Coconut diaries

برای ساعدی‌نیا چرا مثل بقیه فقط حبس نبریدید؟ آهان چون پولدار بود و شما هم گدا گشنه و دزدید؟

این روزا دارم تموم پیج‌هایی که به روال عادی برمی‌گردن رو آنفالو می‌کنم، ما چیز خیلی بزرگی رو از دست دادیم و فکر نمی‌کنم این شرایط اصلا عادی باشه که بخواد عادی‌سازی بشه. مهم نیست پیج آنلاین‌شاپه یا شخصی، برای ماها فاجعه‌ای رخ داده که حالا حالاها قابل از یاد بردن نیست. همونجوری که خودم اینجا سعی می‌کنم چیزهای روزمره ننویسم. متاسفم که درامد یه عده آدم ممکنه از این طریق باشه، ولی هرپیج یک رسانه بزرگه و توی این شرایط اگر فعالیت مفیدی نمیکنه بهتره در قالب‌های دیگه فروشش رو جلو ببره، نه با تلاش به عادی‌سازی. نمی‌تونم جلوی فعالیت و زندگی عادی مردم رو بگیرم، ولی می‌تونم آنفالو کنم و حداقل وجدانم بابت اینکه این فاجعه انسانی رو نادیده نگرفتم راحته.

از دیشب تا همین الان داشتم برای چیزی استرس می‌کشیدم که وجود خارجی نداشت! لعنت به مغز اورثینکر.

یک چیزی از ماها به هم پیوند خورده، چیزی قوی‌تر از هر دوری‌ و فاصله‌ای. انقدر که با یک گفتگو حالم دگرگون می‌شه و انگار که هرگز فاصله‌ای وجود نداشته!

امروز داشتم فکر می‌کردم اگر من کشته بشم اونقدری زیبا هستم که به مرگم زیاد پرداخته بشه یا نه؟ متاسفانه دنیا حتی توی مرگ هم عادلانه نیست!

وطن پرست اونی بود که جان‌فدای میهن شد، نه شمایی که وسط جنگ دوازده روزه وطن‌پرست می‌شین و بقیه سال وطنتون لبنان و فلسطینه!

«به صبر كوش تو اى دل كه حق رها نكند چنين عزيز نگينی به دست اهرمنی» -حافظ

ز هر خون دلی سروی قد افراشت.

بنظرم اگر حرفای ترامپ این روزا گیجتون کرده، دقت کنید که این آدم حرکات رونالدینیویی دوست داره.

استادای بی‌پدر ما فکر کردن دشمن ماییم، یک جوری کمر همت به نابودی و انداختنمون بستن که بیا و ببین!

نمی‌دونم کی داره می‌زنه الان ولی امیدوارم چیزی که ازش می‌ترسیدم سرمون نیاد.

میرحسین موسوی رو کی رفت از تو کمد درآورد؟ حنای شما دیگه خیلی وقته بی‌رنگه جانم. گمشو بمیر.

من هم یک آریا استارک هستم با لیستی بلند بالا.

مشکل من از زمان‌های دور این بود که از حجاب حرف می‌زدی، یکی می‌گفت شما می‌خواین لخت شین! از نبود اینترنت آزاد می‌گی، می‌گن اونایی که کارشونه داشته باشن، دیگه اینستاگرام و یوتوب گشتن که ضروری نیست وقت تلف کردنه بقیه نمی‌خوان! پدرسگ بی‌همه چیز من اصلا هم می‌خوام لخت باشم هم کل وقتمو به بطالت بگذرونم! باید بابت همه‌چیزم تایید شما عقب افتاده‌های بوگندو رو بگیرم؟

گوشیم هرروز نوتیف می‌ده که حال روزانه‌مو ثبت کنم. امروز مضطرب و غمگین و خشمگین و ناامید بودم. دیروز هم همینطور، روزهای قبلش هم همینطور. حال خوبی درکار نیست، بین بد و بدتر و بدترتر دست و پا می‌زنم.

- یکشنبه ۲۸ دی ~ ادامه. توی خبرها دیدم سرچ گوگل باز شده. [چهار نعل] مرورگر را باز کردم و فقط نوشتم «درخت». دیدم درخت را آورد. مسخره است که بابت این آدم خوشحال شود. اما آنقدر کلافگی کشیده بودم از وجود نداشتن که با همان سرچ کردن درخت خوشحال شدم. آن تب را بستم و خواستم چیز دیگری سرچ کنم و اینبار دیگر چیزی نیامد. باز هم همه چیز قطع بود. همین که می‌شد توی گوگل سرچ کرد را هم بعد از چند لحظه دوباره بستند. ما که می‌میریم، بی آنکه جایی در تاریخ داشته باشیم؛ اما این زندگی که ناخواسته محکوم به آن شدیم، کراهت‌بارترین وضع انسان در تمام تاریخ است.

[ آن روزهای سیاه ] * وقتی اینها را می‌نوشتم، مثل امروز از حجم اتفاقات وحشتناک رخ داده باخبر نبودم. توی تاریکی و بی‌خبری و نبودن، فقط گذر کشدار زمان را تماشا می‌کردم.