بفهمییم

نوکیسه عاشق اینه در یک مملکت فقیر ثروتمند باشه و در یک مملکت عادی که فقیر نباشه بهش خوش نمیگذره!!

ریزش شدید ِ ارزش ِ ریال در بازارهای مالی...

«این مدل پوشش تو اروپا هم قفله» = فرد فقط دهات خود و دهات پایینی را دیده است.

آیا دعا برای شفای بیماران اثر دارد یا نه؟ (بررسی یک مقاله) یک آزمایش علمی جالب درباره «اثر دعا» انجام شده که نتیجه‌اش واقعاً قابل توجه بود. پژوهشگران در مطالعه‌ای با حضور ۱٬۸۰۲ بیمار قلبی بررسی کردند که آیا دعای دیگران برای بیمار می‌تواند روی روند بهبودی او اثر بگذارد یا نه؟ همه این بیماران قرار بود تحت عمل جراحی بای‌پس قلب قرار بگیرند. بیماران به‌طور تصادفی به چند گروه تقسیم شدند. برای بعضی از آنها، افرادی خارج از بیمارستان به مدت ۱۴ روز دعا می‌کردند؛ درحالی‌که خود بیماران نمی‌دانستند در گروهی هستند که برایشان دعا می‌شود یا نه. بعد از عمل، میزان عوارض و مرگ‌ومیر بیماران بررسی شد. نتیجه چه بود؟ دعای دیگران باعث کاهش معنادار عوارض یا مرگ‌ومیر بیماران نشد. اما یک نکته عجیب وجود داشت: بیمارانی که حتماً می‌دانستند برایشان دعا می‌شود، عوارض بیشتری داشتند. این یافته به این معنی نیست که «دعا مضر است»؛ پژوهشگران هم چنین نتیجه‌ای نگرفتند. احتمالاً عوامل روان‌شناختی مثل اضطراب، انتظار و فشار ذهنی می‌توانسته در این نتیجه نقش داشته باشد. اهمیت این پژوهش در یک چیز است: گاهی چیزی که از نظر تجربه شخصی یا باور معنوی کاملاً واقعی به نظر می‌رسد، وقتی وارد آزمایش علمی می‌شود، نتیجه متفاوتی نشان می‌دهد. و دقیقاً به همین دلیل است که علم نمی‌پرسد «آیا این باور درست است؟»؛ می‌پرسد «آیا وقتی آن را آزمایش می‌کنیم، اثر قابل اندازه‌گیری دارد؟» این مطالعه در سال ۲۰۰۶ در American Heart Journal منتشر شد و یکی از معروف‌ترین آزمایش‌های کنترل‌شده درباره اثر دعای نیابتی است. Benson, H., Dusek, J. A., Sherwood, J. B., Lam, P., Bethea, C. F., Carpenter, W., Levitsky, S., Hill, P. C., Clem, D. W., Jain, M. K., Drumel, D., Kopecky, S. L., Mueller, P. S., Marek, M., Rollins, S., & Hibberd, P. L. (2006). Study of the Therapeutic Effects of Intercessory Prayer (STEP) in Cardiac Bypass Patients: A Multicenter Randomized Trial of Uncertainty and Certainty of Receiving Intercessory Prayer. American Heart Journal, 151(4), 934–942. https://doi.org/10.1016/j.ahj.2005.05.028

صابخونه، خونه‌ش رو گذاشته برای فروش، مشتری و بنگاهی میان و میرن.. الان بنگاهیه با به لحن لاس‌طور گفت بیاین دفتر املاک برای ما کار کنید! آخه ظاهر و فن‌بیان و اعتمادبنفس‌تون خیلی خوبه!! گفتم شما تشریف بیارید مطب برای ما کار کنید!! گفت چیکار کنم؟ گفتم وقت بدید مثلا 🫤 گوزو 😑 👆از توییت های جذاب امروز!

