پرواز بال نمی خواهد!

کی دیده شب بمونه؟ ما عزیزم، ما دیدیم. شب که مونده هیچ، هرچی هم می‌گذره داره تاریک تر می‌شه.

یادآوری: لازم نیست همه چیزو کنترل کنی، تو برج مراقبت نیستی.

در این مدت زندگی به گونه‌ای سپری شده است که می‌توانم سال‌ها بدون آن‌که اتفاق غم‌انگیزی رخ بدهد، غمگین بمانم. داستایفسکی

تو می‌ترسی که آدمارو از دست بدی، ولی کی می‌ترسه که تورو از دست بده؟!

و تو حالا جبران تمام اندوه من هستی؛ جبران تمام شب‌هایی که آرزو می‌کردم کاش دنیا به پایان برسد.

“زنان در قوطی های خالی کنسرو، شمع‌دانی می‌کارند. و در حلب‌های خالی روغن، درخت. زنان همیشه همه چیز را از مرگ پس می‌گیرند.”

‏دست رو هر خاطره‌‌ی جالبی میذاری، کمِ کم ۶،۷ سال ازش گذشته.

آدم راه می‌رود، نفس می‌کشد، زندگی می‌کند با آدم‌ها حرف می‌زند دل‌نگرانِ عزیزانش می‌شود و در نهایت، روزهایش را می‌گذراند من هم همین کارها را می‌کنم فقط حالم خوب نیست آن‌قدر خوب نیست که گاهی فکر می‌کنم شاید دیگر هیچ‌وقت خوب نشود امیر_وجود

جغرافیای من پیکر توست مرا با نقشه‌ی جهان کاری نیست. -نزار قبانی

بعضی روزا فقط یه آجر اضافه کن. حسابه🫱🏼‍🫲🏻

تو دلم گفتم کاش آدم بتواند دنیا را بالا بیاورد و این همه دروغ و ریا نبیند، دنیا به دست دروغگوها، پشت هم اندازها و حقه‌بازها اداره می‌شود. سال بلوا – عباس معروفی

شرایط اقتصادی همه چیز را تغییر می‌ دهد. هنر را تغییر می‌ دهد، فلسفه را تغییر می‌ دهد، عشق را تغییر می‌ دهد، مفهوم مزیت و دانش را تغییر می‌ دهد، حتی خود حقیقت را هم تغییر می‌ دهد. مامور مخفی، جوزف کنراد

آدم‌ها از ترس وحشی می‌شوند، از ترس به قدرت رو می‌آورند که چرخ آدم‌های دیگر را از کار بیندازند و گرنه این همه زمین و زراعت و دام و پرنده و نان و آب هست، به قدر همه هم هست اما چرا به حق خودشان قانع نیستند؟ چرا کتاب نمی‌خوانند؟ چرا هیچ‌چیز از تاریخ نمی‌دانند؟ چرا ما این همه در تیره‌بختی تکرار می‌شویم؟ این همه جنگ این همه آدم برای چه چیزی کشته شده‌اند که آن چیز حالا دستشان نیست و دست بچه‌هاشانم نیست؟! عباس_معروفی