار کلاهک هسته ای، حتی یک کالای قابلِ عرضه در سطح جهانی ندارد به خاطر فقدانِ اِلیت باشد به طوری که با بحث و گفتگو، مشورت و یادگیری، این کشور فوق العاده را مدیریت کند. تاریخ روسیه نیز تاریخ افراد است. مکزیک در 300 سال گذشته با سه قدرت ( فرانسه، اسپانیا و آمریکا) در گیر بوده اما با دیالوگ‌های درون حکومتی و به کار گیری بهترین‌ها در یک سیستمِ اِلیت، هم اکنون بالای یک تریلیون دلار تولید نا خالص داخلی دارد. کرۀ جنوبی همیشه درگیر ژاپن، چین و روسیه بوده اما با انسجام خارق العاده در سطح الیت ها، به یک کشور با اهمیتِ جهانی تبدیل شده است. از منظر تاریخی، اگر ایرانی ها اِلیت (نخبه) داشتند، روسیه و انگلیس نمی توانستند رضاشاه را در چهار ساعت عزل کنند.

‏برای انهدام یک تمدن ۳ چیز لازم است: خانواده نظام آموزشی الگوها برای اولی منزلت زن را باید شکست، دومی منزلت معلم برای سومی منزلت بزرگان و اسطوره ها ... 👤جبران خلیل جبران ▫️انجمن بزرگان و اندیشمندان ▫️@Anjomane_bozorgan

انصاف حکم می کند قدردان باشیم! 🔹امروز برای چندمین بار از پارک جدیدالتاسیس "ڕۆجیار" سنندج عکس گرفتم. پس از مرور چند باره آنچه در مورد حواشی این پارک گفته می شود، سرانجام انصاف مرا وا داشت، فارغ از هر نگاه سیاسی، به حکم قدرشناسی از کارهایی که در ماه های اخیر در مدیریت شهری سنندج. اعم از پارک سازی، ساماندهی جداول خیابان ها و آسفالت خیابان ها انجام گرفته است به برنامه ریزان و مجریان آن تبریک بگویم! 🔹پیش تر هم گفته بودم  اکنون که نگاهم بر توسعه اقتصادی تمرکز یافته است، انجام کار در جهت توسعه کردستان برایم اهمیت دارد. اینکه چه کسانی، با چه لباسی و به چه نیتی گامی در جهت توسعه انجام می دهند، ابدا برایم مهم نیست. مهم آباد شدن کردستان است و کارهایی که به آرامش و آسایش مردم بینجامد. شبیه همین کارهایی که مردم در کوچه و خیابان های شهر می بینند! 🔹پس از گذشت چهل و پنج سال حاکمیت ج  ا ، ا عقل حکم می کند سیاست گذاران و برنامه ریزان کشور و منطقه، نیم نگاهی به عملکرد خود بیندازند و دریابند که مردم قدردان کار و عمل در راستای آبادانی محل زندگی خود هستند و به شدت بیزار و متنفرند از دروغ و وعده های توخالی! t.me/KDproblems

چه بایدکردهای توسعه ی کُردستان! (قسمت پنجم) سید هاشم هدایتی گسترش کشت و صنعت: 🔹در قسمت های پیشین ضمن اشاره به مزیت های مهم آب و زمین در کردستان، به کشت و زرع گندم و انواع حبوبات، منابع طبیعی، مراتع و جنگلکاری، و برخی از مصادیق باغداری و ضرورت توسعه کشت و صنعت های مرتبط، اشاره شد. از دیگر مزیت های مهم، باید به دامپروری و دامداری اشاره کرد. 🔹وجود مراتع وسیع و آب و هوای مناسب، در مناطقی از کردستان موجب شده در ذهن تاریخی مردم، همواره دامداری یکی از منابع مهم درآمدی کُردستانی ها به شمار آید. در دهه های پیشین، اکثریت قریب به اتفاق روستائیان کُرد، بخشی از کار خود را به پرورش دام و طیور اختصاص داده اند. کما اینکه حکومت پهلوی با درک این واقعیت و  با ایجاد کشت و صنعت های نسبتا مدرن، کوشید مزیت نسبی  دام و طیور در کشور را به مزیت رقابتی تبدیل کند. 