1 191
订阅者
无数据24 小时
+17 天
-930 天
数据加载中...
标签云
无数据
有任何问题？请刷新页面或联系我们的客服。
进出提及
---
---
---
---
---
---
吸引订阅者
七月 '26
七月 '26
+19
在4个频道中
六月 '26
+25
在3个频道中
Get PRO
五月 '26
+25
在3个频道中
Get PRO
四月 '26
+16
在1个频道中
Get PRO
三月 '26
+6
在2个频道中
Get PRO
二月 '26
+11
在1个频道中
Get PRO
一月 '26
+35
在7个频道中
Get PRO
十二月 '25
+20
在4个频道中
Get PRO
十一月 '25
+9
在1个频道中
Get PRO
十月 '25
+15
在4个频道中
Get PRO
九月 '25
+15
在1个频道中
Get PRO
八月 '25
+32
在1个频道中
Get PRO
七月 '25
+17
在3个频道中
Get PRO
六月 '25
+20
在4个频道中
Get PRO
五月 '25
+27
在6个频道中
Get PRO
四月 '25
+21
在2个频道中
Get PRO
三月 '25
+18
在1个频道中
Get PRO
二月 '25
+26
在4个频道中
Get PRO
一月 '25
+27
在2个频道中
Get PRO
十二月 '24
+24
在5个频道中
Get PRO
十一月 '24
+41
在5个频道中
Get PRO
十月 '24
+30
在4个频道中
Get PRO
九月 '24
+32
在9个频道中
Get PRO
八月 '24
+57
在10个频道中
Get PRO
七月 '24
+19
在2个频道中
Get PRO
六月 '24
+38
在14个频道中
Get PRO
五月 '24
+45
在7个频道中
Get PRO
四月 '24
+12
在1个频道中
Get PRO
三月 '24
+27
在4个频道中
Get PRO
二月 '24
+26
在3个频道中
Get PRO
一月 '24
+52
在13个频道中
Get PRO
十二月 '23
+28
在3个频道中
Get PRO
十一月 '23
+24
在4个频道中
Get PRO
十月 '23
+23
在4个频道中
Get PRO
九月 '23
+58
在0个频道中
Get PRO
八月 '23
+57
在0个频道中
Get PRO
七月 '23
+51
在0个频道中
Get PRO
六月 '23
+79
在0个频道中
Get PRO
五月 '23
+28
在0个频道中
Get PRO
四月 '23
+47
在0个频道中
Get PRO
三月 '23
+48
在0个频道中
Get PRO
二月 '23
+22
在0个频道中
Get PRO
一月 '23
+31
在0个频道中
Get PRO
十二月 '22
+46
在0个频道中
Get PRO
十一月 '22
+68
在0个频道中
Get PRO
十月 '22
+138
在0个频道中
Get PRO
九月 '22
+65
在0个频道中
Get PRO
八月 '22
+73
在0个频道中
Get PRO
七月 '22
+46
在0个频道中
Get PRO
六月 '22
+41
在0个频道中
Get PRO
五月 '22
+320
在0个频道中
Get PRO
四月 '22
+65
在0个频道中
Get PRO
三月 '22
+154
在0个频道中
Get PRO
二月 '22
+32
在0个频道中
Get PRO
一月 '22
+61
在0个频道中
Get PRO
十二月 '21
+29
在0个频道中
Get PRO
十一月 '21
+67
在0个频道中
Get PRO
十月 '21
+11
在0个频道中
Get PRO
九月 '21
+27
在0个频道中
Get PRO
八月 '21
+419
在0个频道中
Get PRO
七月 '21
+144
在0个频道中
Get PRO
六月 '21
+176
在0个频道中
Get PRO
五月 '21
+146
在0个频道中
Get PRO
四月 '21
+154
在0个频道中
Get PRO
三月 '21
+98
在0个频道中
Get PRO
二月 '21
+157
在0个频道中
Get PRO
一月 '21
+803
在0个频道中
Get PRO
十二月 '20
+2 410
在0个频道中
| 日期 | 订阅者增长 | 提及 | 频道 | |
| 29 七月 | +1 | |||
| 28 七月 | +1 | |||
| 27 七月 | 0 | |||
| 26 七月 | 0 | |||
| 25 七月 | +1 | |||
| 24 七月 | 0 | |||
| 23 七月 | +2 | |||
| 22 七月 | +1 | |||
| 21 七月 | 0 | |||
| 20 七月 | +1 | |||
| 19 七月 | +1 | |||
| 18 七月 | 0 | |||
| 17 七月 | +2 | |||
| 16 七月 | 0 | |||
| 15 七月 | 0 | |||
| 14 七月 | 0 | |||
| 13 七月 | 0 | |||
| 12 七月 | 0 | |||
| 11 七月 | +1 | |||
| 10 七月 | 0 | |||
| 09 七月 | +1 | |||
| 08 七月 | 0 | |||
| 07 七月 | +1 | |||
| 06 七月 | +3 | |||
| 05 七月 | +1 | |||
| 04 七月 | +1 | |||
| 03 七月 | +1 | |||
| 02 七月 | 0 | |||
| 01 七月 | 0 |
频道帖子
Паводле «Нашай Нівы», Лявон Баршчэўскі ўзгадаў, што мне ўдалося вывезьці ў эміграцыю стэнаграмы прыняцьця Дэклярацыі аб сувэрэнітэце. Вось яны. Скарыстаю іх у адпаведным разьдзеле кнігі “Дзевяносты”, якую ўсё ж спадзяюся дапісаць, каб наржшце завяршыць цыкл і ўжо цалкам выканаць дадзенае ў свой час Васілю Ўладзімеравічу Быкаву абяцаньне.
