سایه‌روشن

خوشحال نیستید که زبان فارسی حرف می‌زنیم؟ : @lostincreation

مُرده بُدم زنده شدم، گریه بُدم خنده شدم دولت عشق آمد و من دولت پاینده شدم دیدهٔ سیر است مرا، جان دلیر است مرا زَهرهٔ شیر است مرا، زُهرهٔ تابنده شدم گفت که: «دیوانه نه‌ای، لایق این خانه نه‌ای» رفتم دیوانه شدم سلسله بندنده شدم گفت که: «سرمست نه‌ای، رو که از این دست نه‌ای» رفتم و سرمست شدم وز طرب آکنده شدم گفت که: «تو کشته نه‌ای، در طرب آغشته نه‌ای» پیش رخ زنده‌کُنش کشته و افکنده شدم گفت که: «تو زیرککی، مست خیالی و شکی» گول شدم، هول شدم، وز همه برکنده شدم گفت که: «تو شمع شدی، قبلهٔ این جمع شدی» جمع نیَم، شمع نیَم، دودِ پراکنده شدم گفت که: «شیخی و سَری، پیش‌رو و راهبری» شیخ نیَم، پیش نیَم، امرِ تو را بنده شدم گفت که: «با بال و پری، من پر و بالت ندهم» در هوسِ بال و پرش، بی‌پر و پرکنده شدم گفت مرا دولت نو: «راه مرو رنجه مشو زانک من از لطف و کرم سوی تو آینده شدم» گفت مرا عشقِ کهن: «از برِ ما نقل مکن» گفتم: «آری، نکنم، ساکن و باشنده شدم» چشمهٔ خورشید تویی، سایه‌گه بید منم چونک زدی بر سر من، پست و گُدازنده شدم تابش جان یافت دلم، وا شد و بشکافت دلم اطلس نو بافت دلم، دشمن این ژنده شدم صورت جان، وقت سحر، لاف همی‌زد ز بطر بنده و خربنده بُدم، شاه و خداونده شدم شُکر کند کاغذ تو از شَکر بی‌حدِ تو کآمد او در بر من، با وی ماننده شدم شکر کند خاک دُژم، از فلک و چرخ به خم کز نظر و گردش او، نور پذیرنده شدم شکر کند چرخِ فلک، از مَلِک و مُلک و مَلَک کز کرم و بخشش او روشن بخشنده شدم شکر کند عارف حق کز همه بردیم سبق بر زبر هفت طبق، اختر رخشنده شدم زُهره بدم ماه شدم، چرخ دو صد تاه شدم یوسف بودم ز کنون یوسف زاینده شدم از توام ای شهره قمر، در من و در خود بنگر کز اثر خندهٔ تو، گلشنِ خندنده شدم باش چو شطرنج روان، خامش و خود جمله زبان کز رخِ آن شاهِ جهان، فرّخ و فرخُنده شدم ✍مولانا 🆔 @sayershan

وقتی ثنا، کوچکترین دختر لوییس انریکه، در سال ۲۰۰۹ متولد شد، آرزوی دوری نبود که وقتی شش سالش شد پرچم بارسلونا را به کمک پدرش توی دستانش تکان بدهد. بعد از بردن یوونتوسِ سرسخت، لوییز انریکه و دخترش دوتایی توی چمن‌های المپیااستادیون برلین قدم زدند، خندیدند و پرچم بزرگ بارسلونا را توی چمن فرو بردند. دو سال است که لوویز انریکه با پاریس سینت ژرمن قهرمان جهان می‌شود اما هنوز غمِ نداشتن ثنا را وسط جشن قهرمانی توی چشم‌هایش دارد. احتمالا چمن آلیانز آرنای مونیخ و پوشکاش‌آرنای بوداپست با اشک‌های لوییز انریکه خیس شدند و حسرت پرچمی که می‌شد پدر و دختر به جانشان بزنند را بر دل خواهند داشت. ثنا، اواخر آگوست سال ۲۰۱۹ جانش را پس از مبارزه‌ای سخت با سرطان مغز استخوان از دست داد و آسمانی شد. تنها چیزی که توی تمام عکس‌ها و فیلم‌ها پیداست این است که چشم‌های قهرمان جهان نمی‌خندد. هیچ پدری بدون دخترش نمی‌تواند قهرمان هیچ‌جای زندگی شود. مطمئنم ثنا از آن بالا دارد به چشم‌های غمگین پدرش نگاه می‌کند، می‌خندد و برایش دست می‌زند. ✍امیرمحمد دهقان @sayershan