`°𝑶𝒑𝒉𝒆𝒍𝒊𝒂°`

- امین عدالت‌ خواه

عباس معروفی

خودت فکر کن با من چه کردی که امید دارم قیامتی نباشد، چرا که نمی‌خواهم حتی برای حق خواهی در فردای قیامت ببینمت.

چاره‌ای نبود؛ باید هر بار به زندگی بازمی‌گشت. مهم نبود غم کدام استخوانش را شکسته، شب تا صبح خودش را از نو می‌ساخت، و فردا از خانه بیرون می‌رفت.

اما در این جغرافیا همه چیز رو به ویرانی بود

زیرا مادام که انسان هست، غم هست. بودن، یعنی ضرورت وجودِ غم. و غم، نشانه‌ی بودن

آلبرکامو

- شهریار .