🔹شاید اگر آن سیاست، بدون وقفه تداوم می یافت اکنون استان کردستان نیز شاهد کشت و صنعت های دام و طیور متعددی بود. امری که گسترش آن می توانست توسعه بخش کشاورزی کردستان را ترقی داده و ضمن ایجاد منابع مالی وسیع، زمینه اشتغال هزاران جوان تحصیلکرده این حوزه را فراهم  و درآمد سرانه کُردستانی ها را افزایش دهد. منطقه سارال از قدیم الایام به عنوان یکی از مراکز رشد و توسعه دام و طیور بوده است. اکنون می توانست شاهد بزرگترین کشتارگاه دام منطقه نیز باشد. کما اینکه در زمینه تولید و ایجاد کشتارگاه مرغ اقدامات موثری انجام شده است. 🔹 تا جایی که به یاد دارم ایده و حتی طرح ایجاد کشتارگاه بزرگ دام در منطقه سارال بیش از سی سال است در محافل کارشناسی مطرح بوده و بارها نیز مراحل اولیه را برای اجرایی شدن طی کرده است اما چرا جامه عمل نپوشیده است و چرا هنوز بخش عمده ی دام و طیور کردستان به صورت زنده از منطقه خارج می شود و چرا هنوز بخش عمده ای از شیر استان به سایر مناطق منتقل شده و کارخانجات فراورده های لبنیات با بِرَندِ کُردستان ایجاد نشده است، جای سوال دارد! 🔹در رابطه با موارد مطرح شده ذکر چند نکته را ضروری می دانم: یک. تردیدی نیست تاکید بر سرمایه گذاری هر یک از این موارد در هر منطقه از کشور نیازمند اتکای به داده هایی است که در مقاطع مختلف به ویژه در دهه های چهل و هفتاد تحت عنوان طرح آمایش سرزمین مورد تاکید قرار گرفته و البته نیازمند به روز کردن آنهاست. طرح های آمایش سرزمین اگر به خوبی اجراء می شد می توانست از اِعمال نفوذ صاحبان نفوذ در مراکز تصمیم گیری برای اجرای طرح های سلیقه ای، و غالبا مضر به حال کشور و مناطق، در برخی مناطق جلوگیری کند که خام فروشی محصولات کُردستان را ناشی از این سیاست های سلیقه ای غلط می دانم. سه. هیچیک از مواردی که نگارنده مورد تاکید قرار می دهد به معنای آن نیست که تا کنون هیچ توجهی به آنان نشده است، خیر! در مواردی کارهایی  انجام گرفته است که بعضا هم خوب و اثربخش بوده است، نظیر گسترش مرغداری های متعدد. اما اولا انتظار می رود این اقدامات با دقت بالا و درچارچوب طرح های آمایش سرزمین باشد و ثانیا به سوی تکمیل ظرفیت ها پیش برود و ثالثا ظرفیت ها و مزیت های نسبی و آب و خاک را مورد نظر قرار داده و با یک نگاه سیستمی و همه جانبه، توسعه پایدار و حفظ محیط زیست را مورد توجه قرار دهند چهار. نگارنده مدعی نیست که با توصیه و بیان، زمینه های مورد اشاره اتفاق می افتد خیر! بلکه مدعی هستم توجه به این موارد باید به مطالبه و خواست همگانی تبدیل شده و در هر محفل و انجمنی تکرار شود تا برنامه ریزان را وادارد با مطالعات علمی و کارشناسی زمینه های اجرایی شدن آن را فراهم و با برنامه ریزی علمی و بهره گیری از تکنولوژی مناسب در آن راه گام بردارند. اجازه بدهید این نکته مهم را هم اضافه کنم که اجرای اینگونه طرح ها قبل از هرچیز نیازمند یک اراده ملی در مراکز مهم تصمیم گیری کشور است و بدون آن صرفا درقالب حرف باقی خواهد ماند! t.me/KDproblems

