Fremde

Lauschig.

Hitler malte „Eine Stadt an einem Fluss im Salzburger Land“ im Jahr 1914, als er noch ein aufstrebender Künstler war und versuchte, an der Akademie der Bildenden Künste in Wien aufgenommen zu werden. Das Gemälde zeigt eine idyllische Stadtlandschaft, die von sanften Hügeln und einem ruhigen Fluss umgeben ist. Es spiegelt Hitlers frühes Interesse an der Malerei und der Landschaftsdarstellung wider. Das Werk ist typisch für die Ansätze vieler Künstler der Zeit, die sich auf romantisierte und idealisierte Darstellungen der Natur und von Städten konzentrierten. Hitlers Malstil in diesem Gemälde ist von der Verwendung von Licht und Schatten geprägt, und die Farben sind in einem relativ natürlichen Spektrum gehalten. Obwohl Hitler selbst Zeit seines Lebens ein Interesse an der Malerei hatte, wurde er schließlich nie als Künstler anerkannt, und sein späteres Wirken in der Politik überschattete seine künstlerische Vergangenheit. Heute wird das Gemälde als Teil seiner Biographie betrachtet, und es gibt nur wenig Interesse an seiner künstlerischen Arbeit im Vergleich zu den historischen und politischen Ereignissen, die er später auslöste. Das Gemälde bezieht sich auf Hitlers frühen Traumberuf als Künstler und zeigt eine Seite seiner Persönlichkeit, die von der Schaffung und Wertschätzung von Kunst und schönen Landschaften geprägt war, bevor sich sein Leben in eine völlig andere Richtung entwickelte. هیتلر در سال ۱۹۱۴، زمانی که هنوز یک هنرمند مشتاق بود و سعی در ورود به آکادمی هنرهای زیبای وین داشت، تابلوی «شهری در کنار رودخانه‌ای در منطقه سالزبورگ» را نقاشی کرد. این نقاشی، منظره‌ای شهری و دلپذیر را نشان می‌دهد که با تپه‌های مواج و رودخانه‌ای آرام احاطه شده است. این اثر، علاقه اولیه هیتلر به نقاشی و تصویرسازی مناظر را منعکس می‌کند. این اثر، نمونه‌ای از رویکردهای بسیاری از هنرمندان آن زمان است که بر تصویرسازی‌های رمانتیک و ایده‌آل از طبیعت و شهرها تمرکز داشتند. سبک نقاشی هیتلر در این نقاشی با استفاده از نور و سایه مشخص می‌شود و رنگ‌ها در طیفی نسبتاً طبیعی نگه داشته شده‌اند. اگرچه خود هیتلر در طول زندگی‌اش به نقاشی علاقه داشت، اما در نهایت هرگز به عنوان یک هنرمند شناخته نشد و درگیری‌های بعدی او در سیاست، گذشته هنری‌اش را تحت الشعاع قرار داد. امروزه، این نقاشی بخشی از زندگینامه او محسوب می‌شود و در مقایسه با وقایع تاریخی و سیاسی که بعدها باعث آن شد، علاقه کمی به آثار هنری او وجود دارد. این نقاشی به شغل رویایی اولیه هیتلر به عنوان یک هنرمند اشاره دارد و جنبه‌ای از شخصیت او را نشان می‌دهد که با خلق و قدردانی از هنر و مناظر زیبا مشخص می‌شد، پیش از آنکه زندگی‌اش در جهتی کاملاً متفاوت پیش برود. #Kunst@FremdeIsHere

Town on River in the Salzburger Land, Adolf Hitler_ 1909

همه‌چیز در نهایت باز هم تکرار می‌شود، روزهای زندگی و خاطرات گذشته کنار هم قرار می‌گیرند، درست مثل شیشه‌ای که وقتی روی آینه‌ای قرار می‌گیرد مثل همان آینه عمل می‌کند. 📚خیابان کاتالین ماگدا سابو