| 2 | 27 ліпеня 1990-га Дэклярацыя аб сувэрэнітэце прымалася ў атмасфэры, у якой, як сказаў Васіль Быкаў (ішла прамая тэлетрансьляцыя) «панаваў хаўтурны настрой» — парлямэнцкая большасьць пасьлядоўна выкідала з прадстаўленага дэпутатамі БНФ праекту ўсё, што юрыдычна фіксавала сапраўдную Незалежнасьць. Змагаліся за кожную фармулёўку, за кожнае слова. Пэўныя палажэньні нам удалося адстаяць, але ў канцы камуністы ўпіхнулі артыкул пра «Саюзны дагавор».
І ўсё ж, гэта быў важны дакумэнт, абапіраючыся на які наступныя 13 месяцаў БНФ распрацоўваў законапраекты ў галіне адбудовы дзяржаўных інстытуцыяў, дэмакратызацыі грамадзтва, пераходу да рынкавай эканомікі. На кожнай сэсіі мы патрабавалі надаць Дэклярацыі аб дзяржаўным сувэрэнітэце статус канстытуцыйнай сілы. Гэтае патрабаваньне фіксавалася і ў мазгах дэпутатаў, і ў грамадзкай сьвядомасьці (дзякуючы той жа тэле-радыё трансьляцыі).
25 жніўня 1991 на Сэсіі Незалежнасьці адбылася кульмінацыя народнага змаганьня супраць імпэрыі — Беларусь зрабілася незалежнай краінай дэ-юрэ. Важны момант: у той жа дзень на патрабаваньне народа была спыненая дзейнасьць КПБ-КПСС.
Тое, што працэс здабыцьця Незалежнасьці склаўся з некалькіх этапаў, не павінна на нараджаць пачуцьця ўласнай недасканаласьці: беларусы былі ў іншых, значна горшых умовах за некаторых суседзяў. Два стагодзьдзя расейскай акупацыі (зь няспыннай русыфікацыяй) немагчыма пераадолець у адзін дзень. І, як паказала жыцьцё, нават у некалькі дзесяцігодзьдзяў.
Гэтак жа будзе памылкай лічыць беларусаў заганнай нацыяй, таму што паставіў ва ўладу дыктатара. Наўрад ці ў каго павернецца язык назваць заганнай нацыю, якая дала сьвету Гётэ і Гегеля, і Баха і Бэтховэна — але немцы дэмакратычным шляхам прывялі да ўлады Гітлера. Значна больш за фюрэра кіравалі Франка і Салазар (адпаведна, 39 і 36 гадоў) — але ніхто не называе гішпанцаў і партугальцаў дурнямі.
Унікальнасьць — ня ў беларусах. Унікальнасьць — у асобе, якая ўзурпавала ўладу, бо ў сусьветнай гісторыі не было такога, каб кіраўнік краіны падрываў яе сувэрэннасьць.
Але калі сувэрэннасьць выстаяла цягам больш як трох дзесяцігодзьдзяў аслабленьня ўзурпатарам — тым болей надзеі, што і самога ўзурпатара яна перажыве. | 491 |
| 3 | Ці дапускаеце Вы адмову ад грамадзянства РБ і пры якіх умовах | 739 |
| 4 | Споўніася 32 гады знаходжаньня Лукашэнкі ва ўладзе. Як Вы ацэньвеце гэты час? | 1 089 |
| 5 |  20.07.1994. Чорны дзень. Запрашэньне на інаўгурацыю Лукашэнкі. На трэцім годзе Незалежнасьці ўрад не паклапаціўся пра бланкі з “Пагоняй” нават для ўрадавых тэлеграм: “Вам бы флажки, вначале надо накормить народ!”. Але вярнулі спачатку якраз “флажкі”. А потым — рэпрэсіі і тэрор. | 988 |
| 6 | А што вы зьдзіўляецеся лукашэнкаўскім прапагандыстам, якія адкрыта заяўляюць, што лічаць сваім абавязкам зьнішчаць нацыянальнае, беларускае? Яны ўсяго толькі рэтрнсьлююць тое, што дэкляруе Лукашэнка ўсё сваё палітычнае жыцьцё — нязьменна і пасьлядоўна. Падкрэсьліваю: не з 94-га, а калі яшчэ быў дэпутатам і адкрыта з трыбуны ВС выступаў супраць беларускай мовы ды заклікаў «возродить великое Отечество». Усё гэта па прамой трансьляцыі чулі мільёны.