اما اولا انتظار می رود این اقدامات با دقت بالا و درچارچوب طرح های آمایش سرزمین باشد و ثانیا به سوی تکمیل ظرفیت ها پیش برود و ثالثا ظرفیت ها و مزیت های نسبی و آب و خاک را مورد نظر قرار داده و با یک نگاه سیستمی و همه جانبه، توسعه پایدار و حفظ محیط زیست را مورد توجه قرار دهند چهار. نگارنده مدعی نیست که با توصیه و بیان، زمینه های مورد اشاره اتفاق می افتد خیر! بلکه مدعی هستم توجه به این موارد باید به مطالبه و خواست همگانی تبدیل شده و در هر محفل و انجمنی تکرار شود تا برنامه ریزان را وادارد با مطالعات علمی و کارشناسی زمینه های اجرایی شدن آن را فراهم و با برنامه ریزی علمی و بهره گیری از تکنولوژی مناسب در آن راه گام بردارند. اجازه بدهید این نکته مهم را هم اضافه کنم که اجرای اینگونه طرح ها قبل از هرچیز نیازمند یک اراده ملی در مراکز مهم تصمیم گیری کشور است و بدون آن صرفا درقالب حرف باقی خواهد ماند! t.me/KDproblems

چه بایدکردهای توسعه ی کُردستان! (قسمت پنجم) سید هاشم هدایتی گسترش کشت و صنعت: 🔹در قسمت های پیشین ضمن اشاره به مزیت های مهم آب و زمین در کردستان، به کشت و زرع گندم و انواع حبوبات، منابع طبیعی، مراتع و جنگلکاری، و برخی از مصادیق باغداری اشاره و تصریح شد که گسترش این حوزه جز با توسعه کشت و صنعت های مرتبط، میسر نیست. اکنون به یکی دیگر از مزیت های مهم یعنی دامپروری و دامداری اشاره می کنیم. 🔹وجود مراتع وسیع و آب و هوای مناسب، در مناطقی نظیر سارال، خورخوره، بخش هایی از مریوان، بانه و سقز و نیز قروه، بیجار، کامیاران و اطراف سنندج  از دیرباز موقعیت مناسبی را برای دامداری در کردستان فراهم کرده است، تا جایی که در ذهن تاریخی مردم، همواره دامداری یکی از منابع مهم درآمدی کُردستانی ها به شمار آمده است و در سالیان پیشین، اکثریت قریب به اتفاق روستائیان کُرد، بخشی از کار خود را به پرورش دام و طیور اختصاص داده اند. از سال ها قبل از انقلاب، حکومت پهلوی با درک این واقعیت و  ایجاد کشت و صنعت های نسبتا مدرن، کوشید مزیت نسبی  دام و طیور در کشور را به مزیت رقابتی تبدیل کند از جمله کشت و صنعت های دشت مغان، مهاباد و روانسر در غرب کشور. 