تجربه‌نگاری‌های نوا

قصه سوم: ساعتِ بیشتر، خروجیِ کمتر! 📉 دیدید بعضی مدیرها فکر می‌کنن اگه تیم تا ۱۲ شب بمونه یعنی کار می‌کنه؟ منحنی ماکسول رو ببینید. بعد از یه حدِ مشخصی، خروجی سقوط می‌کنه. اضافه‌کاریِ طولانی یعنی: خستگی⬅️ خطای انسانی⬅️ دوباره‌کاری. وقتی خسته‌ای، کدی که می‌زنی یه باگ داره که فردا صبح دوباره باید ۳ ساعت وقت بذاری تا حلش کنی. ساعت ۵ برو خونه! مغزت برای تصمیماتِ فنیِ فردا به استراحت و ساندویچ نیاز داره، نه به موندنِ الکی توی شرکت.

قصه دوم: باگ، مثلِ میوه نیست که بذاری برسه! 🍎 شرکتِ Palm یه داده‌ی عجیب داشت: اگه یه باگ رو همون لحظه که دیدی حل کنی، مثلاً ۱ ساعت وقت می‌گیره. اگه همون رو بذاری ۳ هفته بمونه تا «بعداً» وقت بشه، رفع کردنش ۲۴ ساعت وقت می‌گیره! چرا؟ چون اون ساختار ذهنی‌ت از کد پریده. دوباره باید بخونیش، دوباره باید بفهمیش… درسِ اسکرام: اگه مشکلی دیدی، همه کارها رو بریز دور، همون لحظه بکشش. “تأخیر” درِ اصلاح، گرون‌ترین مالیاتیه که یه تیم نرم‌افزاری میده.

قصه اول: چندوظیفگی (Multitasking) شما رو احمق می‌کنه! 🤡 خیلیا فکر می‌کنن خیلی خفن‌ان که همزمان دارن: ۱. کد می‌زنن ۲. تیکت‌های جیرا رو جواب میدن ۳. تو جلسه‌ی آنلاین حضور دارن ۴. به تلگرام جواب میدن رفقا، این «چندوظیفگی» نیست؛ این «پریدنِ مداوم از شاخه‌ای به شاخه‌ی دیگه» (Context Switching) است. تحقیقات میگه وقتی بین کارها سوییچ می‌کنید، مغزتون یه بخش بزرگی از انرژی‌ش رو صرفِ لود کردنِ دوباره‌ی محیطِ کاریِ اون تسک می‌کنه. نتیجه؟ هم کند می‌شید، هم احتمالِ باگ‌تون میره بالا. راه حل: آقا/خانمِ محترم، یه تسک رو بردار، تمومش کن، بعد برو بعدی. همین.

چرا ما این‌قدر کار می‌کنیم، ولی خروجی‌مون اون‌جوری که باید نیست؟ 🤯 بچه‌ها، یه نگاه به دوروبرتون بندازید. تو پروژه‌ها، تو دیتاسنتر، تو اسپرینت‌ها… همه در حال دویدنیم، ولی چرا بعضی وقتا حس می‌کنیم داریم درجا می‌زنیم؟ فصل ۵ کتاب «اسکرام» یه جوابِ بی‌رحمانه داره: «اتلاف، جرمه.» توی این رشته‌پست، می‌خوام عصاره‌ی این فصل رو براتون بگم. قراره با «فرهنگِ کارِ زیاد» خداحافظی کنیم و بریم سراغِ اصلِ مطلب. اگه دوست دارید کمتر اذیت بشید و بیشتر نتیجه بگیرید، این چندتا پست رو بخونید. 👇

فصل ۵:

از اینکه در نظرسنجی‌ها شرکت کردین ممنونم، یه فکرایی تو سرمه. انشالله عملیش می‌کنیم🥳 قدم به قدم.

این روزا سرم شلوغ کار و مسافرت بود، نتونستم فصل ۵ و ۶ رو براتون بذارم. برای این‌که از برنامه عقب نیفتیم، طول هفته این دو فصل رو با هم مرور می‌کنیم، یاد می‌گیریم و جمعه می‌ریم سراغ فصل۷. طبق برنامه هفتگی همیشگیمون🤍 کیا پایه‌ان!؟😌

🌱 مانیفست اجایل؛ چهار ارزش بنیادین برای خلق ارزش واقعی اجایل فقط یک روش توسعه نرم‌افزار نیست؛ بلکه یک طرز فکر برای همکاری، یادگیری و خلق ارزش است. مانیفست اجایل بر چهار ارزش کلیدی تأکید دارد: ✅ افراد و تعاملات مهم‌تر از فرآیندها و ابزارها هستند. ✅ نرم‌افزار (یا محصول) قابل استفاده ارزشمندتر از مستندسازی بیش از حد است. ✅ همکاری با مشتری بر مذاکره صرف بر سر قرارداد ارجحیت دارد. ✅ پاسخگویی به تغییرات مهم‌تر از پایبندی کورکورانه به یک برنامه است. این ارزش‌ها به ما یادآوری می‌کنند که تمرکز اصلی باید بر خلق ارزش، تحویل مستمر، همکاری مؤثر و بهبود مداوم باشد. 💡 اجایل یعنی انجام کارهای درست، در زمان درست و برای ایجاد بیشترین ارزش ممکن. #Agile #AgileManifesto #LeanAgile #ContinuousImprovement #CustomerValue برای چابکی کسب و کار و سازمان خود، ما را در بله و تلگرام دنبال کنید : @iran_business_agility

این نظرسنجی خیلی مهمه، لطفا شرکت کنید🤍

یه کوییز بگیریم از فصل۴ و بریم سراغ فصل ۵؟🪽

📍چالشِ مدیریتِ پروژه‌های نرم‌افزاری رو به من بسپارید. 📞@nasimnavaeii از نصب و پیاده‌سازی زیرساخت Jira/Confluence گرفته تا طراحی ساختارهای چابک و داشبوردهای مانیتورینگ؛ من کاملاً منعطف و دورکار در کنار تیمتون هستم تا تمرکزتون فقط روی توسعه محصول بمونه. رزومه‌ام رو برای بررسی بیشتر میتونم خدمتتون ارسال کنم. خوشحال می‌شم اگر نیازی به یک بازوی فنی-اجرایی دارید، در تماس باشیم کانالم: @navaeinotes

بخش ۸: پایان فصل، با یک حقیقت ساده فصل ۴ در نهایت یک پیام خیلی روشن دارد: زمان، حقیقت تیم را افشا می‌کند. اگر تیم فقط مشغول باشد، خیلی زود معلوم می‌شود. اگر تیم واقعاً ارزش تولید کند، آن هم خیلی زود دیده می‌شود. برای همین اسکرام روی بازه‌های کوتاه، خروجی قابل استفاده و بازخورد سریع اصرار دارد. اگر بخواهم کل فصل را در یک جمله داستانی جمع کنم: 🌊فصل ۴ قصه تیم‌هایی است که یاد می‌گیرند به‌جای طولانی کار کردن، زودتر چیزی واقعی بسازند.