نُهمِ شَهریور...

وقتی بارون میاد توام دلت برای من تنگ میشه مگه نه؟ بهم بگو که میشه. که اگر بگی نه از اینی که هست پژمرده‌تر و غمگین‌تر میشم.

-

آهان راستی دلار شده 222 تومن طلا هم شده 23 میلیون

صبحت بخیر جوان ایرانی؛ خواستم یادآوری کنم که بزرگسالی خیلی سخته. خیلی خیلی سخت.

زندگی با خانواده روز به روز داره غیر قابل تحمل تر میشه نه که ناشکری کنم نه ولی روح و روانم داره با کارا و حرفای خانواده بگا می‌ره درود بر کسانی که با مستقل بودن روح و روان خودشان را بیمه کردند .

من مصداق فروپاشی روانی‌ام!

نمی‌تونم برای این لحظه صبر کنم.

طبیعیه این همه خستگی توی تن یک آدم؟

چطور ممکنه یه آدم بتونه کاری باهات بکنه که صبح که بیدار میشی، نفس که میکشی، راه که میری، حرف که میزنی، به هر سمتی که نگاه میکنی، شب که چشماتو میبندی، حس کنی یه چاقو رو کردن تو قلبت و دارن میچرخوننش؟

خوبم؛ اما اگر فکر کنم، گریه‌ام خواهد گرفت.

در خیالات خودم در زیر بارانی که نیست، می رسم با تو به خانه، از خیابانی که نیست می نشینی روبه رویم خستگی در می‌ کنی، چای می ریزم برایت توی فنجانی که نیست باز می‌خندی و می‌پرسی که حالت بهتر است؟ باز می‌ خندم که خیلی. گرچه میدانی که نیست. شعر می‌ خوانم برایت واژه ها گل می کنند یاس و مریم می گذارم توی گلدانی که نیست. چشم می دوزم به چشمت، می شود آیا کمی دست هایم را بگیری بین دستانی که نیست؟ وقت رفتن می شود با بغض می گویم نرو پشت پایت اشک می ریزم در ایوانی که نیست. می روی و خانه لبریز از نبودت می شود باز تنها می شوم با یاد مهمانی که نیست. رفته ای و بعد تو این کار هر روز من است باور اینکه نباشی کار آسانی که نیست.

0:11

0:11