طلوع

اجازه دهید داستان نامعلوم و بدون هیچ پایانِ مشخصی تمام شود گاهی هیچ‌کس در هیچ داستانی مقصر نیست!

دلخوشم با غزلی تازه همینم کافیست تو مرا باز رساندی به یقیـــنم کافیست قانعم! بیشتر از این چه بخواهم از تو؟ گاه گاهی که کنارت بنشینم کافیست گله ای نیست، من و فاصله ها همزادیم... گاهی از دور، تورا خوب ببینم کافیست! آسمانی! تو درآن گستره خورشیدی کن من همینقدر که گرم است زمینم کافیست من همینقدر که با حال و هوایت گه گاه برگی از باغچه‌ی شعر بچینم کافیست فکر کردن به تو یعنی غزلی شورانگیز که همین شوق مرا خوب ترینم، کافیست...

محمدعلی بهمنی

به قیمت تجربه کردن هم حتی بعضی دردهارو نباید تجربه کرد !

و در نهایت اگر اندوهت آنقدر زیاد شد که حرف زدنت برایت دشوار به سمت من بیا تا در کنار هم سکوت کنیم

راهکارتون برای کنترل اضطراب چیه ؟ حس میکنم دارم رد میدم کلا 🚶🏻‍♀🫩 https://t.me/XBCHATBot?start=sec-bdhidebijg

برای فرار از خیابان به خانه برمی‌گشت ولی به محض ورود به چهار دیواریش باز دوست داشت به خیابان بازگردد رنج می‌برد که چرا به هیچ‌جا تعلق ندارد. -اریک امانوئل اشمیت

من هرکاری که دوست داشتم بقیه برام بکنن رو با تمام وجود برای همه کردم، همدردی کردم، امید دادم، ذوق کسی رو نکشتم، وقتی نیاز داشتم تنهاشون نذاشتم، برای کوچکترین چیزا قدردانی کردم و سعی کردم با حرفا و کارام حس بدی ندم من همیشه در حد توانم سهم خودمو ادا کردم حتی وقتی هیچ برگشتی نگرفتم، هر چند دوست داشتم این جاده گاهی دوطرفه می‌بود. - مهدی عطریان

همه عیب خلق دیدن نه مروت است و نه مردی نگهی به خویشتن کن که تو هم گناه داری -سعدی