کانال روستای بوانلو

‍ در یادِ رفیقِ سفر؛ از چادرِ سیاه صفر اقا تا تالارهای علم او از جایی آمد که جهان تنها به اندازه یک چادر سیاه بودجایی که در میانِ تار و پودِ سیاه و سردِ آن چادرنوری در دل او روشن شد که هیچ طوفانی نتوانست خاموشش کند. پرفسور اسماعیل حسین‌زاده بوانلو مردی که از میان سختی‌های بی‌امان راهِ رسیدن به دانش را به سختی گشود. او که از دانشگاه تهران با دست‌هایی خالی اما با ایمانی پولادین کارشناسی را به پایان رسانده بود با کوله‌باری از اضطراب و امید راهیِ خاکِ بیگانه شد. آمریکا برای او، نه تفرجگاه، که میدانِ نبرد با فقر و تنهایی بود. او در آن دیار غریب  تنها نبود او با خویشتنِ خویش و با اراده‌ای که از دلِ آن چادر سیاه بیرون آمده بود می‌جنگید. او در روزهایی که دیگران در رفاه بودند در میانه‌ی کتاب‌ها و معادلات اقتصاد با تهی بودنِ سفره و سنگینیِ تنهایی خود را صیقل داد. اما او از آن دست مردان بود که اگر در سختی‌ها ریشه می‌دوانند در شکوفایی بی‌همتا می‌شدند. او که در رشته اقتصاد از ترازهای جهان گذشت در نهایت به جایگاه اساتید برترِ آن سرزمین رسید؛ مردی که جهان او را شناخت اما قلبش همواره در جستجوی ریشه‌ها بود. اما چه بازیِ تلخی است که مردی که از کوه‌های دانشِ جهان برمی‌خیزد تنها در یک خاکِ آشنا آرام می‌گیرد. او که در تالارهای بزرگِ علمی آمریکا نامی ماندگار ساخت ودر نهایت در سکوتِ زیبای زادگاهش بوانلو1398/6/29 به خواب ابدی رفت. او به ما آموخت که شکوه در دارایی نیست بلکه در رسیدن به قله‌های دانش و بازگشتِ با احترام به آغوشِ خاکِ وطن است. روحش شاد یادش گرامی باد. از طرف بستگان مرحوم🖤🖤🖤 @buvanloo