آوای محبوب

کِی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد یک نکته از این معنی گفتیم و همین باشد از لعلِ تو گر یابم انگشتریِ زنهار صد مُلکِ سلیمانم در زیرِ نگین باشد غمناک نباید بود از طعنِ حسود ای دل شاید که چو وابینی خیرِ تو در این باشد هر که‌او نَکُنَد فهمی زین کِلکِ خیال‌انگیز نقشش به حرام اَر خود صورتگر چین باشد جامِ میْ و خونِ دل هر یک به کسی دادند در دایرهٔ قسمت اوضاع چنین باشد در کارِ گلاب و گل حکمِ ازلی این بود که‌این شاهدِ بازاری وآن پرده‌نشین باشد آن نیست که حافظ را رِندی بِشُد از خاطر که‌این سابقهٔ پیشین تا روزِ پَسین باشد غزل ۱۶۱ حضرت #حافظ دکلمه #محبوبه_یوسفی

تو را می بوسم و این حال شور انگیز می چسبد تو شیرینی به هم حتی لبانم نیز می چسبد چنان سر رفته کندوی تنت از شره های شهد که حتی پیرهن بر دست رخت آویز می‌چسبد چکید از گوشه ی لبهایم اسمت کنج میز افتاد از آن پس هر چه می افتد به روی میز می چسبد به جان من بیانداز آن سپاه گیسوانت را که رویارویی ام با لشکر چنگیز می چسبد مرا سیراب کن با بوسه هایت تا فرو ریزم برای تشنه باشد آب اگر لبریز می چسبد قدم بردار مرهم گونه سمتم ای بهار اندام! کنارت کوچه های زخمیِ پاییز می چسبد تو شیرین بودی و فردای خوابم ابن سیرین گفت: شبی در بیستون دست تورا پرویز می چسبد قلم #غلامرضا_رنجبری صدا #محبوبه_یوسفی