مُنَجَّف

من از سیاهی شب‌های تار آمده ام به ظل مهر‌ تو بی برگ و بار آمده ام ز دردِ عشقِ تو بر تو شکایت آوردم که تو طبیبی و بیمار یار آمده ام چنان به درگهت «أَمّن يجيب» می‌خوانم که غرق خواهش و در اضطرار آمده ام تویی پناه و منم بی‌پناه تو ای شاه مرانم از درت، امّیدوار آمده ام چو گفتم اسم علی را تو را نشان دادند برای ذبح، پی ذوالفقار آمده ام قرار ماست همان کنج دنج گوهر شاد قرار باش مرا،بی قرار آمده ام کنون به بعد فراقت، شراب وصلی ده منم که با غم تلخش کنار آمده ام مُنَجَّف تو گدای یکی دو روزت نیست به ریزه‌خواری تو بی‌شمار آمده ام

مُنَجَّف

شلوغی ضریح تو عجب آشفته گیسویی ست سپیدی ها، سیاهی ها چه درهم برهم خوبی

سیدحمیدرضا برقعی

به مولوی برسانید، فراق رفته به پایان وصال شمس‌اش تبریز و شمس من به خراسان…

به قم به چادرش افتاده جمعی یارضا گویان گروهی حضرت معصومه گویان درخراسانش

معنی

خوشی کجاست به جز عشق بازی ازلی نگه به صورت احمد فقط به عشق علی

معنی

بمحض دیدنش شیرینی اش معلوم شد بر من تکامل داد آخر چشم من حس چشایی را

معنی

سوختگان غمت با غم دل خرّم اند

برخیز، جگر سوز به بزم غمت ای شمع پروانه پرش سوخت، تو آسوده نشستی

مُنَجَّف

راستی تو از تو آسمون ببین بابای من کجاست بهش بگو که دخترش ساکن تو خرابه هاست…

یاد عمو بخیر که تو مثل عمو جون منی.

سگان را نوبتی هست از ارادت، حکم شاه این است بپیچد زوزه ما هم به دشت کربلا یک شب...

معنی

چون‌بودوچون‌گذشت؟ به مطلب همین بس است گوساله ای به مطبخ دوزخ روانه شد

معنی

هَلِ الدّین اِلّا الحُبِّ و البُغض بر دشمن مرتضی علی لعنت❤️‍🔥

ما عذر عزاداری از فاطمه‌«س» می‌خواهیم…

حُسنِ ختام شصت و نه شب نوکری