Энэргія нянавісьці да ўсяго беларускага проста выбухала з кожнага слова Лукашэнкі. Ягоны твар перадзёргівала, калі ён чуў беларускае слова.
Рэгулярна чытаю — «Як жа гэта вы прамаргалі Лукашэнку?». Памяць у людзей = як у акварыюмнай рыбкі. У соты раз нагадаю, што ўвосень 1993-га дэпутаты Апазыцыі БНФ запатрабавалі пазбавіць яго дэпутацкіх паўнамоцтваў менавіта за антыбеларускую, антыдзяржаўную, прарасейскую палітыку (Шушкевіч нават не паставіў прапанову на галасаваньне). А Васіль Быкаў у сваім артыкуле, надрукаваным у «Народнай волі» зь яе паўмільённым накладам, па паліцах расклаў усю небясьпеку гэтага чалавека.
Усё, што можна было сказаць, было сказана. Пісьменнасьць у тагачаснай Беларусі, здаецца, была на прыстойным узроўні, літары большасьць насельніцтва ведала. Маглі прачытаць.
Усё, што можна было зрабіць (ва ўсялякім разе, што ў сілах парлямэнцкай меншасьці ў 10% ад складу дэпутацкага корпусу) — было зроблена.
Выбар быў за народам.
Горка прызнаць, але даводзіцца прызнаваць, што ні ў якой іншай краіне (ні ў Эўропе, ні ў Азіі, ні ў Афрыцы, нідзе) чалавек, што адкрыта зьдзекваецца з мовы тытульнай нацыі, ня меў бы і мізэрнага шанцу зацяць вышэйшую дзяржаўную пасаду. Яго б ня тое што прэзыдэнтам — яго б у мясцовы савет не абралі б. У Беларусі ж прагаласавалі за таго, хто выступаў за зьнішчэньне самой Беларусі як дзяржавы.
Усё нібыта і зразумела (гістарычныя, этнічныя, іншыя фактары) — а ўсё роўна, не перастаеш зьдзіўляцца.
Хочацца, каб будучым пакаленьням — без такіх дзівосаў. | 1 198 |
| 7 | У зьвязку з сустрэчай Сьвятланы і Сяргея Ціханоўскіх з Кандалізай Райс у СМІ прыгадваюць і ставяць ёй у заслугу сказаныя на пасадзе дзяржсакратара ЗША словы, што «Лукашэнка — апошні дыктатар Эўропы». Насамрэч, калі ўдумацца, фраза тая — поўнае неразуменьня рэаліяў, якое дзесяцігодзьдзямі выяўляла што кіраўніцтва ЗША (незалежна ад таго, хто быў у Белым доме), што Эўразьвязу (тут — яшчэ горш). Афіцэр КГБ Пуцін успрымаўся імі дэмакратам — як раней такім успрымаўся экс-кандыдат у члены Палітбюро ЦК КПСС Ельцын.
Райс хаця б не не рабіла тое, што зрабіла яе зьменшчыца Хілары Клінтан, якая працягнула Лаўрову гіганцкі муляж кнопкі «Перазагрузка» — каб, як сфармуляваў бы адзін дыплямаваны гісторык-аграрый, «перагарнуць старонку». І гэта — праз паўгады пасьля таго, як Масква напала на Грузію.
Цудоўна памятаю, як рабілі ідыётаў з Бонэр, Кавалёва і Навадворскай, якія зь першага дня зьнішчальна выказваліся пра Пуціна, як сьмяялася з Пазьняка («Маргінал!»), калі той казаў, што ўладу ў Расеі захапіла ГБ. І ніхто, між іншым, не гаворыць — «Яны мелі рацыю, а мы — памыляліся». Хаця, магчыма, расейцы і кажуць (ня пільна адсочваю), беларусы ж — дакладна не. (Сьмяяцца з тых, хто кажа праўду, ня верыць ім — а потым абвінавачваць іх, што «ня здолелі да нас данесьці сваю правату» — гэта наша нацыянальная рыса. Падобна, ужо назаўсёды).
