en
Feedback
برگی از تقویم تاریخ

برگی از تقویم تاریخ

Open in Telegram
3 570
Subscribers
+524 hours
+47 days
+4830 days

Data loading in progress...

Attracting Subscribers
September '26
September '26
+18
in 5 channels
August '26
+105
in 13 channels
Get PRO
July '26
+70
in 14 channels
Get PRO
June '26
+59
in 13 channels
Get PRO
May '26
+9
in 5 channels
Get PRO
April '26
+6
in 3 channels
Get PRO
March '26
+5
in 1 channels
Get PRO
February '26
+44
in 16 channels
Get PRO
January '26
+19
in 12 channels
Get PRO
December '25
+64
in 31 channels
Get PRO
November '25
+59
in 32 channels
Get PRO
October '25
+82
in 31 channels
Get PRO
September '25
+59
in 31 channels
Get PRO
August '25
+64
in 22 channels
Get PRO
July '25
+53
in 20 channels
Get PRO
June '25
+46
in 21 channels
Get PRO
May '25
+72
in 28 channels
Get PRO
April '25
+57
in 26 channels
Get PRO
March '25
+76
in 34 channels
Get PRO
February '25
+62
in 27 channels
Get PRO
January '25
+95
in 28 channels
Get PRO
December '24
+96
in 37 channels
Get PRO
November '24
+65
in 34 channels
Get PRO
October '24
+87
in 34 channels
Get PRO
September '24
+72
in 41 channels
Get PRO
August '24
+107
in 30 channels
Get PRO
July '24
+141
in 23 channels
Get PRO
June '24
+121
in 25 channels
Get PRO
May '24
+159
in 33 channels
Get PRO
April '24
+158
in 37 channels
Get PRO
March '24
+147
in 29 channels
Get PRO
February '24
+114
in 109 channels
Get PRO
January '24
+124
in 31 channels
Get PRO
December '23
+102
in 36 channels
Get PRO
November '23
+92
in 29 channels
Get PRO
October '23
+95
in 25 channels
Get PRO
September '23
+86
in 0 channels
Get PRO
August '23
+88
in 0 channels
Get PRO
July '23
+77
in 0 channels
Get PRO
June '23
+56
in 0 channels
Get PRO
May '23
+77
in 0 channels
Get PRO
April '23
+73
in 0 channels
Get PRO
March '23
+86
in 0 channels
Get PRO
February '23
+79
in 0 channels
Get PRO
January '23
+85
in 0 channels
Get PRO
December '22
+80
in 0 channels
Get PRO
November '22
+69
in 0 channels
Get PRO
October '22
+57
in 0 channels
Get PRO
September '22
+61
in 0 channels
Get PRO
August '22
+72
in 0 channels
Get PRO
July '22
+130
in 0 channels
Get PRO
June '22
+63
in 0 channels
Get PRO
May '22
+115
in 0 channels
Get PRO
April '22
+118
in 0 channels
Get PRO
March '22
+92
in 0 channels
Get PRO
February '22
+85
in 0 channels
Get PRO
January '22
+109
in 0 channels
Get PRO
December '21
+109
in 0 channels
Get PRO
November '21
+91
in 0 channels
Get PRO
October '21
+106
in 0 channels
Get PRO
September '21
+91
in 0 channels
Get PRO
August '21
+125
in 0 channels
Get PRO
July '21
+98
in 0 channels
Get PRO
June '21
+84
in 0 channels
Get PRO
May '21
+88
in 0 channels
Get PRO
April '21
+91
in 0 channels
Get PRO
March '21
+102
in 0 channels
Get PRO
February '21
+74
in 0 channels
Get PRO
January '21
+129
in 0 channels
Get PRO
December '20
+2 429
in 0 channels
Date
Subscriber Growth
Mentions
Channels
08 September0
07 September+6
06 September+2
05 September+1
04 September+4
03 September+2
02 September+2
01 September+1
Channel Posts
‍ ‍ ‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۱۸ شهریور سالروز درگذشت حسن عمید (زاده سال ۱۲۸۹ مشهد – درگذشته ۱۸ شهریور ۱۳۵۸ تهران) نویسنده و فرهنگ‌نویس او نویسنده فرهنگ عمید است که یکی از پرکاربردترین فرهنگ‌های معاصر فارسی شمرده می‌شود. وی تحصیلاتش را در مشهد گذراند و در جوانی عضو انجمن ادبی شد و کار روزنامه‌نگاری، نویسندگی و فرهنگ‌نویسی را از همان سال‌ها آغاز کرد و در نشریه خراسان مطلب می‌نوشت. از جمله مهم‌ترین فعالیت‌های روزنامه‌نگاری وی در مشهد، سردبیری سالنامه خراسان و روزنامه طوس بود و در سال ۱۳۱۳ چاپ روزنامه طوس را به‌ صورت هفتگی در مشهد آغاز کرد و سال‌ها در خراسان به پیشه روزنامه‌نگاری‌ مشغول بود. به‌ دنبال اشغال ایران در جنگ جهانی دوم، که طی آن شهر مشهد به‌ دست نیروهای شوروی افتاد، شوروی‌ها عمید را از مشهد به‌تهران تبعید کردند. در پی این اقدام، عمید با دفتر نخست وزیری ایران نامه‌نگاری کرد و خواستار اجازه بازگشت به‌ مشهد به‌ خاطر گرفتاری‌های خانوادگی‌اش شد که اسناد این نامه‌نگاری در کتاب «اسنادی از احزاب سیاسی در ایران (۱۳۲۰‎-۱۳۴۰) به‌ چاپ رسیده‌ است. وی چندین دهه از عمرش را صرف پژوهش درباره فرهنگ واژگان و فرهنگ‌نویسی کرد و در آن سال‌ها چندین فرهنگ واژگان فارسی نوشت که پرآوازه‌ترینشان، فرهنگ عمید است. در سال ۱۳۵۵ بابت واگذاری کلیه حقوق نشر همه فرهنگ‌هایش به عبدالرحیم جعفری، مالک و گرداننده انتشارات امیرکبیر، یکی از بالاترین رقم‌های پرداخته‌شده به یک مؤلف ایرانی به‌عنوان حق تألیف مقطوع را که برابر با یک میلیون تومان بود، دریافت کرد. ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #حسن_عمید، د

2
‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۱۸ شهریور سالروز درگذشت جلال آل‌احمد (زاده ۱۱ آذر ۱۳۰۲ تهران -- درگذشته ۱۸ شهریور ۱۳۴۸ گیلان) نویسنده، مترجم و منتقد ادبی "همسر سیمین دانشور" از خانواده‌ای مذهبی بود و دوران کودکی و نوجوانی جلال در نوعی رفاه اشرافی روحانیت گذشت. پدرش "احمدطالقانی"پس از پایان دبستان جلال، به او اجازه درس خواندن در دبیرستان را نداد؛ اما او تسلیم خواست پدر نشد و در کلاس‌های شبانه دارالفنون، پنهان از چشم پدر نام‌نوبسی کرد و از آنجا دیپلم گرفت. او در سال‌های پایان دبیرستان با کلام کسروی و شریعت سنگلجی آشنا شد و همین مقدمه‌ای برای پیوستن وی به‌حزب توده شد. پس از پایان دبیرستان، پدرش او را به‌نجف نزد برادر بزرگش محمدتقی فرستاد تا در آنجا به تحصیل در علوم دینی بپردازد، اما پس از سه ماه به‌تهران بازگشت. به‌گفته برخی نویسندگان، وی در بازگشت از نجف نسبت به بسیاری از احکام شیعیان دچار دودلی و شک شده بود. جلال در سال ۱۳۲۲ به دانشسرای عالی تهران رفت و در رشته زبان و ادبیات فارسی فارغ‌التحصیل شد و تحصیل در دوره دکترای ادبیات فارسی را نیز ادامه داد، اما در اواخر تحصیل از ادامه آن صرف نظر کرد. وی نخستین مجموعه داستانش به‌نام «دید و بازدید» را در همین دوران منتشر کرد. او که تأثیری گسترده بر جریان روشنفکری دوران خود داشت، به‌جز نوشتن داستان به نگارش مقالات اجتماعی، پژوهش‌های مردم شناسی، سفرنامه‌ها و ترجمه‌های متعددی نیز پرداخت. شاید مهم‌ترین ویژگی ادبی آل‌احمد نثر او بود، نثری فشرده و موجز و در عین حال عصبی و پرخاشگر، که نمونه‌های خوب آن را در سفرنامه‌های او مثل «خسی در میقات» یا داستان - زندگی‌نامه «سنگی بر گوری» می‌توان دید. او در سال ۱۳۲۶ دومین کتابش به نام «از رنجی که می‌بریم» را همزمان با کناره‌گیری از حزب توده چاپ کرد که بیانگر داستان‌های شکست مبارزاتش در این حزب است. پس از این خروج بود که برای مدتی به‌قول خودش ناچار به‌سکوت شد که البته سکوت وی به‌معنای نپرداختن به سیاست و بیشتر قلم‌زدن بود. با قضیه ملی شدن نفت و جبهه ملی و مصدق، جلال دوباره به سیاست روی آورد. وی عضو کمیته و گرداننده تبلیغات «نیروی سوم» شد. در ۹ اسفند ۱۳۳۱ پس از اطلاع از محاصره منزل دکتر مصدق با عده دیگری از «نیروی سومی‌ها» فوراً به آنجا رفت و به‌دفاع از او سخنرانی کرد و در اردیبهشت ۱۳۳۲ به‌علت اختلاف با رهبران نیروی سوم، از آن‌ها هم کناره گرفت. دو کار ترجمه وی، «بازگشت از شوروی» ژید و «دست‌های آلوده» سارتر، مربوط به همین سال‌ها است و پس از آن «سرگذشت کندوها» را به‌چاپ رساند. جلال یک دوره به‌سکوت رفت و به‌دور از تمام هیاهوهای سیاسی سعی به از نوشناختن خود کرد. در ابتدای سال ۱۳۲۳ وارد حزب توده شد و تا انشعاب حزب توده تمام مراحل تشکیلاتی به‌سمت بالا را پشت سرگذاشت و سپس از حزب توده جدا شد. به سبب اختلافی که میان وی و بقایی در زمان مصدق به‌وجود آمد از حزب زحمتکشان کناره جست. پس از آن با رهبری شخصی به نام خلیل ملکی حزب زحمتکشان یا نیروی سوم را به راه انداخت. ‌ ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #جلال_آل_احمد، د
131
3
‍ ‍ ‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۱۸ شهریور زادروز باقر مظهرخالِقی  (زاده ۱۸ شهریور ۱۳۱۷ سنندج) خواننده کرد از نوجوانی به یادگیری موسیقی سنتی ایرانی و موسیقی کردی پرداخت و پیش از انقلاب لیسانس فیزیک و فوق لیسانس مدیریت صنعتی دریافت کرد. فعالیت‌های هنری: اولین اجرای ضبط شده او در تاریخ دهه سی است که در رادیو سنندج و به زبان فارسی اجرا کرده‌ است. وی دانش‌آموخته فیزیک از دانشگاه تهران است و قبل از ورودش به سازمان رادیوتلویزیون ملی ایران دبیر دبیرستان‌های تهران بود. از او بیش از ۲۵۰ آواز فولکلوریک ضبط و ثبت شده‌است. وی تا قبل از مهاجرتش به انگلستان و سپس اقامتش در کردستان عراق در سمت مدیرکل تلویزیون سنندج و کرمانشاه فعالیت کرد و از ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۷ رئیس رادیوتلویزیون کرمانشاه بود. او در کنار علی‌اصغر کردستانی، حسن زیرک، ناصر رزازی و طاهر توفیق از خوانندگان برجسته و شناخته‌شده‌ موسیقی کردی به‌شمار می‌آید. وی با آهنگسازان: مجتبی میرزاده و محمد عبدالصمدی به فعالیت‌های هنری پرداخت که می‌توان به اجرای آهنگ‌های جویبار، گل نشان، نسیم پاییزی، سوند به چاوت، لالایی و… اشاره کرد. علاوه بر کتاب‌هایی که توسط نویسندگان مختلف در مورد زندگی هنری وی به بازار کتاب آمده، اخیراً کتابی از اشعار آهنگ‌های مشهور وی نیز چاپ شده‌ است و مجموعه‌ای از آثار و آوازهایش با نظارت کامل خودش در انستیتوی فرهنگ و فولکلور کردستان به صورت صوتی منتشر شده‌ است. او ابتدا به خواندن آواز به زبان فارسی مشغول شد که با توصیه یکی از آهنگسازان ساکن تهران که (به ایشان گفته بود با وجود این همه خواننده طراز اول و مطرح فارس‌زبان شانسی در این زمینه ندارد) به خواندن ترانه به همان سبک آواز فارسی و این‌بار با اشعار کردی پرداخت. از سال ۱۳۹۰ از صداوسیمای مرکز سنندج صدای وی گاهگاهی پخش می‌شود. او مدیر «انستیتو فرهنگ کُرد» در سلیمانیه کردستان عراق شد. این مرکز در زمینهٔ هنر، ادبیات و فولکلور کرد فعالیت می‌کند. در اردیبهشت ۱۳۹۸ به پاس سال‌ها خدمات مظهر خالقی به هنر، موسیقی و فرهنگ کُردی، دکترای افتخاری دانشگاه سلیمانیه، به وی اعطا شد. در تاریخ ۱۰ تیر ۱۳۹۸ مجله فراتاب با اختصاص دادن یک پرونده ویژه به مظهر خالقی، علاوه بر گفتگو با وی، ده گفتگو و گزارش و یاداشت اختصاصی درباره بررسی عملکرد و کارنامه شش دهه فعالیت هنری مظهر خالقی منتشر کرد. تقدیر: او پس از ۳۸ سال در ۱۰ تیر ۱۳۹۸ برای حضور در کنگره بین‌المللی مشاهیر کُرد از مرز باشماق مریوان به ایران بازگشت. یکی از اقدامات در تجلیل از مشاهیر کُرد، اعطای کلید طلایی شهروندی و نصب نشان مشاهیر کُرد بر روی لباس او بود. https://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D8%B8%D9%87%D8%B1_%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%82%DB%8C ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #باقر_مظهر_خالقی، ز
83
4
‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۱۸ شهریور زادروز اصغر محمدی (زاده ۱۸ شهریور ۱۳۱۷ ــ درگذشته ۱۸ اسفند ۱۳۶۳ تهران) مدرس هنر، نقاش و مجسمه‌ساز فعالیت‌ها و مدارک: ۱۳۴۰ ورود به دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران. ۱۳۴۳ شرکت در چهارمین بی‌ینال منطقه‌ای تهران. ۱۳۴۴ دریافت مدرک لیسانس از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران. آبان‌ماه، برگزاری نمایشگاه نقاشی «کودکان دبستان آینده». ۱۳۴۶ آغاز تدریس هنرهای تجسمی به دانشجویان «انستیتو تربیت مربیان هنری». ۱۳۴۷ حضور در نمایشگاه «بیست و پنج سال آفرینش هنری» در «موزه ایران باستان» تهران. ۱۳۴۸ شرکت در ششمین بی‌ینال پاریس. دریافت مدرک فوق‌لیسانس از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران. ۱۳۴۸ آبان‌ماه، سرپرستی «نمایشگاه نقاشی کودکان» در جشن فرهنگ و هنر. ۱۳۴۹ شرکت در نمایشگاه «روز جهانی حقوق