هَسْتی‌ـشِناسی

12:12

دیگر نخواهم پرسید چه خواهد شد؟ از این پس می‌پرسم: چه خواهم شد؟ — هَسْتی‌ـشِناسی

ما آدم‌ها را تجربه نمی‌کنیم؛ خودی را تجربه می‌کنیم که در کنار آن آدم پدیدار می‌شود. شهرها را تجربه نمی‌کنیم؛ خودی را زیست می‌کنیم که در آن شهر امکان ظهور پیدا می‌کند. خانه، لباس، شغل، عشق... هرکدام دری هستند به سوی بخشی متفاوت از ما بخشی که ثمره ی فرصت های زندگیست. — هَسْتی‌ـشِناسی

این عشق به سوختن چه بود؟ هر آتشی دیدم، بی‌اندکی تعقل، خود را رها کردم تا بسوزم. — هَسْتی‌ـشِناسی

اولین ساعتِ پاییز.

بعد از تجربه‌ی آن روزها فهمیدم من بسیار آدمِ زندگی کردن هستم. باید انسان‌ها را ببینم، باید بسیار حرف بزنم، بسیار بخوانم و برقصم و بخندم. باید عکس بگیرم، بنویسم، عاشق شوم، شکست بخورم و گریه کنم. من باید زندگی کنم؛ آنگونه که حسِ زنده بودن در من هرگز نمیرد... — هَسْتی‌ـشِناسی

امیدوارم بقیش جالب باشه

۲۴ ساعت اول پاییز جالب نبود

☆☆☆

• این رو فوروارد کنید پست جدیدتون رو مشخص کنید منم فورواردش میکنم چنل دور هم ببینیم🏒

11:11

😂😂😂😂چقدر خوبن اینا

رنج و درد برای ذهنی بزرگ و قلبی عمیق، همیشه اجتناب‌ناپذیر است.

-فئودور داستایفسکی، جنایت و مکافات