Birburchak

Bu sahnalarga bardoshingiz yetsa koʻring!!! Video parcha oʻzbekning mard oʻgʻloni Togʻay Murodning SSSR davridayoq uning asl yuzini koʻrsatib bergan “Otamdan qolgan dalalar” asari asosida ishlangan filmdan. Oʻzbekman degan kishi borki bu kitobni oʻqishi kerak. Juda kitob oʻqiy olmasa, hech boʻlmasa filmini tomosha qilishi lozim. Lekin kino kitobning 50 foizlarini zoʻrgʻa ochib bera olgan xolos… ➡️@qora_yigit

#finished Togʻay Murod – “Otamdan qolgan dalalar” Bu romanga shunchaki badiiy asar deb qaramayman. Uni oʻzbek xalqining sobiq shoʻro davridagi fojiasini, dard-u hasratini oʻzida mujassam etgan xalq tilidan yozilgan haqqoniy tarixiy hujjatga oʻxshataman. Boshqa tomondan esa asarni o’zbek millatining yer bilan, til bilan va o’z ildizlari bilan bo’lgan munosabatining chuqur tahliliga mengzash mumkin. Roman markazida turgan “dala” obrazi faqatgina ota-bobolardan qolgan moddiy meros emas, balki millatning xotirasi, uning o’ziga xosligi va oʻzbek xalqining yashash falsafasi ramzi sifati koʻrsatilgani ayni nuqtasiga urilgan topilma. Chunki oʻris shoʻrosi va SSSR davrida kollektivlashtirish, yer-suv islohotlari orqali odamlar o’z yeridan, demakki, o’z ildizidan ajratilgan edi. Tog’ay Murod aynan shu jarayonning insoniy va milliy fojiasini, ya’ni falsafasi dehqonchilik boʻlgan xalqning yer egaligidan ayrilishi odamlarda nihoyatda tubsiz ichki bo’shliq yaratishini badiiy jihatdan juda nafis til bilan ko’rsatib bergan. Asar qahramoni Dehqonqul timsolida butun umrini paxta dalalariga bagʻishlagan, mehnatkash, sodda, ammo muttasil xoʻrlangan oʻzbek xalqining umumiy qiyofasi gavdalantirilgan. Ushbu asar millat uchun shu qadar ahamiyatliki, u oʻnlab yillar davomida olib borilgan "paxta yakkahokimligi" siyosati oʻzbekning nafaqat unumdor yerini, balki qaddi-bastini, milliy gʻururini va sogʻligʻini qanday yeb-bitirganini ochiq-oydin, hech qanday boʻyoqlarsiz koʻrsatib beradi. Bu kitobning eng muhim jihati uning tom ma'noda milliy uygʻonish va oʻzlikni anglashga xizmat qilishidir. Togʻay Murod oʻzbekning oʻz yeri, oʻz dalasida qanday qilib qulga aylantirilganini, milliy qadriyatlari poymol qilinganini achchiq haqiqatlar bilan shunday tirik va jonli tasvirlaganki asarni 6-marta qayta oʻqiyotganimda ham “eh Togʻay aka, bu asarni qanday yozgansiz a?” deb yubordim hayratlanganimdan. Negaki bu roman kitobxonni (millatni) ruhiy mudroqlikdan uygʻotib, toptalgan gʻururni tiklashga, chinakam erkinlik va istiqlolning qadriga yetishga chorlaydi. U bizga ota-bobolarimiz qoldirgan dalalar shunchaki tuproq emasligini, ajdodlar qoni va koʻz yoshi bilan sugʻorilgan muqaddas meros ekanligini anglatadi. Shunchalar oddiy haqiqatlar, shunchalar oddiy faktlar, shunchalar oddiy til bilan buni koʻrsatib beradi muallif. Shu oʻrinda yana bir muhim jihatni, asarning tilini alohida urgʻulab oʻtmasak uyat boʻladi. Tog’ay Murodni o’zbek adabiyotida sof, xalq gaplashadigan tiliga yaqin, “rus-sovet” iboralaridan tozalangan tilni qaytadan tiklashga harakat qilgan yozuvchilardan biri deb hisoblayman. Unig bu qilgani til siyosati emas, ong siyosati edi. Asarlaridagi shu tili orqali millat o’z fikrlash tarzini, o’z dunyoqarashini qaytadan o’zlashtirishga, tiklashga chaqirilgandek goʻyo. Shuning uchun ham “Otamdan qolgan dalalar”ni mustaqillik arafasida va undan keyingi davrda o’zbek o’quvchisi uchun o’ziga xos “uyga qaytish” yoki “ildizga qaytish” darsligi deb hisoblayman. Chunki bu roman yo’qolgan, biz butkul mosuvo boʻlgan narsani emas, hali ham ichimizda yashayotgan “narsani” eslatib turadi. Shuning uchun ham asarni nafaqat adabiy, balki madaniy-tarixiy hodisa sifatida baholash kerak deb hisoblayman. “Otamdan qolgan dalalar”ning bizga beradigan eng katta xulosalaridan biri shuki, millat o’z yerini, o’z tilini va o’z xotirasini yo’qotmasdan turib modernizatsiyadan o’tmas ekan, u qulga aylanadi, oʻzligini yoʻqotib qoʻyadi. Tog’ay Murodni esa “Otamdan qolgan dalalar”da aynan shu yo’qotilgan imkoniyat haqida achchiq, lekin halol gapirib bergan yozuvchi deb oʻylayman… Qadrli aka-ukalarim, opa-singillarim, agar siz bu kitobni oʻqimagan boʻlsangiz albatta oʻqib koʻrishingiz kerak. Ha, balki asar tilini tushunishga qiynalishingiz mumkin. Undagi sheva sizga biroz notanish yoki tushunuksiz kelar. Ammo siz chekinmang. Izohli lugʻatlar yordamida boʻlsa-da oʻqib chiqing. Ishoning, bu asar shunday zahmat chekib boʻlsa-da oʻqib koʻrishingizga arziydi… ➡️@qora_yigit