Заходнія лідэры, маючы магчымасьць раздавіць Пуцін як блыху, самі яго ўкармілі. Дараваўшы і Чачню, і Грузію, і Крым, і Данбас (як раней даравалі Ельцыну Малдову і тую ж Чачню, як не заўважалі паліўны і фінансавы шантаж Беларусі Гайдарам і Чарнамырдзіным). Спахапіліся, калі ракеты паляцелі на Кіеў і колькасьць ахвяраў пачала вымярацца дзясяткамі тысяч.
Гэтак у 1930-я, аддаўшы Гітлеру Чэхаславаччыну, спахапіліся, калі танкі пайшлі на Брусэль і Парыж, а на Лондан абрынуліся бомбы — ды позна. | 855 |
| 8 | ЯК САДОЎСКІ ПРЫМЯНІЎ ДА ЖЫРЫНОЎСКАГА НЕДЫПЛЯМАТЫЧНЫ ПРЫЁМ
На дзявяты дзень па Сядоўскаму хацеў напісаць нешта пафаснае – кшталту таго, што будзе пра Садоўскага ў падручніку гісторыі годзе гэтак у 2064 – але ж Пётра быў вясёлым чалавекам і зусім ня пафасным. Таму – фрагмэнт з маёй кніжкі «Дзевяноста першы».
.................
“...Ўдзень 23 сьнежня (1991) я пачуў эмацыйную гутарку каля міліцэйскага паста на другім паверсе Дома ўраду. Аказалася – Жырыноўскі спрабаваў прарвацца да кабінэту Шушкевіча, а міліцыянт яго не пускаў. Не дазвалялі прайсьці Жырыноўскаму і дэпутаты Лявон Дзейка і Мікола Маркевіч.
Далейшы наш дыялёг цытую па газэтнай публікацыі.
“Вы маеце афіцыйныя запросіны да Шушкевіча? – пацікавіўся Сяргей Навумчык. “Спадзяюся атрымаць іх, -- упэўнена адказаў Уладзімер Вольфавіч. – Я з Шушкевічам размаўляў на зьезьдзе ў Крамлі, у мяне зь ім нармальныя адносіны. Я прыехаў да яго. Там, у Маскве, мне можна зь ім сумаўляцца. А тут не? Зараз перапынак, і я хачу зь ім паразмаўляць пару хвілін. Дэмакраты горш за камуністаў, яны зрабілі так, што нікуды ня пройдзеш… Мне не патрэбная сэсія, я не прашуся ў залю пасяджэньняў, яны спужаюцца, што я выступлю. Яны людзі з мінулага, чалавека з будучыні яны баяцца”.. (“Знамя юности”, 2 лютага 1992 г.).
Я прапанаваў Жырыноўскаму пакінуць будынак, але ён нахабна імкнуўся прарвацца да кабінэту Шушкевіча.
Прыйшлося ўзяць яго за шматкі і выпіхнуць за дзьверы калідора – туды, дзе была лесьвіца. Жырыноўскі выкруціўся і паспрабаваў ізноў праціснуцца ў калідор.
Тут зьявіўся Пётра Садоўскі, яшчэ раней па тэлефоне выкліканы міліцыянтам.
Член Прэзыдыюму Вярхоўнага Савета, старшыня Камісіі ВС па міжнародных справах і зьнешнеэканамічных сувязях Пётра Вікенцевіч Садоўскі павёў сябе гэтак, як і павінен быў павесьці сябе член Прэзыдыюму Вярхоўнага Савета, старшыня Камісіі ВС па міжнародных справах і зьнешнеэканамічных сувязях у дачыненьні да кіраўніка партыі суседняй краіны, хай і ня вельмі яму сымпатычнага.
Садоўскі дыпляматычна папрасіў Жырыноўскага пакінуць памяшканьне, назваўшы яго нават словам “таварыш” – “Таварыш Жырыноўскі!”. Але ў адказ пачуў непалітычную лексыку.
“Подонок ты мне, а не товарищ, паскуда такая!” – выкрыкнуў Жырыноўскі.
Умомант у філёлягу і будучым першым беларускім амбасадары ў Нямеччыне прачнуўся былы курсант вайсковай вучэльні.
Садоўскі прымяніў прыём, які ўпячатаў Жырыноўскага ў дзьверы.
Я ізноў выштурхнуў няпрошанага госьця ў калідор, на лесьвіцу. І мы цяпер ужо ўдвух надалі целу лідэра расейскай партыі такое паскарэньне, якое, паводле законаў фізыкі, перанесла Жырыноўскага на некалькі мэтраў ніжэй.
Лесьвіца ў Доме ўрада агібала ліфт, і таму нам давялося некалькі разоў паўтарыць працэдуру (для тых, хто ўбачыць у нашых дзеяньнях парушэньне спартовай этыкі (два на аднаго), скажу, што побач з Жырыноўскім быў кіраўнік ягонай партыйнай філіі, але ён жвавенька зьбягаў па лесьвіцы сам).
