تارانتیسم

درس های ۱۴۰۵ به قول امیر پارسا؛ «عزیزم! باید پای چیزی که کاشتی، اشک بریزی تا رشد کنه.»

چون وزنِ امشب زیادی زیاده: https://t.me/HarfChatBot?start=4efb82a252dd

«عاشق شدم تا زخم بی‌پیکر نمونه؛ ایران شدم تا رنج بی‌کشور نمونه.»

«از ما هیچ چیز باقی نماند، جز خاطراتی که در آن دلیل حال خوب آدمی بودیم.»

«چه کار میتوان کرد؟! اگر این دنیا واقعیت هایی دارد، ما نیز رویاهایی داریم.»

نمی‌دونم متوجه منظورم میشید یا نه ولی خیلی حس خوبیه وقتی که تو یه جمعی هستی و حتی اگر همه درگیر اومدن و رفتن باشن، مطمئنی یکی هست که تو رو جا نمی‌ذاره.♡࣫͝

بابالنگ دراز عزیزم؛ امشب در مسیر ستاره ای دیدم که سو سو میزد.میگویند این ستاره ها مدتی قبل از آنکه ما درخششان را ببینیم مرده اند.. شاید مرگ آنهاست که به زندگی هایشان معنا می‌بخشد. تاریکی ست که نور را باشکوه جلوه میدهد و غم است که شادی را ارزشمند میکند‌. اما نمیدانم.. نمیدانم تا کی طاقت این غم تنهایی را خواهم داشت. میترسم روزی برسد که طاقتی نمانده باشد.. اصلا فراموشش کن! میخواهم به امید فکر کنم. به چیزهای کوچک؛ شاید اولین برف زمستان یا بوی نان تازه... رادتمند جودیِ شرقیِ شما.

بابا لنگ دراز عزیزم من دوست دارم کارهای عجیب بکنم! روی سقف‌ها راه بروم، و با بال‌های نداشته‌ام پرواز کنم! و از تو متشکرم.. از تو که مرا همان‌طور که هستم دوست می‌داری.. |جین وبستر|

خب دیگه بچه ها ممنونم صحبت کردیم :)) شبتون بخیر باشه

:)))))

‌ صداااااااااااات

اینم میگذره:]

‌ آی قربونت بررررم. این برای تارای بغّال اصلا خوب نیست :( ولی منم مثل خودتم. بغل واقعیِ واقعی برای تو.