#youtube #oyyangiliklari Kanalimda ijodkor ayol-qizlar bormi? Sizlar “Aziza” mukofoti haqida eshitganmisiz? Videoni toʻliq koʻrish: ➡️ https://youtu.be/5erBzZm-_WE Bu ayol-qizlar uchun yaxshi imkoniyat va u haqida bilganimcha ma’lumot berib oʻtishga harakat qildim. ➡️@qora_yigit

Kimdir kecha moshinasini “moyka” qilgan shekilli 😁

Yomgʻir nima deyapti doʻstlar yozning jaziramasida? ⛈️

Ertaga, kunduzgi ikkilarda o'yin tashkil qivorsak nima deysizlar a?

Dong‘i dunyoga ketgan, boks olamida men uchun eng yaxshisi bo‘lgan Muhammad Ali SSSR davrida O‘zbekistonga keladi. Nihoyatda yopiq, kirish qiyin bo‘lsa SSSR hududiga uni nima boshlab kelgan deb o‘ylaysiz va nega aynan O‘zbekistonga? Mening bilishimcha Muhammad Ali Islom olamining eng katta shaxsiyatlaridan biri Imom Buxoriyni ziyorat qilish uchun kelgan. Yana ham bu qanchalik rost ekanini musulmon bokschisining o‘zi yozga "Bir kapalak qalbi" kitobini o‘qib tekshirib ko‘rmoqchiman. Bundan tashqari uning butun hayoti haqida o‘zidan eshitish juda ham qiziq… ➡️@qora_yigit

