مینای شهر خاموش

خدایا، روزی بود که گفتی دوستم داری. خدایا! دست مرا بگیر و از مه بیرونم بکش، خدایا! در پرتوی سوزان رهایم کن و شعله‌ورم ساز آنگونه که از خاکسترم گلی پنج‌برگ، زرد و فروتنانه بروید، گلی که با نرم وزشی نیز پرپر شود، سپس برایم گریه کن، برای شعری که بودم، بی هرگز سروده شدن. ... از داستانی