ᴹᵉᵗᵃˡ ¹²⁰ ᴰᵃʸˢ ⁱⁿ ᵀᵃᵇʳⁱᶻ

چشم‌هاش آتیشم زد.

ما هر دو جنگیدیم ولی میدونی فرقمون کجا بود؟ من واسه تو، تو با دلم.

یادت میاد شبی ک سرمو گذاشتم رو شونه‌هات و بهت گفتم آخرین تکیه گاهمه؟ (امیدوارم یادت نباشه حتی)

و در نهایت در جست و جوی تکیه گاهی به خویش می‌رسی. و زندگی بارها و بارها و بارها، تو را با " خودت " رو به رو خواهد کرد.

شازده کوچولو پرسید: چرا آدما وقتی میفهمن بودنشون باعث دلگرمیته خودشونو ازت دریغ میکنن؟ روباه گفت : خب بالاخره یه جایی باید معلوم بشه آدم نیستن دیگه !

صدای تو خوب است بگو برایمان دو چای بیاورند.

وفاداری قشنگ‌ترین ویژگی‌ایه که یه آدم می‌تونه داشته باشه.

اَمن باشید و قابل اعتماد که اگر روزی تمامِ جهان برای آدمی سیاه شد و امیدی اگر نبود ‌‌‌تنها قسمتِ روشنِ جهانش شما باشید ‌و روزنه‌ی نور و امیدی شوید در بی‌نهایت تاریکی.

هربار که مدیرمون صدام میکنه:

.

حافظ جان مگه نمی‌گفتی که سخت مَگیرد جهان بر مردمانِ سخت‌کوش! چی شد پس؟! چرا سخت گرفت بر ما جهان؟ کم کوشیدیم؟! کم رنج کشیدیم و دست نکشیدیم؟! کم ادامه ادامه دادیم؟! پس چرا این چرخ گردون انقدر با ما نامهربون بود؟! ما مگه چقدر پوست‌کلفت بودیم برای این حجمِ عظیمِ حوادث که پی در پی زخم بزنن به هستی و نیستی‌مون!