Спусканьне Жырыноўскага зь лесьвіцы працягвалася да першага паверха і суправаджалася ягонай лаянкай ды пагрозамі – так, мяне ён абяцаў “павесіць на слупе, і дзесяць, не, пятнаццаць дзён не дазваляць нікому, нават жонцы, здымаць са слупа труп”.
Міліцыянты на крыкі Жырыноўскага рэагавалі са сьмехам”. | 753 |
| 9 | Паказальны падарунак атрымалі мы да 35-годзьдзя Незалежнасьці, якое спаўняецца 25 жніўня.
Цягам аднаго дня экстрэмісцкімі, сярод іншых выданьняў, названыя: паэтычны зборнік асобы, якая ў якасьці Сакратара Рады БНР захавала пераемнасьць ідэі Незалежнасьці ад 1918 году жа нашага часу (Геніюш), кніга мовазнаўцы — заснавальніка ў пачатку 1980-х моладзевай арганізацыі, якая вызначыла Незалежнасьць галоўнай мэтай пакаленьня (Вінцука Вячоркі), праграму палітыка — кіраўніка дэпутацкай фракцыі, якая ў 1991 дамаглася Незалежнасьці (Зянона Пазьняка), і кнігу галоўнай службовай асобы дзяржавы ў першыя гады Незалежнасьці (Станіслава Шушкевіча).
Тым самым у які ўжо раз рэжыму выявіў сваё сапраўднае стаўленьне і да самой ідэі Незалежнасьці, і да асобаў, якія гэтую ідэю выпрацоўвалі і рэалізавалі.
Ну і зазначу, што ваш пакорны слуга, напэўна, пабіў рэкорд сярод аўтараў «экстрэмісцкіх» выданьняў — бо быў укладальнікам зборніка «Сьвятлана Алексіевіч. 100 цытатаў на Свабодзе»; а да гэтага — альбому «БНР-100», а яшчэ аўтарам кніг «Дзевяноста другі» і «Дзевяноста трэці»; усе яны названыя экстрэмісцкімі. Чатыры выданьні; хто болей?
Але ніяк не магу зразумкець лёгіку ў выбары гэбістаў ці хто там насамрэч складае гэтыя сьпісы. «Дзевяноста другі» — самая бяскрыўдная мая кніга ў дачыненьні да Лукашэнкі, бо ў тым годзе ён нічым асабліва ня вызначыўся. Іншая справа — «Дзевяноста трэці»: тут адзін з разьдзелаў наўпрост названы цытатай Лукашэнкі: «Я гатовы на каленях паўзьці да Расеі».
Між іншым, той рэдкі выпадак, калі Аляксандар Рыгоравіч рэалізаваў сваё абяцаньне — амаль напоўніцу.
Падпоўз. | 971 |
| 10 |  Вось той момант, калі Садоўскі сьпявае «А ў бары-бары, тры дарожанькі...» пасьля галасаваньня за Незалежнасьць 25 жніўня 91-га. За ім бачныя тры вакны 363 пакоя Апазыцыі БНФ, яны сьвецяцца – значыць, мы выйшлі крыху пазьней (Галя Сямдзянава звычайна пакідала пакой апошняй, а мы выйшлі разам). З павага вакна бачыны Бел-Чырвона-Белы сьцяг – яго ўмацаваў Алесь Шут, і ён лунаў над Плошчай усе дні Сэсіі. Справа ад Садоўскага – Юрась Хадыка. Выкадроўка з відэа Сяргея Чырыка. Ні Галі, ні Алеся, ні Сяргея, ні Юрася, ні Пётры ўжо няма. Вечная Памяць. | 1 109 |
| 11 |  Памёр Пётра Садоўскі. Абаронца роднага слова, дэпутат БНФ і першы амбасадар у Нямеччыне, удзельнік галадоўкі супраць прыніжэньня нацыянальнай годнасьці — і чалавек, чый голас заўсёды вылучаўся ў палітычным ды інтэлектуальным хоры. Скрозь гады, чую ягоны сьпеў на Плошчы купалаўскай “Тры дарожанькі” у пераможны вечар 25 жніўня 91-га. Вечная Памяць. | 1 837 |
| 12 |  God Bless America! У 1976-м гэты нумар часопісу «Америка», прысьвечаны 200-годзьдзю Незалежнасьці ЗША, я прачытаў ад пачатку да канца. За паўстагодзьдзе маё стаўленьне да Амэрыкі як да самай свабоднай і дэмакратычнай краіны не памянялася – адно што толькі зрабілася зразумелым, што і свабода, і дэмакратыя ніводнаму народу не дараваныя назаўсёды, за іх трэба змагацца штодня. З 250-годзьдзем, Амэрыка! І памятаем, што без эмігранта зь Беларусі Ірвінга Бэрліна не было б неафіцыйнага амэрыканскага гімну – God Bless America. | 1 242 |
| 13 | Трамп павіншаваў Лукашэнку з «днём незалежнасьці». Гэтае «сьвята» было усталявана ў выніку дзяржаўнага перавароту, які асудзіла сусьветная супольнасьць (у тым ліку і ЗША). Хацелася б спадзявацца, што гэтае віншаваньне — вынік усяго толькі некампэтэнтнасьці амэрыканскага прэзыдэнта і ягоных дарадцаў.