بشر» (یونسکو) در تهران. آغاز تدریس رشته «آموزش و پرورش هنری» در بخش علوم تربیتی مدرسه عالی پاریس. ۱۳۵۰ نمایشگاه انفرادی در گالری «خانه آفتاب». نمایشگاه مجسمه در موزه «ایران باستان». ۱۳۵۱ نمایشگاه گروهی در فرانسه، پاریس. آبان‌ماه، سرپرستی نمایشگاه نقاشی کودکان در جشن فرهنگ و هنر. ۱۳۵۲ آغاز تدریس رشته دکوراسیون در انستیتو تکنولوژی تهران. آغاز تدریس رشته هنر و کاردستی در دانشگاه مکاتبه‌ای. نمایشگاه مجسمه در تالار قندریز. آبان‌ماه، سرپرستی نمایشگاه نقاشی کودکان در جشن فرهنگ و هنر. ۱۳۵۳ آغاز تدریس رشته طراحی در دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه ملی ایران. نمایشگاه گروهی در اصفهان. شرکت در نمایشگاه دهمین سال افتتاحیه گالری قندریز. شرکت در نخستین نمایشگاه بین‌المللی هنر تهران. ۱۳۵۴ ریاست هنرستان هنرهای زیبای پسران (تا یک‌سال بعد). نمایشگاه «فضا و حجم» در مرکز فرهنگی آمریکا، در پاریس. شرکت در نمایشگاه «گنج و گستره». ۱۳۵۵ شرکت در نمایشگاه «پنجاه سال هنر ایران». ۱۳۵۶ شرکت در نمایشگاه گروهی «خانه بین‌المللی هنر»، پاریس. نمایشگاه نقاشی و تندیس در گالری «ورکامر»، پاریس. نمایش سه اثر برنزی در یک نمایشگاه گروهی در گالری «آتالی»، پاریس. ورود به دوره دکتری «تاریخ هنر» در دانشگاه سوربن، پاریس. ۱۳۵۷ بازگشت به ایران. ۱۳۵۸ نگارش «روش تدریس هنرهای تجسمی». سرپرستی دوباره در «هنرستان هنرهای تجسمی پسران». ۱۳۶۲ تدریس در مجتمع دانشگاهی هنر. ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #اصغر_محمدی، ز
87
5
‍ ‍ ‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۱۸ شهریور سالروز درگذشت بهرام سارنگ (زاده ۱۳ مهر ۱۳۳۰ میانه -- درگذشته ۱۸ شهریور ۱۳۹۱ امریکا) خواننده با علاقه فراوان به موسیقی و شنیدن برنامه گل‌های رادیو که نخستین آموزگارش بود و آواز بزرگانی چون بنان، قوامی، ادیب خوانساری، دردشتی، اقبال آذر و دیگران، با دستگاه‌های موسیقی ایرانی آشنا کرد تا آنجا که در نوجوانی گوشه‌های مهم آواز ایرانی را می‌شناخت. در ۱۳ سالگی به یادگیری نوازندگی ویلون پرداخت و همزمان با مقدمات تئوری موسیقی آشنا شد و ۱۵ ساله بود که نخستین اجرای آواز در صحنه را تجربه کرد و در ۱۷ سالگی آوازش از رادیو تبریز پخش شد. همنشینی با هنرمندان موسیقی ایرانی در تبریز همچون احد بهجت و فراهی و بدست آوردن سه دوره مقام نخست آواز در مسابقات هنری آموزشگاههای آذربایجان شرقی، انگیزه‌های او را در یادگیری هـرچه بیشتر آواز و گوشه‌های موسیقی ایرانی بیش از پیش کرد. در سال ۱۳۵۰ برای ادامه تحصیل به‌تهران آمد و همزمان در کلاس‌های شبانه هنرستان عالی موسیقی ردیف‌های آواز را از محمود کریمی فراگرفت، اسماعیل مهـرتاش نیز او را در دانش‌اندوزی آواز بسیار یاری داد. در سال ۱۳۵۶ آواز او از رادیو ایران پخش شد، از سال ۱۳۶۱ برای مشق خوشنویسی، نزد مرتضی عبدالرسولی "خوشنویس و موسیقیدان و شاگرد برجسته حبیب سماعی" رفت و مدت ۵ سال ضمن آموزش خوشنویسی از دانسته‌های وی بهره جست. وی در سال‌های ابتدایی دهه شصت با محمدرضا لطفی و گروه شیدا چند کنسرت اجرا کرد. از سال ۱۳۶۷ به همکاری با انجمن موسیقی ایران و واحد موسیقی رادیوتلویزیون و گروه‌های موسیقی پرداخت و کنسرت‌های فراوانی را در درون و بیرون کشور برگزار کرد. او در چندین دوره از جشنواره موسیقی فجر شرکت داشت و با گروه  فرامرز پایور هم کنسرتی در تالار وحدت اجرا کرد. ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #بهرام_سارنگ، د
80
6
‍ ‍ ‍ ‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۱۸ شهریور زادروز اردشیر محصص (زاده ۱۸ شهریور ۱۳۱۷ رشت -- درگذشته ۱۸ مهر ۱۳۸۷ آمریکا) طراح، نقاش و کاریکاتوریست در سه سالگی به‌همراه برادرش به تماشای فیلم مشهور «بلای جان نازی‌ها» رفته بود، زمانی که از سینما برگشت در خانه از او درباره داستان فیلم پرسیدند و چون نتوانست ماجرای فیلم را شرح دهد، آنچه را دیده بود روی کاغذ طراحی کرد. این نخستین طراحی‌اش بود و آغاز راهی که بعدها به مشهورترین طراحان ایران و جهان مبدل شد. خواهر او ایراندخت محصص استاد کاریکاتور و نظریه‌‌پرداز هنری است و پسرعمویش بهمن محصص، مجسمه‌ساز و نقاش است. او در دانشگاه تهران حقوق خواند و در سال ۱۳۴۱ در کتابخانه وزارتخانه‌‌ای مشغول به‌کار شد و در یکسال تمام کتاب‌های آنجا را خواند؛ سپس کناره‌گیری کرد و برای همیشه خود را وقف طراحی ساخت. مدتی در کتاب جمعه به‌ فعالیت مشغول بود و زمانی که احمد شاملو سردبیری کتاب هفته را برعهده گرفت، طرح‌های وی را برای چاپ پذیرفت و نامش به‌عنوان طراحی صاحب سبک ثبت شد. پس از تعطیلی کتاب هفته به روزنامه کیهان رفت و مدتی طرح‌هایش با وجود تلخ بودن مضامین در این روزنامه چاپ می‌شد. سیروس طاهباز در سال ۱۳۵۰ نخستین مجموعه طرح‌های محصص را با عنوان کاکتوس در دفترهای زمانه چاپ کرد. وی کتاب‌های زیادی منتشر کرد که از آن جمله با اردشیر و صورتک‌هایش (۱۳۵۰) اردشیر و هوای توفانی (۱۳۵۱) تشریفات (۱۳۵۱) شناسنامه (۱۳۵۱) لحظه‌ها (۱۳۵۱) وقایع‌اتفاقیه (۱۳۵۲) طرح‌های‌آزاد (۱۳۵۳) کافرنامه‌ (۱۳۵۴) دیباچه (۱۳۵۴) و تبریکات (۱۳۵۴) است. از آثار وی کتاب‌های «اردشیر محصص، تاریخی کوتاه» و «زندگی در ایران» در ۱۹۹۴ توسط انتشارات میج (MAGE) در آمریکا انتشار یافت. وی تعدادی طرح برای روزنامه نیویورک تایمز کشید و هم‌اکنون مجموعه‌ای از ۸۰ تا ۱۰۰ اثر از وی در کتابخانه ملی‌آمریکا نگهداری می‌شود. آخرین نمایش آثار او در ایران به پیشنهاد امیرفرهاد در سال‌های ۱۳۸۵ و ۱۳۸۶ با عناوین اردشیر پس از سی سال و اردشیرستان در گالری هما در تهران برگزار شد که با واکنش تند روزنامه کیهان مواجه شد. آخرین نمایشگاه آثارش در خرداد ۱۳۷۸ در نیویورک به مناسبت بزرگداشت این هنرمند کاریکاتوریست ایرانی از سوی «انجمن آسیا» برپا شد. در این نمایشگاه که به مناسبت یک عمر فعالیت هنری محصص برپا شده بود، خودش به‌دلیل بیماری حضور نداشت. پس از درگذشتش رخدادهای مختلفی در گرامیداشت او برگزار شد که از آن جمله می‌شود به بزرگداشت او در بخش مدرن آرت دبی ۲۰۱۴ اشاره کرد. محصص با روزنامه معروف june afric  "أفريقاى جوان" به‌طور رسمى همكارى داشت. او سال‌های پس از انقلاب را در نیویورک سپری کرد و بر اثر بیماری پارکینسون، توانایی‌های حرکتی و تکلمی‌اش به‌شدت کاهش یافت. محصص تا انتها با وجود بیماری به‌خلق آثار کاریکاتور و طراحی پرداخت. ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #اردشیر_محصص، ز