میگن مقصر تیباست که آروم میره!! ببین عزیزم!! هربار که لایی میکشی، تنها دلیلی که طبیعت حذفت نمیکنه، ترحم بقیه راننده‌هاست. میبینن یه عقب‌مونده پشت فرمونه که سر جفتگیری با محارم، مغزش کامل شکل نگرفته. میکشن کنار تا شامپانزه‌ای که از باغ‌وحش فرار کرده، عربده بکشه و از بین ماشین‌ها در بره!!

اگر بنزین زدن من توی تهران ظلم به اونی هستش که توی سیستان ماشین نداره و میخوان سهمیه بدن بهش تا من بخرم ازش، خب منم بچه ندارم از خدمات آموزش مجانی مدارس استفاده کنه! پس حق تحصیل و هزینه آموزش رو به کارتم بریزن، میخواک بفروشم به اونی که بچه هاش میخوان مدرسه دولتی برن!

«می‌خوام بگم، تو تا حالا یکی از اونا رو دیدی؟» گفتم: «نه، ندیدم.» «مطمئنی فرصت دیگه‌ای برات پیش می‌آد؟» «نمی‌دونم.» «برای همین نگرانم.» گفتم: «آره، اما ببین، من هیچ وقت یه زرافه رو در حال بچه به دنیا آوردن، یا حتی وال‌ها رو در حال شنا ندیدم. پس چرا بچه کانگورو این‌قدر باید مهم باشه؟» «واسه این‌که این یه بچه کانگوروئه، همین.» تسلیم شدم و شروع کردم به ورق زدن روزنامه. هیچ وقت نتوانسته‌ام دخترها را در بحث مغلوب کنم. نفر هفتم/ هاروکی موراکامی/ محمود مرادی @befahmiim 🔆

کیا دیشب اون شهاب سنگی که سیگار میکشید رو دیدن؟؟ 😁

منطق بازاری جماعت اینه: کل مملکت هم از گشنگی بمیرن و ضرر کنن و ... منه بازاری باید سود دلاریمو مثل قبل داشته باشم. نظارت دولتی هم صفرررررر. به هر حال دور دور بازاری هاست..

توی کامنت های فیلم اومده اینو نوشته!! خب الان حواسمون به چی باشه؟! مگه با بیننده ها هم؟! 😅

از آدم های باهوش ولی خرافاتی، به شدت فاصله بگیرید....

دانشگاه آزاد یه قانون گذاشته استادایی که معدل کارشناسی زیر ۱۴ داشتن دیگه نمیتونن از ترم بعد تدریس کنند. حالا خیلی از استادایی که نصف بیشتر کلاس رو مینداختن از ترم بعد نیستن. 😂😂

اونایی که نه سریال ایرانی میبینن، نه بازیگرای ایرانی رو میشناسن، نه اسم بلاگرای ایرانی رو میدونن، سه هیچ از بقیه جلوترن!

آیا می دانستید رانندگان مست ۹۹۰ برابر سگ های ولگرد دچار بیماری هاری، باعث مرگ ِ انسان ها می شوند؟؟!!

‍ 🐍 آشوبِ قتلِ ضحاک... [چرا فریدون در پایان روایت شاهنامه، ضحاک را نمی‌کشد؟]

❗️چندی پیش در فضای مجازی به گفتار جوانی برخوردم که با افتخار تعریف می‌کرد چگونه به دوستِ غربی خود توضیح داده است که: «فریدون ضحاک را نکشت، چون ما ایرانیان ملت صلح‌دوستی هستیم!» نمی‌دانم چرا خواندن خودِ شاهنامه برای برخی آن‌قدر دشوار است که ترجیح می‌دهند به جای مراجعه به متن، از پیشِ خود معنایی برای آن بتراشند!

اما حقیقت داستان... پیش از هر چیز؛ به راستی تنها، پردازش شخصیت ضحاک کافی‌ست تا تحسین ما را نسبت به فروسی و البته تدوینگران متونِ پیش از او برانگیزد و به تماشای برترین اسطورۀ شرّ در تمام ادوار بنشینیم.

