Light Workers🔆

تمرینی ساده برای حضور داشتن در لحظه اکنون: در هر کجا که هستی، خانه یا محل کار حتی در حال خرید، برای انجام هر کاری یا گفتن سخنی، از خود می‌پرسیم: آیا واقعاً لازم هست آنرا انجام دهم؟ بعنوان مثال زمان خوردن از خود می پرسیم : آیا واقعاً لازم هست آن را بخورم یا در این حجم بخورم؟! زمان سخن گفتن می‌پرسیم: آیا واقعاً لازم هست این حرف را بزنم!؟ این تمرین، توجه ما را به زمان حال بر می‌گرداند و از تکرار عادات دور نگه میدارد. این تمرین را بصورت یک تفریح انجام دهید و خود را در منگنه نگذارید! @lightworkers

‌ آیا می‌دانید چگونه می‌توانید خود را شاد کنید؟ لذت ببرید تا شاد شوید. اگر لذت نبرید نمی‌توانید شاد باشید. مردم تصور می‌کنند باید از چیز به خصوصی لذت ببرند، درحالی که آن چیز به خودی‌خود نه لذت‌آفرین است و نه رنج‌آور؛ در واقع همه‌چیز بسته به آن است که چگونه بنگریمش. برای آن‌که قادر به لذت بردن از چیزی باشید، نیازمند داشتن احساسی مناسب و در خور آن هستید. اگر حس کودکانه نداشته باشید، اگر به کارکردهای پست و فرودین خود مثل انسان‌های بدوی ننگرید، نمی‌توانید شاد باشید و لذت ببرید؛ باید بی‌تجربگی و سرزندگیِ یک کودک را داشته باشید. بهترین شادی آن است که با بی‌تجربگی و تازه کاریِ یک کودک لذت ببرید و این کار بسیار ساده است. اگر پخته و کارکشته شده‌اید، حقیقتا نمی‌توانید شاد باشید، دیگر شادی کودکانه‌ای در کار نیست، آنچه باقی می‌ماند لذت بردن به خرج دیگران است؛ مثلاً از این‌که دیگری به مخمصه بیفتد، شاد می‌شوید و لذت می‌برید و کس دیگری تاوان این لذت شما را می‌پردازد؛ این همان چیزی‌ست که من لذت مخدوش و تحریف‌شده می‌نامم. ولی تاوان یک شادی واقعی را دیگری نمی‌پردازد؛ این شادی برپای خود می‌ایستد و فقط با سادگی و بی‌پیرایگی فراهم می‌شود و فقط در صورتی که از آن‌چه فراهم آورده‌اید راضی باشید. ما بسیار کم خود را شاد می‌کنیم و در نتیجه با شکنجه‌ی دیگران به لذت خاصی می‌رسیم. مثلاً کودکانی که با حیوانات یا دوستان خود رفتار سنگدلانه‌ و بی‌رحمانه‌ای دارند، همیشه کودکانی هستند که خود در خانه و توسط والدینشان شکنجه شده‌اند؛ و والدین به این دلیل کودکشان را شکنجه می‌کنند که خود زمانی شکنجه شده‌اند، حال یا به دست خودشان و یا والدینشان. مردم همیشه آن‌چه را می‌آموزند منتقل می‌کنند، پس رفتار فرزندان، نشان دهنده‌ی نحوه‌ی رفتار والدینشان با آن‌‌هاست. البته همه‌ی این‌ها ناآگاهانه اتفاق می‌افتند. اگر مردم فقط و فقط خود را شاد کنند، این همه بی‌رحمی و قساوت را به نسل بعد منتقل نمی‌کنند؛ دیگر از چیزهای ناخوشایند و زننده لذت نمی‌برند و به رفتار زننده دست نمی‌زنند... #کارل_گوستاو_یونگ @lightworkers

و دلم را به نقطه‌ای که خیرم در آن‌ است متوجه ساز... #نهج‌البلاغه @lightworkers

دروغهایی که پشت سر نهادی و دروغهایی که پیش روی داری ناچیزنند و کمرنگ در برابر دروغ‌هایی که در درون داری..... @lightworkers

در فراسوی معنای چیزها آگاه شدن از آن جهت مایه رنج است که، پی به بی‌معنا بودنِ همه چیز می‌بریم . انگار که زیر پایت خالی می‌شود ! و از آنجا که همه چیز بی‌معنا می‌شود، تکیه بر بی‌معنایی آنها،بسی دشوار می‌شود ... !!!! @lightworkers

" تراژدی ابلیس " عین القضات با دقت تمام کشاکش تضادهای کیهانی را در چارچوب شهادتین ایمان، بدین مضمون ترسیم کرده است؛ لا اله الا الله(جز الله خدایی نیست)... قلمرو" لا اله" ، قلمرو کذب است و انکار . فی الواقع قلمرو همه‌ی چیزهایی‌ست که روح عارف را می‌فریبند و از خدا باز میدارند . حقیقت و امنیت تنها پس از آنکه "لا اله " را یکبار و برای همیشه واپس گذاشتی ، در دایره ی " الا الله " مکشوف میگردد . " لا " دایره‌ی نفی است . اول باید در این دایره قدم نهاد ، لیکن نباید متوقف و ساکن شد.چه اگر در این مقام ، سالک را سکون و توقف افتد ، زنار و شرک روی نماید‌ . از " لا اله " چه خبر دارد!! هر صدهزار سالک طالب " اله الله " یابی در دایره‌ی لای نفی قدم نهادند به طمع گوهر " الا الله" ، چون بادیه مادون الله به پایان بردند ، پاسبان حضرت الا الله ایشان را بداشت سرگردان و حیران ... این پاسبان و این پرده‌دار حضرت الاهی الا الله کیست ؟؟ هیچ کس ، مگر ابلیس ..‌ که این مقام شرف و آبرو را از اطاعت همیشگی خداوند بدست آورده ست . وانگهی او صالح ترین و چیره‌ترین در آزمایش آدمی ست... تا آن کسانی را که براستی شایستگی دستیابی به حضرت الاهی دارند را از آنانی جدا نماید که پایبندی و از خودگذشتگی شان در ره محبوب ، عمیق نیست و به آسانی به تاراج میرود . اینان در دایره‌ی " لا" گرفتار می‌آیند و در آنجا بجای پرستش خداوند همواره هواپرستند و نفس ... این است تراژدی دراماتیک ابلیس همان فرشته مطرود و یاغی ازلی که در ره عشق و یگانگی محبوب با سر به مغاک قیاس آتش فرار علیه خاک متین پرید، دست به خود ویرانگری زد و بر انسان ناپخته و ناآزموده سجده نزد ... او در این آشوب کیهانی یک قربانی تراژیک است ، یک وسوسه گر ، یک اغواگر و معلم راستین ، یک عاشق تمام عیار... و آنگاه که در برابر انسان کامل سجده زند ، نجات می‌یابد... آری انسان کامل... @lightworkers

باز باش ای باب رحمت تا ابد بارگاه ما له کفوا احد باز باش ای باب بر جویای باب تا رسد از تو قشور اندر لباب #مثنوی_معنوی #حضرت_مولانا @lightworkers