#finished Tomas Harris – “Qo’zichoqlar sukunati” Bu kitobni shunchaki triller deb atash uning darajasini kamsitish bo‘lardi. Tomas Harris 1988-yilda yozgan bu asari bilan detektiv janrini butunlay boshqa bosqichga olib chiqqandi. U an'anaviy shu janrdagi asarlar kabi jinoyatni emas, o‘rniga jinoyatchi va uni “ovlayotgan” odamning ichki dunyosini tahlil qildi. “Qo‘zichoqlar sukunati” ikki kuchli xarakter ustiga qurilgan. Garchi asardagi asosiy jinoyatlarni boshqa “kapalak” ijro etsa-da. “Qizil ajdarho”dan bizga meros bo‘lib Doktor Lekter o‘tadi-yu, ammo FQB agenti yangilanadi. Endi Gannibal Lekter bilan muzokara qilish va vahshiy “kapalak”ni topish FQB akademiyasining yosh kursanti Klaris Starling ismli go‘zal qizga yuklatiladi. Klaris kapalak g‘umbagi bilan imzo qoldiradigan, jinoyatlari juda g‘alati, ammo qandaydir tartib bilan amalga oshirilayotgan seriyali qotilni topishi lozim. Bu masalada yordam olish uchun qamoqdagi Lekterga murojaat qiladi. Lekin Lekter hech narsani shunchaki taqdim qilmasligini yaxshi bilasiz. Har bir suhbat o‘zaro ma'lumot almashinuviga aylanadi. U Klarisning bolaligi, qo‘rquvlari, yaralarini bilib oladi, evaziga qotilni topish uchun kalavaning uchini ko‘rsatadi. Buni psixologik shaxmat o‘yiniga o‘xshatish mumkin. O‘quvchi o‘yinning qoidalarini asta-sekin tushunib boradi. Ayni shu o‘zaro yaqin suhbatlar “Gannibal” (3-qism) va hali tarjima qilinmagan “Gannibalning yuksalishi” (4-qism)ni tushunishingiz va his qilishingizda katta rol o‘ynaydi. Shuning uchun “Qo‘zichoqlar sukunati”dagi chuvalashib ketgan psixologik yurishlardan ham ayni shu asarni o‘qiyotganda, undan keyingi uchinchi va to‘rtinchi qismlarda ham rohat olasiz. Asardagi Lekter obrazi adabiyotda noyob hodisa. U vahshiy, lekin nihoyatda kibor. To‘g‘ri, u qotil, lekin shu bilan birga yuksak didli san'atshunos ham. Uning tap tortmay odam yeydigan yirtqich ekanligi ham rost, lekin o‘z sohasi o‘ziga xos sharafga va hurmatga ham ega. Yozuvchi bu chizgilar orqali inson qanchalar murakkab ekanini ko‘rsatadi. Ya'ni, hamma ijobiy xislat deb qaraydigan san'atshunoslik, kitobxonlik, xushmuomalalik va yuksak aql sohibi bo‘lish har doim ham yaxshi inson bo‘lishni anglatmasligini tasdiqlaydi. Tomas Harrisning bu asar orqali bermoqchi bo‘lgan eng katta xulosalaridan biri shu deb o‘ylayman. Bundan tashqari, Klaris Starling ham noodatiy qahramon. Erkaklar hukmronlik qiladigan muhitda u o‘zining nimalarga qodirligini isbotlashga va jiddiy qabul qilinishlari uchun kurashadi. Kambag‘allikdagi o‘tmish o‘ylari, ota-onasi bilan bog‘liq og‘riqli xotiralar, jamiyatda o‘z o‘rnini topish istagi bilan Klarisning qorishiq o‘ylari romanda yanada psixologik tuyg‘ular qatlamini oshirib bergan. Bu esa kitobni shunchaki “qotilni qidirish” hikoyasidan ayolning o‘z ovozini, o‘zligini topish hikoyasiga ham aylantirgan. Roman inson tabiatining jumboqli tomonlari, hokimiyat, tan olinish va omon qolish haqida chuqur savol va mulohazalarni o‘rtaga qo‘ya olgani uchun ham o‘ttiz yildan oshganida ham psixologik triller janrining cho‘qqisi sifatida qolmoqdadir balki… ➡️@qora_yigit

Bolalarimiz vatanparvar boʻlib ulgʻayayotgani qanday yaxshi? Oʻyin davomida koʻzlarim bir yoshlangudek boʻlgan boʻlsa Oynurning bu gaplarini eshitib yana bir hayajonga tushdim. Oynur yana 2 oydan keyin 4 yoshga toʻladi. 15 kunlardan beri bobo-momosining oldida, qishloqda yuribdi. Biz ota-onasi esa Toshkentdamiz. Ertalab ayasiga telefon qilib futbol koʻring, hozir 1:1 boʻlyapti debdi. Maza qildim shu joyida. Otalik baxti nima ekanini yana bir bor his qildim. Kimdirlar nolib yuribdi. Doʻstlar, futboldagi darajamiz hammaga ma’lum edi. Qoʻyinglar, bu oʻgin bemalol xursand boʻlishni arziydi. Bizga qarab farzandlarimiz ham rang oladi. Keyingi oʻyinlarda omad yigitlarmizga. Unutmanglar, sizlarni butun Oʻzbekiston va Oynur qoʻllab-quvvatlab turibdi 😇😃

Eeey Xudoyimeeey!

