ch
Feedback

不要被骗子欺骗!Telemetrio 会找到并标记这些频道 👉 如果想查看标记,请订阅

Souvenir

Souvenir

前往频道在 Telegram

@Souvenir8_bot Sun chaser☀️

显示更多
伊朗231 760未指定类别
Buy Ad
165
订阅者
无数据24 小时
无数据7 天
+430 天
帖子存档
آقا ما امروز یخ زدیم.

Repost from RegaPlus
امروز روز جهانی یادآوری خودت به دیگرانه، تا فراموشت نکنن. @RegaPlus
امروز روز جهانی یادآوری خودت به دیگرانه، تا فراموشت نکنن. @RegaPlus

photo content

Repost from RegaPlus
نیاز دارم یه اتفاق خوب بیفته و خیلی خوشحالم کنه.

Oh damm this walls in the moment we ten feet tall.

خیلی دل تنگم. یعنی یه جورایی دلم واقعا جمع شده تو خودش. دلم میخواد برم پیش مامان بابا دلم حس خونه رو میخواد.

پولترگایست اصطلاحا به ارواحی می‌گن که سروصدا ایجاد می‌کنند و حضور اونها فقط از طریق اثرات فیزیکی در محیط حس میشه. چیزی که برام تو این آهنگ جالبه اینه که خواننده سعی کرده از این استفاده کنه، خودش رو به یک پولترگایست تشبیه می‌کنه که اثر گذرا و فیزیکی و ردی محو در زندگی داره و هیچوقت به صورت واقعی دیده و شنیده نمی‌شه. و اینجا به نوعی توضیح می‌ده اینکه به عنوان یک روح برای جلب توجه درب‌ها رو به هم‌ می‌کوبه، یا سر و صدا ایجاد می‌کنه. به خاطر این نیست که عصبانی هست بلکه میخواسته بقیه به نوعی متوجه وجودش بشند. چون تا زمانی که چیزی توسط دیگری به راستی دیده نشه، انگار که وجود خارجی نداره. تا زمانی که در نگاه و یاد دیگری نمونی هیچوقت نمی‌تونی مطمعن باشی واقعی هستی یا فقط داری محو می‌شی؟ و در این حالت اون دیده شدن رو حتی بالاتر از عشق می‌دونه. برای اون دردناکه که نامرئی بمونه.

But I wasn't angry, I was just sad And a little bit scared

Poltergeist - Genevieve Stokes.mp33.49 MB

چه روز عجیبی بود برام.

زودتر تموم شو ممنون🙏🙏

Repost from RegaPlus
از امروز فقط دو هفته تا ۱۳ نوامبر باقی مونده، روزی که یه دانشمند در سال ۱۹۶۰ پیش‌بینی کرده بود دنیا به پایان می‌رسه. @RegaPlu
از امروز فقط دو هفته تا ۱۳ نوامبر باقی مونده، روزی که یه دانشمند در سال ۱۹۶۰ پیش‌بینی کرده بود دنیا به پایان می‌رسه. @RegaPlus

وای لطفا🙏🙏🙏🙏

photo content

Repost from ساراباند
مشکل اینه که نه بزرگ شدم و نه کوچیک موندم. فقط گیر افتادم. معلق و دست‌وپازن و بلاتکلیف، نه اونقدر زنده که زندگی کنم و نه اونقدر مرده که بار هیچ اجباری رو به دوش نکشم.

فقط میخوام برای یک هفته هم‌ که شده مثل یه ادم عادی زندگی کنم.

یه جوری تک‌تک اعضای بدنم درد میکنه و به هم میپیچه که تنها چیزی که بهش فکر می‌کنم رهایی از این درد و از این بدنه به نوعی، جوری که بتونه همه چیز فقط تموم شه و فقط یکم حتی یکم سبک شم. از صبح تا شب لقمه‌ای به زور تو دهنم میذارم تا یه وقت غش نکنم و بعد اون مدام نفس عمیق میکشم تا اضطراب نگیرم و باز هم معده‌ام به هم میپیچه و راه نفسم گرفته و دست‌هام مدام عرق میکنه. از گوشه چشم حس میکنم ببر وحشی رو میبینم که چشمانش گردنم رو نشونه گرفته و با خونم تشنه‌ است و منم آهویی مدام در حال فرار از زندگی و این احاساساتشم. هرچی بیشتر فرار میکنم بیشتر دلم میخواد گیر بیوفتم شاید اگر بذارم شکار شم و جانم گرفته بشه همه چیز خیلی بهتر از این بشه شاید اون لحظه بلاخره سبک شم و دیگه دردی نباشه، شاید فقط سکوت باشه و خلع.

photo content

بدنم با تمام وجود داره دانشگاه رو پس میزنه.🙏