`°𝑶𝒑𝒉𝒆𝒍𝒊𝒂°`
Open in Telegram
"سایه ابهامی حزین" جایی برای نگه داشتن خاطرات و افکارم یادداشت های روزانه یک روح (بیشترِ آنچه اینجا می‌خوانی، از ذهن و قلمِ خودِ من گذشته است.) _کپی نکنید @OpheliaWhisperBotbot https://www.instagram.com/ophelia0100?stkn=MWg1Y2MwaWNiMXQ3ag==
Show moreThe country is not specifiedThe category is not specified
402
Subscribers
-124 hours
-157 days
-430 days
Posts Archive
402
چرا آبی؟
زیرا آبی غم را خالصانه به نمایش می‌گذارد، گویی دریا شعر می‌خواند؛ آسمان سخن میگوید و کسی پاسخ نهنگ ⁵² هرتزی را می‌دهد.
402
خودت فکر کن با من چه کردی که امید دارم قیامتی نباشد، چرا که نمی‌خواهم حتی برای حق خواهی در فردای قیامت ببینمت.
402
من آخرین پروانه‌ات را در قلبم کشتم تو دیگر آزادی برای همیشه از اینجا بروی، به امید ندیدنت تا ابدیت.
402
چاره‌ای نبود؛ باید هر بار به زندگی بازمی‌گشت. مهم نبود غم کدام استخوانش را شکسته، شب تا صبح خودش را از نو می‌ساخت، و فردا از خانه بیرون می‌رفت.
402
می‌دانست که روزی همچیز را ترک می‌کند اما نمی‌دانست چقدر نزدیک آن روز شده است، گویی او هم دیگر از تاب و توان خود خبر نداشت!
