کارگاه دیالکتیک

https://tinyurl.com/5743b6bz پایان جنگ و ورود به فضای پیشاجنگ تحریریه‌ی کارگاه دیالکتیک ۲۸ خرداد ۱۴۰۵ اول از همه باید بگوییم، من به‌سهم خود خوشحالیم که با امضای این «تفاهم‌نامه» خطر ادامه‌ی جنگ موقتا برطرف شده است. چون - گفتن ندارد که - کارکرد اصلی جنگی که از آخر فوریه تا چند روز گذشته جریان داشت، کمابیش مثل هر جنگی، همانند این بود که دو وحشی بی‌رحم بر روی پیکر مردمان پیکار می‌کردند. و اکنون به نظر می‌رسد به‌واسطه‌ی این تفاهم‌نامه و با عقب‌نشستن موقتی آنها، مردم فرصتی دارند تا قدری نفس بکشند (برای مثال، کاهش نسبی قیمت دلار خود فرصتی برای تنفس است). اما همزمان با این ابراز رضایت، متاسفانه باید اذعان کنیم که وجه نگران‌کننده‌ی این رویداد، همان موقتی‌بودن خاتمه‌ی جنگ است. کما اینکه این تفاهم‌نامه همان‌طور که دولت‌های مربوطه اعلام کرده‌اند، صرفا تمهیدی‌ست تا در روند ادامه‌ی مذاکرات بر سر مساله‌ی هسته‌ای ایران (و احتمالا مسایل دیگر) نوعی ترک مخاصمه یا آتش‌بس برقرار بماند. و فراموش نکنیم که‌ جنگ ۱۲ روزه خرداد ۱۴۰۴ هم با یک توافق‌نامه‌ی آتش‌بس خاتمه یافت؛ ولی این مانع از شروع جنگی وسیع‌تر و مصیبت‌بارتر (در اسفند ۱۴۰۴) نبود. پس، مهم نیست که جنگ بعدی در ایران و خاورمیانه با چه بهانه‌ای و چطور آغاز می‌شود و چه بازیگرانی خواهد داشت؛ مهم این است که به‌واسطه‌ی آنچه در این جنگ گذشت، جنگ‌طلبی و نظامی‌گری در خاورمیانه تکانه و مسیرهای تازه‌ای یافته است. اکنون برای مثال به واسطه‌ی تبعات این جنگ، تمامی کشورهای منطقه بر پدال تجهیز تسلیحاتیِ هرچه وسیع‌تر و و آهنگی هرچه سریع‌تر می‌فشارند. یعنی خاورمیانه به‌مراتب بیش از گذشته به یک انبار باروت شباهت یافته است که جرقه‌ی لازم برای انفجار بعدی‌اش دیریازود از راه خواهد رسید. اسراییل رسما ضمن تلاش‌های موذیانه برای جلوگیری از آتش‌بس، پیش و پس از امضای تفاهم‌نامه رسما اعلام کرد که تا جایی که به راهبردهای نظامی‌اش در منطقه مربوط است، استقلال عملیاتی خود را مستقل از مفاد قرارداد صلح آمریکا و ایران حفظ خواهد کرد. کما اینکه حملات نظامی‌اش به لبنان حتی پس از رسمیت‌یافتن تفاهم‌نامه نیز کماکان ادامه داشته است. یعنی اسراییل همچنان منبعی از تنش و جنگ‌افروزی در منطقه باقی خواهد ماند. از سوی دیگر، عالی‌ترین مقام دولتی-نظامی ایران (قالیباف) اعلام کرده است که «پیروز این جنگ آن طرفی‌ست که بلافاصله پس از قرارداد آتش‌بس یا پایان مخاصمه‌ی نظامی، خود را برای جنگ بعدی آماده کند» و مقامات دیگر نیز اظهارات مشابهی داشته‌اند.. حاکمان ایران از هم اکنون این طرح افزایش آمادگی جنگی را آغاز کرده‌اند. یعنی در کنار راهبرد قدیمی توسعه‌ی شهرهای زیرزمینی موشکی، و نیز خریدهای تسلیحاتی جدید از چین و‌ روسیه، طرحی را برای به زیر زمین بردن پایگاه‌ها و مراکز نظامی‌ کلید زده‌اند. چون جمهوری اسلامی بنا به تجربه‌ی دو جنگ اخیر واقف است که ضعف نیروی هوایی و پدافند هوایی پاشنه‌ی آشیل آن است؛ و مهم‌تر اینکه واقف است که اصل نزاع همچنان ادامه دارد. اسراییل هم ضمن رونمایی از برخی تسلیحات جدید طی این جنگ، شروع به فروش سیستم پدافندی‌اش به کشورهای متطقه کرده است. یعنی این تفاهم‌نامه، اگرچه موقتا آتش‌بارها را خاموش می‌کند، اما موتور کسب‌کار تسلیحاتی و توسعه‌ی تسلیحاتی تازه روشن شده است. کشورهای منطقه هم به‌دلایل واضخی خیز جدی برای تشدید مسابقه‌ی تسلیحاتی در منطقه برداشته‌اند. ادامه‌ی مطلب 👇🏾 ------------------ @kdialectic