У іншым выпадку давядзецца ўспрымаць гэта (якімі б палітычнымі, эканамічнымі ці нейкімі іншымі прычынамі тое не тлумачылася) — як плявок на магілы тых, хто абвяшчаў Незалежнасьць 25 Сакавіка 1918-га і ў твар тым, хто аднаўляў Незалежнасьць 25 Жніўня 1991-га. | 1 119 |
| 14 | Ёсьць і яшчэ адна асаблівасьць нашых палітычных аналітыкаў: выбудоўваць вэрсіі, ігнаруючы самыя элемэнтарныя, базавыя рэчы. Дзьве вэрсіі дыскутаваліся вакол візыту Лукашэнкі ў Пэкін. Першая — ён паляцеў шукаць ратаваньня ў сувязі з эскаляцыяй адносінаў з Кіевам і імкненьнем Пуціна ўцягнуць яго ў вайну. Другая: ён павёз Сі паведамленьне ад Пуціна аб магчымым выкарыстаньні тактычнай ядзернай зброі — ці супраць Украіны, ці супраць краінаў NATO.
Цікава, а ці маюць аналітыкі хоць мінімальнае ўяўленьне, як адбываюцца такія візыты, як яны плянуюцца, якімі сыстэмамі сувязі валодаюць кіраўнікі дзяржаў (няважна — дэмакратычныя кіраўнікі ўзурпатары)? Якая ўвогуле мадэль узаемаадносінаў васала і сюзэрэна?
Каб пракансультавацца аб прымяненьні ядзернай зброі, Пуціну не патрэбныя паслугі Лукашэнкі як пасланьніка ці кур’ера. І калі ўявіць, што ядзерны ўдар будзе наносіцца з тэрыторыі Беларусі (што цалкам верагодна), Лукашэнка даведаецца пра гэта за пяць хвілінаў да пуску ракет. У бункер ён, напэўна, спусьціцца пасьпее. А вось да аэрапорта дабрацца — сумняюся.
Эскалацыя з Украінай накручвалася цягам тыдня, а візыты да кіраўніка супэрдзяржавы рыхтуюцца не за тыдзень і нават не за месяц.
Падавалася, што выпускны сына Лукашэнкі Мікалая ў пэкінскім унівэрсытэце спыніць вэрсіі — а вось жа, не.
Сытуацыя, найхутчэй, была такая. Пра выпускны, ясна, было вядома за паўгады, не наведаць яго Лукашэнка, зь ягоным стаўленьнем да малодшага сына, ясна, ня мог. Тады ж і быў заплянаваны візыт і абгавораная сустрэча з Сі — у кіраўніка Кітаю не было прычынаў не патраціць гадзіну-паўтары на сустрэчу з Лукашэнкам, чаму б і не сустрэцца. Сустрэча чыста фармальная, пра што сьведчыць і першая іранічная фраза Сі — «Што, адразу зь Менску?» (меркаваць, што Сі ня ведаў, адкуль прыляцеў візаві — трэба альбо самому быць ідыётам, альбо лічыць такім Сі. Сі — не ідыёт).
Ну а словы пра «жалезнае сяброўства», «падтрымку сувэрэнітэту» — традыцыйныя фразы кітайскіх кіраўнікоў, якія даўно абралі стратэгію «мяккай сілы» і ў эканоміцы, і ў палітыцы.
Усё.
Дадам яшчэ, што калі б Пуцін і папярэдзіў Лукашэнку пра ядзерны ўдар з удзелам Беларусі, Лукашэнка б рэальна ўбачыў перад сабой браму пекла і вельмі хуткі ды непазьбежны ўласны фінал. У такой сытуацыі можна дапусьціць, што ён паляцеў бы ратавацца ў Сі — але акрамя слоў пра «сувэрэнітэт» і «жалезнае сяброўства» мы б пачулі і што-небудзь вельмі акуратнае кшталту «недапушчальнасьці выкарыстаньня ядзернага арсэналу ў канфліктах».
Кітай сапраўды, тут трэба аддаць яму належнае, адрынае магчымасьць ядзернай агрэсіі і не дазваляе сабе лексыкі, якая зрабілася для крамлёўскай гопнікаў нормай паводзінаў.
