نقطه.

توقع داشتم همه حواسشون فقط به من باشه. ولی بعد فهمیدم، آدما باید زندگیِ خودشون رو بکنن و اگه شد و دوست داشتن، گاهی کنارم باشن. کنارم باشن و بی‌حوصله باشن. کنارم باشن و دعوا کنن. کنارم باشن و شاد باشن. کنارم باشن و زندگیِ معمولی‌شون رو بکنن. کنارم باشن، همین که گاهی باشن بسه؛

امروز یه غریبه از کنارم رد شد ، اسمشو ، تاریخ تولدشو ، غذای مورد علاقشو ، راز ها و ترس هاشو میدونستم ،حتی دوستشم داشتم ؛ جالب بود.

حیف اون قول انگشتی.

خیانتی که می‌بینی بی‌اهمیته، چیزی که ترسناک‌تره خیانتیِ که نمی‌تونی ببینی.

یه روزی می‌بینمت، اگر از این کشور رها بشم.

_What if we just left? Just... took off and never came back? +Then it’d be just us. No one else. _Yeah... I could live with that.

تو گفتی "ما زیادی شبیه همیم" ولی نگفتی که شبیه بودن، یعنی با هم می‌سوزیم. مثل دو تا سیگار، که با یه فندک روشن شدن ولی هیچ‌وقت با هم دود نشدن.