86
7
‍ ‍ ‍☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘ ۱۸ شهریور زادروز شهلا ریاحی (زاده ۱۸ شهریور ۱۳۰۵ تهران -- درگذشته ۱۰ دی ۱۳۹۸ تهران) بازیگر تئاتر، سینما، تلویزیون و نخستین بانوی کارگردان در ۱۷ سالگی، بنا به‌خواست و راهنمایی همسرش اسماعیل ریاحی، که خود از شیفتگان تئاتر بود، به‌صحنه "تئاتر تهران" راه یافت و برای اولین بار معزالدیوان فکری در نمایشنامه‌ای به‌نام «سیاست هارون‌الرشید» نقش اول دختر نمایش را به او داد. وی با کار سوم و چهارم در دنیای محدود تئاتر آن زمان به‌عنوان بازیگری محبوب و سرشناس مورد توجه قرارگرفت. سینمای حرفه‌ای را سال ۱۳۳۰ با فیلم «خواب‌های طلایی» به کارگردانی معزالدیوان فکری تجربه کرد و سال ۱۳۳۵ فیلم «مرجان» را کارگردانی کرد و به این ترتیب نام نخستین زن کارگردان سینمای ایران را به‌خود اختصاص داد. وی گوینده رادیوتلویزیون و مجری برنامه‌های کودک نیز بود. آرامگاه وی در قطعه هنرمندان است. آثار سینما: دعوت به‌شام بادام‌های تلخ چشم عقاب فرار از جهنم سلام به انتظار انتهای قدرت تحفه هند رویای نیمه شب تابستان عروسی خون می خواهم زنده بمانم بی‌تو هرگز چشمهایم برای تو دلاوران کوچه دلگشا رابطه پنهانی دلشدگان دیدار در استانبول راه و بیراه تیغ آفتاب دوفیلم با یک بلیت بچه‌های طلاق رانده شده زمان از دست رفته مرگ پلنگ در مسیر تندباد پرنده کوچک خوشبختی خانه خراب صخره سیاه حکیم باشی آسمون بی‌ستاره درشکه‌چی دل‌های بی‌آرام بهشت دور نیست چرخ فلک خشم کولی فردای باشکوه بیست سال انتظار گدایان تهران جهان پهلوان شیطان در می‌زند عروس دهکده بوسه مادر مرجان: کارگردان و بازیگر چهره آشنا دختر چوپان گناهکار نیمه راه زندگی خواب‌های طلایی کارهای تلویزیونی شهلا ریاحی: این خانه قشنگ است بر سر دوراهی درد پنهان مجموعه «قصه شب سیما» خانه در آتش همسران  همسایه‌ها سنگ و شیشه بیا تا گل برافشانیم این خانه دور است ازدواج پرماجرا شهلا ریاحی در نمایش‌ها: مارگریت گوتیه فرشته زمینی عروسی فیگارو طلاق ممنوع سیاه و سفید رومئو و ژولیت ده عروسک سیاه دون ژوان در راه شیطان دختر چوپان خانم کاملیا جاده زرین سمرقند توراندخت تشک پر قو پیچ خطرناک بدرالدین و مه‌پاره باغ وحش شیشه‌ای بادبزن خانم ویندیرمیر اسب بالدار آخرین لحظه سیاست هارون‌الرشید ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #شهلا_ریاحی، ز
103
8
‍ ‍ ‍ ☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘ ۱۸ شهریور سالروز زادن و درگذشت‌ تاج‌زمان دانش (زاده ۱۸ شهریور ۱۳۰۵ تبریز -- درگذشته ۱۸ شهریور ۱۳۸۸ تهران) حقوقدان و نویسنده در دانشسرای مقدماتی تحصیلاتش را دنبال کرد و زبان فرانسه فراگرفت، سپس در دانشگاه تهران، در رشته حقوق به تحصیل پرداخت و از استادانش امامی، معظمی و سنگلجی دانش آموخت و از دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران لیسانس گرفت. در ۱۳۳۶ برای ادامه تحصیل به اروپا رفت و در ۱۳۴۱ از دانشکده علوم جنایی «اکس» فرانسه موفق به گرفتن دکترای علوم جنایی شد که عنوان پایان‏‌نامه‌اش «صلاحیت قاضی اطفال» بود. او در ۱۳۴۴ نیز از دانشگاه نوشاتل سویس دکترای حقوق جزا گرفت و موضوع پایان‏‌نامه دکترایش «طرز تربیت مجرمین در محیط آزاد در سویس، فرانسه و بلژیک» بود. وی پس از بازگشت به ایران، برای تخصص به دانشگاه پلیس رفت و در آنجا به تدریس پرداخت و بعدها در دوره تکمیلی دانشگاه پلیس تدریس حقوق جزا را به‌عهده گرفت. بازدید از زندان قصر و مشاهده وضع نابهنجار زندان، تأثیری سخت در روحیه وی گذاشت، لذا تصمیم گرفت تغییراتی برای بهبود اوضاع زندانیان کشور انجام دهد. او با ارائه راهکارهای جدید توانست بندهای زندان اطفال و نوجوانان را از بزرگسالان جدا سازد و با ایجاد کارگاه‏های مختلف مانند خیاطی، تراشکاری، جوراب‏‌بافی، کفاشی‏، نجاری و … ساعات بیکاری زندانیان را پرکند. در ساختار زندان زنان نیز تغییر و تحولاتی ایجاد کرد و پیشنهاد تربیت و استخدام پلیس زن را برای اداره امور زندانیان به‌جای پلیس مرد داد. تهیه و تدوین «آیین‏‌نامه جدید زندان‏ها» از دیگر اقدامات این بانوی فرهیخته و خستگی‏‌ناپذیر بود که در ۱۳۴۷ به اجرا درآمد. دکتر دانش سرانجام در ۱۳۵۴ به دانشگاه تهران منتقل شد و در ۱۳۸۱ به افتخار بازنشستگی نائل آمد. آثار: «کیفرشناسی» «دادرسی اطفال در حقوق تطبیقی» «اصول علم زندان‏‌ها» «کیفرشناسی وحقوق زندانیان و طرز اجرای مجازات‏‌ها و اقدامات تأمینی در ایران و فرانسه» «اطفال و جوانان بزهکار» «حقوق زندانیان و علم زندان‏ها در ایران و فرانسه» «دادرسی اطفال و جوانان بزهکار در حقوق تطبیقی» «مجرم کیست، جرم شناسی چیست؟» «معتاد کیست، مواد مخدر چیست؟» «طفل بزهکار کیست، روش اصلاح و تربیت او چیست؟» و انتشار مقالات متعدد در نشریه دانشکده حقوق. انجمن آثار و مفاخر فرهنگی به‌پاس سال‌ها خدمات علمی و فرهنگی وی، در مراسم بزرگداشتی در ۲۸ تیرماه ۱۳۸۸ او را به‌عنوان یکی از مفاخر ایران زمین معرفی کرد و لوح تقدیری به او اهدا شد. ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #تاج_زمان_دانش
105
9