А яшчэ варта дадаць: тое, што інфармацыя пра палёт Лукашэнкі на выпускны сына не прасачылася ні ў экспэртную супольнасьць, ні ў структуры тытульнай апазыцыі, — сьведчыць пра абсалютную гермэтычнаьць і МЗС, і структураў дзяржаўнага апарату. У дэмакратычнай краіне, зразумела, гэта не было б сакрэтам (калі дапусьціць, што лідэр такой краіны скарыстаў бы для гэтага борт № 1). Ды і ў напалову дэмакратычных дзяржавах інфармацыя з самага верху разносілася імгненна — памятаю гэта па Беларусі пачатку 90-х. І нават СССР ня быў выключэньнем: у сьнежні 1976-га тое, што са Швэйцарыі, дзе Карвалана абмянялі на Букоўскга, самалёт паляцеў не ў Маскву, а сеў у Менску і «таварыша Луча» даставілі ў Заслаўль, каб некалькі дзён падлячыць, — ведалі, здаецца, у кожнай другой сям’і партработнікаў, ва ўсякім разе я ў Віцебску даведаўся ад бацькі пра гэта на наступны дзень, калі ня ў той самы вечар. Пры тым што гэта была сакрэтная апэрацыя, і афіцыйна пра прылёт Карвалана паведамілі толькі пасьля таго, як яго сьціснуў у абдымках Ленанід Ільіч, які атрымаў цудоўны жывы падарунак у дні свайго 70-годзьдзя.
І азначае ўсё гэта толькі тое, што цяперашні дзяржаўны апарат наскрозь кантралюецца спэцслужбамі, і канцэнтрацыя атмасфэры страху ў ім значна большая, чым у самім грамадзтве. | 1 018 |
| 15 |  25 жніўня 1991. Мы памятаем, калі сапраўды Беларусь абвясьціа Незалежнасьць. | 903 |
| 16 | «Паводле зьвестак брытанскай выведкі, на травень 2026 году з пачатку поўнамаштабнага ўварваньня Расеі ва Ўкраіну ў 2022 годзе загінулі амаль 500 000 расейскіх салдатаў» (РС).
Паўмільёны! І ніякіх народных бунтаў, «бессмысленных и беспощадных». Але — відэазвароты абураых жонак: «Мой там воюет без тёплых носочков! Владимир Владимирович, обратите внимание!».
Таму я ня веру ў паразу Пуціна праз колькасьць расейскіх ахвяраў і тым больш сацыяльна-эканамічны крызіс. Сталін да вайны і ў часе вайны паклаў мільёны, пасьля вайны елі траву, а памёр — лілі сьлёзы. Ён, як крывавыя Пётр Першы і Іван Грозны — у вышэйшых радках рэйтынгу папулярнасьці рускага народа.
Толькі поўны, дашчэнту разгром расейскай арміі. Але гэта ўжо залежыць не ад Украіны. | 1 087 |
| 17 | Неяк сьмешна чытаць разважаньні некаторых нашых бліскучых (кажу без іроніі) аналітыкаў пра “транзіт улады”. Лукашэнка нікому ўладу пры жыцьці не аддасьць, што б ён ні казаў — як не аддаў яе Сталін, які за вячэрамі ў вузкім коле мог паразважаць пра пераемнікаў. І нават прозьвішчы называў. Праўда, тых, каго называў (Кузьняцоў, Вазьнясенскі) ён расстраляў. Гэта калі не аднолькавы, дык вельмі псыхалягічна блізі тып асобы і агульная мадэль — трымацца за ўладу да апошняга, да Чэйн-Стокса. А вось пасьля такога транзіту, на той сьвет, на гэтым сьвеце могуць быць самыя розныя варыянты. Іх сапраўды трэба аналізаваць, і да іх, безумоўна, варта рыхтавацца. | 991 |
| 18 | Апошнімі днямі шмат прагнозаў хуткага падзеньня Лукашэнкі. Бачу тут, пераважна, псыхалягічны фактар: пяць-шэсьць гадоў эміграцыі (а менавіта столькі знаходзяцца па-за межамі Беларусі большасьць камэнтатараў) — нялёгкае выпрабаваньне, і кожны, хто скажа, што наперадзе яшчэ гадоў дзесяць, рызыкуе, як гаворыцца, нарвацца.
Калі б я ня быў сьведкам, як зусім нечакана для большасьці ня толькі насельніцтва СССР, але і вашынгтонскіх крэменолагаў, да паслугаў якіх былі ўсе адкрытыя і закрытыя аналітычныя рэсурсы, імпэрыя абвалілася за тры дні — я б гэтыя 10 гадоў і назваў. І яшчэ дадаў бы, што пры цьвярозым аналізе сытуацыі ў комплексе як унутраных, гэтак і зьнешніх фактараў, надыход дэмакратычных пераменаў праз такі тэрмін — гэта яшчэ вельмі, вельмі аптымістычны сцэнар. На шчасьце, жыцьцё поўнае нечаканасьцяў, і ня толькі непрыемных. Ды і падзеі адбываюцца ў куды больш дынамічным, паскораным тэмпе, чыім некалькі дзесяцігодзьдзяў таму.
