مخفیگاهِ آبیِ پری؛

خدایااا.

ای بابا این دل ما هم که همش می‌گیره:"(((

«در این دنیا که همه می‌کوشند چیزی شوند، تو هیچ شو. مقصدت فنا باشد. مثل گلدان که نه شکلِ ظاهر، بلکه خلأِ درونش اهمیت دارد؛ در انسان نیز نه ظنِّ منیّت، بلکه معرفتِ هیچ‌ بودن است که اهمیت دارد.»

واقعا ناراحتم که مجبورم انقدر جدی بهش بگم یاد بگیره توی این دنیا تنهایی باید با یه سری مسائل کنار بیاد و بسازه چون زندگی اجتماعی همینه. چون تو هرروز از آدم‌ها بیشتر از قبل ناامید می‌شی. و جالبیش اینه با اینهمه بازم به قلبت اجازه میدی آدم‌ها رو دوست داشته باشه، ببخشه و محبت کنه.

خواهرم برای مواجهه با دنیای بی‌رحم بیرون زیادی خوش‌بین و پاک بود.

چند وقته روحیاتم خیلی سافت شده. باید بذارم همین بمونه.

رعد و برق می‌زنه و صدا و بوی بارون میاد. اتاق تاریک، ساکت و خنکه. خسته‌‌ام و تصمیم دارم امشب زودتر بخوابم اما قبلش فکر می‌کنم که کاش این لحظه از اون لحظات جادویی‌ای باشه که آرزوها فوری برآورده می‌شن. چشمامو می‌بندم. آرزو می‌کنم وقتی بیدار شدم اینجا نباشم، فرق خیال و واقعیت رو ندونم، تو همراهم باشی و یه جایی پیدا بشم که دنیا و زندگی برام جدید باشه. مثلا سرزمین عجایب.

هم‌صحبتی با انسانِ جالب‌انگیزی که واقعا چسبید.🍌🌻

یه بارون ناز و ململانی‌ای داره میاد که دلم می‌خواد از خوشحالی جیغ بکشم.

مدیونین فکر کنین فقط به‌خاطر اسنوپی دیدمش.

انیمیشن پاییزی بامزه‌ای بود که کلا نیم ساعتم نیست. بذارید بفرستم براتون اگه خواستین ببینین.☝️🏼

- It's The Great Pumpkin, Charlie Brown