کُنجِ دِلِ مَن

آدمی که حرفاشو با آهنگ بهم میزنه واسم 10/10.

برای حذف کردن اون آدمی که توی دعوا به نقطه ضعفات و مشکلات خانوادگیت و غیره اشاره میکنه یه لحظه هم تردید نکن.

متاسفانه هنوز به حرومزاده بودن آدما عادت نکردم و هربار سوپرایز میشم.

تسلیم شدن تو اوج تلاشو دوس دارم ،درست مثل وقتی که از خط پایان رد شدم" بی‌رغبت به مدال طلا و سکوها

رازِ موفقیت دایناسورها چی بود که منقرض شدن؟

من ترجیح میدم همینجوری بی سیاست و بی کلک باشم وشکست بخورم تا اینکه با نقش بازی کردن و سیاه بازی بخوام به چیزی برسم و موفق بشم، یعنی تو وجودم نبوده و نیست من همینم، همینقدر ساده و همینقدر واقعی.

دلم بارون میخواد:))))

غمِ پاییز از الان منو گرفته

همینجوریش هم کم ناراحتیم که باز پاییز هم داره میاد.

جان بہ لب داࢪیم و همچون صبح خندانیم ما؛

من اگر دنیای خودم را خلق نکنم؛ بی شک در دنیای دیگران مرده ام.

یه چیزی رو در جهت فرهنگ سازی عرض کنم؛ لطفا اگه تو کوچه خیابون یه بچه ناز و گوگولی دیدین و دلتون براش رفت و از روی محبت خواستین شکلات و هر خوراکی ای بهش بدین قبلش با مادر یا پدرش هماهنگ کنید. چون شاید اون خوراکی برای بچه ضرر داشته باشه یا به هر علت ترجیح والدین به نخوردنشه.

ناز چشمان تورا بی اختیار میکشم:)

اکنون نمیدانم برای چه کسی مینویسم.این یک نامه نیست.ابراز هرگونه احساس چون تنفر یا عشق نیز نیست.شاید تأثیر شب است.هر چه هست،دلم میخواست بگویم که در این ساعت ،در این زمان و در این لحظات ،باری سنگین از خاطرات ،گذشته،کنون و اتفاقاتِ افتاده و نیوفتاده ،بر روی دوشم سنگینی میکنند و قامت روحم خمیده شده.به«کاش»ها و «اگر» های زیادی می‌اندیشم.سوالات بسیاری دارم.قلبم از نشدن ها گرفته و بخش بزرگی از وجودم هنوز با بسیاری از چیز ها کنار نیامده است.بیش از پیش رنج میکشم و لحظه ای قرار ندارم.تقریبا دیگر هیچ چیز وجود ندارد که موجب آزار من نشود و این روزها از همیشه شکننده تر ام.اعتمادم را نسبت به همه چیز از دست داده ام و دیگر نمیتوانم به چیزی تکیه کنم. هیچ چیز را عمیقاً احساس نمیکنم.دوستی ها را سست میبینم و خودم را بسیار پوچ. از فردا،از تمام فردا ها هراس دارم و دیگر چیزی نیست که مرا نترساند. این روز ها،این روز ها از همه چیز وحشت دارم.

خالق

زﻣﺎن ﻣﻰ ﮔﻴﺮه ﻳﻜﻰ ﻳﻜﻰ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﺗﻮ زﻣﺎن داره ﺑﻬﺖ ﻣﻰ ﮔﻪ ﺷﺒﻴﻪ ﺧﻮدت ﺷﻮ درﺧﺘﺎی ﺑﻰ رﻳﺸﻪ ﻣﻰ رن ﺑﺎ اﻳﻦ طﻮﻓﺎن ﺑﺪه دﺳﺘﺎﺗﻮ ﺧﻮدم ﻣﻰ ﺷﻢ رﻳﺸﻪ ﺗﻮ:)

دلا خو‌ کن به تنهایی که از تن ها بلا خیزد. -فیض کاشانی.

من در لاک خود راحت ترم آن جا می شود آرام و بی دغدغه زندگی کرد.

شرافت را نباید به دست آورد، آن را فقط نباید از دست داد. آرتور شوپنهاور