مصدع اوقات

😉

سلام خانم تو این هوای سرد من دستام یخ کردن و لباسام هم جیب ندارن، میشه حداقل یه دستم رو بذارم‌ تو جیبتون تا گرم بشه؟ (جیب پشت)

آدم‌هایی که از لحاظ ظاهری (قیافه، قد و هیکل) خوبن، از جهتی افراد قابل‌تحمل‌تری هستن. شما یکم با افرادی که ظاهر عالی ندارن معاشرت کنی تازه می‌فهمی که چقدر پر از عقده و بدجنس هستن و چقدر از ظاهر دیگران اشکال می‌گیرن. انگار زشت بودنشون تقصیر بقیه‌ست.

ای پی‌ام‌اس آخر می‌بندمت به درخت و مادرت رو جلوی چشم‌هات میگام. بی‌پدر و مادر.

ولی وقتی بابات میخواد سرت رو توی کوهستان ببره اما میگه حالا اشکال نداره به جات یه گوسفند قربانی می‌کنم>>>>>>>

سگ اصحاب کهف>>>>> پسر نوح

هم اونایی کسخلن که تمام فکر و ذکرشون روتین پوستیه، هم اونایی که میگن روتین پوستی داشتن توطئه‌ی سرمایه‌داریه. فقط من خوبم

آدم‌هایی که هنوز به عشق و دوست‌داشتن امیدوارن درواقع یه‌جاهایی تو خوشبختی به سر می‌برن صرفا خودشون خبر ندارن.

خواهشا برای حمایت از ما این چنل رو به دوستاتون معرفی نکنید، دوستاتون هم یه کسخل‌هایی هستن مثل شما. اصلا شما خودتون چرا جوینید اینجا؟ چیکار دارید جدی؟

گاهی اوقات خوبم و گاهی اوقات هم علیمنصوری هستم که ۲۵ تا موقعیت پنالتی رو برای تیمش نگرفتن

فکر کنم تحمل کردن برخی آدم‌ها صرفا چون بهمون نزدیکن یه جور ظلمیه که به خودمون می‌کنیم. چیزی که به تحمل کردن رسیده احتمالا خیلی وقته که تموم شده و تو هم با تحملش کردن فقط داری زمان سوگواری تموم شدنش رو میندازی عقب‌تر. ممکنه دلایل زیادی هم برای انجام این کار داشته باشی اما حقیقتا یک روز برمی‌گردی به گذشته‌ت نگاه می‌کنی و میبینی حتی خود اون دلایلی که برای تحمل کردن داشتی هم دارن بهت می‌خندن.

فکر می‌کردم وقتی هوا سرد بشه مگس‌ها هم میرن ولی هردفعه که استاد تو‌ کلاس حضور و غیاب میکنه همه‌شون میگن هستم استاد

وقتی خیلی بچه بودم گاهی اوقات مامانم تو دلش کتاب میخوند. من طولانی‌مدت بهش زل میزدم تا بفهمم چجوری داره بدون باز کردن دهنش کتاب میخونه. اصلا باورم نمیشد. ازش میپرسیدم الان چجوری داری کتاب می‌خونی؟ میگفت دارم تو دلم می‌خونم. اصلا نمی‌فهمیدم چی میگه. هی گوشم رو می‌بردم نزدیک دهنش تا شاید صدای خوندنش رو بشنوم. بعدا که خوندن رو یاد گرفتم و فهمیدم چجوری کار میکنه، این قضیه‌ی بی‌صدا کتاب خوندن برام معنا پیدا کرد. الان بعد از بیست سال، همونجوری زل زدم به زندگیم و واقعا مشتاقم بفهمم که چرا این شکلیه جدی؟ چطوری کار میکنه؟ ته دلم امیدوارم که صرفا بلدش نیستم؛ شاید اگه یادش بگیرم اون‌وقت این عجیب بودنش برام تبدیل به معنا و مفهوم بشه، شاید برام معنایی پیدا کنه. ولی اگه واقعا اینجوری نباشه چی؟ تا کی قراره همینجوری زل بزنم؟ کی جوابم رو می‌ده؟

دربارش پوست لبم رو می‌کنم.

«بارها روی از پریشانی به دیوار آورم ور غمِ دل با کسی گویم، به از دیوار نیست» -سعدی

عزیزم، رنگبندی ترشحات واژنت برای هیچ کس اهمیتی نداره. لطفا اون نوار بهداشتی کیریت رو با اعتماد به نفس بردار، با آرامش پولش رو حساب کن، توی هر کیسه‌ای اعم از شفاف یا مات بگذار و برو استراحت کن. به طور خلاصه، دست از این قایم موشک بازی‌های کسوشر، اون هم سر چیزی که هر ماه به طور طبیعی برای بدن نیمی از جمعیت جهان رخ می‌ده بردار. اون مرده که اونجا وایساده هم اگر فهمید؟ کون لقش. بالاخره اون هم باید از وضعیت فعلی تنها موجودی که هفت روز در ماه به طور مداوم خون از دست میده، اما زنده میمونه آگاهی داشته باشه تا بتونه به خوبی از کونش مراقبت کنه.

بامزه‌ترین جوک سال ۲۰۲۴؟ زندگی عاطفی بنده.