Moja's place

ما معمولاً آزادی بیان را اینطور میفهمیم: اینکه بتوانی هرچه میخواهی بگویی. اما یک مرحله قبل از آن وجود دارد که کمتر درباره اش حرف میزنیم: چه کسی تعیین میکند چه چیزی آنقدر دیده شود که اصلاً به موضوع گفتگو تبدیل شود؟ هر روز هزاران اتفاق می‌افتد، اما فقط بعضی از آنها به مسئله عمومی تبدیل میشوند؛ می‌آیند روی صفحه ها، وارد بحث های روزمره میشوند، خشم ایجاد میکنند، موافق و مخالف میسازند و ساعت ها وقت ما را میگیرند. بقیه چه می‌شوند؟ نه لزوماً تکذیب میشوند، نه درباره شان دروغ گفته میشود؛ فقط دیده نمیشوند. و این تفاوت مهمی است. چون وقتی یک موضوع دائماً جلوی چشم تو باشد، دیگر درباره اینکه آیا این موضوع مهم است؟ بحث نمیکنی؛ مستقیم میروی سراغ اینکه موضع من درباره اش چیست؟ قدرت رسانه فقط در ساختن عقیده نیست؛ در ساختن میدان عقیده است.