در کوچه باغ شعر

به خون نشسته‌ی این داغ، مادران منند زنانِ چهره‌خراشیده خواهران منند چگونه باز در این کوچه‌ها قدم بزنم؟ که کشتگان خیابان برادران منند گلِ سپید بیارید و بنگرید به چشم درون کیسه‌ی مشکی دلاوران منند ای آسمانِ پذیرنده مهربانی کن که میهمان تو امشب کبوتران منند دو خط مصیبت جنگل بخوان برادر جان شکسته‌ها همه سرو و صنوبران منند یگانه مذهب من عزت است و آزادی است و رادمردمِ ایران پیمبران منند بگو به ظلمت شب، چهره‌های خون‌آلود چراغِ زخمیِ از ماه‌بهتران منند به حال و روز وطن ایستاده می‌گریند درخت‌های خیابان که دختران منند سعید مبشر