‍ ‍ ‍ ‍☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۱۸ شهریور سالروز درگذشت علینقی وزیری (زاده ۱۷ مهر ۱۲۶۵ تهران -- درگذشته ۱۸ شهریور ۱۳۵۸ تهران) موسیقیدان از ۱۴ سالگی با موسیقی‌ آشنا شد و در ‌۳۱ سالگی‌ به‌‌مدت ۵ سال‌ در پاریس‌ و برلین‌ به‌ تحصیل‌ و تجربه‌ در علوم‌ متعارف‌ موسیقی‌ غرب‌ پرداخت‌‌. در سال ‌۱۳۰۲ که‌ به‌ ایران‌ بازگشت‌‌، مدرسه‌‌عالی‌ موسیقی‌ را تأسیس‌ کرد و به‌‌چاپ‌ کتاب‌های‌ متعدد و کنسرت‌ها و ضبط صفحات‌ گرامافون‌ همت گماشت. در این‌ فرصت‌‌ به‌ تحقیق‌ در زمینه‌ موسیقی‌ پرداخت‌ و هیئت‌ علمی‌ دانشگاه‌ تهران‌، پس‌ از مدتی‌ وی‌ را به‌‌عنوان‌ استاد کرسی‌ هنر و زیباشناسی‌ به‌ تدریس‌ در دانشگاه‌ مأمور کرد. وی پس‌ از شهریور ‌۱۳۲۰ رئیس اداره‌ موسیقی‌ کشور و مجله‌ موسیقی‌ و اداره‌ رادیو شد‌، اما چون‌ با کارشکنی‌هایی مواجه‌ شد و به‌ دانشگاه‌ برگشت‌ و تا پایان‌ زندگی‌ به‌ تدریس‌ مشغول بود. او نخستین‌ پایه‌گذار و پدر موسیقی‌ جدید ایران‌ پس‌ از انقلاب‌ مشروطه‌ است‌ و باید او را پایه‌گذار موسیقی‌ جدید ایران‌ دانست. وی‌ پس از انقلاب در ساختن‌ و پرداختن‌ چند سرود ملی‌ نیز فعالیت‌ کرد و قطعاتی‌ مانند ای‌ وطن‌‌ خاک‌ ایران‌ و نیز مارش‌ ظفر را ساخت. همچنین‌ نخستین‌ کتاب‌ در رشته‌ موسیقی‌ ایرانی‌ به‌ شیوه‌ علمی‌ را با نام‌ ‌شیوه‌نامه‌‌ تار نوشت. ۷۴ اثر از او در سال ۱۳۰۸ توسط کمپانی بایدافون برای صفحه گرامافون ضبط شده است. یکی از شاگردان او بانو روح‌انگیز بود که بعدها  به‌عنوان خواننده مشهور شد. از ابتکارات وی به کار گرفتن هر پنج انگشت برای تار نوازی و گرفتن دوبله سیم تار است. کتاب وزیری‌نامه، به‌کوشش علیرضا میرعلینقی به چاپ رسیده است. ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #علینقی_وزیری، د
136
10
AnimatedSticker.tgs
131
11
‍ ‍ ‍ ‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۱۷ شهریور سالروز درگذشت فرهنگ شریف (زاده‌ ۱ فروردین ۱۳۱۰ آمل -- درگذشته ۱۷ شهریور ۱۳۹۵ تهران) نوازنده‌‌ صاحب سبک تار از پدرش، حبیب‌اله شریف که دکتر داروساز بود، آموزش موسیقی می‌گرفت و بعد عبدالحسین شهنازی استادش شد. در ۱۲ ‌سالگی در رادیو تکنوازی‌ کرد و به‌دنبال آن در بیشتر برنامه‌های گلها به‌عنوان تکنواز، آواز خوانندگان را همراهی می‌کرد. وی از رئیس‌جمهور "خاتمی" گواهینامه‌ درجه‌ یک هنری، معادل دکترا گرفت و کرسی استادی در دانشگاه‌های معتبر آمریکا داشت و چندسال در آنجا تدریس کرد. او از سوی مرکز حفظ میراث فرهنگی شرق در دانشگاه موزه‌ هنر لندن برای برگزاری کنسرت پژوهشی و همچنین تشکیل کارگاه تخصصی ساز تار دعوت شد. در آن سفر علاوه بر اجرای کنسرت پژوهشی، ویژگی‌های ساز تار را در پنج جلسه تشریح کرد که از سوی دانشجویان و علاقه‌مندان با استقبال مواجه شد. همچنین کنسرت‌های متعددی در تالارها و جشنواره‌های داخلی و خارجی داشت. او با قوامی، تاج اصفهانی، خوانساری، بنان، ایرج، گلچین، شجریان، گلپایگانی، روح انگیز، مرضیه، دلکش، حمیرا، هایده، افتخاری و سراج، همنوازی داشت و در چند فستیوال بین‌المللی از جمله فستیوال موسیقی برلین توانست ساز تار را به‌خوبی به جهانیان بشناساند. آثار: - شب میخونه (من می‌خوام به خونه خدا برم) با شعری از لیلا کسری (هدیه) و تنظیم محمد حیدری و باصدای هایده، آثار متعدد در برنامه‌ گلها به‌همراه آواز بنان، ایرج، شجریان، گلپایگانی و ... - موی سپید با آواز گلپایگانی - بزم عاشقان با آواز ایرج و گلپا - آلبوم پیوند مهر با آواز شجریان (۱۳۶۳) و آلبوم های: عشاق شور معشوق کرشمه اصفهان مهر افروز ساز و نوا سدره نازنین یار زخمه (۱۳۸۲) عاشقانه‌ها (۱۳۸۳) زمرد (۱۳۸۴) آه باران با آواز شجریان (۱۳۸۸) چنگ اورنگ ۱و۲ (۱۳۹۱) بهار بهاره باصدای حمیرا، (آهنگسازی آلبوم و تکنوازی تار) شیدای من (۱۳۹۵) آرامگاه وی در قطعه‌ هنرمندان است. ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #فرهنگ_شریف، د
738
12
‍ ‍ ‍ ☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘ ۱۷ شهریور زادروز ناتاشا امیری (زاده ۱۷ شهریور ۱۳۴۹ تهران) داستان‌نویس و منتقد ادبی در رشته مهندسی کشاورزی فارغ‌التحصیل شد، اما در رشته تحصیلی‌اش فعالیت نکرد و داستان‌نویسی را از سال ۱۳۷۴ و پس از آشنایی با غزاله علیزاده آغاز کرد و اولین داستانش به نام «هیچ» در مجله ادبی کلک چاپ شد. وی در نقاشی، مجسمه‌سازی، داوری مسابقات پرش با اسب و چوگان نیر تجربیاتی دارد. آثار: «هولا... هولا» "اولین مجموعه داستان"چاپ اول نشر نیم نگاه سال ۱۳۸۰ چاپ دوم ۱۳۸۷ انتشارات ققنوس «با من به جهنم بیا» (رمان) انتشارات افق، چاپ اول ۱۳۸۳ چاپ دوم ۱۳۸۶ «عشق روی چاکرای دوم» (مجموعه داستان) انتشارات ققنوس چاپ اول ۱۳۸۷ چاپ دوم ۱۳۸۸ «راویان» مجموعه مشترک، نشر مرکز ۱۳۸۲ «نقش ۸۰» داستان‌های برگزیده داورا ن دوره دوم بنیاد گلشیری، نشر نیلوفر ۱۳۸۲ «داستان‌های کوتاه ایران و سایر کشورهای جهان» مجموعه مشترک، انتشارات توس۱۳۸۴ دکترین: ناتاشا امیری دکترینی باعنوان تخیل یعنی ∞! در مورد روند شهودی خلاقیت و داستان‌نویسی ارائه کرده که در مجله بررسی کتاب آمریکا، سایت ادبی جن و پری، مجله ادبی پیاده‌رو و نشریه عروض‌به‌چاپ رسیده‌است. جوایز: برنده جایزه «داستان اولی‌های خانه داستان» برای مجموعه داستان «هولا… هولا» نامزدی جایزه بنیاد گلشیری و جایزه ادبی یلدا برای مجموعه داستان «هولا… هولا» برنده اول جایزه سراسری مجله عصر پنجشنبه برای تک داستان «ما سکوت» از مجموعه داستان «هولا… هولا» برنده داستان مردمی سایت سخن صد سالگی صادق هدایت برای تک داستان «آن که شبیه تو نیست» از مجموعه داستان «عشق روی چاکرای دوم» برگزیده جایزه ادبی اصفهان (رتبه دوم) برای مجموعه داستان «عشق روی چاکرای دوم» نامزدی دوره هشتم جایزه بنیاد گلشیری برای مجموعه داستان «عشق روی چاکرای دوم» نامزدی کتاب سال برای مجموعه داستان «عشق روی چاکرای دوم» برگزیده مراسم تندیس کتاب «صدیقه دولت‌آبادی» در روز جهانی زن برای مجموعه داستان «عشق روی چاکرای دوم» ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #ناتاشا_امیری، ز
295
13
