Isolation

دورانِ برف است ردپاهایی که می‌روند برنمی‌گردند... ‌ -رضا جمالی حاجیانی "چند ورقه مه"

_

آه بانوی آسمان که از تو هیچ نمی‌دانیم چرا مَرا به زیباییِ خود کردی و دل چنان سیماب تا بر فریفتهٔ خود فریفته شود؟ چرا دل دادی تا بشکنی؟ فرزند دادی تا بگیری؟ جداشدنی نه آسان بود زایشی نه آسان بود تنهاماندنی نه آسان در بارگاهِ تو مرا بهتر از این بهره‌ای نبود؟ بخواب کودکم، دیگر تو را پای گریز نیست از خوابی که همواره از آن می‌گریختی بخواب و خواب شمشیر مَبین! و از پدر مَپُرس که هرکه نپرسید زنده ماند آرام جانَکم؛ دیگر خوابِ بد نخواهی دید دیگر پُرسشی نخواهی داشت آری ما باختهٔ این جهانیم که پیش از زادنِ ما پِیْ ریختند! آسمان مَگِری؛ و زمین مَنال و تو پُرخوان پُر، به یاوه مَخوان که کار از گریستن گذشت و نیایش و نالِش بَد مادری هستم کنارِ خفته و فریادِ نابه‌خود ببخش؛ بی‌تابِ دیدنَت بودم! گفتم هنگام شد که برخیزی پیلتَن دانَد که کارِ جهان اینَست! مادرِ گیتی نزاد کسی را که نَکُشت! کیست که جاودانه مانْد؟ ما سرو می‌کاریم و مرگ می‌درویم ما همه جوان می‌میریم پس چرا دل باید بست چون روزی به ناچار باید برید؟ سهراب کشی ،بهرام بیضایی

"Moonlit scene" by Georg Emil Libert 1872

دلم می‌خواهد شعری را که نوشته‌ام برای آخرین‌بار بخوانم و بسوزانم یا شعر آخرم را بنویسم و هرچه را هست، رها کنم و از اینجا بروم در سرم جیرجیرکی زخمی لانه کرده است که می‌خواهد ترانه‌ی دیگری بخواند و بمیرد... ‌ ‌احمد اَرحان من فردای روز رفتن توام ترجمه‌ی سیامک تقی‌زاده

امروز روز اول دی ماه است من راز فصل‌ ها را می‌دانم و حرف لحظه‌ ها را می‌فهمم نجات‌دهنده در گور خفته‌ است و خاک، خاک پذیرنده اشارتیست به آرامش... -فروغ فرخزاد

آبی‌نوشتن از این دُرد تاریک تهمت به آب است تهمت به فیروزه‌ی خالصِ آسمان. هرگز این برکه، قشلاق درنا نبوده است دروغ است! ‌ منوچهر آتشی چه تلخ است این سیب

می‌ترسم از یاد ببرم نام‌ات را به سان شاعران که می‌ترسند از یاد ببرند آن کلمه را که زاده شد از شکنجه‌ی شب...

Guess My Name, 1821 by David Wilkie