Siz qanday fikrdasiz? Bizda ham shunday sifatda va saviyada kitoblar chiqadimi? Agar javobingiz "yo‘q" bo‘lsa bunga nima xalaqit beradi deb o‘ylaysiz? Videoni to‘liq ko‘rish: ➡️ https://youtu.be/HSWo8ZWxCA0 Siz ham seriyali kitoblar yig‘ishga qiziqasizmi? Yoki buni ortiqcha xarajat deb bilasizmi? ➡️@qora_yigit

Jurnalistik tajribalarini, oila va karyera, hammaga kerakli etiket qoidalari shuningdek, kitoblar borasida tavsiyasini boʻlishib boradigan va yana kamiga har oyda bir-necha bor mana shunday qimmatbaho sovgʻalar ulashib boradigan kanalga ulanib qoʻymasangiz boʻlmaydi: 👉https://t.me/oynuri_uz Qoʻshilishingiz bilan izohlarida “kazo-kazolar keldi” deb yozib keting. Bir kuch-qudratimizni koʻrsatib qoʻyaylik a?

Oramizda Fargʻonaliklar bormi? Balki ertaga kechga koʻrisharmiz a?

#finished Luqmon Boʻrixon – “Imom Moturudiy” Tarixiy roman yozish yozuvchining ikki yelkasiga ham mas’uliyat yukini tashlaydi. Bir tomondan tarixiy haqiqatga sodiq qolish kerak. Ikkinchi tomondan esa tirik odamni (u qanchalik katta shaxsiyat boʻlsa ham) mukammal yasatilgan koʻrinishda keltirmasligi lozim. Zero magarki ul odam ersa ayb-u nuqsonlari ham yoʻq ermas. Va muallif oʻsha zaif nuqtalari bilan koʻrsatib bersa asar jonli chiqadi. Luqmon Bo’rixondan oʻqigan boshqa asarlarim, ayniqsa, “Quyosh hali botmagan” va “Jaziramadagi odamlar” romanida ham ko’rsatganidek, u bu ikki tarozi pallasini teng ushlab turish mahoratiga ega yozuvchi. Qadimiy Samarqand koʻchalarida aylanib yurganingizni tasavvur qilib koʻring... Yoʻq, bu shunchaki qadimiy obidalar boʻylab sayr emas. Siz atrofda turli diniy oqimlar toʻqnashgan, har kim oʻz haqiqatini isbotlashga urinayotgan, soxta aqidalar va chin eʼtiqod oʻrtasida shafqatsiz gʻoyaviy jang ketayotgan IX-X asrlar poytaxtidasiz. “Imom Moturudiy”ning ilk sahifalaridanoq xuddi shunday tarixiy girdobga tushib qoldim. Ochigʻini aytaman, boshida bu asar ehtimol zerikarli, quruq tarixiy-biografik faktlarga qurilgan kitob boʻlsa kerak, degan taxmin ham yoʻq emasdi. Ammo romanni oʻqishni boshlashim bilanoq, oʻzimni mutlaqo boshqacha olamda koʻrdim. Tirik, qaynayotgan va asab tolalaringizgacha taʼsir qiladigan dunyo ichiga tushib qoldim. Nima uchun bu asarni har birimiz, ayniqsa hozirgi zamondoshlar oʻqishi kerak? Keling, siz bilan oʻqirman sifatidagi xulosalarimni boʻlishaman. Imom Moturudiy 870-yilda tugʻilgan va 944-yilda vafot etgan. Bu 74 yillik umr kechirilgan o’sha davr haqida tasavvur qilib koʻring. Bu davr shunday bir davr ediki, turli xil firqalar ayniqsa mu’taziliylar, karramiylar Islom dinini oʻz manfaatlari yoʻlida buzib talqin qila boshlagan edi. Yozuvchi Imom Abu Mansur al-Moturudiyni qandaydir mukammal, osmondan tushgan farishta sifatida yaltiratib koʻrsatmaydi. U shubhalarga qarshi izlanuvchi, kechalari bilan mulohaza yuritib chiqadigan, mijja qoqmay kitob titkilovchi va