اصول فقه و دانش های زبانی

دموکراسی پر ابهام برای مناقشه فلسطین مروری اجمالی بر مواضع پرابهام جمهوری اسلامی در رابطه با مناقشه فلسطین از مقامات جمهوری اسلامی بسیار شنیده اید که راه حل پیشنهادی ج‌.ا برای حل مسأله فلسطین برگزاری همه پرسی است. این پیشنهاد پس از اینکه بارها در سخنرانی ها طرح گردید سرانجام در آبان ۹۸ (بله! ۱۰ روز قبل از وقایع آبان خونین ۹۸ در ایران) با عنوان طرح ۴ ماده ای ج.ا.ا برای حل مسأله فلسطین در سازمان ملل به ثبت رسید. در این پیشنهاد پس از بیان مقدمات ۴ مرحله اجرای این طرح این چنین عنوان شده است: 1. اعمال حق بازگشت آوارگان فلسطینی به سرزمین تاریخی خود 2. برگزاری یک همه‌پرسی ملی در میان مردمان فلسطین که قبل از بیانیه‌ی بالفور در فلسطین ساکن بوده‌اند، شامل پیروان همه‌ی ادیان برای تعیین سرنوشت و تعیین نوع نظام سیاسی 3. تشکیل نظام سیاسی مورد نظر اکثریت مردم فلسطین 4. تصمیم‌گیری درخصوص وضعیت ساکنان غیربومی فلسطین توسط نظام سیاسی منتخب اکثریت بدون تردید در رابطه با هر کدام از این ۴ مرحله بحث و مناقشه بسیار است؛ اما در رابطه با مرحله دوم که گفته شده است مبنای همه پرسی جمعیت بومی فلسطین قبل از بیانیه بالفور(۱۹۱۷) است‌ باید گفت این پیشنهاد با بیانات آیت الله خامنه‌ای که در سال ۱۳۸۱ ابراز شده در تضاد است. آیت الله خامنه‌ای مبنای همه پرسی را جمعیت ساکنان فلسطین(اعم از مسلمان و مسیحی و یهودی) قبل از تأسیس اسراییل در ۱۹۴۸ عنوان می‌کند که این یعنی تمام مهاجرت هایی که در دوره قیومیت _تقریباً ۳۰ ساله_ بریتانیا بر فلسطین و اغلب با سازماندهی آژانس یهود انجام شده است بلا اشکال بوده و تنها مهاجرت یهودیان پس از تشکیل اسراییل از اقصی نقاط جهان به آنجا غیر قابل قبول است. با این حساب طبق سرشماری سازمان ملل در سال ۱۹۴۷، یهودیان با بیش از ۶۰۰ هزار نفر حدود یک سوم جمعیت سرزمین فلسطین را تشکیل می دهند که باید دید این جمعیت پس از تقریباً ۸۰ سال به چند میلیون نفر رسیده؛ و جمعیت اعراب اعم از ساکنین فعلی و آوارگان فلسطینی در این سالها چه میزان رشد داشته است. و این به صورت کلی با آنچه در طرح ثبت شده سازمان ملل عنوان شده مغایر است چرا که ترکیب جمعیتی اعراب و یهودیان قبل از بیانیه بالفور در سرزمین فلسطین تحت سلطه امپراطوری عثمانی با بافت جمعیتی قبل از ۱۹۴۸ هیچ نسبتی ندارد. به عنوان مثال طبق اظهارات آیت الله خامنه‌ای بنیامین نتانیاهو یک فلسطینی محسوب شده و می‌تواند برای آینده سیاسی آن جغرافیا در همه پرسی شرکت کند چرا که پدرش بنزیون نتانیاهو با اینکه زاده ورشو لهستان است اما در سال ۱۹۲۰ به سرزمین فلسطین مهاجرت کرده و بنیامین نیز در سال ۱۹۴۹ در تل آویو به دنیا آمده است! ایشان اما در جایی دیگر عملاً لوازم دیدگاه خود را نقض کرده و می‌گویند: «محو اسرائیل یعنی مردم فلسطین که صاحبان واقعی آن سرزمینند -چه مسلمانشان، ‌چه مسیحی‌شان، چه یهودی‌شان- خود صاحبان اصلی دولت خودشان را انتخاب بکنند؛ بیگانه‌ها و اراذل و اوباشی مثل نتانیاهو و مانند اینها را که واقعاً اراذلند، از بین خودشان بیرون کنند! » و صورت مسأله اما با مبنا قرار دادن بیانیه بالفور به طور کل متفاوت است. نکته اما جدای مباحث مطرح شده و فارغ از اینکه نقش جمهوری اسلامی در حل مناقشه فلسطین پس از چند دهه چه مقدار می تواند تأثیر گذار و البته موجه باشد این است که حتی وقتی آرمان فلسطین و محو اسراییل به عنوان یکی از سیاست های اصلی منطقه‌ای _جهانی جمهوری اسلامی معرفی می شود باز هم اظهارات و به تبع آن تصمیمات دچار تناقضات و ابهامات جدی است که البته در میدان عمل میتواند فاجعه بار نیز باشد. *بیانات آیت الله خامنه‌ای در ۱۶ فروردین ۱۳۸۱ اما برای این مسأله، راه حلِ‌ّ منطقی وجود دارد. ما یک سال و نیم قبل هم این راه حل را گفتیم و دولت جمهوری اسلامی بارها در مجامع و در مذاکرات بین‌الدولی آن را تکرار کرده است. الان هم ما همان را میگوییم و بر آن هم اصرار می‌ورزیم: راه حلّ نظرخواهی از خودِ مردم فلسطین؛ همه کسانی که از فلسطین آواره شده‌اند؛ البته آنهایی که مایلند به سرزمین فلسطین و به خانه خودشان برگردند. این یک امر منطقی است. این کسانی که در لبنان و در اردن و در کویت و در مصر و در بقیه کشورهای عربی سرگردانند، به کشور و به خانه خودشان فلسطین برگردند - آنهایی که مایلند؛ نمیگوییم کسی را به زور بیاورند - و از کسانی که قبل از سال ۱۹۴۸ که سال تشکیل دولت جعلی اسرائیل است، در فلسطین بوده‌اند - چه مسلمانشان، چه مسیحیشان، چه یهودیشان - نظرخواهی شود. اینها در یک نظرخواهی عمومی، رژیم حاکم بر سرزمین فلسطین را تعیین کنند. این دمکراسی است. چطور برای همه دنیا دمکراسی خوب است، برای مردم فلسطین دموکراسی خوب نیست؟! چطور همه مردم دنیا حق دارند در سرنوشت خود دخالت کنند، اما مردم فلسطین حق ندارند؟! @osolefeghh