🔹شاید اگر آن سیاست، بدون وقفه تداوم می یافت اکنون استان کردستان نیز شاهد کشت و صنعت های دام و طیور متعددی بود. امری که گسترش آن می توانست توسعه بخش کشاورزی کردستان را ترقی داده و ضمن ایجاد منابع مالی وسیع، زمینه اشتغال هزاران جوان تحصیلکرده این حوزه را فراهم  و درآمد سرانه کُردستانی ها را افزایش دهد. منطقه سارال از قدیم الایام به عنوان یکی از مراکز رشد و توسعه دام و طیور بوده و هنوز هم هست. شاید با حفظ توجه به پرورش دام، اکنون می توانست شاهد بزرگترین کشتارگاه دام منطقه نیز باشد. همان زمینه ای که تاحدی در تولید مرغداری های متعدد تحقق یافته است و اگر با برنامه ریزی بهتری پیش می رفت اجازه خروج مرغ زنده از کُردستان داده نمی شد و صنعت فراوری طیور می توانست کمک شایانی به توسعه کُردستان بنماید! 🔹گسترش پرورش دام در کردستان و ایجاد صنایع تبدیلی مربوطه هنوز هم از آرزوهای مردم منطقه است. تا جایی که به یاد دارم ایده و حتی طرح ایجاد کشتارگاه بزرگ دام در منطقه سارال بیش از سی سال است در محافل کارشناسی مطرح بوده و بارها نیز مراحل اولیه را برای اجرایی شدن طی کرده است اما چرا جامه عمل نپوشیده و چرا هنوز، علیرغم کاهش چشمگیر فعالیت های دامپروری، بخش عمده ی دام و طیور کردستان به صورت زنده از منطقه خارج می شود و در داخل استان کشتارگاه های بزرگ ایجاد نشده است و چرا هنوز بخش عمده ای از شیر استان به سایر مناطق منتقل شده و کارخانجات فراورده های لبنیات با بِرَندِ کُردستان ایجاد نشده است،  برای مردم و کارشناسان دلسوز منطقه جای سوال دارد. در کنار گسترش دامداری های مدرن با صرفه ی مقیاس بالاتر، شاید با رعایت نکات بهداشتی، زمینه احیای تولید دام و طیور خانگی با روش های به روز شده وجود داشته باشد که البته نیازمند برنامه ریزی دقیق و اثربخش است. 🔹در رابطه با موارد مطرح شده ذکر چند نکته را نامناسب نمی دانم: یک. گرچه برخی از این حرف ها تکراری است و از زبان صاحب نظران و یا درقالب طرح های توسعه کردستان، از قبل از انقلاب و در مقاطع مختلف بیان شده و کارشناسان محترم با اتکای به آمار و اطلاعات در مورد آن سخن گفته اند. هدف نگارنده از ذکر آن ها صرفا برای یادآوری است و چون هنوز هم اجرای اینگونه طرح ها می تواند به توسعه کردستان کمک کند به نظر می رسد باید به نَقل مجالس تبدیل شده و آنقدر تکرار شود تا سیاستگذاران و مجریان کشوری و منطقه ای را به سمت تحقق آنان بکشاند دو. تردیدی نیست که تاکید بر سرمایه گذاری هر یک از این موارد در هر منطقه از کشور نیازمند اتکای به داده هایی است که در مقاطع مختلف به ویژه در دهه های چهل و هفتاد تحت عنوان طرح آمایش سرزمین مورد اشاره قرار گرفته و البته نیازمند به روز کردن آنهاست. طرح های آمایش سرزمین اگر به خوبی اجراء می شد می توانست از اِعمال نفوذ صاحبان نفوذ در مراکز تصمیم گیری برای اجرای طرح های سلیقه ای، و غالبا مضر به حال کشور و مناطق، در برخی مناطق جلوگیری کند که خام فروشی محصولات کُردستان را ناشی از این سیاست های سلیقه ای غلط می دانم. سه. هیچیک از مواردی که نگارنده مورد تاکید قرار می دهد به معنای آن نیست که تا کنون هیچ توجهی به آنان نشده است، خیر! در مواردی کارهایی  انجام گرفته است که بعضا هم خوب و اثربخش بوده است، نظیر گسترش مرغداری های متعدد.