🧌 اگر از خطوط فرعی داستان بگذریم، ضحاک در طول فرمانروایی درازمدت خود، جهان را چنان به تباهی می‌کشاند که خود عملاً به اَبَرشروری بی‌همتا بدل می‌شود. دیوان را می‌پرورد، آیینِ دیوی و نامردمی را رواج می‌دهد، آنان را به قدرت و سلاح مجهز می‌کند و بر مردمان مسلط می‌سازد تا جهان را به آشوب کشند. افزون بر این، بنا بر روایت‌های اساطیری، وجودِ او خود به کانون جذبِ نیروهای اهریمنی بدل میگردد؛ گویی پیکر و روانش ظرفِ شرارتِ جهان است.

🕷از همین رو، هنگامی که فریدون بر او چیره می‌شود، سروش بر او نهیب می‌زند که مبادا ضحاک را بکشد؛ زیرا اگر اژدیهاک در آن هنگام کشته شود، آن همه پلیدی و جانوران موذی که در وجود او مهار شده‌اند، در جهان پراکنده خواهند شد و زمین را فراخواهند گرفت. از این‌رو، فریدون مأمور به کشتن او نیست؛ بلکه او را در کوه دماوند به بند می‌کشد. اما این پایان ماجرا نیست. ⭕️ در اینجا پرسشی مهم‌تر پیش می‌آید: اگر کشتن ضحاک چنین پیامدی دارد، پس چرا در پایانِ جهان، او سرانجام به دست گرشاسب کشته می‌شود؟

پاسخ را باید در دو نکته جست. نخست آنکه، بر اساس متون پهلوی، ضحاک در آخرالزمان به کمکِ شروری، بند از دماوند می‌گسلد و این بار با نیرویی به‌مراتب سهمگین‌تر از گذشته، جهان را به مرز نابودی می‌کشاند؛ چندان که نه تنها آدمیان، بلکه آب‌ها و گیاهان نیز از بیم نابودی خود، به درگاه اهورامزدا شکایت می‌برند و خواستار پایان کار او می‌شوند. در چنین وضعیتی، هزینهٔ رها شدن نیروهای نهفته در وجود ضحاک، دیگر در برابر تداوم حیات جهان ناچیز می‌نماید. جهان به نقطه‌ای رسیده است که کشتن او، هر بهایی که داشته باشد، تنها راه نجات است.

🔺اما دلیل دوم، حضور دوبارۀ گرشاسب است.

گرشاسب، پهلوان بزرگ ایران، که از نسل جمشید شمرده می‌شود و در ابتدا، سپهداری در دستگاه ضحاک بوده اما از او رویگردان می‌شود و به فریدون می‌گِروَد تا آنکه در نبردهای منجر به سقوط ضحاک، با تیرِ دیوِ سستی زخمی می‌شود و به حالتی شبیه مرگ فرو می‌رود؛ حالتی که اگر بخواهیم با زبان امروز بیان کنیم، چیزی میان مرگ و کماست. او نمی‌میرد، بلکه تا پایان روزگار در میان مردگان به انتظار می‌ماند. (قرینه ای تحسین برانگیز برای ضحاکِ دربند)!

🌄آنگاه که ضحاک در آخرالزمان از بند رها می‌شود، اهورامزدا نخست روان فریدون را فرا می‌خواند و از او می‌خواهد برخیزد و دشمن دیرین خود را از میان بردارد. اما فریدون پاسخ می‌دهد که این کار دیگر از عهدۀ او ساخته نیست و باید گرشاسب برخیزد.

پس سروش و ایزد نَریوسَنگ بر سر گور گرشاسب می‌روند. سه بار او را ندا می‌دهند و بار چهارم، پهلوان بر گور خود می ایستد و به نبرد برمی‌خیزد تا سرانجام، پیروزمندانه گرز گران خود را بر سر اژدیهاک فرود می‌آورد و او را برای همیشه از میان برمی‌دارد؛ و آنگاه، به تعبیر متون پهلوی، «رنج و پتیاره از این جهان برود.»