‍ ‍ ☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘ ۱۷ شهریور زادروز زکریا یوسفی (زاده ۱۷ شهریور ۱۳۶۲ پاوه) نوازنده و مدرس سازهای کوبه‌ای دوره‌های متعدد آموزشی در زمینه‌های تئوری موسیقی، نوازندگی تنبک و دف را در هنرستان موسیقی حسن کامکار، نزد استادان صاحب‌نام کردستان فراگرفت و از دانشکده موسیقی دانشگاه سوره در رشته موسیقی فارغ‌التحصیل و مدرس آن دانشگاه شد. وی همچین کنسرت‌هایی در بلغارستان، مالزی، عراق، سنگاپور، چین، پاکستان، ژاپن، آلمان، پرتقال، سوئد، ترکیه، کردستان عراق و … برگزار کرده‌است. از جمله استادان او هوشنگ کامکار، بیژن کامکار، ارژنگ کامکار، جمشید عندلیبی، عبدالنقی افشارنیا و محمدعلی حدادیان هستند. از دیگر فعالیت‌های او اجرای کنسرت در نخستین همایش بین‌المللی بزرگداشت مولانا در ترکیه، اجرای کنسرت در جشنواره را فرابین‌المللی کشور پرتغال، شرکت در بزرگداشت خواننده عرب، محمد قبانچی در عراق و … است. او همچنین به‌عنوان نوازنده در آلبوم‌های متعددی از جمله: اجرای سازهای کوبه‌ای در آلبوم تلفیقی اثر احمد پژمان، اجرای نوازندگی سازهای کوبه‌ای در آلبوم‌های کردی ناله شکینه و کونه‌هوار، ذوق پرواز و نوازندگی در چندین مجموعه مستند تلویزیونی از جمله مستند مولانا و چند آلبوم دیگر همکاری داشته‌است. پژوهشگری در زمینه موسیقی کردستان و فعالیت در زمینه آوانگاری از فعالیت‌های دیگر اوست. آثار آلبوم‌ها: ۱۳۹۰: اورامان تا بادیان که آلبومی است براساس موسیقی کردستان و سازهای کوبه‌ای به سرپرستی زکریا یوسفی توسط مرکز موسیقی حوزه هنری در دی ماه ۱۳۹۰ منتشر شده‌است. در این آلبوم که ضبط آن در تهران و سلیمانیه صورت گرفته‌است، اردشیر کامکار، ارسلان کامکار، خلیل عبداله، فردین لاهورپور، صابر نظرگاهی، هومن مهدویان، محسن پوربخت، جلال رحیمی، عزیز شاهرخ، عثمان هورامی، محمدحسین کمنه‌ای و شکر خیاط همکاری دارند. ۱۳۹۱: در حلقه دف آلبومی است که در آبان ۱۳۹۱ توسط شرکت نشر آوای باربد منتشر شد. خود زکریا درباره آلبوم اینگونه می‌گوید: با توجه به اینکه مجموعه قطعات در حلقه دف را با این هدف جمع‌آوری کرده بودم، تا هنرجویان عزیز در دوره عالی نوازندگی این ساز با کمبود مراجع آموزشی مواجه نشوند و به قطعاتی با ریتم‌های متنوع‌تر دست پیدا کنند، اقدام به اجرا و ضبط قطعات کتاب کردم تا بخش شنیداری هم به مجموعه اضافه شود. در این بخش علاوه بر رعایت اصول آموزشی، به شیوه نوازندگی به گونه‌ای پرداخته شده تا قطعات برای آنانی که علاقه‌مند به ریتم هستند جذابیتش را حفظ کند. ۱۳۹۳: آلبوم شارو نیز با تنظیم و آهنگسازی زکریا یوسفی و نیز با آواز عثمان هورامی که در سال ۹۱ ضبط و در مرداد ۱۳۹۳ نیز منتشر شد. وی درباره آلبوم اینگونه می‌گوید: تصنیف‌های این آلبوم توسط دو نفر از برجسته‌ترین خواننده‌های کرد که حدوداً ۴۰ سال پیش ضبط شده بود خوانده شده‌است و با توجه به نوع موسیقی و سبک آوازی خاصی که آنها اجرا کرده‌اند، با سازهای کوبه‌ای آن را بازسازی و تنظیم کردم تا برای مخاطبان موسیقی منطقه کردستان جذابیت بیشتری داشته باشد. از دیگر آلبوم‌های او «پیدای ناپیدا» «سایه های خورشید» «یقین گمشده» «روژیار» «اورامان تا بادینان» «یاد نگاه» «سر سماع» «شارو» «در حلقه دف» و «سبوی تشنه» است که به تنهایی یا با همکاری هنرمندان دیگر منتشر شده است. ۱۳۹۸ - «زمکان» اثر مشترک فرزاد بازگیر و زکریا یوسفی؛ شامل هفت قطعه به نام‌های کانی (سرچشمه) بر اساس مقام‌های غریبی و رژیان دالاهو، باخه وان (باغبان) بر اساس مقام‌های خیوی، ساروخانی و گل وه دره، لافاو (طغیان) بر اساس مقام‌های هی‌گیان و شاه خوه شینی، زمکان (چشم روشن) بر اساس مقام‌های شاه خوه شینی و داوو نه کویره، وفراو (برف آب) بر اساس مقام سه ر ته رز، واران(باران) بر اساس مقام لاوهی لاو، پنج ضربی مقام های سه رته رز و دوواله و فانی بر اساس مقام‌های فانی فانی، بابانائوثی و جم نیان دوسان اویانه ۱۳۹۷ - «وَ» - اثر مشترک امیرفرهنگ اسکندری و زکریا یوسفی؛ روایتی نو از نوازندگی عود و سازهای کوبه‌ای بر مبنای المان‌های موسیقی شرق ۱۳۹۴- «پیدای ناپیدا» با محوریت سازهای کوبه‌ای و ریتم‌های موسیقی کرمانجی، با همکاری سازهایی چون قانون، سنتور، تار، سه‌تار، عود، گیتار، باغلاما، نی و کمانچه کتاب در حلقه دف: این کتاب، نوشته زکریا یوسفی با مقدمه احمد پژمان و بیژن کامکار در سال ۱۳۸۹ چاپ شد. ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #زکریا_یوسفی، ز
239
14
‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۱۷ شهریور سالروز درگذشت شمس آقاجانی (زاده ۴ تیر ۱۳۴۷ فریدونکنار -- درگذشته ۱۷ شهریور ۱۴۰۲ تهران) شاعر و نویسنده در دانشگاه شیراز، رشته مهندسی برق با گرایش مخابرات تحصیل کرد و در تهران سال‌های ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۵ به کارگاه شعر رضا براهنی رفت؛ کارگاهی که سرنوشت شعر نو را به گونه‌ای دیگری رقم زد. در سال ۱۳۷۶ با رویا تفتی، از دیگر اعضای کارگاه شعر و قصه‌ براهنی، ازدواج کرد. او به همراه: رویا تفتی، بهزاد خواجات، علی عبدالرضایی، حافظ موسوی، رضا چایچی، مهرداد فلاح، رزا جمالی، پگاه احمدی، ابوالفضل پاشا، فریاد شیری، مهرنوش قربانعلی و بهزاد زرین‌پور، شعر این دهه را به خوبی و با درخشش نمایندگی می‌کردند. وی همچنین یکی از فعالان این حوزه بود و مانند براهنی جزو کسانی است که در دو وجه فعالیت ادبی خود را دنبال می‌کرد و نقد می‌‌نوشت. زبان شعری او زبانی ساده و در عین حال چند ساحتی و چند ظرفیتی است که شنیدن و خواندن قطعات شعرش می‌توان به سادگی به این مفهوم رسید. یکی از مهم‌ترین کتاب‌های او که در حوزه تئوری شعر مطرح بود «سخن رمز دهان» است که مورد توجه منتقدان قرار گرفت و بارها خوانده شد. نخستین مجموعه شعر او با عنوان «مخاطب اجباری» در سال ۱۳۷۷ توسط نشر خیام منتشر شد و از طرف هیئت داوران کانون شعر فراپویان به عنوان یکی از سه اثر برگزیده معرفی شد. وی درباره کارگاه رضا براهنی می‌گفت: «اما آنچه اغلب در رسانه‌ها درباره دکتر براهنی گفته می‌شود و اتهاماتی که به او نسبت می‌دهند، دروغ است. این‌ها را با توجه به ‌شناخت نزدیکم از استاد براهنی و مطالعه و آشنایی‌ام با بخش زیادی از آثار این نویسنده، شاعر و منتقد بزرگ و ماندگار می‌گویم» ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #شمس_آقاجانی، د
215
15
