𝒾𝓃 𝓂𝒴 𝓂𝒾𝓃𝒹🪷

انقدر درگیر دعوا های سیاسی شدن که فراموش میکنن حاکمیت هر حاکمیتی باشه در نهایت این دانشگاه ها ، پژوهشگاه ها ، آزمایشگاه ها و دانشمندانش هستن که باعث رشد کشور میشن و به خاطر دعوای سیاسی به سرمایه های کشورشون پشت میکنن….

قسمت عجیب اینه که همون آدم هایی که به درستی نگران فرار مغز ها هستن(دغدغه خودمم هست) در خصوص ترور دانشمندان سکوت میکنن… نگران رفتن افراد مستعد هستند بدون اینکه قدر اونهایی رو بدونن که وایستادن ایران و جونشون رو گذاشتن کف دستشون و برای رشد علمی این کشور تلاش میکنن.

روزی که مریم میرزاخانی عزیز از دنیا رفت، خیلی‌هامون تازه فهمیدیم چه افتخاری رو از دست دادیم؛ بعضی‌ها حتی نمی‌دونستن مریم کیه. این روزها با رفتن دکتر مهسا طاهری، دوباره همون حس تکرار شد. زنی که مثل مریم، وارد مسیری شد که زنان کمتری در اون حضور دارن و با هوش و نبوغش تا جایی پیش رفت که اسمش مایه افتخار بود و در نهایت ترور شد. مثل خیلی از دانشمند های دیگه… حتی شاید مثل مریم که سال‌هاست بعضی‌ها از احتمال ترور بیولوژیک حرف می‌زنن اما فارغ از همه این حرف‌ها، یه چیز تلخه: ما خیلی وقت‌ها آدم‌های بزرگمون رو تازه وقتی از دست می‌دیم، می‌شناسیم.

چقدر خوشحال میشم وقتی بچه ها توی المپیاد اینطور شاهکار میکنن… چقدر خوشحالم که کم کم داریم مسیر های حرف داشتن توی علم رو پس از سال ها مصرف کننده بودن طی می کنیم … درسته هنوز خیلی فاصله داریم ولی اینها گام های اولیه اش هست

یک رفتار، دو حکم اگر آدمی که دوستش داری دروغ بگوید، میگویی حتماً دلیلی داشته اگر همان دروغ را کسی که از او بدت می‌آید بگوید، میگویی ذاتش همین است. اگر دولت مورد حمایتت سرکوب کند، از شرایط خاص و مصلحت حرف میزنی اگر دولت رقیب همان کار را انجام دهد، اسمش می‌شود استبداد. اگر گروه خودت غیر نظامی بکشد، دنبال زمینه و علت میگردی اگر طرف مقابل بکشد، خود کشتن برایت کافی است تا حکم بدهی. ایدئولوژی دقیقاً همین‌جا خودش را نشان میدهد: وقتی پیش از دیدن اتفاق، تصمیم گرفته ای با چه معیاری آن را ببینی. آن‌وقت دیگر یک جنایت، یک جنایت نیست؛ بستگی دارد چه کسی آن را انجام داده باشد. ✍ محمد جوادی

فردا ۴شهریور ، زادروز کوروش بزرگ

به نام ایران، به نام آزادی، به نام مردی

که نامش با بزرگی و دادگری در تاریخ جاودانه شد.🕯️

آدمی را آدمیت لازم است، عود را گر بو نباشد هیزم است... ~سعدی~

🔴 استفاده از تلفن همراه برای دانش‌آموزان دبیرستانی در فرانسه ممنوع شد 🔹مدارس متوسطه فرانسه بر اثر اجرای یک قانون منطقه عاری از تلفن همراه خواهند شد! 📚 @hamclasix 📚

🥹✨

دلار ۲۰۰ تومنی تازه شروعشه … البته بعضی ها معتقد بودن اگه جنگ بشه ما شبیه سوریه و لبنان نمیشیم ولی نتیجه اینه که الان اقتصادمون به سمت سوریه و لبنان شدن داره حرکت میکنه امیدوارم امنیتمون هیچ وقت شبیه اونا نشه!

