آوای محبوب

هوای پرزدنی در هوای باغ ندارم ببند بال‌وپرم را؛ دل‌ودماغ ندارم قفس‌نشین‌شدنم اختیار بوده از اول به آسمان شب‌آلوده اشتیاق ندارم من آن مترسکِ تنهای کاه در دهنم که توانِ حرف‌زدن نیز با کلاغ ندارم اگر که آه من از آبکندِ سینه بلند است به غیرِ هیزمِ تر هیچ در اجاق ندارم چقدر فال بگیرم، مگر وصال درآید؟ منی که طالعِ تلخی به‌جز فراق ندارم دو پا تپیدهٔ در گل، دلم گرفته، دل ای دل غمِ رهایی از این کهنه‌باتلاق ندارم شب است و نیست امیدی به هیچ صبحِ سپیدی به قدرِ سوسوی یک شمع هم چراغ ندارم.. قلم #سیده_تکتم_حسینی صدا #محبوبه_یوسفی