„Die Verwandlung“ ist eine Novelle von Franz Kafka, die erstmals 1915 veröffentlicht wurde. Die Geschichte handelt von Gregor Samsa, einem Handelsreisenden, der eines Morgens aufwacht und entdeckt, dass er sich in ein riesiges Ungeziefer verwandelt hat. Diese plötzliche und rätselhafte Verwandlung löst eine Reihe von schockierenden, tragischen und absurden Ereignissen aus, die das Leben von Gregor und seiner Familie grundlegend verändern. Besonderheiten: 1. Absurdismus und Surrealismus: Die Erzählung ist ein klassisches Beispiel für den literarischen Stil des absurden Theaters und des Surrealismus. Kafkas Darstellung der Verwandlung greift tieferliegende menschliche Ängste und existenzielle Krisen auf. 2. Isolation und Entfremdung: Gregors Verwandlung führt zu seiner Isolation und Entfremdung von seiner Familie und der Gesellschaft. Dies reflektiert Themen von Identitätsverlust und dem Druck des gesellschaftlichen Lebens. 3. Familienbeziehungen: Die Novelle beleuchtet die Dynamik der Familie Samsa und ihre Entwicklung, während Gregors Zustand sich verschlechtert. Die anfängliche Sorge der Familie verwandelt sich bald in Scham, Ablehnung und letztlich in Gleichgültigkeit. 4. Symbolismus: Kafkas Werk ist reich an Symbolik. Gregors Verwandlung kann als Metapher für die innere Zerrissenheit und den Verlust von Identität in einer modernen, auf Leistung ausgerichteten Gesellschaft interpretiert werden. 5. Unerklärlichkeit: Kafkas stilistische Besonderheit ist die Darstellung der Verwandlung ohne Erklärung des „Warum“. Diese Ungewissheit trägt zur surrealen und rätselhaften Atmosphäre der Erzählung bei. „Die Verwandlung“ gilt als eines der bedeutendsten Werke der modernen Literatur und bleibt durch seine komplexen Themen und Kafkas einzigartigen Stil weiterhin von großer Relevanz und Interesse. Sie regt zum Nachdenken über menschliche Existenz, Identität und die Bedingungen der menschlichen Erfahrung an. «مسخ» رمانی کوتاه از فرانتس کافکا است که اولین بار در سال ۱۹۱۵ منتشر شد. داستان، گرگور سامسا، فروشنده‌ی دوره‌گردی را دنبال می‌کند که یک روز صبح از خواب بیدار می‌شود و متوجه می‌شود که به یک حشره‌ی غول‌پیکر تبدیل شده است. این دگرگونی ناگهانی و مرموز، مجموعه‌ای از وقایع تکان‌دهنده، غم‌انگیز و پوچ را آغاز می‌کند که اساساً زندگی گرگور و خانواده‌اش را تغییر می‌دهد. ویژگی‌های ویژه: ۱. پوچ‌گرایی و سورئالیسم: این داستان نمونه‌ای کلاسیک از سبک‌های ادبی تئاتر پوچ و سورئالیسم است. تصویر کافکا از مسخ، اضطراب‌های عمیق‌تر انسانی و بحران‌های وجودی را مورد توجه قرار می‌دهد. ۲. انزوا و بیگانگی: مسخ گرگور منجر به انزوا و بیگانگی او از خانواده و جامعه‌اش می‌شود. این موضوع، مضامین از دست دادن هویت و فشارهای زندگی اجتماعی را منعکس می‌کند. ۳. روابط خانوادگی: این رمان، پویایی خانواده‌ی سامسا و رشد آنها را با بدتر شدن وضعیت گرگور بررسی می‌کند. نگرانی اولیه خانواده خیلی زود به شرم، طرد و در نهایت بی‌تفاوتی تبدیل می‌شود. ۴. نمادگرایی: آثار کافکا سرشار از نمادگرایی است. مسخ گرگور را می‌توان به عنوان استعاره‌ای برای آشفتگی درونی و از دست دادن هویت در جامعه‌ای مدرن و اجرامحور تفسیر کرد. ۵. غیرقابل توضیح بودن: وجه تمایز سبکی کافکا، به تصویر کشیدن مسخ بدون توضیح «چرا» است. این عدم قطعیت به فضای سورئال و معمایی داستان کمک می‌کند. «مسخ» یکی از مهم‌ترین آثار ادبیات مدرن محسوب می‌شود و به لطف مضامین پیچیده و سبک منحصر به فرد کافکا، همچنان از اهمیت و جذابیت بالایی برخوردار است. این اثر، الهام‌بخش تأمل در مورد وجود انسان، هویت و شرایط تجربه انسانی است. #Literatur@FremdeIsHere