‍ ‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘  ۱۷ شهریور سالروز درگذشت پرویز اتابکی (زاده ۲۲ تیر ۱۳۱۵ تهران – درگذشته ۱۷ شهریور ۱۳۸۷ تهران) موسیقیدان و آهنگساز   در هنرستان موسیقی ملی، نزد هنرمندانی مانند استاد جواد معروفی درس خواند و از سال ۱۳۳۶ به آهنگسازی روی آورد. تحصیلات دانشگاهی‌اش را در رشته زبان‌شناسی، در دانشگاه تهران به پایان رساند و مدت‌ها سرپرست ارکستر دانشگاه تهران بود. وی را از نخستین آهنگسازان تحصیل‌کرده موسیقی پاپ در ایران می‌دانند. او جدای از فعالیت‌های موسیقی، از اعضای هیئت علمی سازمان لغت‌نامه دهخدا نیز بود. در سال ۱۳۴۸ به همراه تورج نگهبان، «استودیو طنین» را تأسیس کرد و در طول زندگی هنری‌اش بیش از ۵۰۰ اثر موسیقی را آهنگسازی کرد. همچنین، تکنواز پیانو در آلبوم «صدای شاعر» اثر هوشنگ ابتهاج بوده‌است. آرامگاه وی در قطعه هنرمندان است. گزیده آثار: ترانه: «ستاره آی ستاره» به خوانندگی گوگوش «بیزار» به خوانندگی گوگوش «انگشتر هزار نگین» به خوانندگی گوگوش «سکه خورشید» با تنظیم واروژان و خوانندگی گوگوش «هم‌خونه» به خوانندگی گوگوش «بهارم مثل زمستون می‌مونه» به خوانندگی گوگوش «گل پشت و رو نداره» به خوانندگی گوگوش «کی می‌دونه چی پیش میاد» به خوانندگی گوگوش «وقتی نیستی» به خوانندگی گوگوش «ستاره» به خوانندگی گوگوش «جمجمک برگ خزون» به خوانندگی گوگوش «عروسک شکسته» به خوانندگی نلی «نفرین» به خوانندگی نلی «اسکله» به خوانندگی نلی «کی بهت یاد داده؟!» به خوانندگی نلی «تا وقتی که من بمیرم دل بمیره» به خوانندگی گیتی «آتیش عشقه که خاموش نمی‌شه» به خوانندگی گیتی «تا وقتی که من بمیرم و خدا اون روز و نیاره» به خوانندگی گیتی «خوش آمدی» به خوانندگی پروین «دیدی عشقت چه گلی زد به سرم» به خوانندگی اونیک «هم‌پیمان» به خوانندگی فریدون فرخزاد «شادی دلها» (ترانه فیلم پلی بسوی بهشت) به خوانندگی عهدیه و امیر رسایی «دوراهی» (ترانه فیلم پلی بسوی بهشت) به خوانندگی عهدیه. موسیقی فیلم: همخون به کارگردانی کامران قدکچیان (۱۳۵۴). من شوهر می‌خواهم (به همراه بابک اتابکی) به کارگردانی جواد قائم‌مقامی (۱۳۴۷). حسن کچل (به همراه واروژان، بابک افشار، اسفندیار منفردزاده) به کارگردانی علی حاتمی (۱۳۴۹). موسیقی تئاتر: «صیادان» به نویسندگی اکبر رادی و کارگردانی فرامرز طالبی (۱۳۵۲). ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #پرویز_اتابکی، د
271
16
‍ ‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۱۷ شهریور زادروز حسین زمردیان (زاده ۱۷ شهریور ۱۳۱۵ شیراز – درگذشته ۳ امرداد ۱۳۹۹ تهران) استاد رشته ژئوفیزیک و ژئودزی و بنیان‌گذار گرانی‌سنجی نوین در ایران در دانشگاه تهران در کنار استادان محمود حسابی و حسین کشی‌افشار در رشته فیزیک به تحصیل پرداخت و پس از لیسانس از سال ۱۳۳۹ برای ادامه تحصیل به آلمان رفت و فوق لیسانس و دکترای رشته ژئودزی از دانشگاه فنی مونیخ دریافت کرد. تجربیات علمی و دانشگاهی: وی پس از  لیسانس دو سال تا ۱۳۳۹ تصدی بخش گرانی‌سنجی را در مؤسسه تازه تأسیس ژئوفیزیک دانشگاه تهران بر عهده گرفت. پس از فوق لیسانس از دانشگاه فنی مونیخ از سال ۱۳۴۳ تا ۱۳۴۶ به عنوان دستیار پژوهشی در مؤسسه تحقیقات ژئودزی آلمان وابسته به آکادمی علوم استان باواریا (بایرن) مشغول به کار شد. در طول این سال‌ها اندازه‌گیری گرانی‌سنجی بخش عمده‌ای از شبکه‌های جنوب آلمان را به اتمام رساند و عملیات محاسبه و پردازش این اندازه‌گیری‌ها را به انجام رساند. پس از بازگشت به ایران از سال ۱۳۴۷ در سمت استادیار و از سال ۱۳۵۱ در سمت دانشیار در مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران مشغول به کار شد. در سمت استادیار از سال ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۱ بخش تحقیقات مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران را پایه‌گذاری کرد. در سال ۱۳۵۶ دانشکده علوم و فنون فضایی دانشگاه علوم و فنون را راه‌اندازی کرد و تا سال ۱۳۵۸ ریاست این دانشکده را عهده‌دار بود. در سال ۱۳۶۶ به مقام استادی دانشگاه تهران نائل شد. در طول سال‌های ۱۳۶۶ تا ۱۳۸۲ در برنامه‌ریزی و ایجاد دوره کارشناسی ارشد ژئوفیزیک در مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران و آموزش و راهنمایی دانشجویان این مقطع همکاری بسزایی داشت. از سال ۱۳۶۵ تا ۱۳۷۱ ریاست کمیته ملی اقیانوس‌شناسی وابسته به کمیسیون ملی یونسکو را عهده‌دار بود. در این مدت با همکاری مسئولان کمیسیون ملی یونسکو در هماهنگی مسائل اقیانوس‌شناسی کشور، ایجاد سمینارها و همایش‌های مربوط فعالیت داشت. در سال ۱۳۷۱ با حکم وزیر فرهنگ و آموزش عالی به سمت ریاست دانشگاه هرمزگان منصوب شد و عملاً این دانشگاه را ایجاد کرد. در طول فعالیت در این مرکز تا سال ۱۳۸۱ پنج گروه پژوهشی (۱- گروه علوم زیستی دریا ۲- گروه علوم غیر زیستی دریا ۳- گروه داده‌های اقیانوسی ۴- گروه مهندسی و تکنولوژی دریا ۵- گروه تحقیقات ویزه) فعالیت خود را آغاز کردند. ضمناً در این مدت ۹ طرح پژوهشی در سطح ملی از جمله: طرح ایجاد ایستگاه دریافت اطلاعات ماهواره‌ای، طرح مدیریت سواحل با استفاده از تکنیکهای مطالعات جغرافیایی، طرح بررسی آلودگی نفتی خلیج فارس و اثر آن بر روی آبزیان، طرح مطالعه بالا آمدن آب دریای خزر، طرح توسعه آموزشهای دریایی در دانشگاه‌های کشور برنامه‌ریزی و اجرا شدند. از اردیبهشت ۱۳۸۲ تا دی‌ ۱۳۸۵ با همکاری استادان ارزنده و متخصصان، گروه ژئوفیزیک دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات تهران را در سطوح کارشناسی ارشد و دکترا راه‌اندازی کرد و کوشش داشت تا این گروه از کیفیت خوب و همسان با دانشگاه‌های دولتی برخوردار باشد. وی بیش از پنجاه سال عضو هیئت علمی دانشگاه تهران بود. https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D8%B2%D9%85%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86 ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #حسین_زمردیان، ز
286
17
‍ ‍ ‍ ‍ ☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘ ۱۷ شهریور زادروز نصرت‌اله وحدت (زاده ۱۷ شهریور ۱۳۰۴ اصفهان -- درگذشته ۱۵ مهر ۱۳۹۹ تهران) کارگردان و بازیگر سینما و تئاتر یکی از پایه‌گذاران تئاتر اصفهان بود و از ۱۸ سالگی در تئاتر حرفه‌ای حاضر شد. شیرینی بیان و کلامش دلها را شاد و مجذوب خویش می‌کرد و سرانجام به‌دنیای کمدی و شادی آفرینی روی آورد. نخستین نمایش او «خلیفه یک روزه» در تئاتر المپ بود و پس از آن سال‌ها به‌همراه ارحام‌صدر در این تئاتر و تئاتر سپاهان فعالیت کرد و پس پس از مدتی وارد سینما شد. او می‌گفت: «از زمانی که به‌عرصه سینما راه یافتم، روزها روی صحنه فیلمبرداری بودم و شب‌ها ساعت ۶ به‌ تئاتر می‌رفتم و تا ساعت ۸ تمرین می‌کردم که موقع اجرای عمومی بود». وی علاوه بر بازیگری در عرصه کارگردانی نیز موفق بود و در بسیاری از فیلم‌ها کارگردانی و سناریو را به‌عهده داشت و