Але адна ўмова падаецца абсалютнай: перамены ў Беларусі немагчымыя без пераменаў у Расеі. Я, канешне, маю на ўвазе дэмакратычныя перамены. Пры захаваньні чэкісцкага рэжыму ў Маскве (ня важна, з Пуціным ці зь некім іншым) імпэрская, агрэсіўная Расея не выпусьціць Беларусь, яна будзе імкнуцца зьнішчаць якія заўгодна імкненьні да сапраўднай незалежнасьці і да дэмакратыі.
Зразумела, адной толькі паразы чэкісцкага рэжыму мала: перамены павінны адбыцца ў расейскім грамадзтве, яно павінна пазбыцца ад імпэрскай мэнтальнасьці. Працэс гэты ня будзе аднамомантным, але пры наяўнасьці чэкістаў у Крамлі ён увогуле не пачнецца.
Ну, а цяпер прыгадваем гісторыю Расеі: вярхоўная ўлада абвальвалася ў выніку паразаў у вайне. Альбо — мяняўся курс гэтай улады, як пасьля Крымскай вайны ў сярэдзіне XIX стагодзьдзя (праўда, «цар-вызваляльнік», які адмяніў прыгоннае права, праз два гады, у 1863-м, выявіў сябе крывавым сатрапам — але Беларусі тады не існавала як незалежнай дзяржавы хаця б у фармальным выглядзе).
Перамога Ўкраіны пад Пуціным не гарантуе зьменнаў у Беларусі — але без паразы Расеі ў гэтай вайне пераменаў гэтых, на маё перакананьне, гарантавана ня будзе. | 1 382 |
| 19 | Вельмі раю прачытаць (і скапіяваць для захаваньня) гэты апублікаваны «Салідарнасьцю» юрыдычны аналіз дзеяньняў Лукашэнкі за 32 гады, зроблены без палітычных ды эмацыйных ацэнак. Сярод іншага, тут нагадваецца, што толькі 49% выбаршчыкаў падтрымалі зьмену сімволікі і статусу беларускай мовы на «рэфэрэндуме» 1995, а пасьля «рэфэрэндуму» 2004 трэці тэрмін Лукашэнкі быў незаконны нават па ягонай «Канстытуцыі» і ягоных «законах» (Толькі ўдакладню, што дэпутатаў Апазыцыі БНФ, у якую ўваходзілі фракцыі БНФ і БСДГ, зьбіваў не АМАП, а група афіцэраў КДБ «Альфа» (пазьнейшае сьведчаньне тагачаснага 1-га намесьніка старшыні КДБ В. Кеза) – непасрэдна ў прэзыдыюме, спэцназаўцы – калі цягнулі па Авальнай залі і па лесьвіцы Дому ўраду да «варанкоў», і міліцыянты – калі закідвалі ў «варанкі» і калі выкідалі зь іх). Раю ня толькі прачытаць, але і скапіяваць ды захаваць гэты тэкст. https://gazetaby.com/post/eto-nazyvaetsya-krugovoj-porukoj-eto-nazyvaetsya-bezzakoniem-eto-nazyv/214918/ | 1 294 |
| 20 | Заўсёды аспрэчваў тэорыю, што сапраўдным інтэлігентам можна быць толькі ў трэцім пакаленьні; можна і ў першым (практычна ўсе выбітныя дзеячы беларускай культуры старэйшага пакаленьня былі менавіта гэткімі). Затое відавочна, што і трэцяе (і, пэўна, і чацьвёртае, і пятае, etc.) пакаленьне не дае ніякіх гарантый інтэлігентнасьці. Беспрэцэдэнтная па сваім хамстве прамова прадстаўніка РБ пры OSCE Андрэя Дапкюнаса, у якой той параўнаў кіраўнікоў Украіны з жывёламі – пацьвярджае гэта. Дапкюнас зь сям’і спадкаемнай інтэлігенцыі, бацька першым у СССР паставіў п'есу Вампілава (хто цікавіцца тэатрам, таму ня трэба тлумачыць, што гэта азначала ў 60-я), маці ж была ня проста дырэктарка музэю Янкі Купалы, але і ўнучатай пляменьніцай Купалы, дачкой ягонай пляменьніцы Ядзьвігі Раманоўскай, якая зрабіла каласальную працу ў справе захаваньня літаратурнай спадчыны нашага нацыянальнага генія. У гэтай сямі сапраўды вялікія заслугі перад Беларусьсю, і імкненьне нашчадка дагадзіць Лукашэнку іх не сатрэ. Але прыкра. | 1 037 |