Metamorphosis by Franz Kafka

احساس می‌کردم اگر تلاش کنم به من هم واقعاً خوش می‌گذرد. 📚 آن قدر سرد که برف ببارد جسیکا او

Lise Meitner war eine österreichisch-schwedische Physikerin, die am 7. November 1878 in Wien geboren wurde und am 27. Oktober 1968 in Stockholm starb. Sie ist bekannt für ihre bedeutenden Beiträge zur Kernphysik, insbesondere für ihre Rolle bei der Entdeckung der Kernspaltung. Meitner studierte an der Universität Wien, wo sie 1906 ihre Doktorarbeit in Physik abschloss. Sie war eine der ersten Frauen, die in diesem Bereich promovierten. In den frühen 1900er Jahren arbeitete sie mit dem Chemiker Otto Hahn zusammen, mit dem sie viele Jahre kooperierte und bedeutende Forschung auf dem Gebiet der Radioaktivität betrieb. 1938, während der politischen Unruhen in Europa, floh Meitner aufgrund ihrer jüdischen Abstammung nach Schweden. Dort und in Zusammenarbeit mit Hahn gelang es ihr, die Theorie der Kernspaltung zu entwickeln. Diese Entdeckung hatte weitreichende Folgen, sowohl in der Wissenschaft als auch in der militärischen Anwendung, insbesondere im Zusammenhang mit der Entwicklung von Atomwaffen. Obwohl Meitner nicht für den Nobelpreis in Chemie im Jahr 1944 nominiert wurde (Hahn erhielt den Preis), wurde ihre Rolle als Mitentdeckerin der Kernspaltung posthum gewürdigt. Sie erhielt im Laufe ihrer Karriere zahlreiche Ehrungen, darunter die Benennung des chemischen Elements Meitnerium (Mt) zu ihren Ehren im Jahr 1992. Lise Meitner gilt heute als Pionierin der Physik und ein Vorbild für Frauen in Wissenschaft und Technik. Ihr Lebensweg verdeutlicht die Herausforderungen, denen Frauen in der Wissenschaft gegenüberstanden, und hebt ihre bemerkenswerten Leistungen hervor. لیز مایتنر، فیزیکدان اتریشی-سوئدی، در ۷ نوامبر ۱۸۷۸ در وین متولد شد و در ۲۷ اکتبر ۱۹۶۸ در استکهلم درگذشت. او به خاطر سهم قابل توجهش در فیزیک هسته‌ای، به ویژه نقشش در کشف شکافت هسته‌ای، شناخته شده است. میتنر در دانشگاه وین تحصیل کرد و در سال ۱۹۰۶ دکترای فیزیک خود را دریافت کرد. او یکی از اولین زنانی بود که در این رشته دکترا گرفت. در اوایل دهه ۱۹۰۰، او با شیمیدان اتو هان همکاری کرد و سال‌ها با او همکاری داشت و تحقیقات قابل توجهی در زمینه رادیواکتیویته انجام داد. در سال ۱۹۳۸، در جریان ناآرامی‌های سیاسی در اروپا، مایتنر به دلیل تبار یهودی خود به سوئد گریخت. در آنجا، با همکاری هان، موفق به توسعه نظریه شکافت هسته‌ای شد. این کشف پیامدهای گسترده‌ای، چه در علم و چه در کاربردهای نظامی، به ویژه در توسعه سلاح‌های هسته‌ای، داشت. اگرچه مایتنر در سال ۱۹۴۴ نامزد دریافت جایزه نوبل شیمی نشد (هان این جایزه را دریافت کرد)، اما نقش او به عنوان یکی از کاشفان شکافت هسته‌ای پس از مرگش مورد تقدیر قرار گرفت. او در طول دوران حرفه‌ای خود افتخارات متعددی کسب کرد، از جمله نامگذاری عنصر شیمیایی مایتنریوم (Mt) به افتخار او در سال ۱۹۹۲. لیز مایتنر به عنوان پیشگام در فیزیک و الگویی برای زنان در علم و فناوری شناخته می‌شود. سفر زندگی او چالش‌هایی را که زنان در علم با آن مواجه بودند، نشان می‌دهد و دستاوردهای قابل توجه او را برجسته می‌کند. #Frauen@FremdeIsHere

Lise Meitner (1878_1968)

من اصلاً دلسرد نشدم؛ چون وقتی تصمیم می‌گیرم کاری را انجام بدهم، سر حرفم می‌ایستم. 📚آنی شرلی ال. ام. مونتگمری

Erleichterung.

