`°𝑶𝒑𝒉𝒆𝒍𝒊𝒂°`

هر کسی یک جور زنده به گور است یکی در فکرش، یکی در قلبش، یکی هم در تنهایی‌اش.

𓄳زنده به گور _ صادق هدایت

در من بی‌قراری غریبی است، چون افسوس رشد می‌کند و متورم می‌شود و چون اندوه ریشه می‌دواند. آیا ترس از آینده‌ای پیش‌بینی‌ناپذیر است و یا وحشت اضطراب درونی‌ام؟ دلهره‌ی میرایی‌ام بر من چیره شده. آیا می‌توانم با چنین دل‌مشغولی‌هایی به زندگی ادامه دهم؟ آیا این همه زندگی است یا رویایی پوچ؟

𓄳بر قله‌های ناامیدی - امیل چوران

هرچه عمیق‌تر به زندگی بنگری به همان مقدار هم عمیق‌تر رنج می‌بری.

𓄳اروین یالوم

نیستی ،اما هنوز هم در جوهر کلماتم نفس میکشی

و سلام بر آنان كه با ما زیستند و الان دیگر نیستند.

ایرانی بودن سخته حاجی

اما مگر می‌شود عزیزت زیر خاک برود و نفس‌هایت تمام نشود؟ آدم بعدِ بعضی رفتن‌ها، زنده نمی‌ماند… فقط ادامه می‌دهد. مثل ساعتی که کوکش را گم کرده، اما هنوز عقربه‌ها را از روی عادت تکان می‌دهد. می‌خندد، حرف می‌زند، راه می‌رود… اما یک جایی در عمق سینه‌اش، چیزی خاموش شده که دیگر هیچ‌کس نمی‌تواند روشنش کند.

این همه اندوه در وجودم و من، لال

فریدون مشیری

داستان‌ها تموم میشن اما عطرها، نگاه‌ها، مکان‌ها، آهنگ‌ها بارها تکرار میشن!

گر نیامد به عیادت،به عزا می آید

مولانا

- ولی آخر این همه رنج برای چیست؟ و ندا جواب می‌داد: دلیلی نیست! برای هیچ...

مرگ ایوان ایلیچ ؛ تولستوی