از این طرف دولتم عامدانه میخواد لج مردم رو در بیاره همزمان حرف بنزین رو وسط میکشن بعدش دلار میره بالا بعد مثلا رئیس جمهور مملکت میاد علنا میگه نفت نداریم( مثل این میمونه که یکی وسط جنگ نظامی بیاد بگه مهمات نداریم اینم وسط جنگ اقتصادی اومده گفته پول نداریم که خودش بازار رو ملتهب میکنه) بعد مردم از همه اینا تحت فشارن بکهو بین این همه گرفتاری در مورد حجاب حرف میزنین احتمالا چند روز دیگه هم مهاجرانی میاد به مردم قلب نشون میده بعد میگین مردم فریب میخورن میان تو خیابون …. خب اگه شما اینجوری با روان مردم بازی نکنین اینترنشنالم چیزی دستش نمیاد که باهاش مردم رو فریب بده اه

یکی از مهم ترین دلایل تورم اخیر؛ افزایش قیمت پلاستیک؛ قضیه بنزین و … جنگ و محاصره دریایی هست وضعیت که قبل جنگم بد بود اما الان بدتر شد مبارک عموزاده های ترامپ

سادتونه یک امریکایی ویدیو درست کرده بود با ۵۰ هزارتومنی که مسخره میکرد میگفت این اندازه یک دلاره بعد همه مون چقدر عصبانی شدیم خواستم بگم اون ۵۰ هزارتومنی دیگه یک دلارم نیست🙂

دولت و ترامپ توی روانی کردن مردم با هم مسابقه گذاشتن

خدا لعنتتون کنه، من این هفته سه بار بسته ماهانه خریدم.

همه ارزش‌ها، به یک اندازه مهم نیستن. مثلاً خوش‌اخلاق بودن ارزشه. لبخند زدن ارزشه. کمک کردن به دیگران ارزشه. آزاد کردن یک زندانی ارزشه. نجات دادن جان یک انسان هم ارزشه. اما اگر جایی مجبور باشی فقط یکی رو انتخاب کنی، احتمالاً می‌ری سراغ نجات دادن جان انسان. این یعنی لبخند زدن بی‌ارزشه؟ نه. یعنی جان انسان ارزش بیشتری داره. مشکل امروز ما دقیقاً همینه: نه اینکه بعضی چیزها بی‌ارزش شده باشن؛ بلکه ارزش‌ها رو درست اولویت‌بندی نمی‌کنیم. حجاب، چه در بخش‌هایی از فرهنگ ایران باستان و چه در سنت اسلامی، یک ارزش محسوب می‌شده و برای خیلی‌ها هنوز هم ارزشه. اما امروز در جامعه ما ارزش‌های خیلی مهم‌تری هم هستن که دارن یکی‌یکی ضعیف می‌شن: راستگویی، عدالت، امانت‌داری، اعتماد، امنیت، حق‌الناس، کمک به دیگری، مبارزه با فقر و فساد. بعد میان این همه مسئله، بخش بزرگی از انرژی و حساسیت روی حجاب گذاشته میشه. یک مثال ساده: تقریباً روی دیوار خیلی از دادگاه‌ها توصیه به حجاب می‌بینیم. اما چند جا توصیه جدی و پررنگ به راستگویی می‌بینیم؟ خب در دادگاه، کدوم یکی فوری‌تره؟ یادآوری حجاب؟ یا یادآوری اینکه دروغ نگو، حق مردم رو نخور و شهادت ناحق نده؟ این مسئله فقط مربوط به حکومت هم نیست. بخشی از جامعه مذهبی هم گاهی همین اشتباه رو می‌کنه: یک ارزش رو آن‌قدر بزرگ می‌کنه که چند ارزش مهم‌تر قربانی اون میشن. در حالی که دینداری فقط حجاب نیست. عدالت هم دینه. راستگویی هم دینه. حق‌الناس هم دینه. مبارزه با ظلم هم دینه. جالب اینجاست که فقط حکومت‌ها این اشتباه رو نمی‌کنن؛ مردم هم می‌تونن همین خطا رو انجام بدن. امنیت هم یک ارزشه. آزادی، رفاه، اصلاحات و خیلی از خواسته‌های اجتماعی هم ارزشمندند. اما اگر برای رسیدن به یک ارزش، چیزی بسیار بنیادی‌تر مثل امنیت یک جامعه رو نابود کنیم، یعنی در اولویت‌بندی ارزش‌ها اشتباه کردیم. بحث من اصلاً این نیست که یک ارزش را حذف کنیم یا مسخره کنیم. بحث اینه که بفهمیم: ارزشمند بودن، با ارزشمندتر بودن فرق داره. جامعه‌ای عاقل‌تره که فقط نپرسه «این کار خوبه یا بد؟» بلکه بپرسه: «بین همه چیزهای خوبی که باید حفظ کنیم، الان کدوم مهم‌تره؟» شاید بخش بزرگی از بحران‌های ما دقیقاً از همین‌جا شروع شده: از جایی که ارزش‌ها رو شناختیم، اما وزنشون رو اشتباه فهمیدیم.