چه باید کردهای توسعه کردستان (قسمت چهارم) سید هاشم هدایتی 🔹قبل از ادامه معرفی مزیت های نسبی زمین در کردستان یادآوری  چند نکتە را ضروری می دانم: یک. اشاره به مزیت های نسبی توسعه اقتصادی کردستان  زمانی قابل درک است و می تواند مهم تلقی شود که عینک سنتی و رسمی و کارمندی را کنار نهاده و با عینک استراتژی اقیانوس آبی - به منزله یافتن زمینه هایی که تاکنون مورد غفلت قرار گرفته است - به آن بنگریم. دو. برخی از دوستان، می گویند در صورت گسترش فعالیت های کشاورزی آب بر، مشکل کم آبی دامنگیر کردستان خواهد شد، غافل از اینکه کردستان از سوءمدیریت آب می نالد و نه کم آبی. سه. دوستانی که با عینک سنتی به عواقب گسترش کشاورزی آبی در کردستان می نگرند نباید از این نکته مهم غافل شوند که کشورهای پیشرفته با تکنولوژی مدرن آبیاری، کمک شایانی به مدیریت آب کرده اند. چرا ما نباید با بهره گیری از روش های نوین آبیاری مدیریت آب را اثربخش سازیم! چهار. یکی از کارهای مهم و اثربخش در مدیریت آب توجه به محصولات گرانقیمت با مصرف آب پایین است. برخی از این محصولات همزیستی خود با آب و هوای کردستان را به اثبات رسانیده اند، در مورد برخی دیگر نیز می توان با تحقیقات علمی مورد بررسی قرار بگیرند. ازجمله در مورد تولید برخی از گل های صادراتی، گیاهان دارویی، پسته، زعفران، موسیر و امثالهم پنج. برخی از دوستان به درستی اشاره به ناکافی بودن برخی از محصولات نظیر: توت فرنگی، گوجه فرنگی، سیب زمینی و صیفی جات دیگر برای ایجاد صنایع تبدیلی دارند. بله این مسئله مربوط به همان نگاه سنتی کارمندی و با رویکرد حفظ وضعیت موجود است. دیدگاه بنده این است که تمام این محصولات و محصولات مشابه را باید با رویکرد مدرن و لحظ کردن"کشت" و "صنعت" در کنار هم مورد توجه قرار داد. درآن صورت حجم کنونی چنین محصولاتی چنین برابر شده و به لحاظ صرفه مقیاس، صنایع تبدیلی انان توجیه بردار خواهد شد. 🔹در ادامه بحث های قبلی باید گفت: علاوه برظرفیت های پنهان و یا مخفی شده منابع وابسته به زمین در کردستان، می توان منابع طبیعی و مراتع و جنگل کاری را نیز اضافه کرد. مناطق وسیعی از کردستان را جنگل ها پوشانیده است. کافی است دریابیم برخی از کشورهای دنیا، توسعه خود را حول محور جنگل کاری تنظیم کرده اند و با مدیریت اثربخش :کشت و برداشت درختان پر قیمت" بخشی از سرمایه گذاری های خود را به جنگل اختصاص داده اند. متاسفانه در مناطق کردنشین در اثر سهل انگاری ها و بعضا شیطنتِ شیطان صفت ها جنگل های خودروی خدادادی در حال کاهش است. برای مقابله با روند نابودگر جنگل های کردستان، مدیریت جنگلکاری و جنگلداری می تواند  از طریق برنامه ریزی درست و آگاهانه با مطالعات علمی و کارشناسی و شناسایی زمینه های کشت درختانی که با آب و هوای هر منطقه سازگاری دارند به افزایش سطح  جنگل ها و مراتع خود پرداخته و برداشت و کِشت را با هم هماهنگ ساخته و سالیانه میلیون ها دلار از قِبَلِ این محصول، برای کشور درآمد ایجاد کنند. نگارنده در سال 1389 در سفری به مالزی متوجه تنوع رنگی زیاد جنگل ها در مسیر جاده های آن کشور شدم. ضمن پرسش از راهنمای تور متوجه شدم این تنوع رنگ مربوط می شود به سنین مختلف دسته های درختانی که پس از برداشت، مجددا کشت شده و در نگاه کلی بیننده متوجه باغستان های متعدد با سن های متعدد و در نتیجه رنگ های متفاوت می شود. مدیریت جنگل ها و مراتع اگر به ظرفیت زمین و آب در منطقه توجه کند می توان گفت دستکم در مناطقی از شهرستان های بانه و مریوان و کامیاران و حتی سقز، و اطراف سدهای استان، توسعه آن شهرستان ها را حول محور ظرفیت جنگل ها و مراتع تنظیم کند. به علاوه  ظرفیت بالای تولید گیاهان دارویی و خوراکی و بهداشتی و زمینه های ون و کتیرا را نباید فراموش کرد. که اگر مزیت های نسبی این محصولات به مزیت های رقابتی تبدیل شود می توان حجم آن را چند برابر کرده و با ایجاد کارخانجات مدرن داروسازی و سایر محصولات بهداشتی، صنعت داروسازی در کردستان را از حالت سنتی خارج و از خروج بخش عمده ای از گیاهان دارویی به صورت خام از منطقه جلوگیری کرد. t.me/KDproblems

