مُبـی؛

‌ای روزگار خوب کجا مانده‌ای؟ بیا پشت کدام حادثه جا مانده‌ای؟ بیا...

«محمدرضا قرقانی»

فقط برایِ چیزهایی که با آنها آینده دارید انرژی بزارید حتی آدما.

‏ عشق کافی نیست. تعهد حمایت پذیرش تلاش شجاعت صداقت احترام هویت هم می‌خواد.

به کجاها برد این اُمید ما را.

دیدید بعضی وقت‌ها نمیفهمید یه صدایی چقدر اذیتتون میکرده تا قطع میشه و یهو یه آخیش میگید؟ بعضی از آدم‌ها هم همینن، تا ازتون دور نشن نمیفهمید چقدر تاثیر منفی داشتن.

نوشته بود: "اگر از آخرین مسواکی که به دندون‌هاتون زدید یا آخرین کتابی که خوندید، بیست‌و‌چهار ساعت گذشته، سعی کنید زیاد حرف نزنید."

چیزی رو که تغییر نمی‌دی، درواقع داری انتخابش می‌کنی.

درِ قلبم کِی دیگه بسته میشه.

کِی دلم از آدما خسته میشه

آسمونِ بی کسیم ته نداره

دل ِ هیشکی مثل من غم نداره

آدم‌ها که یه دفعه رها نمیکنن و برن، یدفعه قاطی نمیکنن، داد و بیداد نمیکنن و همه چیز رو خراب نمیکنن، این اتفاق طی یه دوره‌ خیلی طولانی اتفاق میوفته، اینطوریه که یه نفر بخاطر از دست ندادن کسی که دوستش داره همه چیز رو تو خودش میریزه ولی یدفعه یجایی دیگه نمیتونه تنهایی و با خودش همه اون‌ها رو حل کنه.

رنج،رحمِ منو کُشت.

سورنا

🫠..

پنجره ای که بهت آسیب میزنه رو ببند اصلا مهم نیست منظره آش چقدر قشنگه !

یادم میمونه وقت‌هایی که نیاز داشتم با یکی حرف بزنم، نشستم تو تنهایی فقط با خودم فکر کردم.

محرم من روزی بود که پدر مادر های بی گناه مجبور بودند ده ها کاور مشکی رو باز کنند که شاید بچشون داخل یکی از اون ها باشه...

آدما خیلی دیر می‌رسن، خیلی دیر محبت می‌کنن، خیلی دیر می‌فهمنت، خیلی دیر پشیمون می‌شن و دقیقا بین همین فاصله‌هاست که از چشمت میوفتن و دیگه هیچ وقت بهشون حسی پیدا نمی‌کنی.

این همه راه آمده‌ام و هنوز به خودم نرسیده‌ام.