در بیش از ۴۳ فیلم بازی کرد که فیلم عروس فرنگی ساخته سال ۱۳۴۳ یکی از برترین کارهای اوست. این فیلم اولین فیلم ایرانی بود که در جشنواره آسیایی موفق به دریافت جایزه دلفین طلایی شد. او می‌گفت: «این تندیس را چندین سال قبل به موزه سینما اهدا کردم.» وی در آخرین سال فعالیتش در سینما (۱۳۵۷) درباره خنداندن تماشاگران گفت: «خنداندن مردم مشکل شده‌است، دیگر با این همه گرفتاری نمی‌توان مردم را سر شوق آورد. خندیدن زمینه مستعد روحی می‌خواهد، وقتی کسی روحیه شادی داشته باشد و به سینما بیاید، با یک حرف یا یک حرکت خنده‌دار قهقهه سر می‌دهد؛ اما وقتی به‌فکر هزار گرفتاری است چه‌طور می‌تواند بخندد» وی در مورد فعالیت‌های هنری‌اش گفته بود: «متأسفانه بعد از انقلاب، فعالیت هنری چندانی نداشتم. تنها فعالیتم محدود به اجرای دو سه نمایش خارج از ایران می‌شود و تقریباً در طول این سال‌ها خانه‌نشین شده‌ام و مشغول نوشتن خاطراتم هستم.» حضور در مراسم بزرگداشت ارحام صدر که پس از مرگ او در اواخر آذر ۱۳۸۷ برگزار شد، یکی از فرصت‌هایی بود که مردم وحدت را دیدند و همین موضوع موجب ابراز احساسات مردم نسبت به‌ وی در طی مراسم تشییع شد. آرامگاه وی در قطعه هنرمندان است. آثار: کارگردانی و بازیگری یک اصفهانی در سرزمین هیتلر (۱۳۵۶) شوهرجونم عاشق شده (۱۳۵۵) نقص فنی (۱۳۵۵) شوهر کرایه‌ای (۱۳۵۳) فرار از بهشت (۱۳۵۳) خوشگذران (۱۳۵۲) کی دسته گل به آب داده؟ (۱۳۵۲) ناخدا باخدا (۱۳۵۲) تولدت مبارک (۱۳۵۱) زندگی وارونه (۱۳۵۰) شوهر پاستوریزه (۱۳۵۰) اجل معلق (۱۳۴۹) تاکسی عشق (۱۳۴۹) دو دل و یک دلبر (۱۳۴۸) شکار شوهر (۱۳۴۷) ماجرای شب ژانویه (۱۳۴۷) نیم وجبی (۱۳۴۶) یک قدم تا بهشت (۱۳۴۵) زبون بسته (۱۳۴۴) مردی در قفس (۱۳۴۴) عروس فرنگی (۱۳۴۳) مسافری از بهشت (۱۳۴۲) مرغابی سرخ کرده (۱۳۴۰) آسمون‌جل (۱۳۳۸) پنجمین ازدواج (۱۳۳۴) فقط بازیگری: روزهای بی‌خبری (۱۳۵۶) مشکل آقای اعتماد (۱۳۵۶) لج و لجبازی (۱۳۵۱) یک اصفهانی در نیویورک (۱۳۵۱) عشقی‌ها (۱۳۵۰) نوبر اصفهان (۱۳۴۹) سرود زندگی (۱۳۴۸) مردی از اصفهان (۱۳۴۶) دنیای پول (۱۳۴۴) صفرعلی (۱۳۳۹) عروسک پشت پرده (۱۳۳۹) روزنه امید (۱۳۳۸) شانس و عشق و تصادف (۱۳۳۸) قاصد بهشت (۱۳۳۷) نردبان ترقی (۱۳۳٧) خورشید می‌درخشد (۱۳۳۵) دختر سر راهی (۱۳۳۲) ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #نصرت_اله_وحدت، ز
435
18
‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۱۷ شهریور سالروز درگذشت عبدالحسین صنعتی‌زاده کرمانی (زاده سال ۱۲۷۴ کرمان -- درگذشته ۱۷ شهریور ۱۳۵۲ فرانسه) از نخستین رمان نویسان به عنوان پدر رمان تاریخی ایران شناخته می‌شود و مهمترین اثرش "مجمع دیوانگان" است که نخستین اثر آرمان‌شهر ادبیات فارسی به‌شمار می‌رود. او همسر قمرتاج دولت‌آبادی و خورشید همتی و پدر همایون، فریدون، مهدخت، فرشته، ملکه، محسن و شیرین بود. تالیفات: دامگستران یا انتقام خواهان (۱۲۹۹) سلحشور (۱۳۰۳) مجمع دیوانگان (۱۳۰۳) رمان «مانی نقاش» (۱۳۰۵) رستم در قرن بیست و دوم (۱۳۱۳) عالم ابدی (۱۳۱۷) سیاه پوشان یا داستان ابومسلم (۱۳۲۳) فرشته صلح یا فتانه اصفهانی (۱۳۳۱) نادر فاتح دهلی (۱۳۳۶) روزگاری که گذشت (۱۳۴۶) چگونه ممکن است متمول شد. ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #عبدالحسین_صنعتی_زاده_کرمانی، د
201
19
‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۱۷ شهریور زادروز رسول ملاقلی‌پور (زاده ۱۷ شهریور ۱۳۳۴ تهران -- درگذشته ۱۵ اسفند ۱۳۸۵ تهران) کارگردان، تهیه‌کننده و فیلمنامه‌نویس. از کارگردانان سینمای جنگ و سینمای اجتماعی ایران بود و توانست با فیلم پرواز در شب، سیمرغ بلورین بهترین فیلم را از جشنواره فیلم فجر دریافت کند . میم مثل مادر، که با استقبال عمومی مواجه شده بود، یکی از آخرین فیلم‌های او بود و او بر اثر سکته قلبی جان باخت و آخرین ساخته خود را نیمه تمام گذاشت. پس از درگذشت ملاقلی‌پور نشان افتخار جهادگر عرصه فرهنگ‌وهنر برای یک عمر فعالیت به خانواده وی اهدا شد. کارگردان و نویسنده فیلمهای: میم مثل مادر (۱۳۸۵) نجات یافتگان (۱۳۷۴) پناهنده (۱۳۷۲) خسوف (۱۳۷۱) مجنون (۱۳۶۹) افق (۱۳۶۷) پرواز در شب (۱۳۶۵) بلمی به سوی ساحل (۱۳۶۴) نینوا (۱۳۶۲) . نویسنده: مزرعه پدری (۱۳۸۱) قارچ سمی (۱۳۸۰) نسل سوخته (۱۳۷۸) هیوا (۱۳۷۷) کمکم کن (۱۳۷۷) سفر به چزابه (۱۳۷۴) نجات یافتگان (۱۳۷۴) پناهنده (۱۳۷۲) خسوف (۱۳۷۱) مجنون (۱۳۶۹) افق (۱۳۶۷) پرواز در شب (۱۳۶۵) بلمی به سوی ساحل (۱۳۶۴) نینوا (۱۳۶۲) ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #رسول_ملا_قلی_پور، ز
376
20
‍ ‍ ‍ ☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘ ۱۷ شهریور سالروز درگذشت فرهنگ مهرپرور (زاده ۱۱ اسفند ۱۳۲۴ تهران -- درگذشته ۱۷ شهریور ۱۳۷۳ تهران) بازیگر تئاتر، سینما و رادیوتلویزیون او که لیسانس زبان فرانسه داشت، برای گذراندن دوره‏ تئاتر به‌فرانسه رفت و پس از بازگشت، در برنامه‏‌هاى مختلف تلویزیونى به اجراى نقش پرداخت كه موفق‏‌ترین آنها برنامه‏ «بچه‏‌ها، بچه‏‌ها» بود. وى در قطعات نمایشى «اورنگ و مهرنگ» نقش مهرنگ را بازی می‌کرد. او در سالهاى ۱۳۵۲ به استخدام رادیو درآمد كه تا پایان زندگی ادامه داشت. مهم‌ترین برنامه‏ رادیویى او در این سال‏ها برنامه‏ «صبح جمعه با شما» بود. که به جز کارگردانی، شخصیت‏‌هاى متفاوتى را  مانند، داودکلک، پسر آمیزعبدالطمع و … را اجرا می‌کرد. وی به‌ همراه دوست قدیمی‌اش منوچهر آذری، برنامه‌های متعدد رادیویی و تلویزیونی را در کنار هم بازی می‌کردند. او همچنین در سینما نیز فعالیت داشت. فیلم‏‌هایى كه وى در آنها ایفاى نقش كرده است: «صعود» (۱۳۶۶) «آخرین‌لحظه» (۱۳۶۷) «هى‌‌جو» (۱۳۶۷) «دزد عروسك‏‌ها» (۱۳۶۸) «عبور از غبار» (۱۳۶۸) «سفر جادویى» (۱۳۶۹) «آتش پنهان» (۱۳۶۹) مجموعه‏‌ها و نمایش‏هاى تلویزیونى كه در آنها ظاهر شده است: «هزار دستان» (۶۶ - ۱۳۵۸) «هزاربرگ و هزار رنگ» (۱۳۶۷) "شتر و پنبه‏‌دانه" (از مجموعه مش‌خیراله)» (۱۳۷۱) «همسایه‏‌هاى روبرو» (۱۳۷۲) «لبخند نوروزى» (۱۳۷۲) لبنان عشق‌ من (۱۳۷۴) آرامگاه وی در قطعه ۷۰ بهشت‌زهرا است. ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #فرهنگ_مهر_پرور، د
319