تجارب تلخ و شیرین یک انسان معمولی (قسمت پنجم)                              سید هاشم هدایتی «در حسرتم که چرا به جای توجه به دهان مردم واقعیت بین، نگاهم به دهان مدعیانی بوده است که عینک رنگی به چشم دارند!» «هرگاە بە دیگران توصیه ای کردم که خود بدان عمل نکرده بودم، مورد بی مهری قرار گرفته و از احترامم نزد ایشان کاسته شد !» «گرچه رو راست بودن در برخورد با دیگران، همواره برایم هزینه بر بوده، اما در درونم آرامشی ساخته است جاودانه!» «دریغا گاهی شاعرانه سخن می گوییم اما سراسر وجودمان غرق کینە و نفرت است!» «چه واقعیت دردناکی است بدانیم "هرچه بیشتر بر حق پای بفشاریم، احتمال موفقیت مان در زندگی کاهش می یابد!» «چقدر  نفرت انگیز و تهوع آورند، آن هایی که خود را از انسان های دیگر انسان تر می شمارند!» «برای درک علل برخی رفتارهای ناخوشایند  نیازی نیست خود را به زحمت بیندازیم؛" آنچه شیران را کند روبه مجاز، احتیاج است. احتیاج است، احتیاج!» «وقتی قضاوت دیگران برایت ملاک شد، در واقع خودت را برده ی آنان ساخته ای!» «به خطا فکر می کردم "رک بودن" یعنی اظهار نظر بی پروا در مورد دیگران. در حالیکه اکنون دریافته ام "رک بودن"اظهار نظر شفاف در مورد "خود" است!» «دیدگاه ها، علایق. آرزوهای مان را به اشتراک بگذاریم. ما برای زیستن در تنهایی آفریده نشده ایم!» «گاهی فکر می کنم اگر فلسفه ی واقعی زندگی دنیوی و قطعیت و جاودانگی مرگ را می فهمیدم، حتما جور دیگری زندگی می کردم!» «در پاسخ به پرسش های مکرر من، قلبم می گوید:"عشق، یک پدیده فانتزی و غیر عادی نیست بلکه پیوند تو با اطرافیان توست. از گیاه و درخت گرفته تا عزیزترین افراد زندگی ات"!» «پیش تر بر می آشفتم از جفایی که بر من می رفت اما اکنون نه، چون می دانم نظامی هست که رسیدگی می کند و داروغه خدا در بازار است!» «افراط و تفریط  زمانی بوجود می آید کە از درک فرمول تعادل بین منافع شخصی و منافع جمعی عاجز می شویم !» «هرگاه نتوانستم بین حوزه خیال و هیجان و تعقل مرزبندی کنم تصمیم های نابجا گرفتم و ارها نیز صدمات را هم خورده ام " «امان از دهن بینی! دهن بینی از دردهای بی درمانی است که از طریق آن لطماتی در روابط پدید می آید که جز پشیمانی حاصلی ندارد. کمتر کسی از این بلا در امان است!» «کاش زودتر  در می یافتم: "نە با دیدن یک خوبی می شود کسی را نیکوکار دانست و نە با دیدن یک خطا می شود وی را خطاکار قلمداد کرد"!» «حال خوش نمی شود مگر اینکه دلت را از قید انتظارات و گرفتن پاداش خوبی ها برهانی!» «با وجود هزاران دوست و همنشین، سرانجام روزی، تنهای تنها بار سفر خواهیم بست. تنهایی را پاس بداریم !» «پشیمانم از اینکه در تمام روزهای عمرم، با ساز دلم نرقصیده ام. دل مشاور یکرنگی است که به ما دروغ نمی گوید. قدرش بدانیم!» t.me/KDproblems

دلم گرفت وقتی این بخش از سخنان دکتر ڤاضلی را گوش کردم چاره چیست باید با واقعیت روبرو شد توصیه می کنم این دو دقیقه دردناک را بشنوید خدا کند برگردیم به میدان رقابت t.me/KDproblems

آپارات - سرویس اشتراک ویدیو https://www.aparat.com/v/m8T3E کمتر از هشت دقیقه وقت می برد لطفا این ویدئوی کوتاه را ببینید