👈بنابراین، علت زنده ماندن ضحاک، نه صلح‌طلبی فریدون است و نه پرهیز ایرانیان از خونریزی؛ بلکه برعکس، نوعی مصلحت کیهانی است. شرّی که در وجود ضحاک مهار شده، اگر زودتر از موعد آزاد شود، خود جهان را به نابودی می‌کشاند. از همین رو، مرگ او تا واپسین نبرد میان نیکی و بدی به تعویق می‌افتد؛ زمانی که دیگر نابودی او، هرچند پرهزینه، یگانه راهِ رهایی جهان است.

«از این منظر، ضحاک تنها یک شخصیت اساطیری نیست؛ او نمادِ شرّی است که گاه نابودی شتاب‌زدۀ آن، خود می‌تواند به آشوبی بزرگ‌تر بینجامد. شاید از همین روست که اسطوره، میان "پیروزی بر شر" و "زمانِ نابودی شر" تفاوت می‌گذارد؛ زیرا هر حقیقتی، موعدی دارد و هر نبردی، زمانی.»

#هنرآیین #مانوک_معتضدیان @honaraeen 🍂🍃🕯 💠 پیوست: دقایقی پرواز در پهنۀ آسمان اسطوره با قطعه‌ای از سمفونی شهرزاد ساختۀ امین‌الله حسین

خطرناک‌تر از درد: وقتی امید را از دست می‌دهیم در یکی از پژوهش‌های کلاسیک روان‌شناسی درباره پدیده «درماندگی آموخته‌شده»، پژوهشگر (مارتین سلیگمن) موش ها را در شرایطی قرار داد که با محرک دردناک (مانند شوک الکتریکی خفیف و کنترل‌شده) مواجه می‌شدند. در گروه اول، موش ها راهی برای متوقف کردن شوک داشتند؛ برای مثال با فشار دادن یک شاسی در قفس می‌توانستند آن را قطع کنند. اما گروه دوم دیگر هیچ کنترلی بر شرایط نداشتند. هر کاری انجام می‌دادند، شوک ادامه پیدا می‌کرد و تنها پس از مدت مشخصی به‌طور خودکار قطع می‌شد. در مرحله بعد، پژوهشگر شرایط را تغییر داد و همزمان با شروع شوک و درد، راه فرار را برای هر دو گروه فراهم کردند. نتیجه بسیار جالب بود! موش هایی که قبلاً تجربه کنترل شرایط را داشتند (گروه اول)، به‌سرعت از موقعیت دردناک خارج شدند. اما موش های گروه دوم که بارها ناتوانی و بی‌اثر بودن تلاش را تجربه کرده بودند، حتی با وجود باز بودن راه نجات، همان‌جا ماندند و اقدامی برای فرار نکردند. این پدیده در روان‌شناسی «درماندگی آموخته‌شده» نام دارد؛ حالتی که در آن، تجربه مداوم شکست یا ناتوانی، این باور را در فرد ایجاد می‌کند که هیچ تلاشی نتیجه‌بخش نیست. در چنین شرایطی، مشکل فقط وجود موانع نیست؛ بلکه ذهن، امکان رهایی را نیز نادیده می‌گیرد. پیام این پژوهش روشن است: گاهی بزرگ‌ترین زندان، میله‌های آهنی نیستند؛ بلکه ناامیدی‌هایی هستند که به ما آموخته‌اند تلاش کردن فایده‌ای ندارد. وقتی این باور شکل بگیرد، حتی اگر درِ قفس باز باشد، ممکن است جرئت یا انگیزه‌ای برای خروج نداشته باشیم. ا. فریدفتحی

غمگینم مثل کیف پول های کوچکی که زندانیان برای عزیزانشان می بافتند با منجوق و اندوه... ولی هیچ کس با آن ها به خرید نمی رفت... #رویا_شاه_حسین_زاده

ضربه ای که سهمیه ها و سهمیه ای ها به این کشور زدن، هیچ جنگی نزد...