„A Wet Moon, Poutine Street“ ist ein eindrucksvolles Gemälde des britischen Künstlers John Atkinson Grimshaw, das um 1880 entstanden ist. Grimshaw war bekannt für seine wunderbaren stimmungsvollen Landschaften und Stadtansichten, viele seiner Werke fangen nächtliche Szenen und atmosphärische Lichtverhältnisse ein. In „A Wet Moon, Poutine Street“ zeigt Grimshaw eine urbane Szene, die bei nächtlichem Licht und Regen spielt. Die Darstellung ist von einer melancholischen Stimmung geprägt, die durch das Glitzern von nassen Straßen und den sanften, silbrigen Lichtschein des Mondes verstärkt wird. Die reflektierenden Oberflächen der nassen Straßen sorgen für ein fast magisches Gefühl und zeugen von Grimshaws Fähigkeit, Licht und Atmosphäre meisterhaft zu handhaben. Typisch für Grimshaw ist auch die detaillierte Ausarbeitung der städtischen Architektur und der atmosphärischen Elemente. Die Komposition führt das Auge des Betrachters durch die Straßen, hin zu den im Dunklen liegenden Gebäuden, und zeigt dabei auch Figuren, die durch die nächtliche Szenerie wandern, was dem Bild eine Geschichte und Leben verleiht. Das Gemälde spiegelt Grimshaws Interesse an der Darstellung von Städten, insbesondere Londons, während des viktorianischen Zeitalters wider. Seine Werke sind oft von einer nostalgischen Perspektive geprägt und laden den Betrachter ein, über das Leben in der Stadt und die Erfahrungen der Charaktere nachzudenken. «ماه خیس، خیابان پوتین» نقاشی برجسته‌ای از هنرمند بریتانیایی جان اتکینسون گریمشاو است که حدود سال ۱۸۸۰ خلق شده است. گریمشاو به خاطر مناظر و مناظر شهری فوق‌العاده‌اش که حال و هوای شبانه و نورپردازی جوی را به تصویر می‌کشند، شناخته می‌شد. بسیاری از آثار او صحنه‌های شبانه و نورپردازی جوی را به تصویر می‌کشند. در «ماه خیس، خیابان پوتین»، گریمشاو صحنه‌ای شهری را در نور شب و باران به تصویر می‌کشد. این تصویر با حال و هوایی مالیخولیایی مشخص می‌شود که با درخشش خیابان‌های خیس و درخشش نرم و نقره‌ای ماه تقویت می‌شود. سطوح بازتابنده خیابان‌های خیس، احساسی تقریباً جادویی ایجاد می‌کنند و مهارت استادانه گریمشاو در استفاده از نور و فضا را نشان می‌دهند. همچنین از ویژگی‌های بارز گریمشاو، جزئیات دقیق معماری شهری و عناصر جوی است. این ترکیب‌بندی، چشم بیننده را از میان خیابان‌ها به سمت ساختمان‌های تاریک، از جمله چهره‌هایی که در صحنه شبانه سرگردان هستند، می‌کشاند و به تصویر حس داستان و زندگی می‌بخشد. این نقاشی نشان دهنده علاقه گریمشاو به تصویر کشیدن شهرها، به ویژه لندن، در دوران ویکتوریا است. آثار او اغلب با دیدگاهی نوستالژیک مشخص می‌شوند و بیننده را به تأمل در مورد زندگی در شهر و تجربیات شخصیت‌ها دعوت می‌کنند. #Kunst@FremdeIsHere

A Wet Moon, Putney Road_ John Atkinson Grimshaw (1886)

Hallo, lieber Herbst.🧣🍁

وقتی درد تمام می‌شود، خاطراتش اغلب شیرین می‌شود. 📚ترغیب جین آستین