Family 🌿

@SagharEdiit

«اون موازی بودنِ اولین باری که اسمه وارد عمارت کوچاری می‌شه و اولین باری که پا به دفتر عادیل می‌ذاره... اون نگاه‌های پر از کنجکاوی و دلتنگیش، وقتی برای اولین بار جاهایی رو می‌بینه که به عادیل تعلق دارن... نمی‌دونم چرا، ولی خیلی دلمو می‌سوزونه انگاری داره دنبال ردی از زندگیه از دست رفتش میگرده...» :))))

مثل اینکه تو این قسمت اعتراف تماشاگر ها رو میخونن و در موردش نظر می‌دن: ملیس: همون فرد اعتراف کرده که وقتی هر بار تو تاشاجاک اسمه رو تماشا میکنم زار میزنم براش تماشاگر:«من نوشتم» بوراک:« زن بیچاره پریشون شد واقعا،جلوی چشمم نابود شد❤️‍🩹🥲»

ما هم مینطور🙏🏻

نوشته:«اگه بخوام عشق عادیل را این‌طور توصیف کنم؛ هر بار که اسمه اسلحه را به سمتش می‌گیره، او بی‌درنگ دست‌هایش را بالا می‌برد؛ انگار می‌گوید: "بیا، این جانم، تقدیم تو." یا وقتی لوله‌ی تفنگ را روی قلب خودش می‌گذارد، انگار می‌گوید: "جای تو همین‌جاست." عشقش به اسمه، همین‌قدر عمیق، بی‌قید و شرط و جان‌سپارانه است.»