Design Stuff

؜⁧‌یک پست طولانی، اما کاملاً بر اساس تجربه... ‌ من ۱۰ سال در زمینه طراحی کار کرده‌ام. در ۷ سال گذشته، عمدتاً روی فریلنسینگ تمرکز داشته‌ام، با تخصص در لوگوها و هویت برند. و به نحوی، همان دو مشکل همیشه برمی‌گردند: کار و پول. من این را برای شکایت یا درخواست همدردی نمی‌نویسم. فقط می‌خواهم آنچه فریلنسینگ از دیدگاه من پس از این مدت طولانی به نظر می‌رسد را به اشتراک بگذارم. در دسترس بودن و حجم کار فکر می‌کنم یکی از سخت‌ترین چیزها در مورد فریلنسر تنها بودن، نوسان مداوم در حجم کار است. وقتی استخدام هستید، درآمد خیلی قابل پیش‌بینی‌تر است. وقتی تیمی دارید، می‌توانید مشتریان بیشتری بپذیرید چون می‌توانید نیازهای بیشتری را پوشش دهید و خدمات بیشتری ارائه دهید. وقتی تنها هستید، واقع‌بینانه فقط می‌توانید ۲–۳ پروژه همزمان داشته باشید. وقتی فرصت‌های دیگری در حالی که مشغول هستید می‌آیند، باید آن‌ها را رد کنید. مشکل این است که بیشتر مشتریان ۴–۶ هفته صبر نخواهند کرد تا دوباره در دسترس باشید. پس پروژه‌هایتان را تمام می‌کنید، دوباره در دسترس می‌شوید... و ناگهان هیچ‌کس آنجا نیست. سپس پول. درآمد فریلنس غیرقابل پیش‌بینی است. و من مخالف کار کمتر از ۱۲ ماه در سال نیستم. کاملاً خوشحال می‌شوم ۸ ماه از ۱۲ کار کنم اگر بدانم آن ۸ ماه ۴ ماه دیگر را پوشش می‌دهد. اما رسیدن به آنجا بخش دشوار است. شاید الگوریتم‌ها را درک نکنم. شاید هنوز ندانم چگونه خودم را به درستی معرفی کنم. چون با وجود ۱۰ سال تجربه، پورتفولیوی قوی، کار با استارت‌آپ‌ها، و دریافت هزینه‌ای که خیلی کمتر از برخی استودیوهای established است، هنوز مرتباً با مشتریانی مواجه می‌شوم که بودجه ندارند. حداقل قیمت پروژه من اکنون حدود ۲۵۰۰ دلار است. من به دنبال کار روی پروژه‌های ۵۰۰ دلاری نیستم. اما پیدا کردن مشتری که مشکل را داشته باشد، ارزش را ببیند، بودجه داشته باشد و آماده پرداخت ۲۵۰۰ دلار یا بیشتر باشد، چالش بزرگی است. من خدمات مختلفی را امتحان کرده‌ام. طراحی لوگو. هویت برند. دک‌های pitch. طراحی ارائه. پروژه‌های کوچکتر. پروژه‌های بزرگتر. قیمت‌گذاری، موقعیت‌یابی، وبسایت، پورتفولیو و محتوا را تغییر داده‌ام. به طور مداوم پست گذاشته‌ام. اینباند و اوتباند را امتحان کرده‌ام. تقریباً هر توصیه‌ای که از سازندگان فریلنس و کسب‌وکار آنلاین دیده‌ام را دنبال کرده‌ام. ده‌ها تماس با آژانس‌های شناخته‌شده در مورد همکاری‌های احتمالی داشته‌ام. با آژانس‌هایی کار کرده‌ام که عالی بودند. همچنین با آژانس‌هایی کار کرده‌ام که به نظر می‌رسید تنها چیزی که مهم بود سود آن‌ها باشد. من کار در طراحی را با حدود ۳ دلار در ساعت شروع کردم. از پروژه‌های لوگوی کوچک به پروژه‌های هویت ۶k+ دلار رسیده‌ام. و با این حال، پس از همه این سال‌ها، هنوز می‌توانم خودم را بدون کار مشتری فعال ببینم. از زمانی که در X فعال شدم، امسال در واقع از نظر مالی و از نظر مشتریان productiveترین سال برای من بوده است. و احتمالاً به همین دلیل است که دارم این را می‌نویسم. چون دارم کاری را انجام می‌دهم که همه به فریلنسرها می‌گویند انجام دهند: مخاطب بساز، کارهایت را به اشتراک بگذار، محتوا ایجاد کن، niche down کن، خودت را موقعیت‌یابی کن، تخصص نشان بده، شبکه‌سازی کن، consistent باش. و کار می‌کند. گاهی. اما هنوز مشکل اساسی consistency را حل نکرده است. در حال حاضر، دارم وارد چهارمین ماه بدون پروژه مشتری مناسب می‌شوم. در همان زمان، همسرم حدود سه هفته دیگر زایمان می‌کند، ما تقریباً پنج سال است که جنگ در مرزمان داریم، و هزینه همه چیز مدام در حال افزایش است. من این را برای همدردی نمی‌گویم. این صرفاً واقعیتی است که به آن نگاه می‌کنم. و پس از ۱۰ سال، دارم فکر می‌کنم احتمالاً فقط دو جهت وجود دارد که برای من منطقی است. یا یک شغل تمام‌وقت به عنوان طراح برند بگیرم و مقداری آزادی را با درآمد قابل پیش‌بینی عوض کنم. یا یک تیم کوچک بسازم و آنچه می‌توانم ارائه دهم را گسترش دهم، تا محدود به مقدار کاری که یک نفر می‌تواند physically انجام دهد نباشم. هنوز جواب را ندارم. اما پس از ۱۰ سال، فکر می‌کنم عادلانه است که مدل را زیر سوال ببرم. ⁦🐦 Oleg⁩ دانلود و ترجمه‌شده با OrbionDL_Bot 🪐 #Tips 🟡 @Design_Stuffs