مُنَجَّف
Открыть в Telegram
☫ هَرکَس که رود به مَکّه حاجیاست و آنکَس که رود نجف مُنَجَّف 🤍
БольшеСтрана не указанаКатегория не указана
245
Подписчики
Нет данных24 часа
+57 дней
+1630 дней
Архив постов
245
مرد مرداست پسرت
مرهم درداست پسرت
شفای امروز همه
شافع فرداست پسرت
شهادت حضرت امّالبنین سلاماللهعلیها
245
آن زلف بدست باد یارا
آخر به جنون کشانده مارا
دور از لب تو عسل زهر
زهر از لب لعل تو گوارا
از پرده، برون مشو از این بیش
در شهر مچرخ آشکارا
بعد از نظری که بر تو بستم
خاکی به سرم شده نگارا
245
مستم، آشفته ام، خمار منم
درد این باده را دچار منم
هفتمین خط جام حیدری و
هشتمین بار، میگسار منم
قَد هَرَبتُ اِلَیکَ یا ساقی
سوی خُمِّ تو رهسپار، منم
بیپناهم من و پناهی تو
تو قراری و بیقرار منم
آنکه گفتی به زیر لب با خود
در بیارم ز او دمار منم
مَن یُجیب مرا تویی پاسخ
عاجزم، غرق اضطرار منم
بوی حیدر رسد ز مضجع تو
تو علی، میثم به دار منم
دست، آخر کشیدم از دل خویش
دستِ آخر سر قمار منم
هرکجا هم روم دلم اینجاست
کفتر جلد این دیار منم
مُنَجَّف
