مُبـی؛

ما بر گور نجس شما خواهیم رقصید حتی اگر یک نفر از ما زنده بماند.

خدا انگار خوابیده …

از جوون ایرانی نه ایرانش مونده نه جوونش

هیچ‌کاری از دستم برنمیاد؛ پُر از اشک و بغضم. حس می‌کنم زنده‌ زنده دارم آتیش می‌گیرم، واقعاً نمی‌دونم باید چی‌کار کنم. کاش معجزه واقعی بود؛ کاش آدم‌ها می‌تونستن قهرمانِ زنده بودنِ بقیه بشن.

:)))

موذن اذان نگو.

حالا موندم چطوری برگردم عقب.

یه راهی و شروع کردم و خیلی پشیمونم.

به جای او،به قلب من بزن.

من اهل مهمونی و پارتی نیستم این چیز میزا نیستم، با من از گیلان بگو، از بخار چایی توی دل جنگل، از آتیشی که وسط مه روستا روشنه، از ساحل های بارونی، و دلی که با همین چیزای ساده خوشه..

«در آغوشم بگیر و نجاتم بده، قاتلی به دنبال من است که گاه به گاه در آینه ها می بینمش.»

- داستایفسکی

در برابر رابطه‌های جم تیوی شماها من یه شبکه چهار ساده‌ام.

از خودم معذرت می‌خواهم که روزی تمامِ انرژی، زمان و قلبم را صرفِ آدم‌هایی کردم که ارزشش را نداشتند؛ آدم‌هایی که امروز حتی دلم نمی‌خواهد نگاهم به نگاهشان گره بخورد.

عزیزم بامن از برنامه‌ریزی برای آینده صحبت نکن. من شاید همین فردا پنجره‌هارو ببندم و شیرگاز رو باز کنم.

گفت: اگر پدر و مادرم کمی پر رویی و وقاحت و بی‌حیایی را هم یادم می‌دادند، الان راحت‌تر با مردم کنار می‌آمدم و لازم نبود پیش روانپزشک بروم .

207..

«پس از اندوه‌هایمان همچون بهار زنده خواهیم شد»

کاش کودک می‌ماندیم در دنیایی که بزرگ شدن جز رنج ، جز حیف شدن جوانی چیزی نبود.

من چی دارم؟ حسرتِ داشتنِ اینارو.

زندگی یعنی حالِ خوب کنارِ خانواده یعنی خندیدن هایِ از تهِ دل یعنی داشتن آدمایِ امن یعنی رسیدن به هدفات یعنی داشتنِ حمایتِ خانواده تو هر شرایطی یعنی داشتن ذوق و انگیزه