کولیآنا🃏'

با آوازی نیمه‌کاره در گلو رها شدم میان آدمیانی که معنای نیمهٔ باقی‌مانده را نمی‌فهمند بعد از این ادامهٔ عمرم را در تاریکی سکوت خواهم کرد به‌احترام صدایی که زمانی نیمهٔ روشنش را خرج عشق کرده بود

مرا با تاریخ داوری کن رد آغشته ای که یک شعله ی لرزان شمع در هوا رها می‌کند  و یا مه آلوده‌ی کوری نبوده‌ایم ما مرا با دانش دریاب نور دیده ام مرا با فلسفه درک کن و با تاریخ داوری کن احمد کایا

🛸'

Devils never cry

این توده های پوشالی تجزیه طلب که خواهان استقلال قلب هستند، با یک شورش عاشقی از هم گسیخته می‌شوند؛ زیرا دیکتاتوری و عقل فاشیسم هیچگاه فرونپاشیده و این انقلاب به ظاهر احساسی در جان، حماقت محض از آب در می‌آید. اما چه فایده که در نهایت تمدن هر تن را روحی فاقد اندیشه می‌نگارد. -کیا

دریاب که از روح جدا خواهی رفت در پرده اسرار فنا خواهی رفت می نوش ندانی ز کجا آمده ای خوش باش ندانی به کجا خواهی رفت

رویایی دارم، یه خواب راحت

God is wearing black

ما بشریت نیستیم که در زمان کوتاهی جهان هستی را تجربه کنیم، ما جهانی هستیم که در زمانی ناچیز بشریت را تجربه میکنیم

آخ ازین آهنگ