به‌عنوان کسی که برای حجاب و زن‌های محجبه احترام زیادی قائلم، این رو می‌گم: حتی اگر فعلاً بحث خواست مردم، جمهوریت و نقش نظر مردم در حکومت رو هم کنار بذاریم و فرض کنیم هیچ‌کدوم اهمیتی نداره، باز هم چیزی که می‌بینیم اوج تناقضه. میدونین قضیه مثل چیه؟ مثل اینکه شیر آب خونه‌م چکه کنه، ولی همزمان خود خونه آتیش گرفته باشه؛ بعد به‌جای اینکه برم آتیش رو خاموش کنم، بشینم شیر آب رو تعمیر کنم. کشور با بحران‌های جدی اقتصادی، سیاسی و اجتماعی درگیره؛ بعد شما یک گوشه نشستین و مهم‌ترین دغدغه‌تون شده حجاب. بله، شرایط اجتماعی مهمه. خیلی هم مهمه. اما واقعاً در جامعه ما مسئله اجتماعی مهم‌تری از حجاب وجود نداره؟ راه رفتین توی خیابون‌ها ببینین روزبه‌روز به تعداد نوجوان‌های سیگاری و درگیر اعتیاد اضافه میشه؟ این بحران اجتماعی نیست؟ فقر، دروغ، بی‌اعتمادی، خشونت، فساد، اختلاس، کلاهبرداری و فروپاشی بعضی ارزش‌های اخلاقی بحران اجتماعی نیست؟ برای این‌ها دقیقاً چه کار کردین؟ اصلاً بلدین یک ارزش رو به‌جز با قانون گذاشتن، ممنوع کردن و مجازات کردن، با فرهنگ‌سازی ترویج کنین؟ از اون طرف، تناقض رفتار خودتون هم عجیبه. چطور میشه صداوسیما هر وقت لازم بدونه تصویر زن‌های بی‌حجاب رو پخش کنه، اما بعد دستگاه دیگه‌ای بخواد با همون بی‌حجابی برخورد کنه؟ این حجم از تناقض برای خودتون قابل هضمه؟ دادستان محترم، اگر واقعاً این‌قدر فرصت و توان برای برخورد دارید، اختلاس‌ها، دزدی‌ها، کلاهبرداری‌ها و هزار جور جرمی که هر روز زندگی مردم رو نابود می‌کنه، کم نیست. وسط این وضعیت جنگی، به‌جای اینکه دنبال ایجاد آرامش روانی برای مردم و کم کردن فشار جامعه باشید، انگار دنبال اینید که ببینید این بار با چه چیزی میشه اعصاب مردم رو بیشتر خرد کرد. همون اشتباهی که قبل از دی‌ماه بارها تکرار شد؛ رفتارهایی که خشم عمومی رو آن‌قدر بالا برد که بخشی از مردم از سر عصبانیت حاضر شدند به حرف یک مترسک هم گوش بدن و نتیجه‌اش شد فاجعه‌ای که دیدیم. و از همه بدتر اینکه با این رفتارها دارید بخشی از جامعه رو نه به حجاب، بلکه به خود اسلام بدبین می‌کنید. واقعاً کجای اسلام گفته با زن بدحجاب این‌طور برخورد کنید؟ کجای سیره پیامبر(ص) برای بی‌حجابی چنین برخوردهایی وجود داشته؟ کجای حکومت امام علی(ع) قرار بوده عقیده مردم با اجبار ساخته بشه؟ و کجای قرآن برای بی‌حجابی مجازاتی تعیین شده که شما امروز برایش مجازات تعیین می‌کنید؟ کاش به‌جای اینکه فقط نگران ظاهر اسلام باشید، کمی هم نگران اصولش بودید. نگران عدالت. نگران آزادی. نگران فقر. نگران دروغگویی. نگران فساد. نگران حق‌الناس. نگران مردمی که هر روز اعتمادشون کمتر میشه. حجاب برای خیلی‌ها یک ارزش دینیه و احترامش هم واجبه؛ اما ارزش دینی رو نمی‌شه با ایجاد نفرت از دین حفظ کرد. وای بر مدیریتی که همیشه مسائل کم‌اهمیت‌تر رو آن‌قدر بزرگ می‌کنه که مسائل اساسی زیر سایه‌ش گم میشن؛ و آنچه واقعاً زندگی مردم، جامعه و حتی خود دین رو تهدید می‌کنه، سبک شمرده میشه.

کاش خفه شی

یک مدت که مسافرت نمیرم شبیه معتادی میشم که مواد بهش نرسیده😅