haqiqatni aql nuri bilan axtaradigan inson sifatida gavdalantirilgan. Uning oʻz raqiblari bilan boʻlgan bahs-munozaralari uncha-muncha zamonaviy trillerlaridan ham hayajonliroq tuyildi menga. Asar koʻr-ko'rona, fikr yuritmasdan ergashish qanday fojialarga olib kelishini butun vujudingiz bilan his qildiradi. Asar voqealar ming yil avval yuz bergan boʻlsa-da, u aynan bugun haqida yozilgandek. Bugungi dunyoda ham turli ekstremistik oqimlar, dindan niqob sifatida foydalanuvchilar qancha, toʻgʻrimi? Imom Moturudiy ta’limoti aynan shunday radikalizmga, koʻr-koʻrona mutaassiblikka qarshi eng kuchli qalqondek nazarimda. Asar oʻquvchiga “Aql va naql (vahiy)” oʻrtasidagi oltin oraliqni topishni, har qanday balandparvoz gapga ergashib ketavermaslikni oʻrgatadi. Romanning yana bir yutugʻi qahramonlarning ichki kechinmalarining aniq-tiniq chizib berilganidir. Imom Moturudiyning ustozlari bilan suhbatlari, oilaviy hayoti, insoniy fojialari, shogirdlariga nisbatan mehri asar jozibasini oshirgan. U zotning qanday qilib oddiy tolibi ilmdan butun Islom olami tan olgan "Imomul Hudo" (Hidoyat imomi) darajasiga koʻtarilgani bosqichma-bosqich, ana shu detallar bilan ishonarli ochib berilgan. Kitobning soʻnggi sahifalarini asabiy taranglikda oʻqidim. Asarni tugatdim-u yuragimda ham yengillik, ham ulkan gʻurur uygʻondi. Gʻururki biz mantiqni, ilm-fanni va moʻtadil e’tiqodni qadrlagan, qorongʻulikni ilm nuri bilan yoritgan shunday buyuk zotlarning avlodi ekanmiz. Agar siz shunchaki vaqt oʻtkazish uchun emas, ongingizning har bir hujayrasini oziqlantirish, oʻzligimizning va dinimizning asl, musaffo mohiyatini qidirayotgan boʻlsangiz "Imomul Hudo"ning hayot yoʻli orqali buni anglab olishingiz osonroq kechadi... Bunda sizga Luqmon Boʻrixonning “Imom Moturudiy” romani yordam berishiga shubham yoʻq. Samarqand tomonlarga yoʻlingiz tushganida esa “Chokardiza” qabristoniga kirib oʻtishni unutmang. U yerda ulugʻ zot Abu Mansur al-Moturudiyning qabrlari bor. Uyogʻiga nima qilishni oʻzingiz yaxshi bilasiz… ➡️@qora_yigit

Gʻalamislar, hammangni eslab qoldim))))

Koʻzlaring tegdi. Samolyotdan qolib ketdik 🥺

Ko‘pchilik kabi men ham avval "Qo‘zichoqlar sukunati"ni o‘qiganman. Chunki(negadir) avval shu kitob birinchi sotuvga chiqarildi garchi bu seriyaning 2-kitobi bo‘lsa ham. U yaxshigina ommalashgach esa seriyaning 1-qismi ya’ni "Qizil ajdarho" rastalarda paydo bo‘ldi. Yoki bu marketing yurishimikan a? Rejissyor "Majnun va maxluq" filmlining ikkinchisini olamiz desa yonidagi shogirdi iye, birinchisi qayda qoldi? deydi. Shunda rejissyor ko‘rdingmi? Hattoki sen ham birinchisi qani deb qiziqib qolding. Avval ikkinchisini chiqaramiz-da hamma shunday qiziqib turganida keyin kinoning birinchisini sur’atga olamiz. Qarab turibsanki "uchib ketadi" har ikki qism ham deydi-ku. Shunday qildimikan a Yangi asr avlodi ham))) ➡️@qora_yigit