`°𝑶𝒑𝒉𝒆𝒍𝒊𝒂°`

گذشته را دقیق به خاطر نمی‌آورم؛ تنها می‌دانم آن کسی که روزی در این تن زندگی می‌کرد، هیچ شباهتی به غریبه‌ای که این روزها در من پرسه می‌زند ندارد. مدتی‌ست آدمک عجیبی در وجودم خانه کرده؛ موجودی منزوی، شبیه مترسکی که سال‌هاست از نگاه دیگران جدا مانده و کم‌کم فراموش شده. نه دل‌بستگیِ ماندن دارد و نه امیدی به رسیدن. تمام روز را میان خاطره‌های پوسیده و فکرهای نیمه‌جان سر می‌کند و هر شب، به دنبال دلیلی تازه برای بریدن می‌گردد؛ اما حقیقت این است که مدت‌هاست بریده است. مدت‌هاست از آدم‌ها، از آرزوها و حتی از خودش. فقط تنش هنوز در این سوی ماجرا مانده؛ وگرنه روحش خیلی پیش‌تر، بی‌آنکه کسی متوجه شود، رفته است.

طاعون-آلبر کامو

دیلی تمیز، مینیمال و پر از عکسای قشنگ. حتما اینجارو داشته باشید.🌟🍎

خوشحال میشم اینجا جوین باشید .

- فروغ‌ فرخزاد

عجب قتلگاهی در سرم دارم. چقدر جار می‌زنند این صداها؛ صداهایی که سال‌ها پیش از دهان جماعتی تلخ‌زبان بیرون آمدند و تمام شدند، اما هنوز در گوشه‌های ذهنم پرسه می‌زنند. این‌ها چه مردمانی بودند؟ با لبخند می‌آمدند و با کلمه می‌کشتند. نه زخمی نشان می‌دادند و نه خونی می‌ریختند، اما بعد از هر دیدار، چیزی در من کمتر می‌شد. حالا سال‌ها از رفتنشان گذشته است و من میان آوار حرف‌هایی زندگی می‌کنم که گویندگانشان حتی به خاطر نمی‌آورند روزی گفته‌اند.

جاهد ظریف اوغلو

گل‌ها خشک شدند، صفحه‌ها ورق خوردند، و بعضی خاطره‌ها هنوز از یاد نرفتند.

گل‌ها خشک شدند، صفحه ها ورق خوردند، و یاد خاطره‌ها هنوز از نرفتند.

- صائب تبریزی

ظرفیت: تا وقتی خط بزنم.